Kim jesteśmy? – Cel działalności kościoła i grup domowych
Rz 8:19: „Bo stworzenie żarliwie oczekuje objawienia synów Boga.”
Cel istnienia człowieka
W każdym człowieku pojawia się gorące pragnienie poznania Boga. Bóg upodobał sobie właśnie człowieka, uczynionego na swój obraz i podobieństwo. Celem było: 1P 2:9: „[…] abyście ogłosili cnoty Tego, który powołał was z ciemności do przedziwnego swojego światła;”
Zadaliśmy sobie kilka pytań: jak ogłosić cnoty Tego, który powołał nas z ciemności do światła.
Jak i co mamy głosić? W jaki sposób Bóg nas powołał? Czym jest ta ciemność? Czym jest to „przedziwne światło Boga”?
Nawrócenie się do Jezusa Chrystusa
Mt 11:28-29: „Chodźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja dam wam odpocząć. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem łagodny i pokorny sercem, a znajdziecie odpocznienie dla swoich dusz;”
Po tym jak poznaliśmy ewangelię o Jezusie Chrystusie – (Ewangelia – dobra nowina), przyjęliśmy Jezusa jako naszego Boga, Pana i Zbawiciela. Zaakceptowaliśmy Jego ofiarę i uznaliśmy ją jako jedyną i wystarczającą do zbawienia. Przyjęliśmy chrzest wodny i dostąpiliśmy obietnicy Ojca, zesłania Ducha Świętego – Rz 8:16: „Ten to Duch współświadczy z naszym duchem, że jesteśmy dziećmi Boga.”
Doświadczyliśmy realnej zmiany w życiu i „odpoczynku dla naszych dusz”. Jest ona tak mocna, że naszym naturalnym pragnieniem stało się dzielenie się tym, jak Jezus Chrystus zmienił nasze życie. Posiadamy naturalne pragnienie aby pomóc im w ich zmaganiach.
Odkrywamy, że każdy kolejny dzień przynosi co raz większe pragnienie przybliżania się jeszcze bliżej do naszego Pana. Jako uczniowie Jezusa Chrystusa, trwamy w modlitwie i relacji z Nim a także w czytaniu Słowa Bożego. Jest ono naszym codziennym pokarmem duchowym.
I w wielu innych słowach świadczył i zachęcał ich, mówiąc:
Dz 2:40-42,46-47
Dajcie się uratować z tego przewrotnego pokolenia.
Ci więc, którzy z radością przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni, i w tym dniu przyłączonych zostało około trzech tysięcy dusz.
I trwali niezłomnie w nauce apostołów i we wspólnocie, i w łamaniu chleba, i w modlitwach.
I codziennie też trwali niezłomnie i jednomyślnie w świątyni, łamiąc także chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca, Chwaląc Boga i mając życzliwość u całego ludu. A Pan codziennie przyłączał do tego grona – do zboru – tych, którzy dostępowali zbawienia.
Życie w posłuszeństwie Słowu Bożemu
Czymś naturalnym stało się życie w posłuszeństwie Słowu Bożemu, które jest dla nas fundamentem wiary. Czytamy w nim, że pierwsi uczniowie spotykali się wspólnie i trwali w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba (wieczerza Pańska) i w modlitwach. Chwalili Boga i mieli życzliwość u całego ludu.
Pragniemy być uczniami Jezusa Chrystusa, wykonując wszystkie Jego polecenia. Głosimy Królestwo Boże i czynimy uczniami innych ludzi.
Zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy zawodni, jako ludzie. Potrzebujemy ciągłego wzmocnienia Słowem Bożym. Jest konieczne abyśmy przebywali z Jezusem Chrystusem aby wypełniać się Nim (Jego cechami) jeszcze mocniej.
Wspólnota chrześcijańska – kościół
Na wzór pierwszego kościoła, spotykamy się na nabożeństwach – wspólnych modlitwach, czytaniu Słowa Bożego, dziękczynieniu – pamiątka ostatniej wieczerzy, uwielbieniu naszego Pana oraz wspólnocie.
Naszym życiem pragniemy świadczyć o Jezusie Chrystusie wśród rodziny, znajomych, najbliższych. Głosimy również ewangelię wszędzie tam, gdzie Pan Jezus pozwoli. Czytamy Pismo Święte publicznie na rynkach i rogach ulic. Rozmawiamy z ludźmi, których mijamy na ulicy w trakcie codziennego życia.
