Stworzenie bowiem z gorliwym wypatrywaniem oczekuje objawienia synów Bożych.
Rz 8:19
Cel istnienia człowieka
W każdym człowieku pojawia się gorące pragnienie poznania Boga. Bóg upodobał sobie właśnie człowieka, uczynionego na swój obraz i podobieństwo. Celem było to, co czytamy u apostoła Piotra:
[…] abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;
1 P 2:9
Zadaliśmy sobie kilka pytań. Jak rozgłaszać cnoty Tego, który powołał nas z ciemności do światła? Jak i co mamy głosić? W jaki sposób Bóg nas powołał? Czym jest ta ciemność? Czym jest Jego cudowna światłość?
Nawrócenie się do Jezusa Chrystusa
Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla waszych dusz.
Mt 11:28-29
Po tym, jak poznaliśmy ewangelię o Jezusie Chrystusie, przyjęliśmy Jezusa jako naszego Boga, Pana i Zbawiciela. Zaakceptowaliśmy Jego ofiarę i uznaliśmy ją za jedyną i wystarczającą do zbawienia. Przyjęliśmy chrzest wodny i dostąpiliśmy obietnicy Ojca, zesłania Ducha Świętego.
Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
Rz 8:16
Doświadczyliśmy prawdziwej zmiany w życiu i odpoczynku dla naszych dusz. Jest ona tak mocna, że naszym naturalnym pragnieniem stało się dzielenie się tym, jak Jezus Chrystus zmienił nasze życie i pomaganie innym w ich zmaganiach.
Odkrywamy, że każdy kolejny dzień przynosi coraz większe pragnienie przybliżania się do naszego Pana. Jako uczniowie Jezusa Chrystusa trwamy w modlitwie i relacji z Nim, a także w czytaniu Słowa Bożego. Jest ono naszym codziennym pokarmem duchowym.
W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał ich: Ratujcie się od tego przewrotnego pokolenia. Ci więc, którzy chętnie przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się tego dnia około trzech tysięcy dusz. Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach. […] Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca; Chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością wszystkich ludzi. A Pan dodawał kościołowi każdego dnia tych, którzy mieli być zbawieni.
Dz 2:40-47
Życie w posłuszeństwie Słowu Bożemu
Czymś naturalnym stało się życie w posłuszeństwie Słowu Bożemu, które jest dla nas fundamentem wiary. Czytamy w nim, że pierwsi uczniowie spotykali się wspólnie i trwali w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba (wieczerza Pańska) i w modlitwach. Chwalili Boga i cieszyli się przychylnością wszystkich ludzi.
Pragniemy być uczniami Jezusa Chrystusa, wykonując wszystkie Jego polecenia. Głosimy Królestwo Boże i czynimy uczniami innych ludzi.
Zdajemy sobie sprawę, że jako ludzie jesteśmy zawodni. Potrzebujemy ciągłego wzmocnienia Słowem Bożym. Konieczne jest, abyśmy przebywali z Jezusem Chrystusem i wypełniali się Jego cechami jeszcze mocniej.
Wspólnota chrześcijańska, kościół
Na wzór pierwszego kościoła spotykamy się na nabożeństwach, wspólnych modlitwach, czytaniu Słowa Bożego, dziękczynieniu, pamiątce ostatniej wieczerzy, uwielbieniu naszego Pana oraz na społeczności.
Naszym życiem pragniemy świadczyć o Jezusie Chrystusie wśród rodziny, znajomych i najbliższych.
Głosimy również ewangelię wszędzie tam, gdzie Pan Jezus pozwoli. Czytamy Pismo Święte publicznie na rynkach i rogach ulic. Rozmawiamy z ludźmi, których mijamy na ulicy w trakcie codziennego życia.
Kilka kadrów: chrzest w wodzie, czytanie Pisma na mieście, zaproszenie do modlitwy, wizytówki i tablica z domu. Kliknij, aby powiększyć.
Historia zmian
- Jaśniej, co ma być w centrum świadectwa.
- Cytaty poprawione do brzmienia UBG.









