Otwarta Biblia na lnianej serwecie, na dębowym stole przy oknie o poranku

Ewangelia: dobra nowina o królestwie Bożym

Ewangelia to wiadomość o tym, co Bóg zrobił w Jezusie Chrystusie. Jezus umarł za nasze grzechy i trzeciego dnia zmartwychwstał, żeby wyrwać ludzi spod władzy zła i przenieść ich do królestwa Bożego, czyli pod panowanie Boga. Każdy, kto Mu zaufa, dostaje przebaczenie i nowe życie, w którym grzech przestaje nim rządzić. To nie jest porada, jak lepiej żyć, bo Jezus zrobił za nas wszystko. To wiadomość o czymś, co już się stało, razem z wezwaniem, żeby na to odpowiedzieć.

Co znaczy słowo „ewangelia”?

Ewangelia to dobra wiadomość, którą przynosi posłaniec. Greckim słowem euangelion nazywano wiadomość z pola bitwy albo z dworu: bitwa wygrana, król objął tron, wojna skończona. Posłaniec ogłaszał coś, co już się stało, a ludzie musieli zdecydować, co z tą wiadomością zrobią.

Prorok Izajasz opisuje taką scenę i podaje treść wiadomości w trzech słowach.

O jak piękne są na górach nogi tego, kto zwiastuje dobre wieści i ogłasza pokój; tego, kto zwiastuje dobro i ogłasza zbawienie, kto mówi do Syjonu: Twój Bóg króluje!

Iz 52:7

Syjon to wzgórze w Jerozolimie, a prorok nazywa tak całe miasto i jego mieszkańców. „Twój Bóg króluje” to sedno dobrej nowiny w Starym Testamencie. Tak nazywamy część Biblii, która powstała przed narodzinami Jezusa. Apostoł Paweł, autor wielu listów w Nowym Testamencie, cytuje ten sam werset, kiedy pisze o głoszeniu ewangelii (15Jakże też będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: O jak piękne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy!Rz 10:15 UBG). Ewangelia zaczyna się więc od Boga i od Jego panowania, a nie od naszych potrzeb.

Słowa „Twój Bóg króluje” prorok kieruje do ludu w niewoli. Dwa wersety wcześniej Bóg mówi, że Jego lud został zabrany, a „ci, którzy panują nad nim, doprowadzają go do płaczu” (5A teraz co mam czynić, mówi PAN, skoro mój lud został zabrany bez powodu, a ci, którzy panują nad nim, doprowadzają go do płaczu, mówi PAN, natomiast moje imię nieustannie każdego dnia jest bluźnione?Iz 52:5 UBG). Dla nich te słowa znaczą wolność: nie będą już nimi rządzić ci, którzy ich zniewolili. Dlatego zaraz potem Izajasz woła: „Wykrzykujcie i śpiewajcie razem, ruiny Jerozolimy! PAN bowiem pocieszył swój lud, odkupił Jerozolimę” (9Wykrzykujcie i śpiewajcie razem, ruiny Jerozolimy! PAN bowiem pocieszył swój lud, odkupił Jerozolimę.Iz 52:9 UBG). Ta sama dobra nowina jest dziś dla ciebie. Kto przyjmuje ewangelię, należy do Króla, który już zwyciężył, i jest dziedzicem Jego królestwa.

Ewangelia w słowach Jezusa

Jezus streścił ewangelię w kilku słowach, zanim jeszcze poszedł na krzyż. Marek zapisał je na początku swojej księgi. Ewangeliami nazywamy cztery księgi o życiu Jezusa, które otwierają Nowy Testament: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana.

Lecz potem, gdy Jan został wtrącony do więzienia, Jezus przyszedł do Galilei, głosząc ewangelię królestwa Bożego; I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie i wierzcie ewangelii.

Mk 1:14-15

W tych słowach są cztery rzeczy. Czas: skończyło się czekanie na to, co Bóg od wieków zapowiadał przez proroków. Fakt: królestwo Boże przyszło blisko. Wezwanie: pokutujcie. Odpowiedź: wierzcie. Wezwanie pada razem ze słowem „ewangelia”, więc nie jest dodatkiem doklejonym na końcu. Tak samo streszcza to Mateusz (17Od tego czasu Jezus zaczął głosić i mówić: Pokutujcie, przybliżyło się bowiem królestwo niebieskie.Mt 4:17 UBG).

Po polsku „pokuta” kojarzy się z karą albo z zadaniem do odrobienia. W Biblii to zmiana myślenia, po której człowiek idzie w inną stronę. Piszemy o tym osobno w artykule Pokuta Czym pokuta nie jest.

Królestwo Boże to nie miejsce na mapie ani samo niebo po śmierci. To Boże panowanie: tam, gdzie rządzi Bóg i dzieje się Jego wola. Dlatego Jezus uczył modlić się: „Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie” (10Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie.Mt 6:10 UBG). Zapytany, kiedy ono przyjdzie, odpowiedział: „Królestwo Boże bowiem jest wewnątrz was” (21I nie powiedzą: Oto tu, albo: Oto tam jest. Królestwo Boże bowiem jest wewnątrz was.Łk 17:21 UBG).

Kto przyjmuje ewangelię, już teraz przechodzi pod to panowanie, bo Bóg „nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna” (13Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna;Kol 1:13 UBG). Syn to Jezus Chrystus. Jego królestwo i królestwo Boże są jednym i tym samym. Paweł pisze jednym tchem o „królestwie Chrystusa i Boga” (5Bo wiecie o tym, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga.Ef 5:5 UBG), a Jezus mówi: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (30Ja i Ojciec jedno jesteśmy.J 10:30 UBG).

To przeniesienie jest pełne od pierwszego dnia. Nie można należeć do królestwa w połowie, tak jak nie można być w połowie obywatelem. Paweł pisze do wierzących, że są już „współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga” (19A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;Ef 2:19 UBG). Świętymi Nowy Testament nazywa wszystkich wierzących. Od tego dnia człowiek trwa w królestwie, czyli żyje w nim na co dzień i uczy się słuchać swojego Króla. Nie czeka więc na resztę obywatelstwa, bo ma je całe. Czeka na dzień, w którym Boże panowanie obejmie całą ziemię i zobaczą je wszyscy.

Skoro Bóg zawsze panuje, na co czekamy?

Jeśli królestwo ma dopiero przyjść, łatwo pomyśleć, że wcześniej Bóg nie panował. Tak nie jest. Bóg panuje od zawsze: „PAN na niebiosach ustanowił swój tron, a jego królestwo panuje nad wszystkimi” (19PAN na niebiosach ustanowił swój tron, a jego królestwo panuje nad wszystkimi.Ps 103:19 UBG). Ani na chwilę nie stracił władzy nad tym, co stworzył. Chodzi o coś innego: o ziemię i o to, komu Bóg ją powierzył.

Jeden z psalmów mówi: „Niebiosa są niebiosami PANA, ale ziemię dał synom ludzkim” (16Niebiosa są niebiosami PANA, ale ziemię dał synom ludzkim.Ps 115:16 UBG). Już na pierwszej stronie Biblii Bóg każe ludziom czynić ziemię sobie poddaną i panować nad tym, co na niej żyje (28I Bóg błogosławił im. Potem Bóg powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkimi zwierzętami, które poruszają się po ziemi.Rdz 1:28 UBG).

Pierwsi ludzie, Adam i Ewa, posłuchali jednak węża zamiast Boga (1A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które PAN Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu?2I kobieta odpowiedziała wężowi: Możemy jeść owoce z drzew tego ogrodu;3Ale o owocu drzewa, które jest pośrodku ogrodu, Bóg powiedział: Nie będziecie z niego jeść ani go dotykać, abyście nie umarli.4I wąż powiedział do kobiety: Na pewno nie umrzecie;5Ale Bóg wie, że tego dnia, gdy z niego zjecie, otworzą się wasze oczy i będziecie jak bogowie znający dobro i zło.6A gdy kobieta spostrzegła, że owoc drzewa był dobry do jedzenia i miły dla oka, a drzewo godne pożądania dla zdobycia wiedzy, wzięła z niego owoc i zjadła; dała też swemu mężowi, który był z nią; i on zjadł.Rdz 3:1-6 UBG). Tym wężem był diabeł (9I zrzucony został wielki smok, wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat. Został zrzucony na ziemię, z nim też zrzuceni zostali jego aniołowie.Obj 12:9 UBG). Tak człowiek oddał diabłu panowanie, które dostał od Boga, bo „komu jesteście posłuszni, tego jesteście sługami” (16Czyż nie wiecie, że komu oddajecie siebie jako słudzy w posłuszeństwo, komu jesteście posłuszni, tego jesteście sługami: bądź grzechu ku śmierci, bądź posłuszeństwa ku sprawiedliwości?Rz 6:16 UBG). Jak do tego doszło w ogrodzie Eden, wyjaśniamy w artykule Autorytet wierzącego Panowanie dane na początku.

Dlatego diabeł mógł później proponować tę władzę nawet Jezusowi. Zanim Jezus zaczął nauczać, spędził czterdzieści dni na pustyni, a diabeł przez cały ten czas kusił Go, żeby zrobił coś złego (1A Jezus, pełen Ducha Świętego, wrócił znad Jordanu i został zaprowadzony przez Ducha na pustynię;2I przez czterdzieści dni był kuszony przez diabła. Nic nie jadł w tych dniach, a gdy minęły, poczuł głód.Łk 4:1-2 UBG). Zaprowadził Go też na wysoką górę i pokazał Mu wszystkie królestwa świata. Powiedział przy tym: „Dam ci całą tę potęgę i ich chwałę, bo zostały mi przekazane i daję je, komu chcę” (5Wtedy wyprowadził go diabeł na wysoką górę i pokazał mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata.6I powiedział do niego diabeł: Dam ci całą tę potęgę i ich chwałę, bo zostały mi przekazane i daję je, komu chcę.Łk 4:5-6 UBG).

W tym zdaniu potęga to władza nad tymi królestwami. Chwała to nie cześć, którą oddaje się Bogu, tylko ich blask i bogactwo. Ewangelia Mateusza, która opisuje tę samą scenę, ma w tym miejscu „ich wspaniałość” (8Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał mu wszystkie królestwa świata oraz ich wspaniałość.Mt 4:8 UBG). Jezus nie zaprzeczył, że diabeł ma taką władzę. Diabeł dostał ją od pierwszych ludzi.

Czym diabeł mógł kusić Syna Bożego, do którego i tak należy wszystko? Jezus był kuszony jako człowiek, tak jak kiedyś Adam. Diabeł proponował Mu władzę nad światem bez cierpienia i śmierci na krzyżu, w zamian za jeden pokłon, którym oddałby mu cześć: „Jeśli więc oddasz mi pokłon, wszystko będzie twoje” (7Jeśli więc oddasz mi pokłon, wszystko będzie twoje.Łk 4:7 UBG). On odmówił. Był posłuszny Ojcu aż do śmierci, a potem „Bóg wielce go wywyższył” (6Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;7Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;8A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.9Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię;Flp 2:6-9 UBG).

Diabeł może rozdawać tylko to, co mu oddano, i tylko do czasu. Jego słowa „daję je, komu chcę” brzmią prawie jak zdanie o Bogu z Księgi Daniela: Najwyższy „panuje nad królestwem ludzkim i daje je, komu chce” (17Ta sprawa jest według dekretu stróżów i to żądanie jest według słowa świętych po to, aby wszyscy żyjący poznali, że Najwyższy panuje nad królestwem ludzkim i daje je, komu chce, a najniższych z ludzi ustanawia nad nim.Dn 4:17 UBG). Diabeł przypisuje sobie to, co należy do Boga.

Bóg nie zostawił ludzi ani świata pod tą władzą. Przed swoją śmiercią Jezus zapowiedział: „teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz” (31Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.J 12:31 UBG). Chodziło Mu o diabła. Potem wydał „samego siebie za nasze grzechy, aby nas wyrwać z obecnego złego świata” (4Który wydał samego siebie za nasze grzechy, aby nas wyrwać z obecnego złego świata według woli Boga i Ojca naszego;Ga 1:4 UBG). Na krzyżu rozbroił złe moce duchowe, które Paweł nazywa zwierzchnościami i władzami (15I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi.Kol 2:15 UBG). Ratunek dotyczy też reszty stworzenia, które „będzie uwolnione z niewoli zniszczenia do chwalebnej wolności dzieci Bożych” (21Że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli zniszczenia do chwalebnej wolności dzieci Bożych.Rz 8:21 UBG).

Ewangelia niesie tę wiadomość ludziom, którym „bóg tego świata zaślepił umysły” (4W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.2 Kor 4:4 UBG). Słowo „bóg” jest tu napisane małą literą, bo to nie drugi Bóg, równy Stwórcy. To diabeł, a on też został stworzony. Przez Syna powstało wszystko, także to, co niewidzialne: „czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze” (16Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.Kol 1:16 UBG). Paweł wie, że są tacy, „którzy są nazywani bogami”, a zaraz potem pisze: „To dla nas jest jeden Bóg, Ojciec” (5Bo chociaż są tacy, którzy są nazywani bogami, czy to na niebie, czy na ziemi – bo wielu jest bogów i wielu panów;6To dla nas jest jeden Bóg, Ojciec, z którego wszystko, a my w nim, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko, a my przez niego.1 Kor 8:5-6 UBG). Diabeł jest bogiem tego świata, bo ludzie go słuchają i mu służą, często nawet o tym nie wiedząc.

Diabeł nie zaślepia ludzi siłą, tylko kłamstwem, bo „jest kłamcą i ojcem kłamstwa” (44Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca. On był mordercą od początku i nie został w prawdzie, bo nie ma w nim prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.J 8:44 UBG). Dlatego wystarczy prawda, żeby ludzie przejrzeli. Jezus posłał Pawła właśnie „dla otworzenia ich oczu, aby odwrócić ich od ciemności do światła, od mocy szatana do Boga” (18Dla otworzenia ich oczu, aby odwrócić ich od ciemności do światła, od mocy szatana do Boga, aby otrzymali przebaczenie grzechów i dziedzictwo między uświęconymi przez wiarę we mnie.Dz 26:18 UBG). Tak królestwo przychodzi dziś: człowiek po człowieku. Wierzący nie musi się też bać władzy diabła, bo Bóg, który w nim mieszka, „jest większy niż ten, który jest na świecie” (4Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie.1 J 4:4 UBG).

Po zmartwychwstaniu Jezus powiedział: „Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi” (18Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.Mt 28:18 UBG). List do Hebrajczyków cytuje psalm o panowaniu człowieka i przyznaje: „Lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby wszystko było mu poddane” (8Wszystko poddałeś pod jego stopy. A skoro poddał mu wszystko, nie pozostawił niczego, co nie byłoby mu poddane. Lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby wszystko było mu poddane.Hbr 2:8 UBG). I od razu dodaje, kogo widzimy: Jezusa „ukoronowanego chwałą i czcią” (9Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszy od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Boga zakosztował śmierci za wszystkich.Hbr 2:9 UBG). Sprawa jest rozstrzygnięta, choć jeszcze nie widać tego wszędzie.

Bóg czeka, bo „okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty” (9Nie zwleka Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, ale okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty.2 P 3:9 UBG). Czeka, aż przyjdą do Niego wszyscy, którzy zechcą. Najpierw każdy naród ma usłyszeć tę wiadomość: „A ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec” (14A ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec.Mt 24:14 UBG).

Jak to się skończy?

Księga Objawienia to ostatnia księga Biblii. Jest w niej scena, w której siódmy anioł trąbi, a w niebie odzywają się głosy: „Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków” (15I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków.Obj 11:15 UBG). Pan, o którym mówią te głosy, to Bóg Ojciec, a Chrystus to Jezus. Chrystus nie jest jednak Jego nazwiskiem, tylko tytułem. Greckie Christos znaczy „namaszczony” albo „pomazaniec”. Oliwą namaszczano w Izraelu króla, którego wybrał Bóg (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG).

Psalm mówi o buncie „przeciwko PANU i jego pomazańcowi” (2Królowie ziemscy powstają, a władcy naradzają się wspólnie przeciwko PANU i jego pomazańcowi, mówiąc:Ps 2:2 UBG), czyli przeciw Bogu i Jego królowi. A choć werset z Objawienia mówi o Ojcu i Synu, nie ma w nim „będą królować”, tylko „będzie królować”. Tak samo jest w greckim oryginale.

Ojciec i Syn mają więc jedno królestwo i królują razem. A królestwa świata z tej sceny to te same, które diabeł pokazywał Jezusowi na górze. Syn nie oddał za nie pokłonu. Zwyciężył i zasiadł na tronie Ojca. Tę samą drogę otwiera przed wierzącymi: „Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie” (21Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie.Obj 3:21 UBG).

W innym miejscu wielki tłum w niebie woła: „Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg Wszechmogący” (6I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos wielu wód, i jakby głos potężnych gromów mówiących: Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg Wszechmogący.Obj 19:6 UBG). Wszechmogący nie musi niczego zdobywać ani na nic zasługiwać, bo sam się przedstawia: „Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec” (8Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący.Obj 1:8 UBG). Słowa „objął królestwo” nie znaczą też, że Bóg dopiero teraz zaczyna rządzić. Znaczą, że ziemia, którą człowiek oddał kiedyś w ręce diabła, wraca pod Jego władzę w całości i na zawsze.

Tłum woła dalej: „nadeszło wesele Baranka, a jego małżonka się przygotowała” (7Cieszmy się i radujmy, i oddajmy mu chwałę, bo nadeszło wesele Baranka, a jego małżonka się przygotowała.Obj 19:7 UBG). Baranek to Jezus, który oddał życie jak baranek składany w ofierze. Jan Chrzciciel powiedział o Nim: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (29A nazajutrz Jan zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.J 1:29 UBG).

Małżonką Baranka jest kościół, czyli wszyscy, którzy należą do Jezusa. Chrystus chce go „stawić przed sobą” piękny i czysty, „niemający skazy ani zmarszczki” (27By stawić przed sobą kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz żeby był święty i nienaganny.Ef 5:27 UBG). Tę czystość małżonka dostaje w darze: „dano jej ubrać się w bisior czysty i lśniący” (8I dano jej ubrać się w bisior czysty i lśniący, bo bisior to sprawiedliwość świętych.Obj 19:8 UBG). Bisior to cienkie lniane płótno. Przygotowanie małżonki polega też na tym, że przyjmuje Jezusa i Jego słowo jako jedyną prawdę. Jak oblubienica kocha Jezusa i czeka na Niego, opisujemy w artykule Oblubienica.

Kiedy małżonka Baranka będzie gotowa, panowanie Chrystusa obejmie całą ziemię, a On zniszczy grzech do końca, razem ze wszystkim, co z niego wyrosło. „Bo on musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy. A ostatni wróg, który zostanie zniszczony, to śmierć” (25Bo on musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy.26A ostatni wróg, który zostanie zniszczony, to śmierć.1 Kor 15:25-26 UBG).

Wraca też panowanie, które człowiek kiedyś oddał. W niebie śpiewają Barankowi, czyli Jezusowi: „zostałeś zabity i odkupiłeś nas dla Boga przez swoją krew” (9I śpiewali nową pieśń: Godzien jesteś wziąć księgę i otworzyć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś nas dla Boga przez swoją krew z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.Obj 5:9 UBG). Odkupić to wykupić kogoś z niewoli. Dalej śpiewają: „uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi” (10I uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi.Obj 5:10 UBG).

„Nasz Bóg” to w tej pieśni Ojciec. Syn wykupił ludzi dla Ojca i prowadzi ich do Niego, bo sam powiedział: „Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie” (6Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie.J 14:6 UBG). Ojciec i Syn to dwie Osoby jednego Boga, o czym piszemy w naszym wyznaniu wiary.

W nowym świecie „nie będzie już żadnego przekleństwa”, a tron będzie jeden: „tron Boga i Baranka” (3I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.Obj 22:3 UBG). Na to czekamy, kiedy się modlimy: „Niech przyjdzie twoje królestwo”.

Ewangelia w jednym akapicie Pawła

Paweł podał treść ewangelii w formie, która wygląda jak wyznanie wiary do zapamiętania. Streszcza ją też w innych listach (1Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany apostoł, odłączony do głoszenia ewangelii Boga;2(Którą przedtem obiecał przez swoich proroków w Pismach świętych);3O jego Synu, Jezusie Chrystusie, naszym Panu, który według ciała pochodził z potomstwa Dawida;4A pokazał z mocą, że jest Synem Bożym, według Ducha świętości, przez zmartwychwstanie;Rz 1:1-4 UBG; 8Pamiętaj, że Jezus Chrystus, potomek Dawida, powstał z martwych według mojej ewangelii;2 Tm 2:8 UBG), ale najpełniej robi to tutaj, w Pierwszym Liście do Koryntian, który wysłał do chrześcijan w greckim Koryncie.

A oznajmiam wam, bracia, ewangelię, którą wam głosiłem, a którą przyjęliście i w której trwacie; Przez którą też dostępujecie zbawienia, jeśli pamiętacie to, co wam głosiłem, chyba że uwierzyliście na próżno. Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem; Że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem;

1 Kor 15:1-4

Są tu fakty: śmierć za grzechy, pogrzeb, zmartwychwstanie, wszystko zapowiedziane wcześniej w Starym Testamencie. Jest też pięć czasowników o człowieku: przyjęliście, trwacie, dostępujecie zbawienia, pamiętacie, uwierzyliście. Zbawienie to ratunek: Bóg wyciąga człowieka z winy i spod władzy zła. Ewangelia ma stałą treść, której nie wolno podmienić, i adresata, który ma na nią odpowiedzieć. Jedno i drugie jest w tych samych czterech wersetach.

Treść da się podmienić i Paweł o tym wie. Mówi więc jeszcze ostrzej: „choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty” (8Lecz choćbyśmy nawet my albo anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie przeklęty.9Jak powiedzieliśmy przedtem, tak i teraz znowu mówię: Gdyby wam ktoś głosił ewangelię inną od tej, którą przyjęliście, niech będzie przeklęty.Ga 1:8-9 UBG). Nie wyłącza z tego nawet siebie. Dlatego to, co czytasz, także tutaj, sprawdzaj w Piśmie Świętym (w Biblii) i nie oceniaj po tym, kto to mówi.

Kim jest Bóg i co poszło źle?

Bóg stworzył świat z miłością i zadbał w nim o każdy szczegół, a wystarczyło Mu do tego słowo: „przemówił i stało się” (9On bowiem przemówił i stało się; on rozkazał i powstało.Ps 33:9 UBG). Wszystko powstało przez Syna i dla Niego (16Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone.Kol 1:16 UBG). Przy kolejnych dniach stworzenia Pismo powtarza, że to, co powstało, jest dobre, a dopiero kiedy Bóg stworzył człowieka, mówi o całości: „bardzo dobre” (31I Bóg widział wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre. I nastał wieczór i poranek, dzień szósty.Rdz 1:31 UBG). Siódmego dnia Bóg odpoczął (2W siódmym dniu Bóg ukończył swe dzieło, które uczynił; i odpoczął siódmego dnia od wszelkiego swego dzieła, które stworzył.Rdz 2:2 UBG). Nie ze zmęczenia, bo On „nie ustaje ani się nie męczy” (28Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś, że wieczny Bóg, PAN, Stwórca krańców ziemi, nie ustaje ani się nie męczy i że jego mądrość jest niezgłębiona?Iz 40:28 UBG). Odpoczął jak ktoś, kto skończył dzieło i cieszy się nim.

Wyobraź sobie, że z całego serca robisz coś dla człowieka, który bardzo tego potrzebuje. A on to wyśmiewa i jeszcze ma do ciebie pretensje, że jest mu źle. Tak człowiek potraktował Boga: „poznawszy Boga, nie chwalili go jako Boga ani mu nie dziękowali” (21Dlatego że poznawszy Boga, nie chwalili go jako Boga ani mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmiło się ich bezrozumne serce.Rz 1:21 UBG). Księga Przysłów mówi to bez owijania w bawełnę: „Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko PANU” (3Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko PANU.Prz 19:3 UBG).

Problem leży więc po naszej stronie i ma trzy warstwy: winę, oddzielenie i niewolę.

Co Bóg nazywa grzechem?

Część grzechów każdy rozpozna od razu. Wylicza je sam Jezus i mówi, skąd się biorą.

Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, cudzołóstwa, nierząd, zabójstwa; Kradzieże, chciwość, niegodziwość, podstęp, wyuzdanie, oko złe, bluźnierstwo, pycha, głupota. Całe to zło pochodzi z wnętrza i kala człowieka.

Mk 7:21-23

Łatwo przeczytać tę listę i odetchnąć: nie zabiłem, nie ukradłem. Ta ulga nie trwa długo, bo Jezus stawia gniew na brata obok zabójstwa, a pożądliwe spojrzenie nazywa cudzołóstwem (zdradą małżeńską) popełnionym „w swoim sercu” (21Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz zabijał, a kto by zabił, podlega sądowi.22Lecz ja wam mówię: Każdy, kto się gniewa na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi, a kto powie swemu bratu: Raka, podlega Radzie, a kto powie: Głupcze, podlega karze ognia piekielnego.Mt 5:21-22 UBG; 27Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz cudzołożył.28Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.Mt 5:27-28 UBG). Pycha i chciwość też są na liście, choć nikt za nie nie trafia do więzienia.

Grzech to także to, czego nie zrobiłeś

Jest też grzech, o którym mało kto myśli, bo nie zostawia śladów. List Jakuba mówi o nim wprost: „Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, popełnia grzech” (17Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, popełnia grzech.Jk 4:17 UBG).

Weźmy chirurga, który rano przychodzi do szpitala i siada na krześle w pokoju lekarskim. Na korytarzu czekają jego pacjenci. On nikogo nie skrzywdził i nic nie ukradł. Jest miły dla pielęgniarek, a raz na jakiś czas nawet kogoś zoperuje. Wieczorem wraca do domu z czystym sumieniem i gdyby ktoś go zapytał, powiedziałby szczerze, że nie zrobił nic złego. A w tym czasie ktoś na korytarzu umarł, bo lekarza nie było tam, gdzie powinien być.

Żaden szpital nie przyjmie takiej obrony. W zwykłej pracy wszyscy to rozumiemy: kto nie robi tego, co do niego należy i co może zrobić, traci posadę, choć niczego nie zepsuł. Żeby wylecieć z pracy, nie trzeba działać na szkodę firmy. Wystarczy nie robić swojego. Jeśli rozumie to każdy pracodawca, tym bardziej rozumie to Bóg, który stworzył cię po coś.

Pismo ma na to słowo. Hebrajskie chata, czyli „zgrzeszyć”, znaczy też „chybić”. Księga Sędziów używa go o procarzach, z których każdy „potrafił ciskać z procy kamieniem do włosa i nie chybiał” (16Wśród całego ludu było siedmiuset doborowych mężczyzn, leworęcznych, a każdy z nich potrafił ciskać z procy kamieniem do włosa i nie chybiał.Sdz 20:16 UBG). Grzech jest więc również strzałem, który chybił: życiem obok celu, dla którego Bóg cię stworzył.

Co jest tym celem? Jezus powiedział to, kiedy zapytano Go o największe przykazanie: „Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. To jest pierwsze i największe przykazanie” (37A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.38To jest pierwsze i największe przykazanie.Mt 22:37-38 UBG). Przykazanie nie wylicza, czego masz nie robić. Mówi, gdzie masz być: przy Bogu, całym sercem, z Nim na pierwszym miejscu. Gdzie indziej Jezus nazywa to szukaniem „najpierw królestwa Bożego” (33Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.Mt 6:33 UBG). Kto z nas żył tak choćby przez jeden dzień?

Pokazuje to opowieść Jezusa o słudze, który dostał od swojego pana jeden talent, czyli dużą sumę pieniędzy, zakopał go i oddał w całości: „Oto masz, co twoje” (25Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz, co twoje.Mt 25:25 UBG). Niczego nie ukradł ani nie zgubił. Tłumaczył się strachem, a panu zarzucił: „żniesz, gdzie nie posiałeś” (24Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent i powiedział: Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem surowym: żniesz, gdzie nie posiałeś i zbierasz, gdzie nie rozsypałeś.Mt 25:24 UBG). A przecież to pan powierzył mu swoje pieniądze. Dwaj pozostali słudzy mieli tego samego pana i pomnożyli to, co dostali. Trzeci usłyszał: „Sługo zły i leniwy!” (26A jego pan mu odpowiedział: Sługo zły i leniwy! Wiedziałeś, że żnę, gdzie nie posiałem i zbieram, gdzie nie rozsypałem.Mt 25:26 UBG). Pan powtórzył jego słowa i odpowiedział, że w takim razie trzeba było chociaż dać pieniądze bankierom na procent (27Powinieneś więc był dać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie odebrałbym to, co moje, z zyskiem.Mt 25:27 UBG). Sługę sparaliżował strach przed panem, jakiego sobie wymyślił. Jak wyglądali dwaj wierni słudzy z tej przypowieści, opisujemy w artykule Sługa Boży Wierny w małym.

W tej samej mowie Jezus opisuje sąd nad wszystkimi narodami, kiedy przyjdzie w chwale i zasiądzie na tronie (31Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały.32I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, a on odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów.Mt 25:31-32 UBG). Ludzie, których postawi po lewej stronie, słyszą wyrok za to, czego nie zrobili: „czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście i mnie” (45Wówczas im odpowie: Zaprawdę powiadam wam, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, nie uczyniliście i mnie.Mt 25:45 UBG). I szczerze się dziwią, bo nie pamiętają, kiedy mieli okazję (44Wtedy i oni mu odpowiedzą: Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym albo spragnionym, albo obcym, albo nagim, albo chorym, albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy tobie?Mt 25:44 UBG).

Kiedy człowiek nie jest tam, gdzie chce go mieć Bóg, bo ma inne plany albo po prostu nie chce, sprawia Mu przykrość. Traci na tym też ktoś obok: ten, komu mieliśmy pomóc, albo ten, komu mieliśmy powiedzieć o Bogu. Paweł pisze bez wyjątków: „Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga” (23Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga;Rz 3:23 UBG). Winy nie mierzy się porównaniem z sąsiadem. Zdanie Pawła dotyczy także tego, kto uczciwie mówi, że nikomu nie zrobił nic złego.

Nie piszemy tego, żeby dać ci kolejną listę zadań. Winy i tak nie naprawisz własnym wysiłkiem, tak jak chirurg nie cofnie wczorajszego dnia tym, że od jutra będzie więcej operował. Chodzi o to, żeby zdanie „jestem dobrym człowiekiem” przestało zasłaniać ci to, po co przyszedł Jezus.

Oddzielenie i niewola

Oddzielenie jest skutkiem winy.

Oto ręka PANA nie jest skrócona, aby nie mogła zbawić, ani jego ucho nie jest przytępione, aby nie mogło wysłuchać. Ale wasze nieprawości uczyniły przepaść między wami a waszym Bogiem i wasze grzechy sprawiły, że ukrył twarz przed wami, tak że nie słyszy.

Iz 59:1-2

Trzecia warstwa to niewola. Człowiek łamie Boże prawo, a do tego trzyma go coś silniejszego od niego: grzech, lęk przed śmiercią i diabeł (14Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła;15I aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli.Hbr 2:14-15 UBG). Dlatego samo postanowienie poprawy nie wystarcza, tak jak nie wystarcza człowiekowi w kajdanach. Jak ta niewola rośnie po jednej kradzieży, pokazujemy w artykule Dzieło krzyża Czego nie da się oddać. Bez pomocy z zewnątrz zostaje wyrok (18Kto wierzy w niego, nie będzie potępiony, ale kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.J 3:18 UBG).

Co zrobił Jezus?

Jezus Chrystus, Syn Boży, przyszedł na świat jako prawdziwy człowiek, przeżył życie bez grzechu, umarł na krzyżu w nasze miejsce, został pogrzebany, trzeciego dnia zmartwychwstał i został wywyższony jako Pan. To jest wydarzenie, o którym mówi ewangelia, i z niego wynika cała reszta.

Bóg przyszedł do nas osobiście. Człowiek nie byłby w stanie Go ogarnąć, bo On sam mówi: „Moje myśli bowiem nie są waszymi myślami ani wasze drogi nie są moimi drogami” (8Moje myśli bowiem nie są waszymi myślami ani wasze drogi nie są moimi drogami, mówi PAN;Iz 55:8 UBG). Dlatego nie czekał, aż do Niego dorośniemy, tylko sam zszedł do nas. Paweł opisuje to jak dwa kroki w dół. Syn Boży najpierw „ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi” (7Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;Flp 2:7 UBG). Potem „uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej” (8A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.Flp 2:8 UBG).

Urodził się „pod prawem” (4Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;Ga 4:4 UBG), czyli poddał się Prawu, które Bóg dał Izraelowi przez Mojżesza (17Prawo bowiem zostało dane przez Mojżesza, a łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.J 1:17 UBG). Był kuszony „we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu” (15Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu.Hbr 4:15 UBG): przeszedł przez to samo co my i ani razu nie zgrzeszył. Wziął też na siebie to, co nas boli, tak jak zapowiedział Izajasz.

Zaprawdę on wziął na siebie nasze cierpienia i nosił naszą boleść. A my uważaliśmy, że jest zraniony, uderzony przez Boga i utrapiony. Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni. Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas zboczył na swą drogę, a PAN włożył na niego nieprawość nas wszystkich.

Iz 53:4-6

Izajasz napisał to siedemset lat wcześniej. Na krzyżu Jezus powiedział: „Wykonało się” (30A gdy Jezus skosztował octu, powiedział: Wykonało się. I schyliwszy głowę, oddał ducha.J 19:30 UBG). Po grecku to jedno słowo, tetelestai: doprowadzone do końca. Nie „zrobiłem swoje, reszta na tobie”. Wszystko zrobione w całości. Wskrzeszając Jezusa, Bóg potwierdził, że przyjął Jego śmierć w nasze miejsce. Potem posadził Go po swojej prawicy jako Pana i Chrystusa (33Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.34Dawid bowiem nie wstąpił do nieba, a jednak sam mówi: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy;35Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.36Niech więc cały dom Izraela wie z pewnością, że tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem.Dz 2:33-36 UBG).

Co stało się na krzyżu i co to znaczy dla twojego sumienia, omawiamy w artykule Dzieło krzyża.

Czy zatem wszyscy są zbawieni?

Nie. Ofiara Jezusa wystarcza dla każdego człowieka, ale skutek dotyczy tych, którzy ją przyjmują. Pismo mówi obie te rzeczy bez zająknięcia. Jezus jest „przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata” (2I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.1 J 2:2 UBG). Przebłaganie to ofiara, która zdejmuje z człowieka winę i godzi go z Bogiem. Paweł pisze, że Jezus „wydał samego siebie na okup za wszystkich” (5Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;6Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.1 Tm 2:5-6 UBG). Okup to cena, którą płaci się za czyjąś wolność. A jednocześnie:

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bo Bóg nie posłał swego Syna na świat, aby potępił świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony. Kto wierzy w niego, nie będzie potępiony, ale kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego.

J 3:16-18

Jezus mówił też, ilu ludzi idzie drogą do życia, i nie brzmi to jak pół na pół.

Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.

Mt 7:13-14

Szeroką drogą idą zwykle ludzie, którzy są przekonani, że idą dobrze. Kiedy ktoś zapytał Jezusa, „czy mało jest tych, którzy będą zbawieni”, nie usłyszał liczby. Odpowiedź była dla wszystkich, którzy słuchali, także dla pytającego: „Usiłujcie wejść przez ciasną bramę” (23I ktoś go zapytał: Panie, czy mało jest tych, którzy będą zbawieni? On zaś im odpowiedział:24Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, bo mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, lecz nie będą mogli.Łk 13:23-24 UBG). Słowa o dwóch drogach trzeba czytać tak samo. Pytają o ciebie, a nie o to, ilu innych się zmieści.

Lekarstwo wystarczy dla wszystkich chorych w szpitalu. Pomaga temu, kto je weźmie. Nikt nie jest odrzucony z góry i nikt nie jest zbawiony automatycznie.

Kto robi pierwszy krok?

Bóg, nie ty. To ważne, bo inaczej ewangelia zamienia się w opowieść o dzielnym człowieku, który sam się zdecydował. Jezus powiedział: „Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec” (44Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:44 UBG).

Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował; I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;

Ef 2:4-5

Łaska to Boża przychylność, na którą nikt nie zapracował. Bóg zaczyna: otwiera serce, jak otworzył je Lidii, która nad rzeką słuchała Pawła (13A w dzień szabatu wyszliśmy za miasto nad rzekę, gdzie zwykle odbywały się modlitwy. Usiedliśmy i rozmawialiśmy z kobietami, które się tam zeszły.14Przysłuchiwała się temu też pewna bogobojna kobieta, imieniem Lidia, z miasta Tiatyry, sprzedająca purpurę, której to serce otworzył Pan, aby uważnie słuchała tego, co mówił Paweł.Dz 16:13-14 UBG), i prowadzi swoją dobrocią do zmiany myślenia (4Czy gardzisz bogactwem jego dobroci, cierpliwości i nieskwapliwości, nie wiedząc, że dobroć Boga prowadzi cię do pokuty?Rz 2:4 UBG). Jeśli w ogóle chce ci się czytać taki tekst, to nie jest przypadek. To, że Bóg zaczyna, nie zwalnia cię z odpowiedzi, bo Bóg „nakazuje wszędzie wszystkim ludziom pokutować” (30Bóg wprawdzie pomijał czasy tej nieświadomości, teraz jednak nakazuje wszędzie wszystkim ludziom pokutować;Dz 17:30 UBG), a Biblia kończy się zaproszeniem: „kto chce, niech darmo weźmie wodę życia” (17A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie, a kto chce, niech darmo weźmie wodę życia.Obj 22:17 UBG). Nie musisz rozstrzygać, gdzie kończy się Boże działanie, a zaczyna twoja decyzja. Masz odpowiedzieć na to, co słyszysz.

Co masz zrobić?

Tłum, który w Jerozolimie słuchał pierwszego kazania apostoła Piotra, zadał to samo pytanie i dostał konkretną odpowiedź.

A słysząc to, przerazili się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy robić, mężowie bracia? Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

Dz 2:37-38

W praktyce są to cztery kroki:

  • Przyznaj, że jesteś winny i sam z tego nie wyjdziesz. Bez tego reszta jest tylko poprawianiem wizerunku.
  • Uwierz, że Jezus umarł za twoje grzechy i zmartwychwstał, i że to wystarczy.
  • Wyznaj to Jemu i ludziom. „Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony” (9Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony.10Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.Rz 10:9-10 UBG).
  • Daj się ochrzcić i wejdź we wspólnotę. Jak to wygląda, opisujemy w artykule Chrzest wodny.

Ile z tego trzeba zdążyć zrobić? Odpowiedź daje człowiek ukrzyżowany obok Jezusa. Nie miał już czasu ani na chrzest, ani na naukę, ani na dobre uczynki. Przyznał, że sam odbiera sprawiedliwą karę, uznał Jezusa za niewinnego i poprosił: „Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa”. Usłyszał: „Dziś będziesz ze mną w raju” (40Lecz drugi odezwał się, gromiąc go słowami: I ty się Boga nie boisz, chociaż ponosisz tę samą karę?41My doprawdy – sprawiedliwie, bo odbieramy należną zapłatę za nasze uczynki, ale on nic złego nie zrobił.42I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.43A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju.Łk 23:40-43 UBG). Tyle wystarczy. Reszta to nie warunki, tylko droga, która się po tym zaczyna.

Czym jest wiara, a czym nie jest?

Wiara w Nowym Testamencie to zaufanie, które przenosi ciężar z siebie na Chrystusa. Nie jest to sama zgoda umysłu, bo taką mają nawet demony (19Ty wierzysz, że jest jeden Bóg, i dobrze czynisz. Demony także wierzą i drżą.Jk 2:19 UBG), ani deklaracja bez pokrycia: „Dlaczego więc mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie robicie tego, co mówię?” (46Dlaczego więc mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie robicie tego, co mówię?Łk 6:46 UBG).

Jezus zapowiedział, że Duch Święty „będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie”, i dodał: „O grzechu, mówię, bo nie uwierzyli we mnie” (8A gdy on przyjdzie, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.9O grzechu, mówię, bo nie uwierzyli we mnie.J 16:8-9 UBG). Grzech, o którym przekonuje Duch, to niewiara w Jezusa. A wierzyć w Niego to ufać Mu i iść za Nim, chcieć Go poznawać i oddawać Mu chwałę jako Stwórcy. Da się mieć Jezusa na ustach i za Nim nie iść. Opisał to już Izajasz, a Jezus powtórzył: „Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie” (8Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie.Mt 15:8 UBG).

Serce bywa daleko także wtedy, gdy bardziej ufamy temu, co ludzkie, niż Bogu. Nauka i medycyna są dobrem i nie ma w nich nic złego. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy człowiek polega na nich bardziej niż na Bogu, choć ludzka wiedza potrafi zawieść, a Bóg nie zawodzi nigdy. „Lepiej ufać PANU, niż polegać na człowieku” (8Lepiej ufać PANU, niż polegać na człowieku.Ps 118:8 UBG). Jak to wygląda przy chorobie, piszemy w artykule Uzdrowienie Lekarze, leki i badania.

Wiara nie jest też opłatą. Nie jest ostatnim uczynkiem, którym dopłacasz do zbawienia.

Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.

Ef 2:8-9

W tym samym zdaniu są obok siebie „przez wiarę” i „dar Boga”. Wiara jest darem i zarazem ręką, którą bierzemy to, co Bóg daje. Otwarta ręka nie płaci za chleb. Dlatego Paweł pisze, że „człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, bez uczynków prawa” (28Tak więc twierdzimy, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, bez uczynków prawa.Rz 3:28 UBG). Usprawiedliwić znaczy uznać za niewinnego. Robi to Bóg, a człowiek sam siebie nie oczyści, bo Bóg „usprawiedliwia bezbożnego” (5Temu zaś, kto nie pracuje, lecz wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość.Rz 4:5 UBG). Posłuszeństwo jest owocem, a nie podstawą: żywa wiara je rodzi, martwa nie rodzi nic (17Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.Jk 2:17 UBG). Jak wiara łączy się z uczynkami u Pawła i Jakuba, jest wyjaśnione w artykule Wiara Wiara i uczynki.

Co dostajesz?

Nie dostajesz obietnicy lepszego samopoczucia, tylko nową sytuację przed Bogiem i nowe życie. Sześć rzeczy dzieje się od razu:

  • Przebaczenie grzechów (38Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.Dz 2:38 UBG; 7W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów, według bogactwa jego łaski;Ef 1:7 UBG). Dług zostaje wymazany.
  • Usprawiedliwienie, czyli wyrok „niewinny” wydany przez Boga. Paweł mówi o Jezusie: „przez niego każdy, kto uwierzy, jest usprawiedliwiony we wszystkim, w czym nie mogliście być usprawiedliwieni przez Prawo Mojżesza” (38Niech więc będzie wam wiadomo, mężowie bracia, że przez niego zwiastuje się wam przebaczenie grzechów;39I przez niego każdy, kto uwierzy, jest usprawiedliwiony we wszystkim, w czym nie mogliście być usprawiedliwieni przez Prawo Mojżesza.Dz 13:38-39 UBG).
  • Wolność od władzy grzechu. Grzech może jeszcze kusić, ale nie jest już twoim panem (14Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską.Rz 6:14 UBG). Obiecał to sam Jezus: „Jeśli więc Syn was wyzwoli, będziecie prawdziwie wolni” (36Jeśli więc Syn was wyzwoli, będziecie prawdziwie wolni.J 8:36 UBG).
  • Dar Ducha Świętego, czyli sam Bóg, który zamieszkuje w tobie (38Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.Dz 2:38 UBG; 9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG). Piszemy o Nim w artykule Duch Święty.
  • Nowe narodzenie. Nie poprawka starego życia, tylko nowy początek z Ducha (5Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.6Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem.7Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.J 3:5-7 UBG; 5Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;6Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela;7Abyśmy, usprawiedliwieni jego łaską, stali się dziedzicami zgodnie z nadzieją życia wiecznego.Tt 3:5-7 UBG).
  • Miejsce w rodzinie. Przestajesz być obcym: „wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi” (12Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;13Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.J 1:12-13 UBG).

Do tego Bóg zmienia samego człowieka. W Piśmie mówi, co ma w tobie rosnąć: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara; łagodność, powściągliwość” (22Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;23Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.Ga 5:22-23 UBG) i bojaźń Pańska, w której żyli pierwsi chrześcijanie (31A tak kościoły w całej Judei, Galilei i Samarii cieszyły się pokojem, budując się i żyjąc w bojaźni Pańskiej, i rozrastały się przez pociechę Ducha Świętego.Dz 9:31 UBG). Bojaźń Pańska to głęboki szacunek do Boga. Kto przyjmuje łaskę, zgadza się też na tę przemianę. Ona trwa przez całe życie.

Co z tego wynika dla codziennego życia, rozwijamy w artykule Kim jestem w Chrystusie. Tam jest też odpowiedź na pytanie: komu Bóg daje łaskę? Pismo mówi o tym jasno: „Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę” (6Większą zaś daje łaskę, bo mówi: Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę.Jk 4:6 UBG).

Co dalej? Cena podana z góry

Nawrócenie to chwila, w której człowiek schodzi ze swojej drogi i zwraca się do Boga. Potem zaczyna się uczniostwo: codzienne życie z Jezusem i nauka od Niego. O jego cenie Jezus mówił tłumom, zanim ktokolwiek się zdecydował. „Kto nie niesie swego krzyża, a idzie za mną, nie może być moim uczniem. Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, najpierw nie usiądzie i nie obliczy wydatków, czy mu wystarczy na ukończenie?” (27Kto nie niesie swego krzyża, a idzie za mną, nie może być moim uczniem.28Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, najpierw nie usiądzie i nie obliczy wydatków, czy mu wystarczy na ukończenie?Łk 14:27-28 UBG).

To nie jest cena zbawienia, bo tę zapłacił Chrystus. To cena chodzenia za Nim i lepiej znać ją od początku. Pierwsi uczniowie robili cztery rzeczy: „Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach” (42Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.Dz 2:42 UBG). Łamanie chleba to wspólna wieczerza, przy której wierzący wspominają śmierć Jezusa (26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:26 UBG). Do tego dochodzi zadanie, które Jezus dał uczniom: iść do innych ludzi i uczyć ich tego, czego On uczył (18Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.19Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;20Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.Mt 28:18-20 UBG).

Trzeba jednak dodać jeszcze jedno, bo bez tego „cena” brzmi jak podatek od zbawienia. Odmowa wychodzi drożej niż ta cena. Kto nie wchodzi w uczniostwo, nie oszczędza sobie wysiłku, tylko odrzuca to, co Bóg mu daje: mądrość, pokój, prowadzenie, wolność. W Antiochii „po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami” (26A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok zbierali się z tym kościołem i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami.Dz 11:26 UBG), więc uczniowie i chrześcijanie to ci sami ludzie. Uczeń to chrześcijanin, który został przy Jezusie: „Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami” (31Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami.J 8:31 UBG). Ile kosztuje droga ucznia i jak się na nią wraca po upadku, pokazuje artykuł Uczniowie Jezusa.

Czego ewangelia nie obiecuje na teraz?

Ewangelia nie obiecuje życia bez kłopotów i prześladowań. Obiecuje pokój z Bogiem, radość i sprawiedliwość, które są dostępne już teraz, bo królestwo Boże „to nie pokarm i napój, ale sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym” (17Królestwo Boże bowiem to nie pokarm i napój, ale sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym.Rz 14:17 UBG).

To wam powiedziałem, abyście mieli pokój we mnie. Na świecie będziecie mieć ucisk, ale ufajcie, ja zwyciężyłem świat.

J 16:33

Apostołowie mówili to samo: „przez wiele utrapień musimy wejść do królestwa Bożego” (22Umacniając dusze uczniów i zachęcając do trwania w wierze, mówili, że przez wiele utrapień musimy wejść do królestwa Bożego.Dz 14:22 UBG). Koniec chorób, łez i śmierci to obietnica na nowe niebo i nową ziemię, a nie na przyszły tydzień (1Potem zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie było już morza.2A ja, Jan, zobaczyłem święte miasto, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża.3I usłyszałem donośny głos z nieba: Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem.4I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły.Obj 21:1-4 UBG). Nie znaczy to, że Bóg dziś nie uzdrawia. Uzdrawia. Więcej o tym znajdziesz w artykule Uzdrowienie. Całe zło zniknie jednak naraz dopiero w nowym świecie. Kto obiecuje ci ciągłe szczęście od jutra, obiecuje coś, czego Bóg nie obiecał, i przygotowuje ci rozczarowanie.

Ta obietnica zmienia jednak coś już dziś: to, jak patrzysz na obecne kłopoty, nawet bardzo duże. Jak takie spojrzenie odciąża głowę i pomaga zobaczyć wyjście, wyjaśniamy w artykule Kim jestem w Chrystusie Problem zasłania wszystko.

Pierwszy krok

Jeśli to, co czytasz, trafia do ciebie, nie odkładaj tego na później. Nie potrzebujesz specjalnej formuły ani pośrednika. Możesz powiedzieć Bogu własnymi słowami mniej więcej to:

Boże, przyznaję, że zgrzeszyłem (zgrzeszyłam) i sam (sama) sobie z tym nie poradzę. Wierzę, że Jezus Chrystus umarł za moje grzechy i zmartwychwstał. Proszę, przebacz mi i przyjmij mnie do swojego królestwa. Od dziś chcę iść za Tobą. Amen.

Jeśli wolisz dłuższe zdania i chcesz wiedzieć, na czym opiera się każde z nich, zebraliśmy je w przykładowej modlitwie grzesznika.

Sama modlitwa nikogo nie zbawia, zbawia Chrystus. Ale słowa mają znaczenie, bo wyrażają to, co dzieje się w środku. Jeśli tak się pomodliłeś, zrób trzy rzeczy: powiedz o tym komuś, zacznij czytać Ewangelię Jana, czwartą księgę Nowego Testamentu, i napisz do nas. Chętnie pogadamy i odpowiemy na pytania. Pomożemy ci też przyjąć chrzest i wejść do wspólnoty. Nikt nie idzie tą drogą sam.

Dwie rzeczy na koniec, żeby nie było nieporozumień. Nie namawiamy cię do przejścia z jednego kościoła do drugiego. Pytanie nie brzmi: gdzie jesteś zapisany? Brzmi ono: czy idziesz za Chrystusem? Nie musisz też zgadzać się z nami. Chcemy, żebyś sam sprawdził, co mówi Pismo, i dostał pewność prosto od Boga, bo po to apostoł Jan spisał swój list: „abyście wiedzieli, że macie życie wieczne” (13To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.1 J 5:13 UBG).

Co czytać dalej?

Ten artykuł podaje całość w skrócie. Teksty niżej rozwijają to, co tu zostało tylko zarysowane, i najlepiej czytać je w tej kolejności.

  • Dzieło krzyża: co Jezus wykonał i co znaczy „przyjąć” to dzieło.
  • Pokuta w Biblii: czym jest zmiana myślenia i po czym poznać, że naprawdę zaszła.
  • Chrzest wodny: po co, dla kogo i jak to u nas wygląda.
  • Wiara: dar czy warunek: czy wiara jest darem Boga, czy moją decyzją, a dalej skąd się bierze, co ją buduje i jak jej nie stracić.
  • Kim jestem w Chrystusie: kim jesteś po tym, jak Bóg cię przyjął.
  • Autorytet wierzącego: co robić z tym, co już dostałeś, i gdzie są granice.
  • Uczniowie Jezusa Chrystusa: kim jest uczeń, ile kosztuje droga za Jezusem i jak się wraca po upadku.
  • Przyjaciel Boga: co znaczy przyjaźń z Bogiem i dlaczego Bóg nie ukrywa planów przed swoimi przyjaciółmi.
  • Sługa Boży: co znaczy służyć Bogu z miłości i dlaczego służba ponad siły nie jest od Niego.
  • Syn Boży: jak żyć w domu Ojca i dlaczego syn nie musi niczego udowadniać.
  • Oblubienica Chrystusa: co znaczy należeć tylko do Jezusa, czym jest pierwsza miłość i jak czekać na Jego przyjście.
  • Modlitwa grzesznika: przykładowe słowa na pierwszy krok, z wersetami pod każdym zdaniem.
  • Modlitwa w Biblii: jak modlić się na co dzień, czego uczy Jezus i co blokuje modlitwę.
  • Uwielbienie w Biblii: co Pismo nazywa oddawaniem chwały i jak to robić poza niedzielą.
  • Uzdrowienie w Biblii: czym jest, jak je przyjąć i co robić, kiedy nie przychodzi od razu.
  • Świadectwa nawróceń: osiem historii ludzi, których życie zmienił Jezus.

Najczęstsze pytania

Czym właściwie jest ewangelia, czyli dobra nowina?

Ewangelia to wiadomość o tym, co Bóg zrobił w Jezusie Chrystusie, a nie instrukcja, jak zasłużyć na niebo. Apostoł Paweł streścił ją w czterech wersetach: Chrystus umarł za nasze grzechy, został pogrzebany i trzeciego dnia zmartwychwstał, wszystko zgodnie z Pismem (1A oznajmiam wam, bracia, ewangelię, którą wam głosiłem, a którą przyjęliście i w której trwacie;2Przez którą też dostępujecie zbawienia, jeśli pamiętacie to, co wam głosiłem, chyba że uwierzyliście na próżno.3Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem;4Że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem;1 Kor 15:1-4 UBG). Jezus podał ją jeszcze krócej: „Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie i wierzcie ewangelii” (14Lecz potem, gdy Jan został wtrącony do więzienia, Jezus przyszedł do Galilei, głosząc ewangelię królestwa Bożego;15I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie i wierzcie ewangelii.Mk 1:14-15 UBG). Samo słowo „ewangelia” znaczy dosłownie „dobra wiadomość”, jaką przynosił posłaniec: bitwa wygrana, król objął tron.

Co to znaczy „być zbawionym”?

Być zbawionym znaczy być uratowanym od trzech rzeczy naraz: od winy, od władzy grzechu i od nadchodzącego sądu. Bóg przebacza grzech (7W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów, według bogactwa jego łaski;Ef 1:7 UBG), uznaje człowieka za sprawiedliwego, choć na to nie zasłużył (1Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;Rz 5:1 UBG), daje mu Ducha Świętego i nowe życie (5Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;6Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela;7Abyśmy, usprawiedliwieni jego łaską, stali się dziedzicami zgodnie z nadzieją życia wiecznego.Tt 3:5-7 UBG).

To nie jest odznaka za dobre sprawowanie ani stan uczuć. To zmiana relacji: przestajesz być obcym i stajesz się dzieckiem w Bożej rodzinie (12Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;13Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.J 1:12-13 UBG). Ta zmiana jest pełna od pierwszego dnia. Paweł pisze do wierzących, że są już „współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga” (19A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;Ef 2:19 UBG). Świętymi Nowy Testament nazywa wszystkich wierzących. Czekamy na powrót Jezusa, który przemieni nasze ciało, „aby było podobne do jego chwalebnego ciała” (21On przemieni nasze podłe ciało, aby było podobne do jego chwalebnego ciała, zgodnie ze skuteczną mocą, którą też może poddać sobie wszystko.Flp 3:21 UBG).

Czy najpierw muszę poprawić swoje życie, żeby przyjść do Boga?

Nie. To jedno z najczęstszych nieporozumień. Potrafi zatrzymać człowieka na lata. Paweł pisze, że Bóg „usprawiedliwia bezbożnego” (5Temu zaś, kto nie pracuje, lecz wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość.Rz 4:5 UBG), czyli uznaje za niewinnego człowieka, który żył bez Niego. Nie czeka, aż człowiek doprowadzi się do porządku. Jezus przyjmował ludzi w stanie, w jakim byli, i dopiero spotkanie z Nim ich zmieniało. Poprawa życia jest skutkiem, nie biletem wstępu. Gdyby było odwrotnie, nikt by nie wszedł, bo wszyscy zgrzeszyli (23Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga;Rz 3:23 UBG). Przyjdź taki, jaki jesteś, i pozwól Bogu zrobić resztę.

Czy Bóg wybaczy mi to, co zrobiłem?

Tak. Pismo nie zna grzechu, który byłby za duży dla krzyża. Zna za to ludzi, którzy bardzo ciężko zgrzeszyli i zostali przyjęci: król Dawid po morderstwie, apostoł Piotr po tym, jak trzy razy wyparł się Jezusa, apostoł Paweł po prześladowaniu chrześcijan. „Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości” (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Jedyne, co zostaje nieprzebaczone, to grzech, którego człowiek nie chce oddać. Poczucie, że „to za dużo”, nie jest wyrokiem Boga. To oskarżenie, a oskarżycielem Biblia nazywa diabła (10I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga, i władza jego Chrystusa, bo został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który dniem i nocą oskarżał ich przed naszym Bogiem.Obj 12:10 UBG).

Czy wystarczy odmówić modlitwę, żeby być zbawionym?

Nie. Zbawia Chrystus. W Biblii nie ma „modlitwy grzesznika” do powtórzenia. Jest wołanie do Boga z wiarą. Łotr na krzyżu przyznał się do winy i poprosił: „Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa” (40Lecz drugi odezwał się, gromiąc go słowami: I ty się Boga nie boisz, chociaż ponosisz tę samą karę?41My doprawdy – sprawiedliwie, bo odbieramy należną zapłatę za nasze uczynki, ale on nic złego nie zrobił.42I powiedział do Jezusa: Panie, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.43A Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę powiadam ci: Dziś będziesz ze mną w raju.Łk 23:40-43 UBG). To wystarczyło. Modlitwa ma sens, kiedy wyraża prawdziwą zmianę myślenia i zaufanie. Kiedy jest zaklęciem odmówionym na wszelki wypadek, nic nie zmienia. Jeśli nie wiesz, co powiedzieć, pomoże ci przykładowa modlitwa. Sprawdzianem nie jest to, czy pamiętasz datę modlitwy, tylko czy trwasz przy Jezusie (31Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami.J 8:31 UBG).

Czym różni się ewangelia od religii?

Religia mówi „zrób, a Bóg cię przyjmie”. Ewangelia mówi „Bóg cię przyjął w Chrystusie, więc teraz żyj”. Różnica jest w kierunku: w religii wszystko zależy od twoich starań, w ewangelii od tego, co Chrystus już wykonał (30A gdy Jezus skosztował octu, powiedział: Wykonało się. I schyliwszy głowę, oddał ducha.J 19:30 UBG). Dlatego Paweł tak twardo bronił zdania, że Bóg uznaje człowieka za niewinnego dzięki wierze, a nie za to, że wypełnia przepisy Prawa (28Tak więc twierdzimy, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, bez uczynków prawa.Rz 3:28 UBG). Czyny są ważne, ale jako owoc, który z tej wiary wyrasta (8Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.9Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.10Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.Ef 2:8-10 UBG).

Czy zbawieni będą tylko chrześcijanie?

Nowy Testament mówi, że zbawienie jest w Jezusie i nie ma drugiej drogi: „Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus” (5Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;6Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.1 Tm 2:5-6 UBG). Jezus powiedział o sobie: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem” (6Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie.J 14:6 UBG). To nie jest zdanie o wyższości chrześcijan nad innymi ludźmi, tylko o tym, kto zapłacił. Kto ostatecznie zostanie zbawiony, wie Bóg. On sądzi sprawiedliwie (16W dniu, w którym Bóg przez Jezusa Chrystusa będzie sądził skryte sprawy ludzkie według mojej ewangelii.Rz 2:16 UBG). My mamy głosić, a wyroki zostawiamy Jemu.

Czy dobry człowiek bez wiary trafi do nieba?

Pytanie zakłada, że da się być wystarczająco dobrym, a Pismo tego nie zakłada. Dobre życie ma prawdziwą wartość i Bóg je widzi. Nie unieważnia ono jednak długu. Grzechem jest też to, że człowiek nie zrobił dobra, które mógł zrobić, a tego nie widać z zewnątrz. Piszemy o tym w części o grzechu, który nie zostawia śladów. Zbawienie jest też relacją, a relacji nie da się mieć z kimś, kogo się nie zna. Dlatego ewangelia nie proponuje poprawy wyniku, tylko pojednanie (20Tak więc w miejsce Chrystusa sprawujemy poselstwo, tak jakby Bóg upominał was przez nas. W miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem.2 Kor 5:20 UBG).

Co z ludźmi, którzy nigdy nie słyszeli o Jezusie?

Biblia nie daje na to pełnej odpowiedzi i uczciwiej jest to powiedzieć, niż zmyślać. Daje dwie pewne rzeczy. Pierwsza: Bóg sądzi sprawiedliwie i każdy odpowiada za to, co dostał (12Bo ci, którzy bez prawa zgrzeszyli, bez prawa też zginą, a ci, którzy w prawie zgrzeszyli, przez prawo będą sądzeni;13(Gdyż nie słuchacze prawa są sprawiedliwi przed Bogiem, ale ci, którzy wypełniają prawo, będą usprawiedliwieni.14Gdy bowiem poganie, którzy nie mają prawa, z natury czynią to, co jest w prawie, oni, nie mając prawa, sami dla siebie są prawem.15Oni to ukazują działanie prawa wpisanego w ich serca, za poświadczeniem ich sumienia i myśli wzajemnie się oskarżających lub też usprawiedliwiających);16W dniu, w którym Bóg przez Jezusa Chrystusa będzie sądził skryte sprawy ludzkie według mojej ewangelii.Rz 2:12-16 UBG), a stworzenie samo w sobie mówi o Stwórcy (19Ponieważ to, co można wiedzieć o Bogu, jest dla nich jawne, gdyż Bóg im to objawił.20To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.Rz 1:19-20 UBG). Druga: Bóg „chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni” (4Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.1 Tm 2:4 UBG). Abraham pytał: „Czy Sędzia całej ziemi nie postąpi sprawiedliwie?” (25Niech to będzie dalekie od ciebie, byś miał uczynić coś takiego i zabić sprawiedliwego z niegodziwym, żeby sprawiedliwy był jak niegodziwy. Niech to będzie dalekie od ciebie! Czy Sędzia całej ziemi nie postąpi sprawiedliwie?Rdz 18:25 UBG). Dla nas wynika z tego jedno zadanie: zadbać, żeby ludzie usłyszeli (14Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?15Jakże też będą głosić, jeśli nie zostaną posłani? Jak jest napisane: O jak piękne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy!Rz 10:14-15 UBG).

Czy Jezus naprawdę zmartwychwstał i czy da się to obronić historycznie?

Dla chrześcijaństwa od tego pytania zależy wszystko i Paweł mówi to jasno: „jeśli Chrystus nie został wskrzeszony, daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach” (17A jeśli Chrystus nie został wskrzeszony, daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach.1 Kor 15:17 UBG). Nowy Testament opiera się na świadkach, których dało się zapytać: „ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz, z których większość żyje aż dotąd” (5I że ukazał się Kefasowi, a potem tym dwunastu.6Potem ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz, z których większość żyje aż dotąd, a niektórzy zasnęli.7Potem ukazał się Jakubowi, potem wszystkim apostołom.8A ostatniemu ze wszystkich ukazał się i mnie, jak poronionemu płodowi.1 Kor 15:5-8 UBG). Do tego dochodzą fakty, które trudno wytłumaczyć inaczej: pusty grób, któremu nikt nie zaprzeczał (podawano tylko inne wyjaśnienia, 11A gdy one poszły, niektórzy ze straży przyszli do miasta i oznajmili naczelnym kapłanom wszystko, co się stało.12Ci zaś zebrali się ze starszymi i naradziwszy się, dali żołnierzom sporo pieniędzy;13I powiedzieli: Mówcie, że jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli go, gdy spaliście.14A gdyby to doszło do namiestnika, my go przekonamy, a wam zapewnimy bezpieczeństwo.15Wzięli więc pieniądze i zrobili, jak ich pouczono. I rozniosła się ta wieść wśród Żydów, i trwa aż do dziś.Mt 28:11-15 UBG), i świadkowie, którzy nie przestali mówić mimo bicia i zakazów (40I posłuchali go. A przywoławszy apostołów, ubiczowali ich i zabronili im mówić w imię Jezusa, a potem ich wypuścili.41A oni odchodzili sprzed Rady, ciesząc się, że stali się godni znosić zniewagę dla imienia Jezusa.42Nie przestawali też codziennie w świątyni i po domach nauczać i głosić Jezusa Chrystusa.Dz 5:40-42 UBG).

Spowiedź przed kapłanem: skąd ta praktyka i komu wyznawać grzechy?

Grzech wyznajemy Bogu, bo to przeciw Niemu grzeszymy i to On przebacza. Dawid pisze: „Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu” (5Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.Ps 32:5 UBG). Nowy Testament zna też wyznawanie grzechów sobie nawzajem: „Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich” (16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:16 UBG). Takie wyznanie działa w obie strony i nie wymaga pośrednika, bo pośrednik jest jeden (5Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;1 Tm 2:5 UBG). Rozmowa z dojrzałym chrześcijaninem o swoim grzechu bywa bardzo zdrowa. Rozgrzesza Bóg.

Za kogo umarł Jezus? Odkupienie ograniczone czy powszechne

Wierzymy, że Chrystus umarł za wszystkich ludzi, a skutek tej ofiary otrzymują ci, którzy ją przyjmują wiarą. Pismo mówi to jasno: Chrystus jest „przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata” (2I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.1 J 2:2 UBG). Czytamy też, że „wydał samego siebie na okup za wszystkich” (5Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;6Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.1 Tm 2:5-6 UBG) i „zakosztował śmierci za wszystkich” (9Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszy od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Boga zakosztował śmierci za wszystkich.Hbr 2:9 UBG). Część chrześcijan czyta te miejsca jako „za wszystkich wybranych”. Uważają, że skoro ofiara Jezusa zawsze działa, to umarł On tylko za tych, którzy zostaną zbawieni. Spór jest poważny, ale nie decyduje o zbawieniu: brat, który myśli inaczej, nadal jest bratem.

Predestynacja i wybranie a wolna wola człowieka

Predestynacja to przeznaczenie z góry, a pytanie brzmi: czy Bóg z góry postanowił, kto będzie zbawiony? Pismo mówi i o Bożym wybraniu, i o wolnej woli człowieka, a łączy je w Chrystusie. Bóg działa pierwszy: „Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec” (44Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:44 UBG), a wierzący są wybrani w Nim „przed założeniem świata” (4Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.5Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;Ef 1:4-5 UBG). Jednocześnie Bóg „nakazuje wszędzie wszystkim ludziom pokutować” (30Bóg wprawdzie pomijał czasy tej nieświadomości, teraz jednak nakazuje wszędzie wszystkim ludziom pokutować;Dz 17:30 UBG). Jezus woła do Jerozolimy: „Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci […], a nie chcieliście!” (34Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy są do ciebie posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, tak jak kokoszka gromadzi swoje kurczęta pod skrzydła, a nie chcieliście!Łk 13:34 UBG). Inicjatywa zawsze wychodzi od Boga, a człowiek odpowiada za swoją decyzję i może się opierać.

W praktyce nie musisz zgadywać, czy jesteś wybrany. Jeśli chcesz przyjść do Boga, to znak, że Ojciec już cię pociąga, więc przyjdź. Co znaczy samo wybranie, wyjaśniamy w artykule Wiara Co znaczy, że Bóg nas wybrał.

Kalwinizm a arminianizm: o co właściwie spór?

Spór dotyczy tego, jak łaska Boża spotyka się z wolą człowieka. Nazwy pochodzą od dwóch teologów: Jana Kalwina z XVI wieku i Jakuba Arminiusza z przełomu XVI i XVII wieku. Według kalwinizmu Bóg wybiera konkretnych ludzi i skutecznie ich zbawia, a łaska nie może być odrzucona. Według arminianizmu łaska przychodzi pierwsza do każdego człowieka i uzdalnia go do odpowiedzi, ale można się jej oprzeć. Obie strony zgadzają się, że zbawienie jest z łaski przez wiarę i że nikt nie zbawia się sam.

Jesteśmy bliżej drugiego ujęcia. Nie uznajemy tego sporu za linię między zbawieniem a potępieniem. Do Boga możesz przyjść, zanim rozstrzygniesz ten spór: „Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony” (13Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.Rz 10:13 UBG). A w rozmowie z kimś, kto widzi to inaczej, zacznij od tego, w czym się zgadzacie.

Czy natura człowieka jest całkowicie zepsuta?

Grzech dotknął całego człowieka: rozum, wolę i uczucia. Nie jesteśmy tak źli, jak byśmy mogli być, ale nie ma w nas obszaru wolnego od skutków grzechu. Nikt nie wyjdzie z tego sam: „byliśmy umarli w grzechach” (1I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach;2W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa.3Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni.4Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował;5I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;Ef 2:1-5 UBG), a „cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego” (14Lecz cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.1 Kor 2:14 UBG). Dlatego pierwszy ruch należy do Boga. Zarazem człowiek nadal jest obrazem Boga (6Kto przeleje krew człowieka, przez człowieka będzie przelana jego krew, bo na obraz Boga człowiek został stworzony.Rdz 9:6 UBG) i potrafi robić dobre rzeczy, choć nie są one zasługą przed Bogiem.

Czy każdy, kto mówi, że wierzy w Jezusa, jest zbawiony?

Nie każde „wierzę” jest wiarą, która zbawia. Jezus ostrzegał: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (21Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.Mt 7:21 UBG). Jakub przypomina, że w jednego Boga wierzą też demony (19Ty wierzysz, że jest jeden Bóg, i dobrze czynisz. Demony także wierzą i drżą.Jk 2:19 UBG). Wiara, która zbawia, to zaufanie, które przenosi ciężar na Chrystusa i zmienia kierunek życia. Poznaje się ją po owocu (16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?17Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce.18Nie może dobre drzewo wydawać złych owoców ani złe drzewo wydawać dobrych owoców.19Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.20Tak więc po ich owocach poznacie ich.Mt 7:16-20 UBG), po trwaniu przy Jego słowie (31Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami.J 8:31 UBG) i po miłości do innych wierzących (14My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje brata, pozostaje w śmierci.1 J 3:14 UBG). To jest sprawdzian dla siebie, a nie narzędzie do oceniania innych.

Czy naprawdę tylko garstka będzie zbawiona?

Jezus mówił o tym kilka razy i nie łagodził. Szeroka droga prowadzi na zatracenie i „wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą”, a wąska prowadzi do życia i „mało jest takich, którzy ją znajdują” (13Wchodźcie przez ciasną bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą.14Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.Mt 7:13-14 UBG). Przypowieść o uczcie weselnej zakończył zdaniem: „Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych” (14Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.Mt 22:14 UBG). Zapytany wprost, czy mało będzie zbawionych, nie podał liczby, tylko odpowiedział wszystkim, którzy słuchali: „Usiłujcie wejść przez ciasną bramę” (23I ktoś go zapytał: Panie, czy mało jest tych, którzy będą zbawieni? On zaś im odpowiedział:24Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, bo mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, lecz nie będą mogli.Łk 13:23-24 UBG).

Wyciągamy z tego dwa wnioski. Sprawa jest poważna i szeroką drogą idą zwykle ludzie przekonani, że idą dobrze. A pytanie jest o ciebie, nie o statystykę. Liczbę zna Bóg. My nie podajemy procentów i nie wskazujemy, kto się mieści.

Historia zmian

  1. Jaśniej, że po zmartwychwstaniu Bóg posadził Jezusa po prawicy jako Pana i Chrystusa.
  2. Jaśniej, kim jest uczeń.
  3. Jaśniej o wolności od władzy grzechu i o tym, co słowa „Twój Bóg króluje” znaczyły dla ludu w niewoli.
  4. Proste wyjaśnienia słów, osób i scen z Biblii dla kogoś, kto czyta ją pierwszy raz, także przy kuszeniu Jezusa na pustyni, redakcja.
  5. Poprawione nieścisłości i liczby, objaśnienia trudnych wersetów stoją przy samych cytatach, praktyczna odpowiedź w pytaniach o wybranie.
  6. Jaśniej o jednym królestwie Ojca i Syna, o diable jako „bogu tego świata”, o scenach z Objawienia i o słowie „wykonało się”, redakcja.
  7. Nowe części o grzechu, o Królestwie Bożym, o panowaniu nad ziemią i o przyjściu Jezusa, redakcja.
  8. Cytaty poprawione do brzmienia UBG.
  9. Dopisany owoc Ducha i pewność zbawienia.
  10. Tekst napisany od nowa.
Pobierz PDF

Chcesz o tym porozmawiać?

Spotykamy się w grupach domowych w Rzeszowie. Możesz przyjść i zapytać.

Kontakt