O oblubienicy Chrystusa pierwszy mówi w Nowym Testamencie Jan Chrzciciel. Było to na początku służby Jezusa, zanim Jana wtrącono do więzienia (22Potem Jezus przyszedł wraz ze swymi uczniami do Judei i tam przemieszkiwał z nimi, i chrzcił.23Także Jan chrzcił w Ainon, blisko Salim, bo było tam wiele wody. A ludzie przychodzili i chrzcili się.24Jan bowiem jeszcze nie był wtrącony do więzienia.J 3:22-24 UBG). Uczniowie Jana przyszli do niego zaniepokojeni, bo ludzie szli teraz do Jezusa: „oto on chrzci, a wszyscy idą do niego” (26I przyszli do Jana, i powiedzieli mu: Mistrzu, ten, który był z tobą za Jordanem, o którym ty dałeś świadectwo, oto on chrzci, a wszyscy idą do niego.J 3:26 UBG). Jan odpowiedział im obrazem z wesela:
Kto ma oblubienicę, ten jest oblubieńcem, a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, raduje się niezmiernie z powodu głosu oblubieńca. Dlatego ta moja radość stała się pełna. On musi wzrastać, a ja stawać się mniejszym.
J 3:29-30
Oblubienica to dawne słowo na narzeczoną i pannę młodą, a oblubieniec to pan młody. Jan nie miał żalu, że ludzie odchodzą od niego do Jezusa, bo oblubienica należy do Oblubieńca. Sam był przyjacielem, który cieszy się, kiedy słyszy Jego głos.
Oblubienica Chrystusa to kościół, czyli wszyscy, którzy należą do Jezusa. Być oblubienicą to kochać Go tak, że nikt inny nie zajmuje Jego miejsca, i czekać, aż przyjdzie.
Kto jest oblubienicą Chrystusa?
Oblubienicą jest cały kościół. Paweł pisze do kościoła w Koryncie: „Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę” (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG). Ten kościół nie był wzorowy. Wierzący kłócili się o to, za którym nauczycielem idą (11Doniesiono mi bowiem o was, moi bracia, przez domowników Chloe, że są wśród was spory.12Mówię to dlatego, że każdy z was twierdzi: Ja jestem Pawła, ja Apollosa, ja Kefasa, a ja Chrystusa.1 Kor 1:11-12 UBG), procesowali się ze sobą przed sądem (1Czy ktoś z was, mając sprawę z drugim, śmie procesować się przed niesprawiedliwymi zamiast przed świętymi?1 Kor 6:1 UBG), a wśród nich był nierząd (1Słyszy się powszechnie o nierządzie wśród was, i to takim nierządzie, o jakim nie wspomina się nawet wśród pogan, że ktoś ma żonę swego ojca.1 Kor 5:1 UBG). Mimo to Paweł nazywa ich wszystkich razem jedną dziewicą.
Na końcu Biblii anioł zwraca się do Jana, który spisał Objawienie: „Chodź tutaj, pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka” (9I przyszedł do mnie jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma ostatecznymi plagami, i odezwał się do mnie, mówiąc: Chodź tutaj, pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka.Obj 21:9 UBG). Baranek to Jezus, który oddał życie jak baranek składany w ofierze (29A nazajutrz Jan zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.J 1:29 UBG). Jan zobaczył jednak miasto, „święte Jeruzalem” (10I przeniósł mnie w duchu na górę wielką i wysoką, i pokazał mi wielkie miasto, święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga;Obj 21:10 UBG). Na jego bramach są imiona dwunastu pokoleń Izraela, a na fundamentach imiona dwunastu apostołów (12Miało ono wielki i wysoki mur, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela.13Od wschodu trzy bramy, od północy trzy bramy, od południa trzy bramy i od zachodu trzy bramy.14A mur miasta miał dwanaście fundamentów, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.Obj 21:12-14 UBG). Oblubienica Boga to w Piśmie zawsze cały Jego lud.
W obrazach wesela ci sami ludzie występują w różnych rolach. Raz są przyjaciółmi oblubieńca (19I odpowiedział im Jezus: Czy przyjaciele oblubieńca mogą pościć, gdy jest z nimi oblubieniec? Dopóki mają ze sobą oblubieńca, nie mogą pościć.Mk 2:19 UBG), raz dziewicami, które wychodzą Mu na spotkanie (1Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.Mt 25:1 UBG), raz gośćmi na sali weselnej (10Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.Mt 22:10 UBG), a raz oblubienicą (9I przyszedł do mnie jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma ostatecznymi plagami, i odezwał się do mnie, mówiąc: Chodź tutaj, pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka.Obj 21:9 UBG). Wszystkie te obrazy opisują ten sam lud, bo „Jedno jest ciało i jeden Duch” (4Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania.Ef 4:4 UBG).
Ten obraz dotyczy też mężczyzn. W Chrystusie „nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie” (28Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.Ga 3:28 UBG). Kobiecie trudno czasem przyjąć, że Pismo nazywa ją synem Bożym, a mężczyźnie, że należy do oblubienicy. Oba obrazy dotyczą jednak wszystkich wierzących. Dlaczego słowo „syn” obejmuje też kobiety, wyjaśnia artykuł Syn Boży Synem od pierwszego dnia.
Z obrazu oblubienicy wynika coś bardzo praktycznego: do Jezusa nie idziesz sam. Trudno kochać Oblubieńca i omijać Jego oblubienicę. Apostoł Jan pyta: „Kto bowiem nie miłuje swego brata, którego widzi, jak może miłować Boga, którego nie widzi?” (20Jeśli ktoś mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi swego brata, jest kłamcą. Kto bowiem nie miłuje swego brata, którego widzi, jak może miłować Boga, którego nie widzi?1 J 4:20 UBG). Dlatego wierzący spotykają się i zachęcają nawzajem (24I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków;25Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.Hbr 10:24-25 UBG). Dlaczego szacunek do kościoła jest szacunkiem do samego Jezusa, wyjaśnia artykuł Autorytet wierzącego Uszanuj ludzki autorytet.
Kto został skrzywdzony przez ludzi w kościele, dalej należy do Jezusa. Nie musi wracać tam, gdzie go skrzywdzono. Miejsce wśród Jego ludzi wciąż jednak na niego czeka. Co wtedy zrobić, piszemy w artykule Autorytet wierzącego Zranienia w kościele.
Bóg nazywa siebie mężem swojego ludu
Prorocy mówią o Bogu jako o mężu Jego ludu. Izajasz zwraca się do ludu Bożego jak do kobiety, która wstydzi się swojej przeszłości:
Nie bój się, bo nie zostaniesz zawstydzona, nie rumień się, bo nie doznasz hańby, gdyż zapomnisz o wstydzie swojej młodości i o niesławie swego wdowieństwa już więcej nie wspomnisz. Bo twoim małżonkiem jest twój Stwórca, PAN zastępów – to jego imię, a twoim Odkupicielem jest Święty Izraela – będzie nazywany Bogiem całej ziemi.
Iz 54:4-5
Bóg nie tylko przyjmuje taką kobietę z powrotem. Cieszy się nią: „I jak oblubieniec raduje się z oblubienicy, tak twój Bóg będzie się radować z ciebie” (5Jak bowiem młodzieniec poślubia dziewicę, tak twoi synowie cię poślubią. I jak oblubieniec raduje się z oblubienicy, tak twój Bóg będzie się radować z ciebie.Iz 62:5 UBG). Prorok Sofoniasz pisze, że Bóg „rozraduje się wielce nad tobą” (17PAN, twój Bóg, pośród ciebie jest potężny; on cię zbawi i rozraduje się wielce nad tobą; będzie się cieszyć ze swojej miłości wobec ciebie i rozweseli się nad tobą ze śpiewaniem, mówiąc:So 3:17 UBG).
Najwięcej miejsca poświęca temu prorok Ozeasz. Bóg kazał mu wziąć za żonę kobietę, która uprawiała nierząd (2Początek słowa PANA przez Ozeasza. PAN powiedział do Ozeasza: Idź, weź sobie nierządnicę za żonę i dzieci nierządu. Ziemia bowiem uprawiała wstydliwy nierząd, odwróciła się od PANA.Oz 1:2 UBG), a potem pokochać kobietę, która była z innym, i ją wykupić (1I powiedział do mnie PAN: Idź jeszcze, pokochaj kobietę kochaną przez innego – cudzołożnicę, tak jak PAN miłuje synów Izraela, choć oni oglądają się za innymi bogami i kochają bukłaki wina.2Więc kupiłem ją sobie za piętnaście srebrników i za półtora chomera jęczmienia;3I powiedziałem do niej: Pozostaniesz u mnie przez wiele dni. Nie będziesz uprawiała nierządu ani nie będziesz należała do innego mężczyzny, a ja też będę dla ciebie.Oz 3:1-3 UBG). Życie proroka miało pokazać, jak Bóg kocha lud, który odchodzi do innych bogów. Najpierw Bóg pokazuje, od czego zaczęła się niewierność: „Ona bowiem nie wie, że to ja dawałem jej zboże, moszcz i oliwę” (8Ona bowiem nie wie, że to ja dawałem jej zboże, moszcz i oliwę, że dawałem jej obfitość srebra i złota, których oni używali dla Baala.Oz 2:8 UBG). Wszystko, co miała, dostała od Niego, a niosła to kochankom. Potem przychodzi obietnica: „zwabię ją, zaprowadzę na pustynię i będę mówić do niej łaskawie” (14Dlatego oto zwabię ją, zaprowadzę na pustynię i będę mówić do niej łaskawie;Oz 2:14 UBG). Po hebrajsku „łaskawie” to dosłownie „do jej serca”. Na końcu Bóg zapowiada:
I poślubięPrzypis 1Po hebrajsku אָרַשׂ (aras): zaręczyć się. Tak nazywano związek, który wiązał jak małżeństwo, zanim para zamieszkała razem. cię sobie na wieki; poślubię cię sobie w sprawiedliwości, w sądzie, w miłosierdziu i w litości. Poślubię cię też sobie w wierności i poznasz PANA.
Oz 2:19-20
Wszystko, na czym ten związek się opiera, daje sam Bóg: sprawiedliwość, sąd, miłosierdzie, litość i wierność. Ostatnie słowa pokazują cel: „poznasz PANA”. Ludowi, który Go zdradził, Bóg obiecuje, że zaręczy się z nim od nowa.
Jeremiasz idzie dalej. Przez niego Bóg zapowiada nowe przymierze, czyli nową umowę, w której wiąże się ze swoim ludem. Powód podaje wprost: „Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem, mówi PAN” (32Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem, mówi PAN.Jr 31:32 UBG). Na złamane przymierze Bóg odpowiada tak: „Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach” (33Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi PAN: Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.Jr 31:33 UBG). List do Hebrajczyków cytuje te słowa, kiedy mówi o Jezusie (8Tymczasem, ganiąc ich, mówi: Oto nadchodzą dni, mówi Pan, gdy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze.9Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, ja też przestałem o nich dbać, mówi Pan.10Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem.11I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich.12Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.Hbr 8:8-12 UBG). W tym nowym przymierzu żyjemy dziś.
W Ewangeliach mówi o tym sam Jezus. Kiedy pytano Go, dlaczego Jego uczniowie nie poszczą, odpowiedział: „Czy przyjaciele oblubieńca mogą pościć, gdy jest z nimi oblubieniec?” (19I odpowiedział im Jezus: Czy przyjaciele oblubieńca mogą pościć, gdy jest z nimi oblubieniec? Dopóki mają ze sobą oblubieńca, nie mogą pościć.Mk 2:19 UBG). Prorocy mówili, że mężem swojego ludu jest sam Bóg, a Jezus nazywa siebie oblubieńcem. W przypowieści o weselu to Ojciec wyprawia wesele Synowi: „Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi” (2Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił wesele swemu synowi.Mt 22:2 UBG). Wesele jest wspólną radością Ojca i Syna.
Prorocy mówili do Izraela. Paweł i Piotr cytują Ozeasza, kiedy piszą o ludziach, których Bóg powołał z Żydów i z pogan (24To znaczy nas, których powołał, nie tylko z Żydów, ale i z pogan?25Jak też u Ozeasza mówi: Lud, który nie był mój, nazwę moim ludem, a tę, która nie była umiłowana, nazwę umiłowaną.26I stanie się tak, że w miejscu, gdzie im mówiono: Wy nie jesteście moim ludem, tam będą nazwani synami Boga żywego.Rz 9:24-26 UBG; 10Wy, którzy kiedyś nie byliście ludem, teraz jesteście ludem Bożym, wy, którzy kiedyś nie dostąpiliście miłosierdzia, teraz miłosierdzia dostąpiliście.1 P 2:10 UBG). Ozeasz opisuje też powrót żony, która odeszła (7Wtedy będzie biegać za swymi kochankami, lecz ich nie dogoni; będzie ich szukać, ale nie znajdzie. Potem powie: Pójdę i wrócę do swego pierwszego męża, bo lepiej mi było wtedy niż teraz.Oz 2:7 UBG), a Jeremiasz woła ją do domu (1Jest powiedziane: Jeśli mąż oddali swoją żonę, a ona odejdzie od niego i stanie się żoną innego – czy on jeszcze do niej wróci? Czy ta ziemia nie byłaby wielce splugawiona? Ale ty uprawiałaś nierząd z wieloma kochankami. Powróć jednak do mnie, mówi PAN.Jr 3:1 UBG). Te wersety omawiamy w artykule Wiara Ostrzeżenie pisane z miłości.
Zaręczeni: już Jego, a wesele przed nami
Kościół należy do Jezusa już dziś, a wesele jest dopiero przed nami. Pismo opisuje ten czas jak zaręczyny. W Izraelu zaręczyny wiązały tak mocno jak małżeństwo. Prawo mówi o kimś, „kto poślubił żonę, a jeszcze jej nie pojął” (7Albo jeśli jest ktoś, kto poślubił żonę, a jeszcze jej nie pojął, niech idzie i wraca do swego domu, by nie zginął w bitwie i aby inny jej nie pojął.Pwt 20:7 UBG). W tym miejscu „poślubił” to po hebrajsku to samo słowo co u Ozeasza: zaręczył się, ale jeszcze z nią nie zamieszkał. A mężczyzna, który obcował z dziewczyną zaręczoną z innym, według Prawa „zhańbił żonę swego bliźniego” (23Jeśli dziewczynę, która jest dziewicą zaślubioną mężowi, napotka jakiś mężczyzna w mieście i będzie z nią obcował;24Wtedy wyprowadzisz oboje do bramy miasta i ukamienujecie ich na śmierć; dziewczynę za to, że będąc w mieście, nie krzyczała, a mężczyznę za to, że zhańbił żonę swego bliźniego. Tak usuniesz zło spośród siebie.Pwt 22:23-24 UBG).
Tak było z Marią i Józefem. Maria „została zaślubiona Józefowi, zanim się zeszli” (18A z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak: Gdy Maria, jego matka, została zaślubiona Józefowi, zanim się zeszli, okazało się, że jest brzemienna z Ducha Świętego.Mt 1:18 UBG). Mimo to Mateusz pisze: „Józef, jej mąż” (19Ale Józef, jej mąż, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jej zniesławić, chciał ją potajemnie oddalić.Mt 1:19 UBG), a anioł mówi do Józefa: „nie bój się przyjąć Marii, twojej żony” (20A gdy o tym rozmyślał, oto anioł Pana ukazał mu się we śnie i powiedział: Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony. To bowiem, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego.Mt 1:20 UBG). Dopiero potem Józef „przyjął swoją żonę” (24Wtedy Józef, obudziwszy się ze snu, uczynił tak, jak mu rozkazał anioł Pana, i przyjął swoją żonę.Mt 1:24 UBG).
Tego samego obrazu używa Paweł. Koryntian już zaręczył z Chrystusem, a przedstawienie ich Oblubieńcowi jest dopiero przed nimi (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG). Zaręczona należy do narzeczonego cała, tak jak Maria była już żoną Józefa. Czekasz, bo jeszcze nie było wesela, a nie dlatego, że czegoś ci brakuje, żeby być Jego. A zaręczona może być wierna tylko w jeden sposób: nie należy do nikogo innego.
Paweł wyjaśnia też, jak staliśmy się Jego. Życie pod Prawem Mojżesza porównuje do małżeństwa, z którego kobietę uwalnia dopiero śmierć męża (1Czyż nie wiecie, bracia (bo mówię do znających prawo), że prawo panuje nad człowiekiem, dopóki on żyje?2Zamężna kobieta bowiem, dopóki mąż żyje, jest z nim związana prawem, a jeśli mąż umrze, zostaje uwolniona od prawa męża.3Tak więc, dopóki mąż żyje, będzie nazywana cudzołożnicą, jeśli zostanie żoną innego mężczyzny. Jeśli jednak jej mąż umrze, jest wolna od tego prawa, tak że nie będzie cudzołożnicą, choćby została żoną innego mężczyzny.Rz 7:1-3 UBG). Potem dodaje: „Tak i wy, moi bracia, zostaliście uśmierceni dla prawa przez ciało Chrystusa, abyście należeli do innego, to znaczy tego, który został wskrzeszony z martwych, abyśmy przynosili Bogu owoc” (4Tak i wy, moi bracia, zostaliście uśmierceni dla prawa przez ciało Chrystusa, abyście należeli do innego, to znaczy tego, który został wskrzeszony z martwych, abyśmy przynosili Bogu owoc.Rz 7:4 UBG). Należymy do Jezusa dzięki Jego śmierci. Z tego związku rodzi się owoc.
Najważniejsze zdanie o tym związku jest w Liście do Efezjan. Paweł pisze tam do mężów i żon. Cytuje słowa z początku Biblii, że mąż „połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem” (31Dlatego opuści człowiek swego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem.Ef 5:31 UBG). Potem dodaje: „Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła” (32Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła.Ef 5:32 UBG). Małżeństwo mężczyzny i kobiety jest więc obrazem Chrystusa i kościoła. A cenę za ten związek zapłacił sam Bóg: swój kościół „nabył własną krwią” (28Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.Dz 20:28 UBG).
Dlatego grzech seksualny jest w Piśmie sprawą wierności Jezusowi. Paweł przypomina, że ciała wierzących „są członkami Chrystusa”, cytuje te same słowa z Księgi Rodzaju i pisze: „Kto zaś się łączy z Panem, jest z nim jednym duchem” (15Czyż nie wiecie, że wasze ciała są członkami Chrystusa? Czy więc wezmę członki Chrystusa i uczynię je członkami nierządnicy? Nie daj Boże!16Czyż nie wiecie, że ten, kto się łączy z nierządnicą, jest z nią jednym ciałem? Dwoje bowiem, mówi on, będą jednym ciałem.17Kto zaś się łączy z Panem, jest z nim jednym duchem.1 Kor 6:15-17 UBG). Zaraz potem wzywa: „Uciekajcie od nierządu” (18Uciekajcie od nierządu. Wszelki grzech, który człowiek popełnia, jest poza ciałem. Lecz kto dopuszcza się nierządu, grzeszy przeciwko własnemu ciału.1 Kor 6:18 UBG).
Paweł wylicza też uczynki ciała, a pierwsze z nich to: „cudzołóstwo, nierząd, nieczystość, rozpusta” (19A znane są uczynki ciała, którymi są: cudzołóstwo, nierząd, nieczystość, rozpusta;Ga 5:19 UBG). Nierząd to współżycie poza małżeństwem, a cudzołóstwo to zdrada męża albo żony. Jezus uczy, że cudzołóstwo zaczyna się już w spojrzeniu: „Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu” (28Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.Mt 5:28 UBG). Dotyczy to też pornografii.
W relacjach z ludźmi łatwo też popaść w jedną z dwóch skrajności. Pierwsza to uzależnienie od człowieka. Ktoś tak lgnie do drugiej osoby, że bez niej nie umie żyć ani podjąć decyzji. Ulega jej nawet wtedy, gdy odciąga go od Boga. Ta osoba zajmuje w jego sercu miejsce Jezusa. Psalm ostrzega: „Lepiej ufać PANU, niż polegać na człowieku” (8Lepiej ufać PANU, niż polegać na człowieku.Ps 118:8 UBG), a Paweł pisze o sobie: „ja nie dam się niczemu zniewolić” (12Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne. Wszystko mi wolno, ale ja nie dam się niczemu zniewolić.1 Kor 6:12 UBG). Jak nie dać się rządzić ani pożądaniu, ani ludziom, przeczytasz w artykule Królowanie Panowanie nad sobą.
Druga skrajność to odcięcie się od ludzi. Ktoś został zraniony i nikogo już do siebie nie dopuszcza. Księga Kaznodziei mówi o tym tak: „biada samotnemu, gdy upadnie, bo nie ma drugiego, który by go podniósł” (10Jeśli bowiem jeden upadnie, drugi podniesie swego towarzysza. Lecz biada samotnemu, gdy upadnie, bo nie ma drugiego, który by go podniósł.Koh 4:10 UBG). Oblubienica kocha ludzi, ale należy tylko do Jezusa.
Jeden Mąż: miłość, która nie dzieli serca
Obraz oblubienicy uczy wyłączności. Zaczyna się to już w pierwszym przykazaniu: „Nie będziesz miał innych bogów przede mną” (3Nie będziesz miał innych bogów przede mną.Wj 20:3 UBG), „bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny” (5Nie będziesz oddawał im pokłonu ani nie będziesz im służył, bo ja jestem PAN, twój Bóg, Bóg zazdrosny, nawiedzający nieprawość ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą;Wj 20:5 UBG). W innym miejscu czytamy, że „Zazdrosny” to Jego imię (14Nie będziesz oddawał pokłonu innemu bogu, bo PAN, którego imię jest Zazdrosny, jest Bogiem zazdrosnym;Wj 34:14 UBG). Jezus powtarza to jako przykazanie miłości: „Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem” (37A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.Mt 22:37 UBG). Dla innych bogów nie zostaje żadna część serca.
Zazdrość Boga to zazdrość męża, który kocha swoją żonę i nie chce jej stracić. Paweł czuł ją wobec Koryntian: był o nich zazdrosny „Bożą zazdrością” (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG). Jakub pisze: „Duch, który w nas mieszka, zazdrośnie pożąda” (5Czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Duch, który w nas mieszka, zazdrośnie pożąda?Jk 4:5 UBG). Werset wcześniej zaczyna się od słów „Cudzołożnicy i cudzołożnice” i ostrzega przed przyjaźnią ze światem (4Cudzołożnicy i cudzołożnice, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią z Bogiem? Jeśli więc ktoś chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga.Jk 4:4 UBG). Czym jest ten „świat”, wyjaśnia artykuł Przyjaciel Boga Przyjaźń ze światem.
Wybór między Bogiem a światem najmocniej widać w Drugim Liście do Tymoteusza. Są tam dwie miłości, dwa wersety od siebie. Paweł pisze o koronie, którą Pan da „wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście” (8Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości, którą mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście.2 Tm 4:8 UBG). A zaraz potem: „Demas bowiem mnie opuścił, umiłowawszy ten świat, i udał się do Tesaloniki” (10Demas bowiem mnie opuścił, umiłowawszy ten świat, i udał się do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji;2 Tm 4:10 UBG). W grece to ten sam czasownik, agapao, czyli kochać. Paweł nie opisuje kłótni ani pożegnania. Pisze tylko, że Demas pokochał ten świat i wyjechał.
Wyłączność sprawdzisz kilkoma zwykłymi pytaniami:
- Komu niosę to, co dostałem? U Ozeasza niewierna żona, czyli lud Boży, nie wiedziała, że zboże i oliwę dawał jej Bóg (8Ona bowiem nie wie, że to ja dawałem jej zboże, moszcz i oliwę, że dawałem jej obfitość srebra i złota, których oni używali dla Baala.Oz 2:8 UBG). Twoje pieniądze, siła i wolny wieczór też są od Niego.
- Skąd piję? Przez Jeremiasza Bóg woła: „Bo mój lud popełnił podwójne zło: opuścił mnie, źródło żywych wód, i wykopał sobie cysterny, cysterny popękane, które nie mogą utrzymać wody” (13Bo mój lud popełnił podwójne zło: opuścił mnie, źródło żywych wód, i wykopał sobie cysterny, cysterny popękane, które nie mogą utrzymać wody.Jr 2:13 UBG). Cysterna to wykuty w skale zbiornik na deszczówkę. Pęknięcia długo nie widać, bo woda ucieka powoli.
- Czemu ufam? Ezechiel opisuje Jerozolimę jak dziewczynkę porzuconą na polu zaraz po urodzeniu. Bóg powiedział do niej „Żyj!”, a potem ją obmył, ubrał w bisior, czyli cienkie lniane płótno, i przystroił klejnotami (4A takie były twoje narodziny: W dniu, kiedy się urodziłaś, nie odcięto ci pępowiny ani nie obmyto cię wodą, aby cię oczyścić; nie natarto cię solą ani w pieluszki nie owinięto.5Żadne oko nie zlitowało się nad tobą, aby uczynić wobec ciebie jedną z tych rzeczy i okazać ci współczucie. Ale porzucono cię na otwartym polu, brzydząc się tobą w dniu, kiedy się urodziłaś.6A gdy przechodziłem obok ciebie i widziałem cię podaną na podeptanie w twojej krwi, powiedziałem ci leżącej w swojej krwi: Żyj! Tak, powiedziałem do ciebie, leżącej w swojej krwi: Żyj!7Rozmnożyłem cię jak kwiat polny, a rozmnożyłaś się i stałaś się wielka, i doszłaś do pełnej urody. Twoje piersi nabrały kształtów, a twoje włosy urosły, chociaż byłaś naga i odkryta.8A gdy przechodziłem obok ciebie i spojrzałem na ciebie, oto był to twój czas, czas miłości, rozciągnąłem połę swojej szaty na ciebie i zakryłem twoją nagość, związałem się z tobą przysięgą i zawarłem z tobą przymierze, mówi Pan BÓG. I stałaś się moja.9Potem obmyłem cię wodą, zmyłem z ciebie twoją krew i namaściłem cię olejkiem.10Następnie przyodziałem cię szatą haftowaną, włożyłem ci buty z kosztownej skóry, opasałem bisiorem i okryłem cię jedwabiem.11Przystroiłem cię klejnotami, włożyłem bransolety na twoje ręce i złoty łańcuch na szyję.12Włożyłem wisiorek na twoje czoło, kolczyki w twoje uszy i ozdobną koronę na twoją głowę.13Tak zostałaś przystrojona złotem i srebrem, a twoje szaty były z bisioru, jedwabiu i z tkaniny haftowanej; jadałaś najlepszą mąkę, miód i oliwę. Byłaś bardzo piękna i tak ci się powodziło, że stałaś się królestwem.14Twoja sława rozeszła się wśród narodów z powodu twojej piękności. Była bowiem doskonała dzięki mojej ozdobie, którą włożyłem na ciebie, mówi Pan BÓG.Ez 16:4-14 UBG). Była piękna „dzięki mojej ozdobie”, mówi Bóg. „Ale zaufałaś swojej piękności” (15Ale zaufałaś swojej piękności i uprawiałaś nierząd, będąc tak sławna; uprawiałaś nierząd z każdym, kto przechodził. Jemu się oddawałaś.Ez 16:15 UBG). Tak samo można zaufać swojej pobożności, darom albo dobrej opinii w kościele.
- Czy mogę to powiedzieć? „Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania” (25Kogo innego mam w niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym nie mam upodobania.Ps 73:25 UBG).
Wyłączność znaczy, że nikt i nic nie zajmuje miejsca Boga. Ludzi kochasz dalej: Paweł każe przecież mężom kochać żony (25Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie;Ef 5:25 UBG). Ile to kosztuje, Jezus uprzedza, zanim ktoś zostanie Jego uczniem (26Jeśli ktoś przychodzi do mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, a nawet swego życia, nie może być moim uczniem.Łk 14:26 UBG). Więcej jest o tym w artykule Uczniowie Jezusa Cena podana z góry.
Zaraz po zdaniu o czystej dziewicy Paweł wyznaje, czego się boi. Wąż oszukał kiedyś Ewę, a Koryntian mógł tak samo oszukać ktoś, kto „głosił innego Jezusa, którego my nie głosiliśmy” (3Lecz boję się, by czasem, tak jak wąż swoją przebiegłością oszukał Ewę, tak też wasze umysły nie zostały skażone i nie odstąpiły od prostoty, która jest w Chrystusie.4Gdyby bowiem przyszedł ktoś i głosił innego Jezusa, którego my nie głosiliśmy, albo gdybyście przyjęli innego ducha, którego nie otrzymaliście, albo inną ewangelię, której nie przyjęliście, znosilibyście go z łatwością.2 Kor 11:3-4 UBG). Można być bardzo oddanym komuś, kto nie jest Jezusem z Ewangelii. Na przykład Jezusowi, który nigdy nie mówi nic trudnego. Dlatego oblubienica czyta Ewangelie i poznaje Go takim, jaki jest. Jak działa takie oszustwo, pokazuje artykuł Uwodzenie Fałszywe słowo duchowe.
Miłość do Jezusa widać po tym, co robisz. Uczucia też są dobre. Piotr pisze do ludzi, którzy kochają Jezusa, choć Go nie widzieli: „cieszycie się radością niewysłowioną i pełną chwały” (8A choć go nie widzieliście, miłujecie; i w niego, choć teraz go nie widzicie, wierzycie; i cieszycie się radością niewysłowioną i pełną chwały;1 P 1:8 UBG). Jezus stawia jednak sprawę jasno: „Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania” (15Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania.J 14:15 UBG). I pyta: „Dlaczego więc mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie robicie tego, co mówię?” (46Dlaczego więc mówicie do mnie: Panie, Panie, a nie robicie tego, co mówię?Łk 6:46 UBG).
Pierwsza miłość to droga za Bogiem
Pierwszą miłość swojego ludu Bóg wspomina przez proroka Jeremiasza:
Idź i wołaj do uszu Jerozolimy tymi słowy: Tak mówi PAN: Wspominam cię, życzliwość twojej młodości i miłość twojego narzeczeństwa, gdy chodziłaś za mnąPrzypis 2Po hebrajsku הָלַךְ (halach): iść, chodzić. Dosłownie: „twoje chodzenie za mną”. na pustyni, w ziemi nieobsiewanej.
Jr 2:2
Bóg wspomina tu drogę. Lud wyszedł z Egiptu i poszedł za Nim na pustynię, tam, gdzie nic nie rosło. Pierwsza miłość to zaufanie, które idzie za Bogiem, zanim zobaczy plon. Kilka wersetów dalej Bóg pyta, czemu to się skończyło: „Jaką nieprawość znaleźli we mnie wasi ojcowie, że oddalili się ode mnie, poszli za marnością i stali się próżni?” (5Tak mówi PAN: Jaką nieprawość znaleźli we mnie wasi ojcowie, że oddalili się ode mnie, poszli za marnością i stali się próżni?Jr 2:5 UBG). Bóg był im wierny przez cały czas.
W Nowym Testamencie o pierwszej miłości słyszy kościół w Efezie. Pismo pozwala zobaczyć ten kościół w kilku chwilach jego historii. Na początku wielu z tych, którzy uwierzyli, „przychodziło i wyznawało, i ujawniało swoje uczynki”. Ludzie, którzy zajmowali się magią, palili swoje księgi warte „pięćdziesiąt tysięcy srebrników” (18Wielu też tych, którzy uwierzyli, przychodziło i wyznawało, i ujawniało swoje uczynki.19I wielu z tych, którzy się zajmowali sztukami magicznymi, znosiło księgi i paliło je wobec wszystkich. Obliczono ich wartość i stwierdzono, że wynosi pięćdziesiąt tysięcy srebrników.Dz 19:18-19 UBG).
Później Paweł ostrzega starszych tego kościoła, że przyjdą „wilki drapieżne” (29Gdyż wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, które nie będą oszczędzać stada.Dz 20:29 UBG). W Liście do Efezjan dziękuje za cały kościół, bo usłyszał „o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych” (15Dlatego i ja, gdy usłyszałem o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych;16Nie przestaję dziękować za was, czyniąc o was wzmiankę w moich modlitwach;Ef 1:15-16 UBG). Świętymi Nowy Testament nazywa wszystkich wierzących. List kończy się błogosławieństwem dla tych, „którzy miłują naszego Pana Jezusa Chrystusa w szczerości” (24Łaska niech będzie ze wszystkimi, którzy miłują naszego Pana Jezusa Chrystusa w szczerości. Amen.Ef 6:24 UBG).
Wiele lat później Jezus przesyła temu kościołowi list przez Jana. Chwali go za pracę i cierpliwość. Mówi też: „poddałeś próbie tych, którzy nazywają się apostołami, a nimi nie są” (2Znam twoje uczynki, twoją pracę i twoją cierpliwość i wiem, że nie możesz znieść złych i że poddałeś próbie tych, którzy nazywają się apostołami, a nimi nie są, i stwierdziłeś, że są kłamcami.Obj 2:2 UBG). Ostrzeżenie przed wilkami nie poszło na marne. A potem pada zdanie: „Ale mam nieco przeciw tobie – że porzuciłeś twoją pierwszą miłość” (4Ale mam nieco przeciw tobie – że porzuciłeś twoją pierwszą miłość.Obj 2:4 UBG).
Tekst nie mówi, jak do tego doszło. Widać tylko, że można nauczyć się pilnować prawdy i po drodze przestać kochać. Nie wiemy też, do kogo była ta miłość. Efez znał miłość do Pana i miłość do braci, a apostoł Jan ich nie rozdziela: „aby ten, kto miłuje Boga, miłował też swego brata” (21A takie przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też swego brata.1 J 4:21 UBG). Jezus zapowiedział, że tak będzie z wieloma: „A ponieważ wzmoże się nieprawość, miłość wielu oziębnie” (12A ponieważ wzmoże się nieprawość, miłość wielu oziębnie.Mt 24:12 UBG). Zwykle nie dzieje się przy tym nic głośnego. Miłość stygnie powoli.
Jak wrócić? Jezus daje Efezowi trzy polecenia: „Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki” (5Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki. A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i ruszę twój świecznik z jego miejsca, jeśli nie będziesz pokutował.Obj 2:5 UBG). Co znaczy każde z nich, wyjaśnia artykuł Pokuta Czy wierzący jeszcze pokutuje. Jeśli służba stała się dla ciebie samym obowiązkiem, zajrzyj do artykułu Sługa Boży Z miłości, nie ze strachu. Przy tych poleceniach pomogą trzy rzeczy:
- Pamięć. W Księdze Jeremiasza pamięta Bóg, a w Objawieniu Jezus każe pamiętać nam. Możesz zapisać sobie, kiedy szedłeś za Nim, choć nie wiedziałeś, co będzie dalej, i co wtedy było proste. Potem powiedz Mu, co zmieniło się od tamtej pory.
- Droga zamiast przeżyć. Pierwszej miłości nie odzyskuje się przez szukanie dawnych wzruszeń. U Ozeasza Bóg prowadzi na pustynię i mówi tam do serca, a śpiew przychodzi dopiero potem: „Ona będzie tam śpiewała jak za dni swej młodości” (15I dam jej winnice z tego miejsca i dolinę Akor jako wrota nadziei. Ona będzie tam śpiewała jak za dni swej młodości, jak w dniu, kiedy wyszła z ziemi Egiptu.Oz 2:15 UBG). W praktyce to mniej hałasu i mocnych wrażeń, więcej Słowa, jedna odkładana sprawa zrobiona z posłuszeństwa i powrót do ludzi. Czego nie oczekiwać od uczuć, wyjaśniamy w artykule Modlitwa Uczucia w modlitwie.
- Pytanie Jezusa. Piotr trzy razy zaparł się Jezusa. Po zmartwychwstaniu Jezus trzy razy zapytał go o miłość: „Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie?” (15A gdy zjedli, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie bardziej niż ci? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział do niego: Paś moje baranki.16Zapytał go znowu, po raz drugi: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział mu: Paś moje owce.17Zapytał go po raz trzeci: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie? I zasmucił się Piotr, że go zapytał po raz trzeci: Miłujesz mnie? I odpowiedział mu: Panie, ty wszystko wiesz, ty wiesz, że cię miłuję. Jezus powiedział do niego: Paś moje owce.J 21:15-17 UBG). Po każdej odpowiedzi Piotra posyłał go do ludzi: „Paś moje baranki”, „Paś moje owce”. Na to pytanie możesz odpowiedzieć i ty, a potem pójść do ludzi, do których On cię posyła.
Czystość daje Chrystus, a oblubienica się przygotowuje
Kto czyta, że oblubienica ma być bez skazy, może się przestraszyć. List do Efezjan pokazuje jednak przede wszystkim, co robi Chrystus:
Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie; Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo; By stawić przed sobą kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz żeby był święty i nienaganny.
Ef 5:25-27
Wszystko, co te wersety mówią o kościele, robi Chrystus. On umiłował i wydał siebie, On uświęca, oczyszcza i stawia przed sobą. W tym samym rozdziale Paweł pisze, że Pan „żywi i pielęgnuje” kościół jak własne ciało (29Nikt bowiem nigdy nie miał w nienawiści swego ciała, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Pan kościół.Ef 5:29 UBG). Jezus mówił uczniom: „Wy już jesteście czyści z powodu słów, które do was mówiłem” (3Wy już jesteście czyści z powodu słów, które do was mówiłem.J 15:3 UBG).
Tak modli się za wierzących apostoł Paweł:
A sam Bóg pokoju niech was w pełni uświęci, a cały wasz duch, dusza i ciało niech będą zachowane bez zarzutu na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa. Wierny jest ten, który was powołuje; on też tego dokona.
1 Tes 5:23-24
Obok tej prawdy Pismo stawia drugą. O żonie Baranka czytamy:
Cieszmy się i radujmy, i oddajmy mu chwałę, bo nadeszło wesele Baranka, a jego małżonka się przygotowała. I danoPrzypis 3Po grecku δίδωμι (didomi): dawać. Tu w formie „zostało jej dane”. jej ubrać się w bisior czysty i lśniący, bo bisior to sprawiedliwośćPrzypis 4Po grecku δικαίωμα (dikaioma): sprawiedliwy czyn. Tu chodzi o wiele takich czynów. świętych.
Obj 19:7-8
W dwóch sąsiednich wersetach czytamy, że małżonka „się przygotowała” i że „dano jej” strój. Strój jest darem, a utkany jest ze sprawiedliwych czynów wierzących. Podobnie jest z dobrymi uczynkami, „które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali” (10Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.Ef 2:10 UBG). Przygotował je Bóg, a postępujemy w nich my. Nikt na ten strój nie zasłużył, a jednak po nim widać, jak żyli ci, którzy go noszą.
Jan pisze w swoim liście, że kiedy Jezus przyjdzie, „będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest. A każdy, kto pokłada w nim tę nadzieję, oczyszcza się, jak i on jest czysty” (2Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.3A każdy, kto pokłada w nim tę nadzieję, oczyszcza się, jak i on jest czysty.1 J 3:2-3 UBG). Nadzieja na spotkanie z Jezusem zmienia człowieka już teraz. Piotr zachęca: „starajcie się, abyście zostali przez niego znalezieni bez skazy i nienaganni, w pokoju” (14Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, abyście zostali przez niego znalezieni bez skazy i nienaganni, w pokoju;2 P 3:14 UBG). A Paweł stawia obok siebie to, co robi człowiek, i to, co robi Bóg: „wykonujcie swoje zbawienie. Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania” (12Dlatego, moi umiłowani, tak jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność, z bojaźnią i drżeniem wykonujcie swoje zbawienie.13Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.Flp 2:12-13 UBG).
Przy weselu i przyjściu Pana słowo „gotowy” wraca wiele razy, a najpierw gotów jest zawsze Bóg. Król mówi: „wszystko jest gotowe” (4Ponownie posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę, zabito moje woły i tuczne zwierzęta i wszystko jest gotowe. Chodźcie na wesele.Mt 22:4 UBG). Królestwo jest „przygotowane dla was od założenia świata” (34Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane dla was od założenia świata.Mt 25:34 UBG). Jezus idzie, „aby wam przygotować miejsce” (2W domu mego Ojca jest wiele mieszkań. Gdyby tak nie było, powiedziałbym wam. Idę, aby wam przygotować miejsce.J 14:2 UBG). Bóg „przygotował dla nich miasto” (16Teraz jednak pragną lepszej, to jest niebiańskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, bo przygotował dla nich miasto.Hbr 11:16 UBG). Dopiero na tym tle słyszymy: „bądźcie gotowi” (44Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie.Mt 24:44 UBG). Człowiek wchodzi w to, co Bóg już przygotował.
Bez skazy to cel, do którego Chrystus prowadzi kościół. Kościół, który ma dziś skazy, dalej jest Jego. Upadek to powód, żeby wrócić. W Pierwszym Liście Jana czytamy: „Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości” (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Świętość rośnie też razem z miłością do innych. Paweł prosi, żeby wierzący mogli „wzrastać i obfitować w miłość do siebie nawzajem i do wszystkich” (12Pan zaś niech sprawi, że będziecie wzrastać i obfitować w miłość do siebie nawzajem i do wszystkich, taką, jaką i my mamy do was;1 Tes 3:12 UBG), bo tak Pan utwierdza ich serca w świętości na swoje przyjście (13Aby wasze serca zostały utwierdzone jako nienaganne w świętości wobec naszego Boga i Ojca na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa wraz ze wszystkimi jego świętymi.1 Tes 3:13 UBG).
Dziesięć panien: gotowości nie da się pożyczyć
Najbardziej znana przypowieść o weselu to przypowieść o dziesięciu pannach. W tekście czytamy o dziewicach, a my mówimy zwykle o pannach. Jezus opowiedział ją, kiedy uczniowie zapytali Go o znak Jego przyjścia (3A gdy siedział na Górze Oliwnej, podeszli do niego uczniowie i pytali na osobności: Powiedz nam, kiedy się to stanie i jaki będzie znak twego przyjścia i końca świata?Mt 24:3 UBG). W tej samej mowie trzy razy wraca myśl, że Pan przyjdzie później, niż się spodziewano. Zły sługa mówi: „Mój pan zwleka z przyjściem” (48Lecz jeśli powie ten zły sługa w swoim sercu: Mój pan zwleka z przyjściem;Mt 24:48 UBG). W przypowieści o pannach „oblubieniec zwlekał z przyjściem” (5A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły.Mt 25:5 UBG). A pan, który dał sługom talenty, wraca „po dłuższym czasie” (19A po dłuższym czasie przybył pan tych sług i zaczął się z nimi rozliczać.Mt 25:19 UBG). Jezus uczy, jak żyć, kiedy czekanie się przedłuża.
W tej przypowieści nie ma oblubienicy. Są tylko dziewice, które „wyszły na spotkanie oblubieńca” (1Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.Mt 25:1 UBG), a przypowieść pyta każdą z nich o jedno: czy jest gotowa? Na początku wszystkie wyglądają tak samo. Wszystkie mają lampy i wszystkie wyszły czekać. Kiedy o północy rozległ się krzyk, „wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy” (7Wtedy wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy.Mt 25:7 UBG). Różnicę widać dopiero wtedy, gdy zabrakło oliwy.
Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich (2Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich.Mt 25:2 UBG). Te same dwa słowa padają w Ewangelii Mateusza wcześniej, na końcu Kazania na Górze. Mądry jest tam każdy, „kto słucha tych moich słów i wypełnia je”, a głupi każdy, „kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich” (24Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.Mt 7:24 UBG; 26A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie przyrównany do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku.Mt 7:26 UBG). Mądry jest więc ten, kto robi to, co powiedział Jezus, także wtedy, gdy długo Go nie widać.
Czym jest oliwa? Jezus tego nie mówi. Można powiedzieć, że to codzienne słuchanie Jezusa i robienie tego, co On powiedział, bo tak Mateusz opisuje mądrego człowieka. Tę część przypowieści omawia też artykuł Namaszczenie Lampom potrzeba oliwy.
„A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły” (5A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły.Mt 25:5 UBG). Zasnęły także mądre, a Jezus ich za to nie gani. Słowo „Czuwajcie” na końcu przypowieści znaczy więc: bądź gotowy, bo nie znasz godziny (42Czuwajcie więc, ponieważ nie wiecie, o której godzinie wasz Pan przyjdzie.Mt 24:42 UBG; 44Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie.Mt 24:44 UBG). Mądre mogły spokojnie spać, bo miały oliwę. W zwykłym życiu, w pracy i we śnie też można być gotowym.
Głupie powiedziały: „nasze lampy gasną” (8A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną.Mt 25:8 UBG). Gasną, czyli jeszcze się paliły. Te dziewice naprawdę wyszły na spotkanie i naprawdę zaczęły czekać. Nie przewidziały tylko, że czekanie potrwa długo. Podobnych ludzi Jezus opisał w przypowieści o siewcy. Tacy „wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują” (13A tymi na skale są ci, którzy, gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo. Nie mają jednak korzenia, wierzą do czasu, a w chwili pokusy odstępują.Łk 8:13 UBG).
Żadna z dziewic nie działa w tej przypowieści sama. Jezus od początku mówi o dwóch piątkach: „Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy. Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach” (3Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy.4Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach.Mt 25:3-4 UBG). Tak samo jest wtedy, gdy oliwy zabrakło: „głupie powiedziały do mądrych”, a potem „odpowiedziały mądre” (8A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną.9I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie.Mt 25:8-9 UBG). Każda piątka mówi jednym głosem. Mądre trzymały się razem i głupie też. Dlaczego to ważne, wyjaśnia Księga Przysłów: „Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony” (20Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.Prz 13:20 UBG). „Przestawać” znaczy tu: przebywać z kimś. Liczy się więc też to, z kim czekasz na Pana.
Odpowiedź mądrych brzmiała: „Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie” (9I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie.Mt 25:9 UBG). Z tych słów widać dwie rzeczy o oliwie. Pierwsza: oliwa to także twoja własna więź z Bogiem. Nikt nie może dać jej drugiemu, dlatego mądre odsyłają głupie, żeby same kupiły. Bóg zaprasza każdego, żeby kupował u Niego „bez pieniędzy i bez zapłaty” (1O wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wód, i wy, którzy nie macie pieniędzy, przyjdźcie, kupujcie i jedzcie; tak, przyjdźcie, kupujcie bez pieniędzy i bez zapłaty wino i mleko.Iz 55:1 UBG). Druga: oliwa to też owoc posłuszeństwa. Kto słucha Boga i zrywa z grzechem, dostaje od Ducha Świętego siłę, którą można stracić.
Gdyby mądre oddały głupim swoją oliwę, nie wystarczyłoby jej nikomu. Podobnie działa złe towarzystwo. Paweł pisze: „Złe rozmowy psują dobre obyczaje” (33Nie łudźcie się. Złe rozmowy psują dobre obyczaje.1 Kor 15:33 UBG). W grece „rozmowy” to także towarzystwo, czyli ludzie, z którymi przebywasz. Takie towarzystwo jest jak zakwas: „trochę zakwasu całe ciasto zakwasza” (6Wasze chlubienie się nie jest dobre. Czyż nie wiecie, że trochę zakwasu całe ciasto zakwasza?1 Kor 5:6 UBG). A Księga Kaznodziei dodaje: „jeden grzesznik niszczy wiele dobrego” (18Lepsza jest mądrość niż oręż wojenny, ale jeden grzesznik niszczy wiele dobrego.Koh 9:18 UBG). Mądre nie były skąpe. Trzymały się razem i w najważniejszej chwili nie pozwoliły sobie zabrać tego, co dostały od Ducha Świętego.
Nie znaczy to, że masz unikać ludzi, którzy nie znają Boga. Jezus był przyjacielem grzeszników (19Przyszedł Syn Człowieczy, jedząc i pijąc, a mówią: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników. Lecz usprawiedliwiona jest mądrość przez swoje dzieci.Mt 11:19 UBG), a oblubienica woła spragnionych (17A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie, a kto chce, niech darmo weźmie wodę życia.Obj 22:17 UBG). Chodzi o to, z kim się wiążesz i komu oddajesz czas, który masz na przygotowanie. Paweł zapowiada, że w ostatnich dniach będą ludzie, którzy „zawsze się uczą, a nigdy nie mogą dojść do poznania prawdy” (1A to wiedz, że w ostatecznych dniach nastaną trudne czasy.2 Tm 3:1 UBG; 7Które zawsze się uczą, a nigdy nie mogą dojść do poznania prawdy.2 Tm 3:7 UBG). Rozmowy z nimi mogą trwać latami i niczego nie zmienić. Ten czas lepiej oddać Bogu i ludziom, którzy naprawdę idą za Nim. Przykład przyjaźni, która umacnia w Bogu, znajdziesz w artykule Przyjaciel Boga Wśród ludzi.
A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi. Potem przyszły też pozostałe dziewice i powiedziały: Panie, Panie, otwórz nam! Lecz on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, nie znamPrzypis 5Po grecku οἶδα (oida): znać kogoś, wiedzieć, kim jest. was. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.
Mt 25:10-13
Oblubieniec przyszedł wtedy, gdy pięć dziewic nie było gotowych. Nie czekał na nie. Drzwi zamknięto i czas na przygotowanie się skończył. Słowa „nie znam was” Jezus powiedział też w innym miejscu, do ludzi, którzy przekonywali Go: „Jedliśmy i piliśmy z tobą, i nauczałeś na naszych ulicach” (25Gdy gospodarz wstanie i zamknie drzwi, zaczniecie stać na zewnątrz i pukać do drzwi, mówiąc: Panie, Panie, otwórz nam! A on wam odpowie: Nie znam was i nie wiem, skąd jesteście.26Wtedy zaczniecie mówić: Jedliśmy i piliśmy z tobą, i nauczałeś na naszych ulicach.Łk 13:25-26 UBG). Chwilę wcześniej wzywał: „Usiłujcie wejść przez ciasną bramę” (24Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, bo mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, lecz nie będą mogli.Łk 13:24 UBG).
Znać Jezusa to więcej niż wiedzieć o Nim. On sam zapewnia: „znam moje owce, a moje mnie znają” (14Ja jestem dobrym pasterzem i znam moje owce, a moje mnie znają.J 10:14 UBG). Jan w swoim liście podaje miarę: „po tym poznajemy, że go znamy, jeśli zachowujemy jego przykazania” (3A po tym poznajemy, że go znamy, jeśli zachowujemy jego przykazania.1 J 2:3 UBG). A Paweł pisze: „jeśli ktoś miłuje Boga, ten jest poznany przez niego” (3Lecz jeśli ktoś miłuje Boga, ten jest poznany przez niego.1 Kor 8:3 UBG). Obietnica zaręczyn u Ozeasza też kończy się poznaniem: „poznasz PANA” (20Poślubię cię też sobie w wierności i poznasz PANA.Oz 2:20 UBG). Poznanie to więź, którą widać po tym, jak człowiek żyje.
Czy z tego wynika, że wierzący może stracić zbawienie? Pismo mówi tu dwie rzeczy i obie trzeba trzymać razem. Ostrzeżenie jest prawdziwe: „kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł” (12Tak więc kto myśli, że stoi, niech uważa, aby nie upadł.1 Kor 10:12 UBG). Pojednanie z Bogiem ma u Pawła warunek: „Jeśli tylko trwacie w wierze” (22W jego doczesnym ciele przez śmierć, aby was przedstawić jako świętych, nieskalanych i nienagannych przed swoim obliczem;23Jeśli tylko trwacie w wierze, ugruntowani i utwierdzeni, niedający się odwieść od nadziei ewangelii, którą usłyszeliście, a która jest głoszona wszelkiemu stworzeniu pod niebem, której ja, Paweł, stałem się sługą;Kol 1:22-23 UBG). Obietnica też jest prawdziwa. O owcach, które Go słuchają i idą za Nim, Jezus obiecuje: „nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki” (27Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.28A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.J 10:27-28 UBG). Ostrzeżenia są po to, żebyś się trzymał. Obietnice są po to, żebyś się nie bał. Szerzej mówi o tym artykuł Wiara Jak nie odpaść od wiary.
Kto boi się, że jest głupią panną, ma dziś przed sobą otwarte drzwi: „tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz” (37Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.J 6:37 UBG). Zapas robi się w zwykłe dni, kiedy nic się nie dzieje. Ważniejsze od pytania, kiedy Pan przyjdzie, jest to, przy czym cię zastanie (46Błogosławiony ten sługa, którego pan, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego.Mt 24:46 UBG). Jak słuchać Jezusa i robić to, co każe, opisuje artykuł Uczniowie Jezusa Słuchać i robić.
Strój weselny: zaproszenie dostał każdy, kogo spotkano
Inną przypowieść o weselu Jezus opowiedział naczelnym kapłanom i faryzeuszom (45Kiedy naczelni kapłani i faryzeusze usłyszeli jego przypowieści, domyślili się, że o nich mówił.Mt 21:45 UBG; 1A Jezus, odpowiadając, znowu mówił do nich w przypowieściach tymi słowy:Mt 22:1 UBG). Król wyprawia wesele swojemu synowi, ale zaproszeni nie chcą przyjść. Jeden idzie „na swoje pole, a inny do swego kupiectwa” (5Lecz oni zlekceważyli to i odeszli, jeden na swoje pole, a inny do swego kupiectwa;Mt 22:5 UBG). Pole i handel to dobre rzeczy, a jednak były dla nich ważniejsze od wesela. Król nie odwołuje uczty: „Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni” (8Potem powiedział swoim sługom: Wesele wprawdzie jest gotowe, lecz zaproszeni nie byli godni.Mt 22:8 UBG). Słudzy wychodzą na drogi i zbierają „wszystkich, których spotkali, złych i dobrych” (10Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.Mt 22:10 UBG).
Potem król wchodzi i widzi człowieka, „który nie był ubrany w strój weselny” (11A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, ujrzał tam człowieka, który nie był ubrany w strój weselny.Mt 22:11 UBG). Pyta go: „Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego?”, a ten człowiek nie umie nic odpowiedzieć (12I zapytał go: Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając stroju weselnego? A on zaniemówił.Mt 22:12 UBG).
Słudzy zebrali gości prosto z dróg (10Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.Mt 22:10 UBG). Nikt nie zdążył pójść do domu i się przebrać, a jednak bez stroju był tylko jeden człowiek. Gdyby strój trzeba było przynieść ze sobą, miałby gotową odpowiedź: przecież przyprowadzono mnie prosto z drogi. Nie miał jednak żadnej wymówki. Dlatego wielu czytelników Pisma rozumie, że strój weselny dawał gospodarz. Tak samo w przypowieści o synu, który wrócił do domu, ojciec każe sługom: „Przynieście najlepszą szatę i ubierzcie go” (22Lecz ojciec powiedział do swoich sług: Przynieście najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i obuwie na nogi.Łk 15:22 UBG). Ten gość wszedł na wesele, ale nie przyjął stroju, który na niego czekał.
O stroju, który daje Bóg, mówią inne miejsca Pisma: „przyoblekł mnie w szaty zbawienia i przyodział mnie w płaszcz sprawiedliwości, jak przyozdobionego oblubieńca i jak oblubienicę ozdobioną swoimi klejnotami” (10Będę się wielce radować w PANU i moja dusza rozraduje się w moim Bogu, bo przyoblekł mnie w szaty zbawienia i przyodział mnie w płaszcz sprawiedliwości, jak przyozdobionego oblubieńca i jak oblubienicę ozdobioną swoimi klejnotami.Iz 61:10 UBG). Paweł pisze, że kto został ochrzczony w Chrystusie, przyodział się w Chrystusa (27Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa.Ga 3:27 UBG), a zarazem każe: „obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa” (14Ale obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, a nie troszczcie się o ciało, by zaspokajać pożądliwości.Rz 13:14 UBG). Szatę, którą Bóg daje razem z przebaczeniem, przedstawia artykuł Namaszczenie Potem szata.
Przypowieść kończy się zdaniem, o które wielu się potyka: „Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych” (14Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.Mt 22:14 UBG). Łatwo się przestraszyć, że nie ma cię na liście wybranych. Przypowieść pokazuje jednak, że zaproszenie dostali wszyscy spotkani na drogach (9Idźcie więc na rozstaje dróg i zaproście na wesele wszystkich, których spotkacie.Mt 22:9 UBG). Poza salą zostali ci, którzy odmówili, i ten, kto nie przyjął stroju weselnego. Paweł i Barnaba powiedzieli kiedyś do ludzi, którzy nie przyjęli słowa Bożego: „Skoro jednak je odrzucacie i uważacie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan” (46A Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: Wam najpierw miało być zwiastowane słowo Boże. Skoro jednak je odrzucacie i uważacie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan.Dz 13:46 UBG).
Bóg „chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni” (4Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.1 Tm 2:4 UBG). Wybranie jest w Chrystusie, a wchodzi się do Niego, kiedy człowiek słyszy ewangelię i wierzy (4Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.Ef 1:4 UBG; 13W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;Ef 1:13 UBG). Co znaczy, że Bóg wybiera, wyjaśnia artykuł Wiara Co znaczy, że Bóg nas wybrał.
Szaty wracają w Objawieniu. Do kościoła w Sardes Jezus każe napisać: „masz imię, które mówi, że żyjesz, ale jesteś martwy” (1A do anioła kościoła w Sardes napisz: To mówi ten, który ma siedem Duchów Boga i siedem gwiazd: Znam twoje uczynki, że masz imię, które mówi, że żyjesz, ale jesteś martwy.Obj 3:1 UBG). A zaraz potem: „Lecz masz kilka osób w Sardes, które nie splamiły swoich szat” (4Lecz masz kilka osób w Sardes, które nie splamiły swoich szat. Będą chodzić ze mną w białych szatach, bo są godni.Obj 3:4 UBG). W środku opisu wielkich wydarzeń końca Jezus przerywa krótkim wtrąceniem: „Oto przychodzę jak złodziej. Błogosławiony, kto czuwa i strzeże swoich szat, aby nie chodził nago i aby nie widziano jego hańby” (15Oto przychodzę jak złodziej. Błogosławiony, kto czuwa i strzeże swoich szat, aby nie chodził nago i aby nie widziano jego hańby.Obj 16:15 UBG). Kto czeka na Pana, pilnuje swojego stroju.
Oblubienica czeka na Niego z miłością
Paweł przypomina Tesaloniczanom, jak uwierzyli: „nawróciliście się od bożków do Boga, aby służyć żywemu i prawdziwemu Bogu; I oczekiwać z niebios jego Syna” (9Ponieważ oni sami opowiadają o nas, jakie było nasze przybycie do was i jak nawróciliście się od bożków do Boga, aby służyć żywemu i prawdziwemu Bogu;10I oczekiwać z niebios jego Syna, którego wskrzesił z martwych, Jezusa, który nas wyrwał od nadchodzącego gniewu.1 Tes 1:9-10 UBG). Służyć i czekać. Tak Nowy Testament opisuje wierzących. Oczekują objawienia Jezusa (7Tak że żadnego daru nie brakuje wam, którzy oczekujecie objawienia naszego Pana Jezusa Chrystusa.1 Kor 1:7 UBG) i Zbawiciela z nieba (20Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa.Flp 3:20 UBG), a Jezus ukaże się drugi raz „tym, którzy go oczekują dla zbawienia” (28Tak też Chrystus raz ofiarowany na zgładzenie grzechów wielu, drugi raz ukaże się bez grzechu tym, którzy go oczekują dla zbawienia.Hbr 9:28 UBG).
Oblubienica czeka na Kogoś, a nie na same wydarzenia. Pod koniec Pierwszego Listu do Koryntian Paweł pisze: „Jeśli ktoś nie miłuje Pana Jezusa Chrystusa, niech będzie przeklęty. Maranatha” (22Jeśli ktoś nie miłuje Pana Jezusa Chrystusa, niech będzie przeklęty. Maranatha.1 Kor 16:22 UBG). Maranatha to aramejskie słowa, które znaczą „Pan nasz przychodzi” albo „Panie nasz, przyjdź”. Miłość do Jezusa i Jego przyjście są w jednym wersecie.
Czeka nie tylko oblubienica. W noc przed śmiercią Jezus powiedział uczniom: „Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał” (15I powiedział do nich: Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał.Łk 22:15 UBG). Pascha to święto, w którym Izrael wspominał wyjście z Egiptu. Zapowiedział też, że nie będzie pił z owocu winorośli „aż do dnia, gdy go będę pił z wami nowy w królestwie mego Ojca” (29Ale mówię wam: Odtąd nie będę pił z tego owocu winorośli aż do dnia, gdy go będę pił z wami nowy w królestwie mego Ojca.Mt 26:29 UBG). Tej samej nocy modlił się: „Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem” (24Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.J 17:24 UBG). On też czeka na ten dzień.
Nie czekamy jednak dlatego, że Jezusa z nami nie ma. On obiecał: „A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata” (20Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.Mt 28:20 UBG) i „Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was” (18Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.J 14:18 UBG). Z Bogiem jesteśmy już teraz i tak będzie zawsze. Czekamy na pełnię. Paweł ujmuje to tak: „Teraz bowiem widzimy w zwierciadle, niewyraźnie, ale wówczas twarzą w twarz” (12Teraz bowiem widzimy w zwierciadle, niewyraźnie, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznaję cząstkowo, ale wtedy poznam tak, jak jestem poznany.1 Kor 13:12 UBG).
Z czekaniem łączy się post. Jezus powiedział o swoich uczniach: „Lecz przyjdą dni, gdy oblubieniec zostanie od nich zabrany, a wtedy, w tych dniach, będą pościć” (20Lecz przyjdą dni, gdy oblubieniec zostanie od nich zabrany, a wtedy, w tych dniach, będą pościć.Mk 2:20 UBG). Post uczniów wyraża więc tęsknotę za Oblubieńcem. Jak pościć według Pisma, opisuje artykuł Modlitwa Post i modlitwa.
Czekamy też razem przy Stole Pańskim. Paweł przypomina: „Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie” (26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:26 UBG). Wieczerzę jako ogłoszenie omawia artykuł Ogłaszanie „Śmierć Pana zwiastujecie”.
Jak wygląda dobre czekanie, pokazują Symeon i Anna. O Symeonie Łukasz pisze: „Ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim” (25A był w Jerozolimie człowiek imieniem Symeon. Ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim.Łk 2:25 UBG). Anna, wdowa w bardzo podeszłym wieku, „nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą”. Podeszła akurat wtedy, gdy był tam mały Jezus, i „mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jerozolimie” (36A była tam prorokini Anna, córka Fanuela, z pokolenia Asera, która była w bardzo podeszłym wieku, a żyła siedem lat z mężem od swego dziewictwa.37A była wdową mającą około osiemdziesięciu czterech lat, która nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą.38Ona też, przyszedłszy w tej właśnie chwili, dziękowała Panu i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jerozolimie.Łk 2:36-38 UBG). Czekali, a jednocześnie żyli blisko Boga i mówili o Nim innym. Pierwsze przyjście Jezusa rozpoznali właśnie ci, którzy na Niego czekali.
Kto czeka, dalej pracuje. Jezus porównuje się do człowieka, który wyjeżdżając, „dał władzę swoim sługom i każdemu jego pracę” (34Syn Człowieczy bowiem jest jak człowiek, który wyjeżdżając, zostawił swój dom, dał władzę swoim sługom i każdemu jego pracę, a odźwiernemu nakazał czuwać.Mk 13:34 UBG). W innej przypowieści pan daje sługom pieniądze i poleca: „Obracajcie nimi, aż wrócę” (13A przywoławszy dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć grzywien i powiedział do nich: Obracajcie nimi, aż wrócę.Łk 19:13 UBG). Uczniów, którzy po wniebowstąpieniu Jezusa stali i patrzyli w górę, dwaj mężowie w białych szatach zapytali: „dlaczego stoicie, wpatrując się w niebo?” (10A gdy się wpatrywali w niebo, jak wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach;11I powiedzieli: Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie, wpatrując się w niebo? Ten Jezus, który został od was wzięty w górę do nieba, przyjdzie tak samo, jak go widzieliście wstępującego do nieba.Dz 1:10-11 UBG). A ludziom w Tesalonice, którzy nie pracowali, Paweł nakazał, „aby spokojnie pracując, własny chleb jedli” (11Bo słyszymy, że niektórzy wśród was postępują nieporządnie, wcale nie pracują, lecz zajmują się niepotrzebnymi rzeczami.12Dlatego nakazujemy im i napominamy przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby spokojnie pracując, własny chleb jedli.2 Tes 3:11-12 UBG).
Czekanie zmienia też to, jak traktujesz ludzi. Zły sługa z przypowieści mówi w sercu: „Mój pan zwleka z przyjściem”, i zaraz potem zaczyna „bić współsługi” (48Lecz jeśli powie ten zły sługa w swoim sercu: Mój pan zwleka z przyjściem;49I zacznie bić współsługi, jeść i pić z pijakami;Mt 24:48-49 UBG). Można powiedzieć, że dziś takim biciem bywa obmowa albo życzliwość, której odmawiamy braciom.
Przyjście Pana to wesele, więc oblubienica czeka na nie z radością. Pismo zapewnia: „Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz abyśmy otrzymali zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa” (9Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz abyśmy otrzymali zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;1 Tes 5:9 UBG). Jezus zachęca: „spójrzcie w górę i podnieście głowy, gdyż zbliża się wasze odkupienie” (28A gdy się to zacznie dziać, spójrzcie w górę i podnieście głowy, gdyż zbliża się wasze odkupienie.Łk 21:28 UBG). A po opisie spotkania z Panem Paweł pisze: „Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami” (18Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami.1 Tes 4:18 UBG).
Dlaczego czekanie trwa tak długo? Piotr odpowiada: „Nie zwleka Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, ale okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty” (9Nie zwleka Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, ale okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty.2 P 3:9 UBG). Dnia i godziny nie zna nikt (36Lecz o tym dniu i godzinie nikt nie wie, nawet aniołowie niebiescy, tylko sam mój Ojciec.Mt 24:36 UBG), a czasy i pory „Ojciec ustanowił swoją władzą” (7Lecz on im odpowiedział: Nie do was należy znać czasy i pory, które Ojciec ustanowił swoją władzą.Dz 1:7 UBG). Pismo mówi za to, jacy mamy być, skoro ten dzień nadchodzi: „jakimi wy powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności” (11Skoro to wszystko ma się rozpłynąć, to jakimi wy powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności;2 P 3:11 UBG).
Pielgrzym: obywatel nieba, gość na ziemi
Psalm 45, pieśń o weselu króla, woła do oblubienicy: „Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o swoim narodzie i o domu swojego ojca” (10Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o swoim narodzie i o domu swojego ojca;Ps 45:10 UBG). Zaręczona nie urządza się na stałe w domu, z którego ma wyjść.
Pismo opisuje wierzących dwoma zdaniami, które wyglądają na sprzeczne. Paweł pisze: „nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga” (19A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;Ef 2:19 UBG). A Piotr: „abyście jak obcy i goście powstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy” (11Umiłowani, proszę was, abyście jak obcy i goście powstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy.1 P 2:11 UBG). W grece „przybyszami” u Pawła i „obcy” u Piotra to to samo słowo, paroikos, czyli ktoś, kto mieszka w cudzym kraju. Paweł mówi o domu Boga, a Piotr o tym świecie. U Boga nikt z nas nie jest obcy, a w świecie obcy jest każdy z nas.
„Nasza zaś ojczyzna jest w niebie” (20Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa.Flp 3:20 UBG). Ludzie wiary z Listu do Hebrajczyków „wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi”, i szukali ojczyzny (13Wszyscy oni umarli w wierze, nie otrzymawszy spełnienia obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi.14Ci bowiem, którzy tak mówią, wyraźnie okazują, że szukają ojczyzny.Hbr 11:13-14 UBG). Dalej czytamy: „Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, bo przygotował dla nich miasto” (16Teraz jednak pragną lepszej, to jest niebiańskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, bo przygotował dla nich miasto.Hbr 11:16 UBG). To miasto zobaczył Jan, „przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża” (2A ja, Jan, zobaczyłem święte miasto, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przyozdobiona dla swego męża.Obj 21:2 UBG).
Jezus każe pamiętać o dwóch różnych rzeczach. Efezowi poleca: „Pamiętaj więc, skąd spadłeś” (5Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki. A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i ruszę twój świecznik z jego miejsca, jeśli nie będziesz pokutował.Obj 2:5 UBG). To dobra pamięć, która prowadzi z powrotem do pierwszej miłości. A kiedy mówi o dniu swojego przyjścia, ostrzega: „Pamiętajcie żonę Lota” (32Pamiętajcie żonę Lota.Łk 17:32 UBG). Żona Lota wyszła z Sodomy, ale „obejrzała się wstecz i stała się słupem soli” (26Lecz żona Lota, idąc za nim, obejrzała się wstecz i stała się słupem soli.Rdz 19:26 UBG). O ludziach wiary List do Hebrajczyków pisze: „Gdyby przecież wspominali tę, z której wyszli, mieliby sposobność powrócić” (15Gdyby przecież wspominali tę, z której wyszli, mieliby sposobność powrócić.Hbr 11:15 UBG). Zła pamięć ciągnie do tego, z czego się wyszło.
Obcy zostaje jednak w świecie i ma w nim zadanie. Jezus modlił się za uczniów: „Nie proszę, abyś zabrał ich ze świata, ale abyś zachował ich od złego” (15Nie proszę, abyś zabrał ich ze świata, ale abyś zachował ich od złego.J 17:15 UBG). I dodał: „Jak ty posłałeś mnie na świat, tak i ja posłałem ich na świat” (18Jak ty posłałeś mnie na świat, tak i ja posłałem ich na świat.J 17:18 UBG). Wygnańcom w Babilonie Bóg kazał budować domy, zakładać ogrody i rodziny, a do tego: „Zabiegajcie o pokój dla tego miasta” (5Budujcie domy i mieszkajcie w nich; zakładajcie ogrody i spożywajcie ich owoce;6Pojmujcie żony i płodźcie synów i córki; wybierajcie żony dla waszych synów i wydawajcie swoje córki za mąż, aby rodziły synów i córki. Rozmnażajcie się tam i niech was nie ubywa.7Zabiegajcie o pokój dla tego miasta, do którego was uprowadziłem, i módlcie się za nie do PANA, bo od jego pokoju zależy wasz pokój.Jr 29:5-7 UBG). Obcy pracuje, ma rodzinę i pomaga sąsiadom, ale nie żyje tak, jakby ten świat, taki, jaki jest, był jego ojczyzną.
Piotr podaje bardzo konkretny sposób: powstrzymać się od pożądliwości (11Umiłowani, proszę was, abyście jak obcy i goście powstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy.1 P 2:11 UBG). Możesz zapytać siebie: gdzie urządziłem się tak, jakby to był mój ostateczny dom? Co robię inaczej niż ludzie wokół, bo mam inną ojczyznę?
Kościół należy do Oblubieńca
Wróćmy do Jana Chrzciciela. Ludzie odchodzili od niego do Jezusa, a on się cieszył, bo wiedział, kim jest: przyjacielem Oblubieńca (29Kto ma oblubienicę, ten jest oblubieńcem, a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, raduje się niezmiernie z powodu głosu oblubieńca. Dlatego ta moja radość stała się pełna.J 3:29 UBG). Kto służy w kościele, jest właśnie takim przyjacielem. Kościół nie należy do niego. Paweł, który założył kościół w Koryncie, pisze, że zaręczył go „jednemu mężowi”, a sam ma go przedstawić Chrystusowi (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG). Zależało mu, żeby Koryntianie należeli do Chrystusa.
Pismo ostrzega przed tymi, którzy chcą panować nad kościołem. W tym samym rozdziale Paweł pisze do Koryntian: „Znosicie bowiem, gdy ktoś was bierze w niewolę, gdy ktoś was objada, gdy ktoś was wyzyskuje, gdy ktoś wynosi się ponad was, gdy was ktoś policzkuje” (20Znosicie bowiem, gdy ktoś was bierze w niewolę, gdy ktoś was objada, gdy ktoś was wyzyskuje, gdy ktoś wynosi się ponad was, gdy was ktoś policzkuje.2 Kor 11:20 UBG). Piotr pisze do starszych kościoła, żeby paśli stado Boga „nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada” (2Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą;3I nie jak ci, którzy panują nad dziedzictwem Pana, lecz jako wzór dla stada.1 P 5:2-3 UBG). A Jezus mówi: „Jeden bowiem jest wasz Mistrz, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi” (8Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi.Mt 23:8 UBG).
Dobry przełożony w kościele cieszy się, kiedy ludzie słuchają głosu Jezusa bardziej niż jego, tak jak Jan Chrzciciel (30On musi wzrastać, a ja stawać się mniejszym.J 3:30 UBG). Po tym można poznać zdrowy kościół: ludzie są coraz bliżej Oblubieńca. Oblubienica szanuje tych, którzy jej służą, ale nie stawia ich na miejscu Jezusa. O przełożonych, którzy służą, piszemy w artykule Sługa Boży Przełożony, który służy.
Kiedy obraz męża boli
Jeśli mąż cię krzywdził, nie musisz wyobrażać sobie Boga z jego twarzą. Pismo każe mężom kochać żony tak, jak Chrystus kocha kościół, za który oddał samego siebie (25Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie;Ef 5:25 UBG). Mąż w Piśmie to ktoś, kto oddaje życie za żonę. Słowa do żon z tego samego listu (22Żony, bądźcie poddane swoim mężom jak Panu.23Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową kościoła, jest on też Zbawicielem ciała.24Jak więc kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony swoim mężom we wszystkim.Ef 5:22-24 UBG) nikomu nie dają prawa do przemocy, a kto je cytuje, powinien czytać dalej. Podobnie jest z ojcem, który zawiódł. Wyjaśnia to artykuł Syn Boży Kiedy ziemski ojciec zawiódł. Jak chronić siebie i dzieci, opisuje artykuł Przebaczenie Kiedy sprawca wraca do rodziny.
Jeśli zostałeś zdradzony, Bóg zna ten ból. W Biblii to On jest zdradzonym mężem. O swoim ludzie powiedział: „Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem” (32Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem, mówi PAN.Jr 31:32 UBG).
Jeśli masz trudną przeszłość, ten obraz jest też dla ciebie. Paweł chce przedstawić Chrystusowi „jako czystą dziewicę” kościół, w którym byli dawni rozpustnicy, cudzołożnicy, złodzieje i pijacy (9Czy nie wiecie, że niesprawiedliwi nie odziedziczą królestwa Bożego? Nie łudźcie się: ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani zniewieściali, ani mężczyźni współżyjący ze sobą;10Ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani złorzeczący, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego.1 Kor 6:9-10 UBG). Sam napisał do nich: „A takimi niektórzy z was byli. Lecz zostaliście obmyci, lecz zostaliście uświęceni, lecz zostaliście usprawiedliwieni w imię Pana Jezusa i przez Ducha naszego Boga” (11A takimi niektórzy z was byli. Lecz zostaliście obmyci, lecz zostaliście uświęceni, lecz zostaliście usprawiedliwieni w imię Pana Jezusa i przez Ducha naszego Boga.1 Kor 6:11 UBG). Czystość w tym obrazie to dar obmycia, a nie twój życiorys.
Jeśli żyjesz sam albo sama, nie należysz przez to do Pana mniej. Przez Izajasza Bóg mówi do eunuchów, czyli mężczyzn, którzy nie mogli mieć dzieci. Tym, którzy trzymają się Jego przymierza, obiecuje: „Dam im miejsce w swoim domu i w swoich murach oraz imię lepsze od synów i córek” (4Tak bowiem mówi PAN o eunuchach, którzy przestrzegają moich szabatów i wybierają to, co mi się podoba, i trzymają się mojego przymierza:5Dam im miejsce w swoim domu i w swoich murach oraz imię lepsze od synów i córek; dam im imię wieczne, które nie będzie zgładzone.Iz 56:4-5 UBG). O sobie i o innych Paweł pisze: „każdy ma swój własny dar od Boga, jeden taki, a drugi inny” (7Chciałbym bowiem, aby wszyscy ludzie byli tacy jak ja, ale każdy ma swój własny dar od Boga, jeden taki, a drugi inny.1 Kor 7:7 UBG). O życiu bez małżeństwa pisze „dla waszego dobra, nie aby zarzucać na was sidła” (35Mówię to dla waszego dobra, nie aby zarzucać na was sidła, ale żebyście godnie i przyzwoicie stali przy Panu, nie dając się rozproszyć.1 Kor 7:35 UBG), czyli nikogo do niego nie zmusza. Na obu drogach można należeć do Pana całym sercem.
Oblubienica i inne postawy wobec Boga
Oblubienica, uczeń, sługa, przyjaciel, syn i król to ta sama relacja z Bogiem, widziana z różnych stron. Każda strona stawia człowiekowi inne pytanie. Oblubienica pyta: czy nikt nie zajął Jego miejsca i czy na Niego czekam?
Pismo łączy te obrazy w tych samych miejscach. Król z Psalmu 45 jest Panem oblubienicy (11A król zapragnie twojego piękna, bo on jest twoim Panem; oddaj mu pokłon.Ps 45:11 UBG), a List do Hebrajczyków odnosi ten psalm do Syna (8Lecz do Syna mówi: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa.9Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.Hbr 1:8-9 UBG). U Izajasza małżonkiem ludu jest Ten, którego imię to „PAN zastępów” (5Bo twoim małżonkiem jest twój Stwórca, PAN zastępów – to jego imię, a twoim Odkupicielem jest Święty Izraela – będzie nazywany Bogiem całej ziemi.Iz 54:5 UBG). W jednej mowie Jezus opowiada o słudze i o dziewicach, a o roztropnym słudze i mądrych dziewicach Mateusz pisze w grece tym samym słowem (45Któż więc jest sługą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą, aby im dawał pokarm o właściwej porze?Mt 24:45 UBG; 2Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich.Mt 25:2 UBG). Jan Chrzciciel jest przyjacielem Oblubieńca (29Kto ma oblubienicę, ten jest oblubieńcem, a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, raduje się niezmiernie z powodu głosu oblubieńca. Dlatego ta moja radość stała się pełna.J 3:29 UBG). A w Objawieniu ten sam lud jest synem i oblubienicą. Najpierw o każdym, kto zwycięży, Bóg zapowiada: „będę dla niego Bogiem, a on będzie dla mnie synem” (7Kto zwycięży, odziedziczy wszystko i będę dla niego Bogiem, a on będzie dla mnie synem.Obj 21:7 UBG). Dwa wersety dalej anioł pokazuje Janowi „oblubienicę, małżonkę Baranka” (9I przyszedł do mnie jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma ostatecznymi plagami, i odezwał się do mnie, mówiąc: Chodź tutaj, pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka.Obj 21:9 UBG).
Pozostałe strony tej relacji opisujemy w artykułach Uczniowie Jezusa, Przyjaciel Boga, Sługa Boży i Syn Boży. Pytania wszystkich postaw, razem z królem, zestawia artykuł Królowanie Król jest też sługą i synem.
Duch i oblubienica mówią „Przyjdź”
W całym Nowym Testamencie oblubienica mówi tylko raz. Dzieje się to na ostatniej stronie Biblii, zaraz po tym, jak Jezus przedstawia się: „Ja jestem korzeniem i potomkiem Dawida, jasną gwiazdą poranną” (16Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, aby wam świadczył o tym w kościołach. Ja jestem korzeniem i potomkiem Dawida, jasną gwiazdą poranną.Obj 22:16 UBG).
A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie, a kto chce, niech darmo weźmie wodę życia.
Obj 22:17
Oblubienica nie mówi tego sama. Mówi razem z Duchem Świętym, bo tęsknotę za Jezusem daje Duch. Jej „Przyjdź” słyszą Jezus i ludzie. Jezus odpowiada: „Zaprawdę, przyjdę wkrótce”, a Jan woła: „O tak, przyjdź, Panie Jezu!” (20Tak mówi ten, który zaświadcza o tym: Zaprawdę, przyjdę wkrótce. Amen! O tak, przyjdź, Panie Jezu!Obj 22:20 UBG). Ludziom oblubienica mówi: „kto pragnie, niech przyjdzie”, a woda życia jest „darmo”. Kościół, który czeka na Jezusa, woła też spragnionych.
Jeśli chcesz żyć jak oblubienica, możesz zacząć od kilku prostych kroków:
- Zapisz, co dostałeś od Boga w tym roku, i zapytaj siebie, komu to niesiesz (8Ona bowiem nie wie, że to ja dawałem jej zboże, moszcz i oliwę, że dawałem jej obfitość srebra i złota, których oni używali dla Baala.Oz 2:8 UBG).
- Przypomnij sobie początek swojej drogi z Bogiem i porozmawiaj z Nim o tym, co się od tamtej pory zmieniło (2Idź i wołaj do uszu Jerozolimy tymi słowy: Tak mówi PAN: Wspominam cię, życzliwość twojej młodości i miłość twojego narzeczeństwa, gdy chodziłaś za mną na pustyni, w ziemi nieobsiewanej.Jr 2:2 UBG).
- Zrób jedną rzecz, którą powiedział Jezus, a którą odkładasz (24Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.Mt 7:24 UBG).
- Jeśli żyjesz bez wspólnoty, wróć do ludzi Jezusa (25Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.Hbr 10:25 UBG). Jak spotykamy się w Rzeszowie, pokazuje artykuł Kim jesteśmy. Możesz też napisać do nas.
- Powiedz Mu dziś „Przyjdź” i zaproś do Niego jednego spragnionego człowieka (17A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie, a kto chce, niech darmo weźmie wodę życia.Obj 22:17 UBG).
Najczęstsze pytania
Czy oblubienicą Chrystusa są tylko niektórzy wierzący?
Pismo nie dzieli wierzących na oblubienicę i resztę. Paweł pisze „zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi” do całego kościoła w Koryncie, także do ludzi, którzy kłócili się o nauczycieli (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG; 11Doniesiono mi bowiem o was, moi bracia, przez domowników Chloe, że są wśród was spory.12Mówię to dlatego, że każdy z was twierdzi: Ja jestem Pawła, ja Apollosa, ja Kefasa, a ja Chrystusa.1 Kor 1:11-12 UBG). W Objawieniu Jan widzi oblubienicę jako jedno miasto z imionami dwunastu pokoleń i dwunastu apostołów (9I przyszedł do mnie jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma ostatecznymi plagami, i odezwał się do mnie, mówiąc: Chodź tutaj, pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka.10I przeniósł mnie w duchu na górę wielką i wysoką, i pokazał mi wielkie miasto, święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga;11Mające chwałę Boga. Jego blask podobny był do drogocennego kamienia, jakby jaspisu, przezroczystego jak kryształ.12Miało ono wielki i wysoki mur, miało dwanaście bram, a na bramach dwunastu aniołów i wypisane imiona, które są imionami dwunastu pokoleń synów Izraela.13Od wschodu trzy bramy, od północy trzy bramy, od południa trzy bramy i od zachodu trzy bramy.14A mur miasta miał dwanaście fundamentów, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka.Obj 21:9-14 UBG). Przyjaciele oblubieńca, dziewice, goście i oblubienica to obrazy jednego ludu, bo „Jedno jest ciało i jeden Duch” (4Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania.Ef 4:4 UBG). Nie musisz więc zabiegać o miejsce w jakiejś wyższej klasie wierzących. Trwaj przy Jezusie i bądź gotowy na Jego przyjście (44Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie.Mt 24:44 UBG).
Czy mężczyzna też jest oblubienicą Chrystusa?
Tak. Oblubienica to obraz całego kościoła, więc dotyczy kobiet i mężczyzn. W Chrystusie „nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie” (28Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.Ga 3:28 UBG). Z tego samego powodu kobiety są synami Bożymi (26Wszyscy bowiem jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa.Ga 3:26 UBG). Mężczyźnie ten obraz pokazuje, że jego miłość do Jezusa też ma być wyłączna i wierna, „całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem” (37A Jezus mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem.Mt 22:37 UBG). Chodzi o serce, które należy tylko do Niego i pokazuje to posłuszeństwem (15Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania.J 14:15 UBG).
Czy dziesięć panien z przypowieści to oblubienica?
Nie. W tej przypowieści oblubienicy w ogóle nie ma. Są dziewice, które „wyszły na spotkanie oblubieńca” (1Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.Mt 25:1 UBG). Jezus nie mówi tu, że część wierzących zostanie oblubienicą, a reszta nie. Pyta o gotowość: „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie” (13Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.Mt 25:13 UBG). Ci sami ludzie są w innych opowieściach przyjaciółmi oblubieńca, gośćmi na weselu i sługami, którzy czekają na pana (19I odpowiedział im Jezus: Czy przyjaciele oblubieńca mogą pościć, gdy jest z nimi oblubieniec? Dopóki mają ze sobą oblubieńca, nie mogą pościć.Mk 2:19 UBG; 10Wtedy słudzy ci wyszli na drogi i zgromadzili wszystkich, których spotkali, złych i dobrych. I sala weselna napełniła się gośćmi.Mt 22:10 UBG; 36A wy bądźcie podobni do ludzi oczekujących swego pana, aż wróci z wesela, aby gdy przyjdzie i zapuka, zaraz mu otworzyć.Łk 12:36 UBG). Przypowieść pyta więc każdego z nas: czy będziesz gotowy, kiedy On przyjdzie?
Czym jest oliwa w przypowieści o dziesięciu pannach?
Jezus tego nie mówi. Podpowiedź daje słowo „mądry”. U Mateusza mądry jest ten, „kto słucha tych moich słów i wypełnia je” (24Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.Mt 7:24 UBG), a o wiernym słudze Jezus mówi, że pan zastanie go „tak czyniącego” (46Błogosławiony ten sługa, którego pan, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego.Mt 24:46 UBG). Można więc powiedzieć, że oliwa to codzienne słuchanie Jezusa i robienie tego, co powiedział, także wtedy, gdy długo nic się nie dzieje. To też twoja własna więź z Bogiem, dlatego mądre odsyłają głupie, żeby same kupiły (9I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie.Mt 25:9 UBG). Takiego zapasu nie da się pożyczyć w ostatniej chwili. Zbiera się go w zwykłe dni.
Nie czuję już tego, co na początku. Czy straciłem pierwszą miłość?
Niekoniecznie. Uczucia przychodzą i odchodzą, a Pismo opisuje pierwszą miłość jako drogę. Bóg wspomina czas, „gdy chodziłaś za mną na pustyni” (2Idź i wołaj do uszu Jerozolimy tymi słowy: Tak mówi PAN: Wspominam cię, życzliwość twojej młodości i miłość twojego narzeczeństwa, gdy chodziłaś za mną na pustyni, w ziemi nieobsiewanej.Jr 2:2 UBG). Efezowi Jezus dał trzy polecenia: pamiętaj, pokutuj i spełniaj pierwsze uczynki (5Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki. A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i ruszę twój świecznik z jego miejsca, jeśli nie będziesz pokutował.Obj 2:5 UBG). Zapytaj więc siebie, czy idziesz za Nim i czy kochasz Jego ludzi (21A takie przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też swego brata.1 J 4:21 UBG). Jeśli tak, suchość może być czasem pustyni, w którym Bóg mówi do serca (14Dlatego oto zwabię ją, zaprowadzę na pustynię i będę mówić do niej łaskawie;Oz 2:14 UBG). Jeśli nie, wróć do prostych rzeczy: rozmowy z Nim, Słowa i wspólnoty.
Dlaczego Pismo nazywa Boga zazdrosnym?
Bo Bóg kocha swój lud tak, jak mąż kocha żonę. Słowo „zazdrosny” kojarzy się nam z ludzką zazdrością, która chce mieć to, co należy do innych, i rodzi kłótnie (14Jeśli jednak macie w waszym sercu gorzką zazdrość i kłótliwość, to nie przechwalajcie się i nie kłamcie wbrew prawdzie.15Nie jest to mądrość zstępująca z góry, lecz ziemska, zmysłowa, diabelska.16Gdzie bowiem jest zazdrość i kłótliwość, tam też niepokój i wszelki zły czyn.Jk 3:14-16 UBG). Zazdrość Boga to troska męża o żonę, która naprawdę do niego należy. Pismo mówi, że „Zazdrosny” to Jego imię (14Nie będziesz oddawał pokłonu innemu bogu, bo PAN, którego imię jest Zazdrosny, jest Bogiem zazdrosnym;Wj 34:14 UBG). Bóg nie chce, żeby Jego lud oddawał serce bożkom, bo one nie dadzą mu życia: to „cysterny popękane, które nie mogą utrzymać wody” (13Bo mój lud popełnił podwójne zło: opuścił mnie, źródło żywych wód, i wykopał sobie cysterny, cysterny popękane, które nie mogą utrzymać wody.Jr 2:13 UBG). Tę samą troskę czuł Paweł: „Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością” (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG).
Czy można przyspieszyć przyjście Jezusa?
Termin zna tylko Ojciec, bo czasy i pory „Ojciec ustanowił swoją władzą” (7Lecz on im odpowiedział: Nie do was należy znać czasy i pory, które Ojciec ustanowił swoją władzą.Dz 1:7 UBG). Jezus zapowiedział, że ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie, a potem przyjdzie koniec (14A ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec.Mt 24:14 UBG). Piotr pisze o wierzących: „Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga” (12Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga, w którym płonące niebiosa rozpuszczą się, a rozpalone żywioły się roztopią.2 P 3:12 UBG). Zaraz przedtem pyta, „jakimi wy powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności” (11Skoro to wszystko ma się rozpłynąć, to jakimi wy powinniście być w świętym postępowaniu i pobożności;2 P 3:11 UBG). Naszą sprawą jest więc gotowość, głoszenie ewangelii i modlitwa „Przyjdź” (17A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie, a kto chce, niech darmo weźmie wodę życia.Obj 22:17 UBG).
Czy da się wyliczyć, kiedy Jezus przyjdzie?
Nie. „Lecz o tym dniu i godzinie nikt nie wie, nawet aniołowie niebiescy, tylko sam mój Ojciec” (36Lecz o tym dniu i godzinie nikt nie wie, nawet aniołowie niebiescy, tylko sam mój Ojciec.Mt 24:36 UBG). Paweł prosił, żeby wierzący nie dali się zatrwożyć „ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list”, kiedy ktoś twierdził, że dzień Pana już nadchodzi (2Abyście nie tak łatwo dali się zachwiać w waszym umyśle i zatrwożyć się ani przez ducha, ani przez mowę, ani przez list rzekomo przez nas pisany, jakoby już nadchodził dzień Chrystusa.2 Tes 2:2 UBG). Przyjścia Jezusa nie trzeba też szukać w ukryciu, bo będzie jak błyskawica widoczna od wschodu do zachodu (26Jeśli więc wam powiedzą: Oto jest na pustyni – nie wychodźcie; Oto wewnątrz domu – nie wierzcie.27Jak bowiem błyskawica pojawia się na wschodzie i jest widoczna aż na zachodzie, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego.Mt 24:26-27 UBG). Dlatego oblubienica nie śledzi dat. Żyje tak, żeby Pan zastał ją gotową w każdej chwili (44Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie.Mt 24:44 UBG).
Czy mogę kochać Jezusa i nie należeć do żadnego kościoła?
Bywa, że ktoś przez jakiś czas nie ma wspólnoty, na przykład po zranieniu albo w nowym mieście. Pismo nie zna jednak wiary, która na stałe omija ludzi Jezusa. O pierwszych wierzących czytamy: „Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach” (42Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.Dz 2:42 UBG). Spotykali się też po domach (46Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca;Dz 2:46 UBG). Paweł pisze, że oko nie może powiedzieć ręce: „Nie potrzebuję ciebie” (21Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.1 Kor 12:21 UBG). Kościół nie musi oznaczać dużego budynku. Może to być kilka osób, które razem czytają Pismo i modlą się. Jak to wygląda u nas, opisuje artykuł Kim jesteśmy.
Czy Pieśń nad Pieśniami mówi o Jezusie i kościele?
Pieśń nad Pieśniami opisuje miłość mężczyzny i kobiety i to jest jej pierwsze znaczenie. Nowy Testament jej nie cytuje, więc nie czytamy jej zdanie po zdaniu jako opisu Chrystusa i kościoła. Paweł pisze jednak, że małżeństwo jest obrazem Chrystusa i kościoła (31Dlatego opuści człowiek swego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem.32Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła.Ef 5:31-32 UBG), więc można w tej pieśni usłyszeć echo Bożej miłości. Na przykład w słowach: „Miłość bowiem jest silna jak śmierć” i „Wielkie wody nie zdołają zagasić miłości” (6Przyłóż mnie do swego serca jak pieczęć, jak pieczęć na swoim ramieniu. Miłość bowiem jest silna jak śmierć, zawiść twarda jak grób. Jej żar jak żar ognia i jak żarliwy płomień.7Wielkie wody nie zdołają zagasić miłości ani rzeki jej zatopić. Choćby ktoś oddał cały majątek swego domu za taką miłość, byłby z pewnością wzgardzony.Pnp 8:6-7 UBG). Jezus pokazał taką miłość, kiedy wydał samego siebie za kościół (25Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie;Ef 5:25 UBG).
Co znaczy „Maranatha”?
To aramejskie słowa, które Paweł zostawił bez tłumaczenia pod koniec Pierwszego Listu do Koryntian (22Jeśli ktoś nie miłuje Pana Jezusa Chrystusa, niech będzie przeklęty. Maranatha.1 Kor 16:22 UBG). Aramejskim mówili na co dzień Jezus i pierwsi uczniowie. „Maranatha” można przeczytać jako „Pan nasz przychodzi” albo jako wołanie „Panie nasz, przyjdź”. Drugie znaczenie brzmi jak ostatnia modlitwa Biblii: „O tak, przyjdź, Panie Jezu!” (20Tak mówi ten, który zaświadcza o tym: Zaprawdę, przyjdę wkrótce. Amen! O tak, przyjdź, Panie Jezu!Obj 22:20 UBG). Dla oblubienicy to słowo wyraża tęsknotę za Jezusem, a Paweł stawia je zaraz obok miłości do Niego.
Historia zmian
- Więcej o grzechu seksualnym i o złym towarzystwie przy dziesięciu pannach, poprawione wyjaśnienie stroju weselnego.
