Róg owinięty niebieskim sznurem leży na złożonej białej lnianej szacie, oliwa z rogu spływa po płótnie na kamienny próg, obok gałązka oliwna, w tle wejście do namiotu

Namaszczenie Ducha Świętego: czym jest i jak je przyjąć?

Zanim Pismo zacznie mówić o namaszczeniu Ducha Świętego, pokazuje człowieka, któremu wylano olejek na głowę. Przy wejściu do namiotu, w którym Izrael spotykał się z Bogiem, Mojżesz obmywa wodą swojego brata Aarona i jego synów. Ubiera Aarona w szaty uszyte „na cześć i na ozdobę” (2Uczynisz święte szaty dla twego brata Aarona, na cześć i na ozdobę.Wj 28:2 UBG) i wkłada mu na głowę mitrę ze świętą koroną (4Aaronowi i jego synom każesz zbliżyć się do wejścia do Namiotu Zgromadzenia i obmyjesz ich wodą.5Potem weźmiesz szaty i ubierzesz Aarona w tunikę, w ornat pod efod, w efod i pektorał i opaszesz go pasem efodu;6I włożysz mu na głowę mitrę, a na mitrę wstawisz świętą koronę.Wj 29:4-6 UBG; 6I kazał Mojżesz zbliżyć się Aaronowi i jego synom, i obmył ich wodą;7Potem włożył tunikę na niego i przepasał go pasem, ubrał go w płaszcz, nałożył na niego efod i przepasał go pasem efodu, i przymocował go nim.8Włożył też na niego pektorał i do pektorału włożył Urim i Tummim.9Włożył także na jego głowę mitrę, a na mitrze z przodu umieścił złotą blaszkę, świętą koronę, jak PAN rozkazał Mojżeszowi.Kpł 8:6-9 UBG). Na końcu sięga po olejek.

Następnie weźmiesz olejek do namaszczenia i wylejesz na jego głowę, i namaściszPrzypis 1Po hebrajsku מָשַׁח (maszach): wylać albo rozetrzeć olej. Od tego słowa pochodzi „mesjasz”, czyli pomazaniec. go. Potem każesz się przybliżyć jego synom i ubierzesz ich w szaty; I przepaszesz ich pasem, Aarona i jego synów, i włożysz na nich mitry, i będzie do nich należało kapłaństwo na mocy wiecznej ustawyPrzypis 2Po hebrajsku חֻקָּה (chukka): ustawa, stałe prawo, które wydał Bóg.. Poświęcisz też Aarona i jego synów.

Wj 29:7-9

Pismo nie mówi, co Aaron wtedy czuł. Mówi, co dostał: urząd na mocy ustawy, czyli Bożego postanowienia, które obowiązywało także wtedy, kiedy olejek już wysechł. Od tej chwili należał do Boga i miał przed sobą konkretną pracę.

Tak Pismo opisuje namaszczenie aż do Jezusa. Bóg bierze kogoś dla siebie, daje mu pracę i swojego Ducha, żeby tę pracę wykonał. Olejek był znakiem. Co oznaczał, widać u młodego Dawida: od dnia, w którym prorok Samuel namaścił go oliwą z rogu, „Duch PANA zstępował na Dawida” (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG).

Czym jest namaszczenie?

W namaszczeniu, które opisuje Pismo, dzieją się zwykle trzy rzeczy.

Najpierw Bóg bierze człowieka dla siebie. Olejkiem namaszczano ludzi, a także namiot, ołtarz, stół i naczynia. O namiocie i sprzętach Bóg mówił: „poświęcisz je, aby stały się najświętsze” (29I poświęcisz je, aby stały się najświętsze. Ktokolwiek się ich dotknie, musi być poświęcony.Wj 30:29 UBG). Namaszczonego stołu nie używano już do niczego innego. Z człowiekiem było tak samo: od dnia namaszczenia należał do Boga.

Potem Bóg daje zadanie. Nikt w Biblii nie zostaje namaszczony bez celu. Aaron i jego synowie zostali namaszczeni, „aby mi sprawowali urząd kapłański” (30Namaścisz też Aarona i jego synów i poświęcisz ich, aby mi sprawowali urząd kapłański.Wj 30:30 UBG). Samuel dzień przed spotkaniem z Saulem usłyszał od Boga: „Jego namaścisz na wodza nad moim ludem Izraelem; a on wybawi mój lud z rąk Filistynów” (16Jutro w tym czasie wyślę do ciebie człowieka z ziemi Beniamina. Jego namaścisz na wodza nad moim ludem Izraelem; a on wybawi mój lud z rąk Filistynów. Wejrzałem bowiem na swój lud, gdyż jego lament dotarł do mnie.1 Sm 9:16 UBG). Proroka Eliasza Bóg posłał do jego następcy: „Elizeusza zaś, syna Szafata, z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie” (16A Jehu, syna Nimsziego, namaścisz na króla nad Izraelem. Elizeusza zaś, syna Szafata, z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie.1 Krl 19:16 UBG).

Na końcu Bóg daje swojego Ducha do tego zadania. Samuel zapowiedział Saulowi: „zstąpi na ciebie Duch PANA […] i przemienisz się w innego człowieka” (6Wtedy zstąpi na ciebie Duch PANA i będziesz prorokował wraz z nimi, i przemienisz się w innego człowieka.1 Sm 10:6 UBG).

Namaszczenie jest więc zarazem darem i powołaniem. Przychodzi od Boga, zostaje na człowieku i wyposaża go do pracy, którą Bóg mu dał. Nie da się go jednak zamknąć w jednej definicji ani w jednym wydarzeniu. Pismo mówi o nim na dwa sposoby i oba dotyczą ciebie.

  • Duch, którego ma każdy wierzący. Mesjasz po hebrajsku i Chrystus po grecku znaczą to samo: Namaszczony (41On najpierw znalazł Szymona, swego brata, i powiedział do niego: Znaleźliśmy Mesjasza – co się tłumaczy: Chrystusa.J 1:41 UBG). Uczniów Jezusa nazwano chrześcijanami (26A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok zbierali się z tym kościołem i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami.Dz 11:26 UBG), czyli ludźmi Namaszczonego. Kto należy do Jezusa, ma Jego Ducha (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG), a ten Duch go uczy (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG).
  • Posłanie do służby. To chwila, w której Bóg potwierdza, że człowiek zaczyna służbę, do której go powołał i uzdolnił. Bóg robi to sam, jak nad Jordanem przy Jezusie (22I zstąpił na niego Duch Święty w kształcie cielesnym jak gołębica, a z nieba rozległ się głos: Ty jesteś moim umiłowanym Synem, w tobie mam upodobanie.Łk 3:22 UBG), albo przez człowieka, którego posyła. Często dzieje się to przez akt proroczy, czyli gest wykonany na Boże polecenie: oliwę na głowie Dawida (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG), płaszcz Eliasza zarzucony na Elizeusza (19Odszedł więc stamtąd i znalazł Elizeusza, syna Szafata, gdy orał. Dwanaście zaprzęgów wołów szło przed nim, a on był przy dwunastym. Eliasz przeszedł obok niego i wrzucił na niego swój płaszcz.1 Krl 19:19 UBG), ręce starszych na Tymoteuszu (14Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych.1 Tm 4:14 UBG). Takiego namaszczenia nie ma każdy od pierwszego dnia wiary. Przychodzi wtedy, gdy Bóg posyła.

Nie każde poruszenie Ducha jest od razu namaszczeniem do służby. Nie trzeba jednak z góry zakładać ani zgadywać, czy to już namaszczenie, bo prawdziwy owoc widać z czasem. Kiedy pokolenia Izraela zeszły się u Dawida w Hebronie, powiedziały mu: „Już dawniej, gdy Saul był królem nad nami, ty wyprowadzałeś i przyprowadzałeś Izraela” (2Już dawniej, gdy Saul był królem nad nami, ty wyprowadzałeś i przyprowadzałeś Izraela. I PAN powiedział do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad Izraelem.2 Sm 5:2 UBG). Dopiero potem starsi namaścili go na króla (3Wszyscy starsi Izraela przyszli więc do króla do Hebronu i król Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM, a oni namaścili Dawida na króla nad Izraelem.2 Sm 5:3 UBG). Kiedy Duch działa, ciesz się tym i patrz na owoce.

Co oznacza oliwa w Biblii?

Oliwa była w Izraelu czymś codziennym. Bóg prowadził swój lud „do ziemi oliwy i miodu” (8Do ziemi pszenicy i jęczmienia, winorośli, figowców i drzew granatu; do ziemi oliwy i miodu;Pwt 8:8 UBG). Dlatego Pismo tak często mówi przez nią o tym, co daje Bóg.

  • Światło. W Namiocie Zgromadzenia oliwa paliła się w lampach świecznika (6Oliwa do oświetlenia, wonności na olejek do namaszczania i na wonne kadzidło;Wj 25:6 UBG), a w domach w zwykłych lampach.
  • Pokarm. W czasie głodu Bóg obiecał wdowie z Sarepty przez Eliasza, że „oliwy w baryłce nie braknie” (14Tak bowiem powiedział PAN, Bóg Izraela: Mąka w dzbanie nie skończy się i oliwy w baryłce nie braknie aż do dnia, w którym PAN spuści deszcz na ziemię.1 Krl 17:14 UBG). I nie zabrakło.
  • Dostatek. Przed śmiercią Mojżesz błogosławił pokolenia Izraela. O Aszerze powiedział: „niech kąpie swoje nogi w oliwie” (24A o Aszerze powiedział: Aszer będzie błogosławiony dziećmi, niech się podoba swoim braciom i niech kąpie swoje nogi w oliwie.Pwt 33:24 UBG). Kto ma tyle oliwy, że może w niej kąpać nogi, żyje w dostatku. Po hebrajsku oliwa z tego wersetu i olejek do namaszczenia z 25Uczynisz z tego święty olejek do namaszczenia, wyborną maść, dzieło zielarza. Będzie to święty olejek do namaszczenia.Wj 30:25 UBG to jedno słowo.
  • Leczenie. Samarytanin opatrzył rany pobitego człowieka, „zalewając je oliwą i winem” (34A podszedłszy, opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje zwierzę, zawiózł do gospody i opiekował się nim.Łk 10:34 UBG). Izajasz mówi o ranach, których nikt nie opatrzył ani nie zmiękczył olejkiem (6Od stopy aż do głowy nie ma w nim nic zdrowego; same rany i sińce, i gnijące rany; nieopatrzone ani nieprzewiązane, ani niezmiękczone olejkiem.Iz 1:6 UBG).
  • Radość i cześć. Psalm mówi o oliwie, „od której rozjaśnia się twarz” (15I wino, które rozwesela serce człowieka, i oliwę, od której rozjaśnia się twarz, i chleb, który krzepi serce ludzkie.Ps 104:15 UBG). W przypowieści z Księgi Sędziów drzewa chcą zrobić królem drzewo oliwne. Ono nie chce porzucić oliwy, przez którą „czci się Boga i ludzi” (9Lecz oliwka odpowiedziała: Czy mam porzucić swój tłuszcz, przez który czci się Boga i ludzi, i pójść, aby być postawiona nad drzewami?Sdz 9:9 UBG). Gospodarz namaszczał głowę gościa. Dlatego Jezus wytknął faryzeuszowi, u którego jadł: „Nie namaściłeś mi głowy oliwą” (46Nie namaściłeś mi głowy oliwą, a ona olejkiem namaściła moje nogi.Łk 7:46 UBG).
  • Poświęcenie. Do namaszczania kapłanów i namiotu był osobny przepis: mirra, cynamon, tatarak, kasja i oliwa z oliwek. Bóg powiedział o nim: „Będzie to święty olejek do namaszczenia” (25Uczynisz z tego święty olejek do namaszczenia, wyborną maść, dzieło zielarza. Będzie to święty olejek do namaszczenia.Wj 30:25 UBG). Nie wolno było zrobić drugiego olejku „o podobnym składzie” ani namaszczać świętym olejkiem kogoś obcego (32Nie wolno go wylewać na ciało człowieka i nie wolno sporządzić innego o podobnym składzie, bo jest święty i dla was będzie święty.33Ktokolwiek sporządzi podobny i namaści nim kogoś obcego, będzie wykluczony ze swego ludu.Wj 30:32-33 UBG). Tego, co Bóg przeznaczył dla siebie, nie wolno było podrabiać.

Najwięcej o oliwie mówi wizja proroka Zachariasza. Zobaczył złoty świecznik z siedmioma lampami i dwa drzewa oliwne. Z ich gałęzi złotymi rurkami płynęła oliwa (2I zapytał mnie: Co widzisz? Odpowiedziałem: Spojrzałem, a oto świecznik cały ze złota, a na jego szczycie jest czasza, na nim siedem lamp, a także siedem rurek do tych siedmiu lamp, które są na jego szczycie;3Dwa drzewa oliwne obok niego, jedno po prawej stronie czaszy, a drugie po jej lewej stronie.Za 4:2-3 UBG; 12I ponownie odezwałem się, i zapytałem go: Co oznaczają te dwie gałęzie oliwne, które dwiema złotymi rurkami wypuszczają z siebie złocistą oliwę?Za 4:12 UBG). Anioł wyjaśnił mu sens wizji: „Nie wojskiem ani siłą, ale moim Duchem, mówi PAN zastępów” (6Wtedy odpowiedział mi: Oto słowo PANA do Zorobabela: Nie wojskiem ani siłą, ale moim Duchem, mówi PAN zastępów.Za 4:6 UBG). O gałęziach oliwnych powiedział: „To są dwaj pomazańcy, którzy stoją przed Panem całej ziemi” (14Wtedy powiedział: To są dwaj pomazańcy, którzy stoją przed Panem całej ziemi.Za 4:14 UBG). Po hebrajsku jest tu dosłownie: synowie oliwy. Światło daje Duch, a oliwa płynie do lamp przez ludzi, których Bóg namaścił.

Kto namaszcza i przez kogo?

Źródłem namaszczenia jest zawsze Bóg. Bardzo często daje je jednak przez człowieka, którego sam do tego posyła. Samuel nie szukał króla na własną rękę. Usłyszał: „Napełnij swój róg oliwą i idź, posyłam cię do Jessego Betlejemity” (1Wtedy PAN powiedział do Samuela: Jak długo będziesz bolał nad Saulem, skoro odrzuciłem go, aby nie królował nad Izraelem? Napełnij swój róg oliwą i idź, posyłam cię do Jessego Betlejemity. Tam bowiem upatrzyłem sobie króla wśród jego synów.1 Sm 16:1 UBG), a dalej: „namaścisz mi tego, którego ci wskażę” (3I wezwij Jessego na ofiarę, a ja ci oznajmię, co masz czynić. A namaścisz mi tego, którego ci wskażę.1 Sm 16:3 UBG). Kiedy zobaczył najstarszego syna Jessego, był pewny, że to on. Bóg odpowiedział mu zdaniem, które dotyczy każdego namaszczonego:

Lecz PAN powiedział do Samuela: Nie patrz na jego urodę ani na jego wysoki wzrost, gdyż go odrzuciłem. PAN bowiem nie patrzy na to, na co patrzy człowiek, bo człowiek patrzy na to, co jest przed oczami, ale PAN patrzy na serce.

1 Sm 16:7

Dawida nie było nawet przy ofierze, na którą Samuel zaprosił Jessego i jego synów (5Odpowiedział: W pokoju. Przyszedłem, aby złożyć PANU ofiarę. Poświęćcie się i przyjdźcie ze mną na składanie ofiary. Poświęcił też Jessego i jego synów i zaprosił ich na składanie ofiary.1 Sm 16:5 UBG). Pasł owce i ojciec go nie przyprowadził (11Potem Samuel zapytał Jessego: Czy to już wszyscy twoi synowie? Odpowiedział: Został jeszcze najmłodszy, który pasie owce. Wtedy Samuel powiedział do Jessego: Poślij po niego i przyprowadź go, gdyż nie usiądziemy, dopóki on tu nie przyjdzie.1 Sm 16:11 UBG). Kiedy go przyprowadzono, Samuel wylał na niego oliwę z rogu, a od tego dnia zstępował na Dawida Duch PANA (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG). Wybrał Bóg, a namaścił człowiek, którego Bóg posłał. A psalm mówi o tym słowami samego Boga: „Znalazłem Dawida, mego sługę, namaściłem go swoim świętym olejem” (20Znalazłem Dawida, mego sługę, namaściłem go swoim świętym olejem.Ps 89:20 UBG).

Tak samo było z wodzem Jehu. Prorok Elizeusz posłał do niego młodego ucznia z dzbanem oliwy. Uczeń wylał mu oliwę na głowę i powiedział: „Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Namaściłem cię na króla nad ludem PANA, nad Izraelem” (6Wtedy wstał i wszedł do domu, a tamten wylał oliwę na jego głowę i powiedział mu: Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Namaściłem cię na króla nad ludem PANA, nad Izraelem.2 Krl 9:6 UBG). Oliwę wylał człowiek, a Bóg mówi: „Namaściłem cię”. Tak jest w całym Piśmie: człowiek przekazuje to, co daje Bóg.

W Nowym Testamencie Duchem namaszcza Jezus. Jan Chrzciciel zapowiedział: „On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem” (11Ja was chrzczę wodą ku pokucie; ten zaś, który idzie za mną, jest mocniejszy ode mnie; nie jestem godny nosić mu obuwia. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem.Mt 3:11 UBG). W dniu Pięćdziesiątnicy, czyli zesłania Ducha Świętego, Piotr mówił o Jezusie wywyższonym po prawicy Boga. Powiedział, że Jezus „otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie” (33Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.Dz 2:33 UBG). Apostoł Jan pisze do wierzących: „wy macie namaszczenie od Świętego” (20Ale wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko.1 J 2:20 UBG).

Jezus od początku przekazywał dalej to, co dostał od Ojca. Przywołał dwunastu uczniów i „dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami i moc, aby uzdrawiali choroby” (1A Jezus, przywoławszy swoich dwunastu uczniów, dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami i moc, aby uzdrawiali choroby.Łk 9:1 UBG), a po zmartwychwstaniu „tchnął na nich i powiedział: Weźcie Ducha Świętego” (22A to powiedziawszy, tchnął na nich i powiedział: Weźcie Ducha Świętego.J 20:22 UBG). Potem uczniowie przekazywali to innym. W Samarii „Duch Święty był udzielany przez nakładanie rąk apostołów” (18A gdy Szymon zobaczył, że Duch Święty był udzielany przez nakładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze;Dz 8:18 UBG). Jak Bóg daje namaszczenie przez płaszcz, ręce i oliwę, opisujemy w części „Jak Bóg przekazuje namaszczenie przez ludzi?”.

W Liście do Hebrajczyków czytamy: „Nikt sam sobie nie bierze tej godności, tylko ten, który zostaje powołany przez Boga, tak jak Aaron” (4A nikt sam sobie nie bierze tej godności, tylko ten, który zostaje powołany przez Boga, tak jak Aaron.Hbr 5:4 UBG). Kto namaszcza innych, robi to, bo Bóg go posłał. Kto przyjmuje, przyjmuje od Boga.

Jak został namaszczony Jezus?

Jezus został poczęty z Ducha Świętego (20A gdy o tym rozmyślał, oto anioł Pana ukazał mu się we śnie i powiedział: Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony. To bowiem, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego.Mt 1:20 UBG). W noc Jego narodzenia anioł powiedział pasterzom: „Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan” (11Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.Łk 2:11 UBG). Kilka tygodni później w świątyni Symeon, któremu Bóg objawił, że „nie ujrzy śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pańskiego” (26I objawił mu Bóg przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pańskiego.Łk 2:26 UBG), wziął niemowlę na ręce i chwalił Boga (27Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni. A gdy rodzice wnosili dziecko – Jezusa, aby postąpić z nim według zwyczaju prawa;28Wtedy on, wziąwszy go na ręce, chwalił Boga i mówił:Łk 2:27-28 UBG). Jezus był więc Bożym Pomazańcem już jako dziecko, zanim został namaszczony do służby.

A jednak przez około trzydzieści lat nie uczynił żadnego cudu (23A Jezus miał około trzydziestu lat. Był, jak sądzono, synem Józefa, syna Helego;Łk 3:23 UBG; 11Taki początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i objawił swoją chwałę, i uwierzyli w niego jego uczniowie.J 2:11 UBG). Do służby został namaszczony nad Jordanem, w dniu chrztu, i nikt nie wylewał Mu oliwy na głowę. Kolejność była ta sama co przy Aaronie: najpierw woda, potem Duch.

I stało się tak, że kiedy wszyscy ludzie byli ochrzczeni, również Jezus został ochrzczony, a gdy się modlił, otworzyło się niebo; I zstąpił na niego Duch Święty w kształcie cielesnym jak gołębica, a z nieba rozległ się głos: Ty jesteś moim umiłowanym Synem, w tobie mam upodobanie.

Łk 3:21-22

Jan Chrzciciel dodaje, że Duch zstąpił „i spoczął na nim” (32I świadczył Jan: Widziałem Ducha zstępującego jak gołębica z nieba i spoczął na nim.J 1:32 UBG). Nie przyszedł na chwilę. Został. Piotr, kiedy opowiadał o Jezusie w domu rzymskiego setnika Korneliusza, nazwał to wydarzenie namaszczeniem:

Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.

Dz 10:38

W tym jednym zdaniu Piotr mówi o namaszczeniu bardzo dużo. Namaszcza Bóg. Namaszcza Duchem Świętym i mocą. Skutkiem jest droga, na której Jezus czyni dobro i uwalnia ludzi. Łukasz pokazuje ten sam porządek w swojej Ewangelii. Pełen Ducha Jezus odszedł znad Jordanu, przeszedł przez pustynię i „wrócił w mocy Ducha do Galilei” (1A Jezus, pełen Ducha Świętego, wrócił znad Jordanu i został zaprowadzony przez Ducha na pustynię;Łk 4:1 UBG; 14Jezus zaś wrócił w mocy Ducha do Galilei, a wieść o nim rozeszła się po całej okolicy.Łk 4:14 UBG).

Co działo się na pustyni, kiedy kusiciel podważał słowa o umiłowanym Synu, opisujemy w artykule Syn Boży Nie musi niczego udowadniać. Potem Jezus wszedł do synagogi w Nazarecie, gdzie się wychował, i przeczytał:

Duch Pana nade mną, ponieważ namaścił mnie, abym głosił ewangelię ubogim, posłał mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, abym uwięzionym zwiastował wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność; Abym głosił miłościwy rok Pana.

Łk 4:18-19

Zamknął księgę i powiedział: „Dziś wypełniły się te słowa Pisma w waszych uszach” (21I zaczął do nich mówić: Dziś wypełniły się te słowa Pisma w waszych uszach.Łk 4:21 UBG). Zamknął ją w połowie zdania. U proroka Izajasza dalej jest „dzień pomsty naszego Boga” (2Abym ogłosił miłościwy rok PANA i dzień pomsty naszego Boga; abym pocieszył wszystkich płaczących;Iz 61:2 UBG), a Jezus przyszedł najpierw z rokiem łaski. Zwróć uwagę na tę listę: ubodzy, skruszeni w sercu, uwięzieni, niewidomi, uciśnieni. Każde z tych zadań jest dla innych ludzi.

Ci sami ludzie w tej samej synagodze chwilę później wyprowadzili Jezusa na szczyt góry, na której stało ich miasto, żeby Go z niej zrzucić (28I wszyscy w synagodze, słysząc to, zapłonęli gniewem;29A wstawszy, wypchnęli go z miasta i wyprowadzili na szczyt góry, na której było zbudowane ich miasto, aby go z niej zrzucić.Łk 4:28-29 UBG). Ludzie mogą odrzucić także tego, kogo namaścił Bóg.

U Izajasza lista zadań ma jeszcze ciąg dalszy. Namaszczony ma dać płaczącym „olejek radości zamiast smutku, szatę chwały zamiast ducha przygnębienia” (3Abym sprawił radość płaczącym w Syjonie i dał im ozdobę zamiast popiołu, olejek radości zamiast smutku, szatę chwały zamiast ducha przygnębienia; i będą nazwani drzewami sprawiedliwości, szczepem PANA, aby był uwielbiony.Iz 61:3 UBG). Olejek i szata, te same dwie rzeczy, które dostał Aaron. Namaszczony rozdaje je ludziom, którzy płaczą.

Pismo pokazuje Jezusa jako Namaszczonego w kilku chwilach. W noc narodzenia anioł nazwał Go Chrystusem i Panem (11Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.Łk 2:11 UBG). Nad Jordanem Bóg namaścił Go Duchem Świętym i mocą do służby. Po zmartwychwstaniu Bóg posadził Go po swojej prawicy (33Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.34Dawid bowiem nie wstąpił do nieba, a jednak sam mówi: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy;35Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.Dz 2:33-35 UBG). W dniu Pięćdziesiątnicy Piotr ogłosił w Jerozolimie, że tego Jezusa, którego ukrzyżowano, „Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem” (36Niech więc cały dom Izraela wie z pewnością, że tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem.Dz 2:36 UBG).

Nie znaczy to, że wcześniej Jezus nie był Panem i Chrystusem. Łukasz, który spisał tę mowę Piotra, zapisał oba tytuły już przy narodzeniu (11Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.Łk 2:11 UBG). Za życia Jezusa Piotr odpowiedział Mu, za kogo Go uważa: „Za Chrystusa Bożego” (20I powiedział do nich: A wy za kogo mnie uważacie? A Piotr odpowiedział: Za Chrystusa Bożego.Łk 9:20 UBG). Jezus sam powiedział uczniom: „Wy nazywacie mnie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie, bo nim jestem” (13Wy nazywacie mnie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie, bo nim jestem.J 13:13 UBG). „Uczynił” znaczy tu: ustanowił. Tego samego greckiego słowa Marek używa, kiedy pisze, że Jezus „ustanowił dwunastu” (14I ustanowił dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie;Mk 3:14 UBG).

Z Dawidem było podobnie. Samuel namaścił go, kiedy pasł jeszcze owce ojca (11Potem Samuel zapytał Jessego: Czy to już wszyscy twoi synowie? Odpowiedział: Został jeszcze najmłodszy, który pasie owce. Wtedy Samuel powiedział do Jessego: Poślij po niego i przyprowadź go, gdyż nie usiądziemy, dopóki on tu nie przyjdzie.12Posłał więc po niego i przyprowadził go. Był on rudy i miał piękne oczy oraz ładny wygląd. I PAN powiedział: Wstań, namaść go, bo to jest on.13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:11-13 UBG), a po latach starsi namaścili go na króla nad całym Izraelem (3Wszyscy starsi Izraela przyszli więc do króla do Hebronu i król Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM, a oni namaścili Dawida na króla nad Izraelem.2 Sm 5:3 UBG). Kiedy Bóg posadził Jezusa po swojej prawicy, spełniła się przysięga dana Dawidowi, że Bóg „wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie” (30Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie;Dz 2:30 UBG). O tym tronie Maria usłyszała od anioła, zanim poczęła (32Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida.Łk 1:32 UBG).

Co jest pierwsze: obecność Boga czy namaszczenie?

Najpierw jest obecność, a z niej wyrasta namaszczenie. Piotr kończy swoje zdanie o Jezusie słowami „bo Bóg był z nim” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG). Sam Jezus mówi: „Ojciec nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynię to, co mu się podoba” (29A ten, który mnie posłał, jest ze mną. Ojciec nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynię to, co mu się podoba.J 8:29 UBG). Uczniów powołał w tej samej kolejności. „Ustanowił dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie” (14I ustanowił dwunastu, aby z nim byli, aby ich wysłać na głoszenie;Mk 3:14 UBG), a do tego dał im moc nad chorobami i demonami (15I aby mieli moc uzdrawiania chorób i wypędzania demonów.Mk 3:15 UBG). Najpierw mieli być z Nim, a moc i posłanie przyszły potem. Co to znaczy na co dzień, wyjaśnia artykuł Uczniowie Jezusa Być z Nim.

Tę kolejność widać już przy pierwszym namaszczeniu w Biblii. Jakub uciekał przed bratem i nocował pod gołym niebem z kamieniem pod głową. We śnie zobaczył drabinę, której „szczyt sięgał nieba” (12I śniło mu się, że na ziemi stała drabina, a jej szczyt sięgał nieba. A oto aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej.Rdz 28:12 UBG), i usłyszał Boga. Kiedy się zbudził, powiedział: „Naprawdę PAN jest na tym miejscu, a ja o tym nie wiedziałem” (16Gdy Jakub zbudził się ze snu, powiedział: Naprawdę PAN jest na tym miejscu, a ja o tym nie wiedziałem.Rdz 28:16 UBG). Dopiero wtedy postawił ten kamień „i nalał oliwy na jego wierzch” (18I Jakub wstał wcześnie rano, wziął kamień, który podłożył sobie pod głowę i postawił go na znak, i nalał oliwy na jego wierzch.Rdz 28:18 UBG), a miejsce nazwał Betel, czyli dom Boży (19I nadał temu miejscu nazwę Betel, lecz przedtem miasto nazywało się Luz.Rdz 28:19 UBG). Po latach Bóg przedstawił mu się słowami: „Ja jestem Bogiem z Betel, gdzie namaściłeś kamień” (13Ja jestem Bogiem z Betel, gdzie namaściłeś kamień i gdzie złożyłeś mi ślub. Teraz więc wstań, wyjdź z tej ziemi i wróć do ziemi twojej rodziny.Rdz 31:13 UBG).

Mojżesz to rozumiał. Bóg zapowiedział, że pośle przed Izraelitami anioła, ale sam z nimi nie pójdzie (2Poślę przed tobą Anioła i wyrzucę Kananejczyka, Amorytę, Chetytę, Peryzzytę, Chiwwitę i Jebusytę;3Do ziemi opływającej mlekiem i miodem. Lecz sam nie pójdę z tobą, bo jesteś ludem twardego karku, bym cię w drodze nie wytracił.Wj 33:2-3 UBG). Mojżesz odpowiedział: „Jeśli twoje oblicze nie pójdzie z nami, nie wyprowadzaj nas stąd” (15Mojżesz powiedział do niego: Jeśli twoje oblicze nie pójdzie z nami, nie wyprowadzaj nas stąd.Wj 33:15 UBG). Wolał zostać na pustyni z Bogiem, niż wejść do ziemi obiecanej bez Niego.

Saul jest przykładem odwrotnym. Po jego nieposłuszeństwie czytamy: „Duch PANA opuścił Saula” (14Lecz Duch PANA opuścił Saula i zaczął go trapić zły duch od PANA.1 Sm 16:14 UBG), a trochę dalej: „Saul zaczął bać się Dawida, ponieważ PAN był z nim, a od Saula odstąpił” (12I Saul zaczął bać się Dawida, ponieważ PAN był z nim, a od Saula odstąpił.1 Sm 18:12 UBG). Saul królował jeszcze wiele lat. Miał koronę, tytuł i wojsko, ale Bóg nie był już z nim. Dlatego kto chce namaszczenia, zaczyna od bliskości z Bogiem, a nie od prośby o moc.

Czy każdy wierzący ma namaszczenie?

Jeśli chodzi o Ducha, tak. Jan pisze „wy macie namaszczenie” do wszystkich czytelników swojego listu, a nie tylko do przywódców. Nazywa ich dziećmi i pisze: „zostały wam przebaczone grzechy ze względu na jego imię” (12Piszę do was, dzieci, bo zostały wam przebaczone grzechy ze względu na jego imię.1 J 2:12 UBG). Paweł mówi o tym tak:

Tym zaś, który utwierdza nas razem z wami w Chrystusie i który nas namaściłPrzypis 3Po grecku χρίω (chrio): namaścić. To słowo brzmi prawie tak samo jak Christos, czyli Namaszczony, o którym mowa w tym samym zdaniu., jest Bóg; Który też zapieczętował nas i dał do naszych serc Ducha jako zadatek.

2 Kor 1:21-22

Wszystko w tym zdaniu robi Bóg. On utwierdza, On namaszcza, On pieczętuje i On daje Ducha. Co znaczy pieczęć i zadatek, wyjaśniamy w artykule Kim jestem w Chrystusie Zapieczętowany Duchem. Paweł pisze też krótko: „jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy” (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG). Kto należy do Chrystusa, ma Ducha, a więc ma też namaszczenie, o którym pisze Jan.

Wierzący nie ma przy tym własnego namaszczenia, osobnego od namaszczenia Jezusa. Ma udział w Jego namaszczeniu. Psalm 133 pokazuje ten udział na olejku z głowy Aarona, „który spływa na brodę, na brodę Aarona; który spływa na brzeg jego szat” (2Jest to jak wyborny olejek na głowę, który spływa na brodę, na brodę Aarona; który spływa na brzeg jego szat;Ps 133:2 UBG). Namaszczona jest głowa, a olejek spływa na całe ciało. W Liście do Hebrajczyków Bóg Ojciec mówi do Syna słowami psalmu (7Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz nieprawości, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.Ps 45:7 UBG):

Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszyPrzypis 4Po grecku μέτοχος (metochos): wspólnik, ktoś, kto ma w czymś udział..

Hbr 1:9

Słowa „o Boże” są tu skierowane do Syna, a „twój Bóg” to Ojciec. Towarzysze też są namaszczeni, tylko nikt nie ma tej miary co On, bo Ojciec daje Mu Ducha „bez miary” (34Ten bowiem, którego Bóg posłał, mówi słowa Boże, bo Bóg daje mu Ducha bez miary.J 3:34 UBG). Gdyby namaszczenie było twoją własnością, musiałbyś je zdobyć, a potem pilnować, żeby nikt ci go nie zabrał. Skoro masz udział w Jego namaszczeniu, twoje zadanie jest prostsze: trwać w Nim i nie zasłaniać Go sobą.

Od Pięćdziesiątnicy Duch nie przychodzi już tylko na wybranych. Piotr cytuje wtedy proroka Joela:

I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny. Nawet na moje sługi i służebnice wyleję w tych dniach z mego Ducha i będą prorokować.

Dz 2:17-18

Synowie i córki, młodzi i starzy, słudzy i służebnice. Wymienione są pary, które w tamtym świecie dzieliły ludzi na ważniejszych i mniej ważnych. Mojżesz życzył sobie tego kiedyś głośno: „Oby cały lud PANA zamienił się w proroków, aby PAN złożył na nim swego ducha!” (29Mojżesz odpowiedział: Czy jesteś zazdrosny o mnie? Oby cały lud PANA zamienił się w proroków, aby PAN złożył na nim swego ducha!Lb 11:29 UBG). Tamtego dnia w Jerozolimie to życzenie zaczęło się spełniać.

W Starym Testamencie olejem namaszczano kapłanów i królów, a czasem proroków. Nowy Testament nazywa wierzących „królewskim kapłaństwem” (9Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;1 P 2:9 UBG). Co z tego wynika dla twojego życia, opisuje ten sam artykuł Kim jestem w Chrystusie Kapłan i światło. Duch, którego masz, jest jednak początkiem. Do konkretnej służby Bóg namaszcza wtedy, gdy cię do niej posyła, i często potwierdza to przez człowieka, którego też posyła. O tym jest następna część.

Jak namaszczenie łączy się z urzędem i powołaniem?

Namaszczenie do służby to Boże posłanie i upoważnienie. W Izraelu prowadziło zwykle do urzędu. Przy kapłanach Bóg powiedział to wprost:

I namaścisz ich, jak namaściłeś ich ojca, aby mi sprawowali urząd kapłański. A ich namaszczenie będzie dla nich wiecznym kapłaństwem po wszystkie ich pokolenia.

Wj 40:15

Namaszczenie było ich kapłaństwem. Szata, olejek i urząd pojawiają się razem już w pierwszym poleceniu o namaszczeniu kapłanów: „I ubierzesz w nie twego brata Aarona i wraz z nim jego synów. Namaścisz ich, poświęcisz i uświęcisz, aby mi sprawowali urząd kapłański” (41I ubierzesz w nie twego brata Aarona i wraz z nim jego synów. Namaścisz ich, poświęcisz i uświęcisz, aby mi sprawowali urząd kapłański.Wj 28:41 UBG).

Z królami było podobnie. Samuel namaścił Saula (1Wtedy Samuel wziął flakonik oliwy i wylał ją na jego głowę, pocałował go i powiedział: Czyż PAN nie namaścił cię na wodza nad swoim dziedzictwem?1 Sm 10:1 UBG), a potem w Gilgal Izraelici „ustanowili Saula królem przed PANEM” (15Cały lud wyruszył więc do Gilgal i tam ustanowili Saula królem przed PANEM w Gilgal. Tam też składali ofiary pojednawcze przed PANEM i bardzo się radowali, Saul i wszyscy Izraelici.1 Sm 11:15 UBG). Samuel namaścił Dawida, najmłodszego z synów Jessego (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG). Po latach „przyszli mężczyźni Judy i namaścili tam Dawida na króla nad domem Judy” (4Wtedy przyszli mężczyźni Judy i namaścili tam Dawida na króla nad domem Judy. Wówczas też doniesiono Dawidowi, że to mieszkańcy Jabesz-Gilead pogrzebali Saula.2 Sm 2:4 UBG), a jeszcze później starsi Izraela namaścili go na króla nad całym Izraelem (3Wszyscy starsi Izraela przyszli więc do króla do Hebronu i król Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM, a oni namaścili Dawida na króla nad Izraelem.2 Sm 5:3 UBG). Salomona namaścili kapłan Sadok, który przyniósł róg olejku z namiotu, i prorok Natan (39Wtedy kapłan Sadok wziął róg olejku z namiotu i namaścił Salomona. Potem zadęto w trąbę, a cały lud powiedział: Niech żyje król Salomon!1 Krl 1:39 UBG; 45Następnie kapłan Sadok i prorok Natan namaścili go na króla w Gichonie. I wyruszyli stamtąd, tak się radując, że miasto zadrżało. Stąd ten krzyk, który usłyszeliście.1 Krl 1:45 UBG).

Elizeusz, na którego Eliasz zarzucił płaszcz, stał się prorokiem. Kiedy do Izraela przyjechał aramejski wódz Naaman, chory na trąd, Elizeusz posłał królowi wiadomość: „Niech on przyjdzie do mnie, a dowie się, że jest prorok w Izraelu” (8Kiedy Elizeusz, mąż Boży, usłyszał, że król Izraela rozdarł swoje szaty, posłał do króla wiadomość: Czemu rozdarłeś swoje szaty? Niech on przyjdzie do mnie, a dowie się, że jest prorok w Izraelu.2 Krl 5:8 UBG).

Bóg namaszcza, a urząd jest miejscem, w którym to namaszczenie służy ludziom. Inni ludzie rozpoznają je i potwierdzają, jak mężczyźni Judy i starsi Izraela przy Dawidzie.

W Jezusie spotykają się wszystkie trzy urzędy, do których namaszczano w Izraelu. Jest prorokiem, którego zapowiedział Mojżesz (22Mojżesz bowiem powiedział do ojców: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, wasz Bóg, spośród waszych braci. Jego będziecie słuchać we wszystkim, co wam powie.Dz 3:22 UBG), najwyższym kapłanem „na wieki według porządku Melchizedeka” (6Tak jak i w innym miejscu mówi: Ty jesteś kapłanem na wieki według porządku Melchizedeka.Hbr 5:6 UBG) i królem, którego Bóg ustanowił na Syjonie (6Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.Ps 2:6 UBG). Pierwsi uczniowie mówili w modlitwie o Jezusie, „którego namaściłeś” (27Rzeczywiście bowiem Herod i Poncjusz Piłat z poganami i ludem Izraela zebrali się przeciwko twemu świętemu Synowi, Jezusowi, którego namaściłeś;Dz 4:27 UBG).

Po wniebowstąpieniu urzędy daje kościołowi wywyższony Chrystus, Ten sam, który wylał Ducha:

I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami; Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa;

Ef 4:11-12

O sobie Paweł mówi, że został „ustanowiony kaznodzieją, apostołem i nauczycielem pogan” (11Dla której zostałem ustanowiony kaznodzieją, apostołem i nauczycielem pogan.2 Tm 1:11 UBG). W kościele w Antiochii byli „prorocy i nauczyciele”, a wśród nich Barnaba i Saul, czyli Paweł, których Duch Święty powołał do pracy (1A w kościele w Antiochii byli pewni prorocy i nauczyciele: Barnaba, Szymon, zwany Nigrem, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, który wychowywał się z tetrarchą Herodem, i Saul.2A gdy jawnie pełnili służbę Panu i pościli, powiedział im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem.Dz 13:1-2 UBG). Tymoteuszowi Paweł pisze: „pilnuj czytania, zachęcania i nauki” (13Dopóki nie przyjdę, pilnuj czytania, zachęcania i nauki.1 Tm 4:13 UBG), a zaraz potem przypomina mu dar, który ten dostał przez proroctwo i nałożenie rąk starszych (14Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych.1 Tm 4:14 UBG). Służba nauczyciela i dar z rąk starszych idą tu razem.

Czasem Bóg powołuje człowieka, zanim ten się urodzi. Do Jeremiasza powiedział: „zanim wyszedłeś z łona, uświęciłem cię i ustanowiłem prorokiem dla narodów” (5Zanim ukształtowałem cię w łonie, znałem cię, zanim wyszedłeś z łona, uświęciłem cię i ustanowiłem prorokiem dla narodów.Jr 1:5 UBG). Paweł pisze o Bogu, „który mnie odłączył w łonie mojej matki i powołał swoją łaską” (15Lecz gdy upodobało się Bogu, który mnie odłączył w łonie mojej matki i powołał swoją łaską;Ga 1:15 UBG). Urząd jest więc darem Boga, tak jak samo namaszczenie. Nikt nie bierze go sam (4A nikt sam sobie nie bierze tej godności, tylko ten, który zostaje powołany przez Boga, tak jak Aaron.Hbr 5:4 UBG). Bóg daje go „dla budowania ciała Chrystusa” (12Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa;Ef 4:12 UBG).

Po co Bóg daje namaszczenie?

Pismo wylicza to dość dokładnie, a namaszczenie prawie zawsze służy komuś innemu.

  • Do świadectwa. „Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami” (8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG). Wkrótce po zesłaniu Ducha uczniowie modlili się razem i „z odwagą głosili słowo Boże” (31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:31 UBG). Jezus posłał ich tak, jak Ojciec posłał Jego, i zaraz potem powiedział: „Weźcie Ducha Świętego” (21Jezus znowu powiedział do nich: Pokój wam. Jak Ojciec mnie posłał, tak i ja was posyłam.22A to powiedziawszy, tchnął na nich i powiedział: Weźcie Ducha Świętego.J 20:21-22 UBG).
  • Do uwalniania ludzi. Tego dotyczy lista, którą Jezus przeczytał w synagodze w Nazarecie, a Piotr mówi o Jezusie, że uzdrawiał „wszystkich opanowanych przez diabła” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG). Izajasz zapowiada, że jarzmo „zostanie zniszczone z powodu namaszczenia” (27I stanie się w tym dniu, że jego brzemię zostanie zdjęte z twoich ramion i jego jarzmo z twojej szyi, a to jarzmo zostanie zniszczone z powodu namaszczenia.Iz 10:27 UBG).
  • Do rozpoznawania prawdy. To jedyne zadanie, które Nowy Testament wprost przypisuje namaszczeniu wierzącego: „to namaszczenie uczy was o wszystkim” (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG). Wrócimy do tego w części „Po czym poznać, że to od Boga?”.
  • Do zwykłej pracy. Bóg powiedział o rzemieślniku Besalelu, który robił sprzęty do Namiotu Zgromadzenia: „napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, rozumem, wiedzą i znajomością we wszelkim rzemiośle” (3I napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, rozumem, wiedzą i znajomością we wszelkim rzemiośle;Wj 31:3 UBG).
  • Do zaopatrywania innych. Dostatek, który oznaczała oliwa, też miał służyć innym. Jakub zapowiedział o swoim synu Aszerze, przodku pokolenia, które miało kąpać nogi w oliwie: „Od Aszera będzie tłusty chleb, a on dostarczy przysmaków królewskich” (20Od Aszera będzie tłusty chleb, a on dostarczy przysmaków królewskich.Rdz 49:20 UBG). Hiob, wspominając dawne lata, mówi: „opoka wylewała mi źródła oliwy” (6Gdy moje ścieżki opływały w masło, a opoka wylewała mi źródła oliwy;Hi 29:6 UBG). Był wtedy „oczami dla ślepego, a nogami dla chromego” i „ojcem ubogich” (15Byłem oczami dla ślepego, a nogami dla chromego.16Byłem ojcem ubogich, a sprawę, której nie znałem, badałem.Hi 29:15-16 UBG).
  • Do radości. Jezus jest namaszczony „olejkiem radości” (9Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości bardziej niż twoich towarzyszy.Hbr 1:9 UBG), a płaczącym przynosi „olejek radości zamiast smutku” (3Abym sprawił radość płaczącym w Syjonie i dał im ozdobę zamiast popiołu, olejek radości zamiast smutku, szatę chwały zamiast ducha przygnębienia; i będą nazwani drzewami sprawiedliwości, szczepem PANA, aby był uwielbiony.Iz 61:3 UBG).

Bóg nie daje skąpo. Paweł pisze, że Bóg „nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali” (17Bogaczom tego świata nakazuj, aby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali.1 Tm 6:17 UBG). Zaraz potem każe bogatym: „Niech innym dobrze czynią, bogacą się w dobre uczynki, chętnie dają i dzielą się z innymi” (18Niech innym dobrze czynią, bogacą się w dobre uczynki, chętnie dają i dzielą się z innymi;1 Tm 6:18 UBG). Bóg chce, żeby było ci dobrze, ale daje przede wszystkim po to, żebyś miał z czego dawać.

Razem z namaszczeniem dostajesz zadanie, moc do niego i Bożą obecność, kiedy je wykonujesz. Bóg nie obiecuje przy tym, że będzie łatwo.

Jak przyjąć namaszczenie?

Tego, co daje Bóg, nie da się wypracować. Pismo pokazuje jednak drogę, którą przechodzili ludzie przed namaszczeniem, i ta droga zaczyna się przy wejściu do namiotu. Przy poświęceniu Aarona najpierw była woda, potem szaty, a na końcu olejek. Te same obrazy wracają w Nowym Testamencie.

Te trzy rzeczy idą razem także tam, gdzie Bóg mówi o swojej miłości do Jerozolimy. Porównuje ją do dziewczynki, którą zaraz po urodzeniu porzucono „na otwartym polu” (5Żadne oko nie zlitowało się nad tobą, aby uczynić wobec ciebie jedną z tych rzeczy i okazać ci współczucie. Ale porzucono cię na otwartym polu, brzydząc się tobą w dniu, kiedy się urodziłaś.Ez 16:5 UBG). Bóg przechodził obok i powiedział do niej: „Żyj!” (6A gdy przechodziłem obok ciebie i widziałem cię podaną na podeptanie w twojej krwi, powiedziałem ci leżącej w swojej krwi: Żyj! Tak, powiedziałem do ciebie, leżącej w swojej krwi: Żyj!Ez 16:6 UBG). Kiedy dorosła, zawarł z nią przymierze (8A gdy przechodziłem obok ciebie i spojrzałem na ciebie, oto był to twój czas, czas miłości, rozciągnąłem połę swojej szaty na ciebie i zakryłem twoją nagość, związałem się z tobą przysięgą i zawarłem z tobą przymierze, mówi Pan BÓG. I stałaś się moja.Ez 16:8 UBG), a potem, jak sam mówi, „obmyłem cię wodą, zmyłem z ciebie twoją krew i namaściłem cię olejkiem. Następnie przyodziałem cię szatą haftowaną” (9Potem obmyłem cię wodą, zmyłem z ciebie twoją krew i namaściłem cię olejkiem.10Następnie przyodziałem cię szatą haftowaną, włożyłem ci buty z kosztownej skóry, opasałem bisiorem i okryłem cię jedwabiem.Ez 16:9-10 UBG). Wszystko zrobił tu Bóg.

Najpierw woda

Przy poświęceniu kapłanów woda zawsze była przed olejkiem. List do Hebrajczyków zwraca się do wierzących językiem kapłanów, którzy podchodzą do Boga:

Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą.

Hbr 10:22

Serce oczyszczone i ciało obmyte. Tak zaczyna się droga każdego, kto przychodzi do Boga. Piotr w swoim pierwszym kazaniu zamknął to w jednym zdaniu: „Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego” (38Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.Dz 2:38 UBG). Najpierw pokuta i przebaczenie, potem Duch. Jeśli nosisz w sobie grzech, o którym wiesz, najpierw wyznaj go Bogu i odwróć się od niego. Czym jest pokuta i jak wygląda w praktyce, opisuje artykuł Pokuta.

Potem szata

Aaron nie przyszedł do służby we własnym ubraniu. Szaty dał mu Bóg. Prorok Zachariasz widział to samo w wizji o najwyższym kapłanie Jozuem, który żył wiele wieków po Aaronie:

A Jozue był ubrany w brudne szaty i stał przed Aniołem. Ten odezwał się do tych, którzy stali przed nim, i powiedział: Zdejmijcie z niego te brudne szaty. Do niego zaś powiedział: Oto zdjąłem z ciebie twoją nieprawość i oblekłem cię w inne szaty. Powiedział jeszcze: Niech włożą mu na głowę piękną mitrę. Włożyli więc piękną mitrę na jego głowę i oblekli go w szaty, a Anioł PANA stał obok.

Za 3:3-5

Brudne szaty zdejmuje Bóg i Bóg wkłada nowe. Według Nowego Testamentu tą szatą jest sam Chrystus: „Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa” (27Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa.Ga 3:27 UBG). W rozdziale, z którego Jezus czytał w synagodze w Nazarecie, Izajasz pisze: „przyoblekł mnie w szaty zbawienia i przyodział mnie w płaszcz sprawiedliwości” (10Będę się wielce radować w PANU i moja dusza rozraduje się w moim Bogu, bo przyoblekł mnie w szaty zbawienia i przyodział mnie w płaszcz sprawiedliwości, jak przyozdobionego oblubieńca i jak oblubienicę ozdobioną swoimi klejnotami.Iz 61:10 UBG). Nikt nie szyje sobie tej szaty z własnych zasług. Przyjmuje się ją razem z przebaczeniem, a Paweł każe ją nosić na co dzień: „obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa” (14Ale obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, a nie troszczcie się o ciało, by zaspokajać pożądliwości.Rz 13:14 UBG). Mówi też, jak to wygląda w praktyce: miłosierdzie, dobroć, pokora, łagodność, cierpliwość, „a nade wszystko” miłość (12Tak więc jako wybrani Boga, święci i umiłowani, przyodziejcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, łagodność, cierpliwość;13Znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli ktoś ma skargę przeciw drugiemu: jak i Chrystus przebaczył wam, tak i wy.14A nade wszystko przyodziejcie się w miłość, która jest więzią doskonałości.Kol 3:12-14 UBG).

Olejek: poproś i przyjmij przez wiarę

Ducha ma każdy, kto należy do Chrystusa (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG). Tu chodzi o coś osobnego: o Ducha, który zstępuje na człowieka z mocą do świadectwa (8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG). Często nazywa się to chrztem w Duchu Świętym. Te same słowa mają też drugie znaczenie. Paweł pisze: „wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało” (13Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.1 Kor 12:13 UBG), więc w tym znaczeniu ochrzczony jest każdy uczeń. O tym, jak dostać moc do świadectwa, Jezus mówi najprościej, jak się da:

Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?

Łk 11:13

Dwa wersety wcześniej Jezus pyta, czy jest ojciec, który zamiast ryby da synowi węża (11I czy jest wśród was ojciec, który, gdy syn prosi go o chleb, da mu kamień? Albo gdy prosi o rybę, czy zamiast ryby da mu węża?Łk 11:11 UBG). Kto prosi Ojca o Ducha, nie musi się bać, że dostanie coś złego. Paweł dodaje, że Ducha przyjmuje się „przez słuchanie wiary”, a nie przez uczynki (2Tego tylko chciałbym się od was dowiedzieć: Czy przez uczynki prawa otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie wiary?Ga 3:2 UBG), i że Chrystus odkupił nas, „abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha” (14Aby błogosławieństwo Abrahama w Chrystusie Jezusie przeszło na pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha.Ga 3:14 UBG). Nie musisz na Ducha zasłużyć ani latami dojrzewać. Na mieszkańców Samarii Duch zstąpił wkrótce po tym, jak uwierzyli i przyjęli chrzest (12A gdy uwierzyli Filipowi, który głosił o królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa, chrzcili się zarówno mężczyźni, jak i kobiety.13Uwierzył też sam Szymon, a gdy się ochrzcił, trzymał się Filipa i zdumiewał się, widząc cuda i wielkie znaki, jakie się działy.14Kiedy apostołowie, którzy byli w Jerozolimie, usłyszeli, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do nich Piotra i Jana;15Którzy przyszli tam i modlili się za nich, aby otrzymali Ducha Świętego.16Na żadnego z nich bowiem jeszcze nie zstąpił. Byli tylko ochrzczeni w imię Pana Jezusa.17Wtedy kładli na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.Dz 8:12-17 UBG), a na ludzi z innych narodów w domu Korneliusza, „gdy jeszcze Piotr mówił te słowa” (44A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy.Dz 10:44 UBG).

Przyjęciu Ducha często towarzyszy mówienie językami (4I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.Dz 2:4 UBG; 46Słyszeli ich bowiem mówiących językami i wielbiących Boga. Wtedy Piotr się odezwał:Dz 10:46 UBG; 6A kiedy Paweł położył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.Dz 19:6 UBG). Co Pismo o nim mówi, wyjaśnia artykuł Modlitwa Modlitwa w Duchu i językami. Jezus wołał też do spragnionych: „Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije” (37A w ostatnim, wielkim dniu tego święta, Jezus stanął i wołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije.J 7:37 UBG), a Jan zaraz wyjaśnia, że „to mówił o Duchu” (39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.J 7:39 UBG). Przyjdź z tym pragnieniem do Jezusa. Poproś wprost i podziękuj, zanim cokolwiek poczujesz, bo opierasz się na Jego obietnicy, a nie na swoich uczuciach.

W Samarii Duch nie zstąpił w chwili chrztu. Łukasz pisze: „Na żadnego z nich bowiem jeszcze nie zstąpił. Byli tylko ochrzczeni w imię Pana Jezusa” (16Na żadnego z nich bowiem jeszcze nie zstąpił. Byli tylko ochrzczeni w imię Pana Jezusa.Dz 8:16 UBG). Apostołowie przysłali tam z Jerozolimy Piotra i Jana, a ci pomodlili się za nowych wierzących i położyli na nich ręce. Wtedy Duch zstąpił na Samarytan (14Kiedy apostołowie, którzy byli w Jerozolimie, usłyszeli, że Samaria przyjęła słowo Boże, wysłali do nich Piotra i Jana;15Którzy przyszli tam i modlili się za nich, aby otrzymali Ducha Świętego.16Na żadnego z nich bowiem jeszcze nie zstąpił. Byli tylko ochrzczeni w imię Pana Jezusa.17Wtedy kładli na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.Dz 8:14-17 UBG). Bóg daje Ducha sam, kiedy o Niego prosisz, a często także przez ludzi, których posyła. Możesz więc poprosić o modlitwę i nałożenie rąk kogoś, w czyjej służbie widać Boże działanie. Nałożenie rąk to akt proroczy: ręce kładzie człowiek, a Ducha daje Bóg. Przez ludzi Bóg udziela też darów do służby. Przyjąć taki dar często znaczy pójść za kimś i uczyć się od niego, jak Elizeusz od Eliasza. Piszemy o tym w części „Jak Bóg przekazuje namaszczenie przez ludzi?”.

Siedem dni przy wejściu

Po namaszczeniu Aaron i jego synowie nie poszli od razu do pracy. Mojżesz powiedział im:

Nie odchodźcie od wejścia do Namiotu Zgromadzenia przez siedem dni, aż do dnia, kiedy wypełni się czas waszego poświęcenia. Przez siedem dni bowiem będziecie poświęcaniPrzypis 5Po hebrajsku dosłownie: „napełni waszą rękę” (מִלֵּא יָד, mille jad). Tak mówiono o oddaniu komuś urzędu: dostawał w ręce to, czym miał się zajmować..

Kpł 8:33

Po hebrajsku jest tu dosłownie: napełni waszą rękę. Mojżesz rzeczywiście dał im wcześniej do rąk części ofiary (27I dał to wszystko do rąk Aarona i do rąk jego synów i kołysał to jako ofiarę kołysaną przed PANEM.Kpł 8:27 UBG). Przez siedem dni czekali u wejścia, dzień i noc, i pełnili „straż PANA” (35Dlatego przy wejściu do Namiotu Zgromadzenia będziecie przebywać dzień i noc przez siedem dni i będziecie pełnili straż PANA, abyście nie pomarli. Tak mi bowiem rozkazano.Kpł 8:35 UBG). Ósmego dnia Mojżesz kazał złożyć pierwsze ofiary i zapowiedział: „dziś PAN wam się ukaże” (4Także wołu i barana na ofiary pojednawcze, by złożyć je przed PANEM, i ofiarę pokarmową zmieszaną z oliwą; bo dziś PAN wam się ukaże.Kpł 9:4 UBG). I tak się stało:

Wtedy Mojżesz i Aaron weszli do Namiotu Zgromadzenia, potem wyszli i pobłogosławili lud. I chwała PANA ukazała się całemu ludowi. I wyszedł ogień sprzed PANA, i strawił na ołtarzu ofiarę całopalną oraz tłuszcz. A gdy cały lud to ujrzał, krzyknął z radości i upadł na twarz.

Kpł 9:23-24

Podobnie jak Mojżesz, Jezus przed wniebowstąpieniem kazał uczniom czekać:

A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeniPrzypis 6Po grecku ἐνδύω (endyo): ubrać się, włożyć szatę. Tego samego słowa Paweł używa, kiedy pisze, że ochrzczeni przyodziali się w Chrystusa. mocą z wysoka.

Łk 24:49

Uczniowie czekali w Jerozolimie i „trwali jednomyślnie w modlitwie” (14Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie i prośbach razem z kobietami, z Marią, matką Jezusa, i jego braćmi.Dz 1:14 UBG). W dniu Pięćdziesiątnicy przyszedł Duch, a uczniowie zobaczyli „rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich” (3Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich.Dz 2:3 UBG). Łukasz nie zestawia tej sceny z Księgą Kapłańską. Kto jednak przeczyta je obok siebie, zobaczy ten sam porządek: czekanie tam, gdzie Bóg kazał, a potem ogień od Boga. Takie czekanie to modlitwa w miejscu, które Bóg wskazał, aż On zadziała.

Żaden krok na tej drodze nie jest zapłatą za Ducha. Duch jest darem (38Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.Dz 2:38 UBG), a obmycie, szata i czekanie to droga, na której Bóg często Go daje.

Jak Bóg przekazuje namaszczenie przez ludzi?

W przepisach o poświęceniu kapłanów jest jeszcze fragment o szatach Aarona. Mówi o tym, co miało się z nimi stać po jego śmierci:

A święte szaty Aarona będą należeć po nim do jego synów, aby byli w nich namaszczeni i poświęceni. Siedem dni będzie w nich chodził kapłan, jego syn, który zajmie jego miejsce, gdy będzie wchodził do Namiotu Zgromadzenia, aby służyć w Miejscu Świętym.

Wj 29:29-30

Syna Aarona namaszczano w szatach ojca. Te szaty zostały poświęcone razem z Aaronem. Mojżesz miał pokropić Aarona i jego szaty krwią z ołtarza i olejkiem: „Tak zostanie poświęcony on i jego szaty” (21Weźmiesz też nieco z krwi, która jest na ołtarzu, także z olejku do namaszczenia, i pokropisz Aarona, jego szaty oraz jego synów i szaty jego synów wraz z nim. Tak zostanie poświęcony on i jego szaty, a wraz z nim jego synowie i szaty jego synów.Wj 29:21 UBG). Kiedy Aaron miał umrzeć na górze Hor, Mojżesz zdjął z niego szaty i ubrał w nie jego syna Eleazara (26I zdejmij z Aarona jego szaty, a ubierz w nie jego syna Eleazara. Aaron zaś zostanie przyłączony do swego ludu i tam umrze.27I Mojżesz uczynił tak, jak PAN rozkazał; i wstąpili na górę Hor na oczach całego zgromadzenia.28Mojżesz zdjął z Aarona jego szaty i ubrał w nie jego syna Eleazara. Aaron umarł tam na wierzchu góry, a Mojżesz i Eleazar zeszli z góry.Lb 20:26-28 UBG). Eleazar przejmował służbę, którą Bóg dał jego ojcu, i dostawał ją z rąk człowieka.

Szata i urząd szły w Izraelu razem. Kiedy zarządcę pałacu Szebnę miał zastąpić Eliakim, Bóg powiedział do Szebny: „ubiorę go w twoją szatę, i przepaszę go twoim pasem, i oddam w jego ręce twoją władzę” (21I ubiorę go w twoją szatę, i przepaszę go twoim pasem, i oddam w jego ręce twoją władzę; i będzie on ojcem dla mieszkańców Jerozolimy i domu Judy.Iz 22:21 UBG).

Od Mojżesza do apostołów Bóg namaszcza w ten sam sposób. Źródłem jest On, ale często daje namaszczenie przez człowieka, który zna Go dłużej i którego On do tego posyła. Kto przyjmuje, dostaje w Duchu uzdolnienie, którego wcześniej nie miał. Dostaje je w darze, więc nie musi do niego dochodzić latami. Paweł nazywa to udzieleniem „daru duchowego” (11Pragnę bowiem zobaczyć was, abym wam mógł udzielić jakiegoś daru duchowego dla waszego utwierdzenia;Rz 1:11 UBG). Drogą bywa akt proroczy: zarzucenie płaszcza, nałożenie rąk albo namaszczenie oliwą.

Płaszcz Eliasza

Bóg polecił Eliaszowi namaścić Elizeusza na proroka (16A Jehu, syna Nimsziego, namaścisz na króla nad Izraelem. Elizeusza zaś, syna Szafata, z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie.1 Krl 19:16 UBG). Eliasz zrobił to bez oliwy:

Odszedł więc stamtąd i znalazł Elizeusza, syna Szafata, gdy orał. Dwanaście zaprzęgów wołów szło przed nim, a on był przy dwunastym. Eliasz przeszedł obok niego i wrzucił na niego swój płaszcz.

1 Krl 19:19

Tak wyglądało to namaszczenie. Elizeusz zrozumiał, co się stało. Zabił zaprzęg wołów, którymi orał, a na drewnie z pługa i jarzma ugotował mięso dla ludzi (21Odszedł więc od niego, wziął zaprzęg wołów i zabił je. A na sprzęcie tych wołów ugotował ich mięso i dał ludowi, a oni jedli. Potem wstał i poszedł za Eliaszem, i służył mu.1 Krl 19:21 UBG). Zostawił narzędzia dawnego życia i odciął sobie drogę odwrotu. Poszedł za Eliaszem i służył mu. Kiedy był już prorokiem, mówiono o nim, że „polewał wodą ręce Eliasza” (11Lecz Jehoszafat rzekł: Czy nie ma tu proroka PANA, abyśmy przez niego radzili się PANA? Jeden ze sług króla Izraela odpowiedział: Jest tu Elizeusz, syn Szafata, który polewał wodą ręce Eliasza.2 Krl 3:11 UBG).

W dniu, w którym Bóg miał zabrać Eliasza do nieba, ten trzy razy prosił Elizeusza, żeby został. Trzy razy usłyszał od niego: „Jak żyje PAN i jak żyje twoja dusza, nie opuszczę cię” (2I Eliasz powiedział do Elizeusza: Proszę, zostań tu, bo PAN posyła mnie do Betel. Elizeusz odpowiedział: Jak żyje PAN i jak żyje twoja dusza, nie opuszczę cię. Przyszli więc do Betel.2 Krl 2:2 UBG; 4A Eliasz ponownie powiedział mu: Elizeuszu, proszę, zostań tu, bo PAN posyła mnie do Jerycha. Odpowiedział: Jak żyje PAN i jak żyje twoja dusza, nie opuszczę cię. Przyszli więc do Jerycha.2 Krl 2:4 UBG; 6Eliasz znowu powiedział mu: Proszę, zostań tu, bo PAN posyła mnie do Jordanu. Odpowiedział: Jak żyje PAN i jak żyje twoja dusza, nie opuszczę cię. Szli więc dalej obydwaj.2 Krl 2:6 UBG). Pięćdziesięciu synów proroków, bo tak Pismo nazywa uczniów proroków, stanęło „z daleka” (7A pięćdziesięciu mężów spośród synów proroków poszło i stanęło naprzeciwko nich z daleka. Oni zaś obaj stanęli nad Jordanem.2 Krl 2:7 UBG), a Elizeusz szedł obok Eliasza do końca. Za Jordanem Eliasz pozwolił mu poprosić, o co chce:

A gdy przeszli, Eliasz powiedział do Elizeusza: Proś o to, co mam dla ciebie uczynić, zanim będę od ciebie zabrany. Elizeusz odpowiedział: Proszę, niech spocznie na mnie podwójna część twojego ducha; On zaś powiedział: Poprosiłeś o trudną rzecz. Jeśli mnie zobaczysz, gdy będę zabierany od ciebie, tak ci się stanie. Lecz jeśli nie, to się nie stanie.

2 Krl 2:9-10

Według Prawa Mojżesza pierworodny syn dostawał podwójną część majątku (17Ale za pierworodnego uzna syna znienawidzonej, dając mu podwójną część wszystkiego, co ma, gdyż on jest początkiem jego siły, jemu przysługuje prawo pierworództwa.Pwt 21:17 UBG). Elizeusz prosił o część dziedzica, który przejmie dzieło ojca. Eliasz nie obiecał, że da mu to sam. Podał znak, który zależał od Boga: jeśli zobaczysz. Elizeusz zobaczył i zawołał: „Mój ojcze, mój ojcze!” (12Elizeusz zaś zobaczył to i zawołał: Mój ojcze, mój ojcze! Rydwanie Izraela i jego jeźdźcze. I nie zobaczył go już więcej. Chwycił swoje szaty i rozdarł je na dwie części.2 Krl 2:12 UBG).

Potem podniósł płaszcz Eliasza, który spadł z niego, zawrócił i stanął nad brzegiem Jordanu; I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, uderzył nim wody i powiedział: Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza? Również gdy on uderzył nim wody, rozdzieliły się na dwie strony. I Elizeusz przeszedł. A gdy synowie proroków, którzy byli w Jerychu, zobaczyli go z naprzeciwka, powiedzieli: Duch Eliasza spoczął na Elizeuszu. Wyruszyli mu więc naprzeciw i pokłonili mu się aż do ziemi.

2 Krl 2:13-15

Chwilę wcześniej Eliasz rozdzielił płaszczem wody Jordanu (8Wtedy Eliasz wziął swój płaszcz, zwinął go i uderzył nim wody, a one rozdzieliły się w obydwie strony, tak że przeszli obaj po suchej ziemi.2 Krl 2:8 UBG). Teraz to samo zrobił Elizeusz. Dostał od razu to, co miał Eliasz, a synowie proroków zobaczyli to już z daleka. Elizeusz uderzył wodę płaszczem, ale zapytał o Boga. Pismo opisuje potem wiele znaków, które Bóg uczynił przez Elizeusza. Nawet zmarły, którego wrzucono do grobu proroka, ożył, kiedy dotknął jego kości (21I zdarzyło się, że gdy grzebano pewnego człowieka, zobaczyli taką zgraję. Wrzucili więc tego człowieka do grobu Elizeusza. A gdy ten człowiek został tam wrzucony, dotknął kości Elizeusza, ożył i wstał na nogi.2 Krl 13:21 UBG).

Ręce Mojżesza i apostołów

Na polecenie Boga Mojżesz przekazał swoje dzieło Jozuemu, synowi Nuna, przez nałożenie rąk:

PAN powiedział do Mojżesza: Weź do siebie Jozuego, syna Nuna, męża, w którym jest mój Duch, i połóż na nim swoją rękę; I postaw go przed kapłanem Eleazarem i przed całym zgromadzeniem, i na ich oczach daj mu polecenie; I przenieś na niego część swojej godności, aby go słuchało całe zgromadzenie synów Izraela.

Lb 27:18-20

Jozue miał już Ducha. Przez ręce Mojżesza dostał więcej: „był pełen ducha mądrości, bo Mojżesz włożył na niego swoje ręce. I synowie Izraela byli mu posłuszni” (9A Jozue, syn Nuna, był pełen ducha mądrości, bo Mojżesz włożył na niego swoje ręce. I synowie Izraela byli mu posłuszni i czynili tak, jak PAN nakazał Mojżeszowi.Pwt 34:9 UBG). Była to mądrość do prowadzenia ludu, a razem z nią Jozue przejął urząd, do którego wybrał go Bóg. Pismo nie nazywa Jozuego pomazańcem i nie wspomina o oliwie na jego głowie. Opisuje jednak wszystko, co w tym artykule nazywamy namaszczeniem do służby: Bóg go wybrał, a Mojżesz na Boże polecenie położył na nim ręce przed kapłanem i całym zgromadzeniem (22I Mojżesz uczynił tak, jak PAN mu rozkazał. Wziął Jozuego i postawił go przed kapłanem Eleazarem i przed całym zgromadzeniem.23Następnie położył na niego swoje ręce i dał mu polecenie, tak jak PAN nakazał przez Mojżesza.Lb 27:22-23 UBG). Wcześniej Bóg wziął z ducha, który był na Mojżeszu, i dał go siedemdziesięciu starszym, a oni zaczęli prorokować (25Wtedy PAN zstąpił w obłoku i przemówił do niego. Potem wziął z ducha, który był na nim, i dał go siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, prorokowali i nie przestali.Lb 11:25 UBG).

U apostołów jest tak samo. W Efezie Paweł położył ręce na grupie nowych uczniów, a wtedy „zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali” (6A kiedy Paweł położył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.Dz 19:6 UBG). Ananiasz, zwykły uczeń z Damaszku, położył ręce na Saulu, późniejszym apostole Pawle, żeby ten „odzyskał wzrok i został napełniony Duchem Świętym” (17Wtedy Ananiasz poszedł, wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział: Saulu, bracie, Pan mnie posłał – Jezus, który ci się ukazał w drodze, którą jechałeś – żebyś odzyskał wzrok i został napełniony Duchem Świętym.Dz 9:17 UBG). Tymoteusz dostał dar „przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych” (14Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych.1 Tm 4:14 UBG), a Paweł przypomina mu o darze, który ma „przez nałożenie moich rąk” (6Z tego powodu przypominam ci, abyś rozniecił dar Boży, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk.2 Tm 1:6 UBG). Do wierzących w Rzymie, u których jeszcze nie był, pisał:

Pragnę bowiem zobaczyć was, abym wam mógł udzielićPrzypis 7Po grecku μεταδίδωμι (metadidomi): dać komuś udział w tym, co się samemu ma. jakiegoś daru duchowego dla waszego utwierdzenia; To znaczy, abyśmy się wzajemnie pocieszyli obopólną wiarą, waszą i moją.

Rz 1:11-12

Paweł chciał przyjść do nich osobiście. Drugi werset dodaje, że kiedy Bóg udziela daru przez człowieka, umacnia obie strony.

Bóg daje Ducha także wprost. Na uczniów w Jerozolimie i na ludzi w domu Korneliusza Duch zstąpił, choć nikt nie nałożył na nich rąk (4I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.Dz 2:4 UBG; 44A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy.Dz 10:44 UBG). „A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce” (11A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce.1 Kor 12:11 UBG). W tym samym rozdziale Paweł pisze też: „Starajcie się usilnie o lepsze dary” (31Starajcie się usilnie o lepsze dary; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.1 Kor 12:31 UBG).

Oliwa w rękach starszych

Oliwy używali też uczniowie Jezusa. Ci, których rozesłał po dwóch, „wielu chorych namaszczali olejkiem, i uzdrawiali” (13I wypędzali wiele demonów, i wielu chorych namaszczali olejkiem, i uzdrawiali.Mk 6:13 UBG). Jakub każe choremu przywołać starszych kościoła, żeby modlili się nad nim, „namaszczając go olejem w imię Pana” (14Choruje ktoś wśród was? Niech przywoła starszych kościoła i niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imię Pana.Jk 5:14 UBG). Olej jest w ręku człowieka, a uzdrawia „modlitwa wiary” i chorego podnosi Pan (15A modlitwa wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie. Jeśli zaś popełnił grzechy, będą mu przebaczone.Jk 5:15 UBG).

Tak samo było z płaszczem Eliasza i z rękami apostołów. Modlitwę starszych z olejem i inne drogi uzdrowienia opisuje artykuł Uzdrowienie Jak przychodzi uzdrowienie.

Tam, gdzie działa Duch

Bywa, że Bóg dotyka człowieka bez płaszcza, rąk i oliwy. Dzieje się to tam, gdzie działa już przez innych ludzi. Król Saul chciał zabić Dawida, więc Dawid uciekł do proroka Samuela i obaj poszli do Najot w Rama (18Dawid uciekł więc i ocalał, następnie przybył do Samuela, do Rama, i opowiedział mu wszystko, co Saul mu uczynił. Potem wraz z Samuelem poszli do Najot i tam zamieszkali.1 Sm 19:18 UBG). Saul się o tym dowiedział:

Wtedy Saul wysłał posłańców, aby pojmali Dawida. Gdy zobaczyli gromadę prorokujących proroków oraz Samuela stojącego na ich czele, Duch Boży zstąpił na posłańców i oni także zaczęli prorokować. Kiedy doniesiono o tym Saulowi, wysłał innych posłańców, lecz i oni prorokowali. Saul wysłał i trzecich posłańców, lecz także i ci prorokowali.

1 Sm 19:20-21

Ci ludzie nie prosili o Ducha i nie przyszli po modlitwę. Przyszli po Dawida i nikt nie położył na nich rąk. Potem poszedł tam sam Saul i „na niego też zstąpił Duch Boży, tak że idąc, prorokował” (23I szedł stamtąd do Najot w Rama, lecz na niego też zstąpił Duch Boży, tak że idąc, prorokował, aż przyszedł do Najot w Rama.1 Sm 19:23 UBG). Tak Bóg osłonił Dawida, który zdążył uciec (1Tymczasem Dawid uciekł z Najot w Rama, przyszedł do Jonatana i mówił przed nim: Cóż uczyniłem? Jaka jest moja nieprawość? Jaki jest mój grzech wobec twego ojca, że czyha na moje życie?1 Sm 20:1 UBG).

Pismo nie nazywa tego namaszczeniem. Nikt z tych ludzi nie dostał wtedy zadania ani urzędu. Było to poruszenie Ducha, tego samego, którym Bóg namaszcza. Namaszczenie zostaje na człowieku i posyła go do pracy. Na Dawida Duch zstępował „od tego dnia”, w którym namaścił go Samuel (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG). Tamta chwila w Najot minęła. Saul dalej chciał zabić Dawida, a niedługo potem rzucił włócznią we własnego syna, który Dawida bronił (33I Saul rzucił w niego włócznię, aby go przebić. Przez to Jonatan wiedział, że jego ojciec postanowił zabić Dawida.1 Sm 20:33 UBG).

Nowy Testament też opisuje takie spotkania. Łukasz pisze o dniu, w którym Jezus nauczał: „A moc Pana była obecna, aby ich uzdrawiać” (17Pewnego dnia, gdy nauczał, siedzieli tam też faryzeusze i nauczyciele prawa, którzy się zeszli ze wszystkich miasteczek Galilei, Judei i Jerozolimy. A moc Pana była obecna, aby ich uzdrawiać.Łk 5:17 UBG). Kiedy indziej „moc wychodziła z niego i uzdrawiała wszystkich” (19A wszyscy ludzie starali się go dotknąć, ponieważ moc wychodziła z niego i uzdrawiała wszystkich.Łk 6:19 UBG). Maria, która nosiła już w łonie Jezusa, weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła jego żonę, a wtedy „Elżbieta została napełniona Duchem Świętym” (41A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dziecko w jej łonie i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym.Łk 1:41 UBG). Kiedy uczniowie modlili się w Jerozolimie, „zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym” (31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:31 UBG). Paweł pisze o zwykłym spotkaniu wierzących:

Ale jeśli wszyscy prorokują, a wejdzie jakiś niewierzący albo nieuczony, będzie przekonany i osądzony przez wszystkich; I tak zostaną objawione tajemnice jego serca, a on upadnie na twarz, odda pokłon Bogu i wyzna, że prawdziwie Bóg jest w was.

1 Kor 14:24-25

Ten człowiek też nie przyszedł po dar. Wszedł między wierzących, którzy prorokowali, i spotkał Boga.

Sama obecność w takim miejscu niczego nie gwarantuje. Piotr powiedział Jezusowi: „ludzie się do ciebie cisną i tłoczą” (45Wtedy Jezus zapytał: Kto mnie dotknął? A gdy wszyscy się wypierali, Piotr i ci, którzy z nim byli, powiedzieli: Mistrzu, ludzie się do ciebie cisną i tłoczą, a ty pytasz: Kto mnie dotknął?Łk 8:45 UBG), a moc wyszła do jednej chorej kobiety, która przyszła z wiarą (34A on powiedział do niej: Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby.Mk 5:34 UBG). Jezus przyszedł do swojego miasta, ale „nie uczynił tam wielu cudów z powodu ich niewiary” (58I nie uczynił tam wielu cudów z powodu ich niewiary.Mt 13:58 UBG). Bóg nie jest też związany miejscem. Dwaj ze starszych Izraela, Eldad i Medad, zostali w obozie i „nie przybyli do namiotu”, a Duch spoczął także na nich (26Lecz dwaj mężczyźni pozostali w obozie: jeden miał na imię Eldad, a drugi – Medad. Na nich też spoczął duch, bo oni byli wśród spisanych, choć nie przybyli do namiotu. Prorokowali jednak w obozie.Lb 11:26 UBG).

Warto więc iść tam, gdzie wierzący modlą się razem i gdzie widać Boże działanie. Możesz tam dostać więcej, niż umiałbyś poprosić, nawet jeśli nikt nie położy na tobie rąk. Przyjdź z pragnieniem (37A w ostatnim, wielkim dniu tego święta, Jezus stanął i wołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije.J 7:37 UBG). A jeśli Bóg cię poruszy, odpowiedz Mu. Inny Saul, późniejszy apostoł Paweł, wyruszył do Damaszku, żeby pojmać uczniów Jezusa (2I prosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł, jeśliby znalazł tam zwolenników tej drogi, zarówno mężczyzn, jak i kobiety, przyprowadzić ich związanych do Jerozolimy.Dz 9:2 UBG), i w drodze zatrzymał go sam Jezus. Saul zapytał wtedy: „Panie, co chcesz, abym zrobił?” (6A Saul, drżąc i bojąc się, powiedział: Panie, co chcesz, abym zrobił? A Pan do niego: Wstań i idź do miasta, a tam ci powiedzą, co masz robić.Dz 9:6 UBG). Czy to, co dostałeś, jest namaszczeniem do służby, nie musisz zgadywać. Owoc pokaże to z czasem, tak jak piszemy w części „Czym jest namaszczenie?”.

Jak przyjąć to, co Bóg daje przez człowieka?

Elizeusz nie odstępował Eliasza. Tak samo Jozue, sługa Mojżesza, poszedł z nim na górę Boga (13Mojżesz wstał więc wraz z Jozuem, swoim sługą; i Mojżesz wstąpił na górę Boga.Wj 24:13 UBG), a Tymoteusz poznał z bliska naukę Pawła, jego „sposób życia, dążenia, wiarę” (10Ale ty pojąłeś moją naukę, sposób życia, dążenia, wiarę, wytrwałość, miłość i cierpliwość;2 Tm 3:10 UBG). Idziesz do kogoś, komu Bóg powierzył służbę, uczysz się od niego i przyjmujesz to, co Bóg da przez jego ręce.

Szacunek, który okazujesz takiemu człowiekowi, okazujesz Bogu, który go posłał. Jezus powiedział:

Kto was przyjmuje, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mnie posłał. Kto przyjmuje proroka w imię proroka, otrzyma nagrodę proroka. Kto przyjmuje sprawiedliwego w imię sprawiedliwego, otrzyma nagrodę sprawiedliwego.

Mt 10:40-41

Przyjąć proroka „w imię proroka” to przyjąć go dlatego, że posłał go Bóg. Paweł podaje miarę: „Bądźcie moimi naśladowcami, jak i ja jestem naśladowcą Chrystusa” (1Bądźcie moimi naśladowcami, jak i ja jestem naśladowcą Chrystusa.1 Kor 11:1 UBG). Idziesz za człowiekiem tak daleko, jak on idzie za Jezusem. Z tych historii widać, jakiej postawy to wymaga:

  • Szanuj tego, kogo Bóg posłał. Paweł prosi: „abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was” (12I prosimy was, bracia, abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was, którzy są waszymi przełożonymi w Panu i was napominają;1 Tes 5:12 UBG). W Nazarecie ludzie znali Jezusa od dziecka i gorszyli się Nim (3Czy to nie jest cieśla, syn Marii, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie ma tu wśród nas także jego sióstr? I gorszyli się z jego powodu.Mk 6:3 UBG). Uzdrowił tam tylko niektórych chorych, „kładąc na nich ręce”, i dziwił się ich niedowiarstwu (5I nie mógł tam uczynić żadnego cudu oprócz tego, że uzdrowił niektórych chorych, kładąc na nich ręce.6I dziwił się ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wioski, nauczając.Mk 6:5-6 UBG).
  • Służ i bądź blisko. Elizeusz polewał wodą ręce Eliasza. Przy kimś, komu się służy, widać, jak się modli, jak podejmuje decyzje i ile go to kosztuje. Tak służba przygotowuje ucznia.
  • Idź do końca. Pięćdziesięciu stało z daleka, a Elizeusz szedł obok Eliasza. Trzy razy mógł zostać i trzy razy poszedł dalej.
  • Proś śmiało. Elizeusz poprosił o „trudną rzecz” i ją dostał.
  • Patrz na Boga. Eliasz postawił warunek: „Jeśli mnie zobaczysz, gdy będę zabierany od ciebie, tak ci się stanie” (10On zaś powiedział: Poprosiłeś o trudną rzecz. Jeśli mnie zobaczysz, gdy będę zabierany od ciebie, tak ci się stanie. Lecz jeśli nie, to się nie stanie.2 Krl 2:10 UBG). Elizeusz patrzył do końca, a potem zapytał: „Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza?” (14I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, uderzył nim wody i powiedział: Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza? Również gdy on uderzył nim wody, rozdzieliły się na dwie strony. I Elizeusz przeszedł.2 Krl 2:14 UBG). O sobie i o Apollosie, który po nim nauczał w Koryncie, Paweł mówi: „ani ten, który sieje, ani ten, który podlewa, nic nie znaczą, tylko Bóg, który daje wzrost” (7Tak więc ani ten, który sieje, ani ten, który podlewa, nic nie znaczą, tylko Bóg, który daje wzrost.1 Kor 3:7 UBG).
  • Użyj daru od razu. Elizeusz wrócił nad Jordan i uderzył wodę. Paweł pisze Tymoteuszowi: „Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie” (14Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych.1 Tm 4:14 UBG). Dar dostajesz w jednej chwili, a rośnie, kiedy go używasz. Jak rozniecać dar, piszemy w części „Rozniecaj i odpoczywaj”.

Jak udzielać tego, co dał Bóg?

Kto udziela innym tego, co dał Bóg, zarządza cudzym darem. Paweł i Piotr nazywają takiego człowieka szafarzem (1Niech więc każdy uważa nas za sługi Chrystusa i szafarzy tajemnic Boga.1 Kor 4:1 UBG; 10Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał.1 P 4:10 UBG). W Piśmie widać kilka dobrych zwyczajów:

  • Na Boże słowo. Samuel poszedł z rogiem oliwy, bo Bóg go posłał (1Wtedy PAN powiedział do Samuela: Jak długo będziesz bolał nad Saulem, skoro odrzuciłem go, aby nie królował nad Izraelem? Napełnij swój róg oliwą i idź, posyłam cię do Jessego Betlejemity. Tam bowiem upatrzyłem sobie króla wśród jego synów.1 Sm 16:1 UBG). Ananiasz poszedł do Saula po widzeniu, w którym Pan powiedział mu, dokąd ma iść (10A w Damaszku był pewien uczeń, imieniem Ananiasz. I powiedział do niego Pan w widzeniu: Ananiaszu! A on odpowiedział: Oto ja, Panie.11A Pan powiedział do niego: Wstań i idź na ulicę, którą nazywają Prostą, i zapytaj w domu Judy o Saula z Tarsu, oto bowiem się modli.12I ujrzał w widzeniu człowieka imieniem Ananiasz, wchodzącego i kładącego na nim rękę, aby odzyskał wzrok.Dz 9:10-12 UBG). W Antiochii najpierw przemówił Duch Święty: „Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem”. Dopiero potem prorocy i nauczyciele z Antiochii „po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce i wyprawili ich” (2A gdy jawnie pełnili służbę Panu i pościli, powiedział im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem.3Wtedy po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce i wyprawili ich.Dz 13:2-3 UBG).
  • Z modlitwą. Piotr i Jan, kiedy przyszli do nowych wierzących w Samarii, najpierw „modlili się za nich, aby otrzymali Ducha Świętego” (15Którzy przyszli tam i modlili się za nich, aby otrzymali Ducha Świętego.Dz 8:15 UBG).
  • Bez pośpiechu. „Rąk na nikogo pospiesznie nie wkładaj ani nie bądź uczestnikiem cudzych grzechów” (22Rąk na nikogo pospiesznie nie wkładaj ani nie bądź uczestnikiem cudzych grzechów. Siebie samego zachowaj czystym.1 Tm 5:22 UBG). Kto kładzie na kimś ręce, bierze za niego część odpowiedzialności. Paweł nałożył ręce na Tymoteusza, którego znał, a bracia z Listry i Ikonium „dawali o nim dobre świadectwo” (2Bracia z Listry i Ikonium dawali o nim dobre świadectwo.Dz 16:2 UBG).
  • Darmo. „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (8Uzdrawiajcie chorych, oczyszczajcie trędowatych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie demony. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.Mt 10:8 UBG).
  • Z myślą o następnych. „A co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to powierz wiernym ludziom, którzy będą zdolni nauczać także innych” (2A co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to powierz wiernym ludziom, którzy będą zdolni nauczać także innych.2 Tm 2:2 UBG). Dar nie kończy się na jednym człowieku.

Jak żyć z namaszczeniem na co dzień?

Namaszczenie nie jest na jeden dzień. Jak żyć z nim na co dzień, pokazuje szczegół z poświęcenia Aarona. Zanim Mojżesz pokropił kapłanów olejkiem i krwią, pomazał krwią trzy miejsca na ich ciele:

I Mojżesz zabił go, wziął nieco z jego krwi i pomazał nią koniec prawego ucha Aarona, kciuk jego prawej ręki i wielki palec jego prawej nogi. Kazał też zbliżyć się synom Aarona i pomazał Mojżesz tą krwią koniec ich prawego ucha, kciuki ich prawej ręki i wielkie palce ich prawej nogi. I Mojżesz pokropił krwią dokoła ołtarza.

Kpł 8:23-24

Ucho, ręka i stopa, czyli to, czego słuchasz, co robisz i dokąd idziesz. Olejek wylano na głowę, ale Bóg brał dla siebie całego człowieka, razem z jego zwykłym dniem.

Te same trzy miejsca wracają w Prawie jeszcze raz, przy człowieku oczyszczonym z trądu. O chorym Prawo mówiło: „Będzie mieszkał sam; jego mieszkanie będzie poza obozem” (46Przez wszystkie dni, póki jest na nim plaga, będzie skalany, bo jest nieczysty. Będzie mieszkał sam; jego mieszkanie będzie poza obozem.Kpł 13:46 UBG). W dniu oczyszczenia kapłan smarował mu krwią prawe ucho, kciuk prawej ręki i duży palec prawej nogi (14Następnie kapłan weźmie nieco krwi z ofiary za przewinienie i pomaże nią koniuszek prawego ucha oczyszczającego się, kciuk jego prawej ręki i wielki palec jego prawej nogi.Kpł 14:14 UBG). Potem smarował te same miejsca oliwą, „nad miejscem pomazanym krwią” (17A z reszty oliwy, która jest na jego dłoni, kapłan pomaże koniuszek prawego ucha oczyszczającego się, kciuk jego prawej ręki i wielki palec jego prawej nogi nad miejscem pomazanym krwią ofiary za przewinienie.Kpł 14:17 UBG), a resztę oliwy wylewał mu na głowę (18A resztę oliwy, która jest na dłoni kapłana, wyleje na głowę oczyszczającego się. Tak kapłan dokona za niego przebłagania przed PANEM.Kpł 14:18 UBG). Człowiek, który przez chorobę mieszkał poza obozem, dostawał te same znaki co kapłan. Kogo Bóg oczyścił, tego przyjmuje z powrotem do swojego ludu.

Ucho: czego słuchasz?

Jan pisze: „to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem” (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG). Trzy wersety wcześniej pisze: „To więc, co słyszeliście od początku, niech w was pozostanie” (24To więc, co słyszeliście od początku, niech w was pozostanie. Jeśli pozostanie w was to, co słyszeliście od początku, to i wy pozostaniecie w Synu i w Ojcu.1 J 2:24 UBG). Duch nie uczy niczego wbrew Pismu. Przypomina to, co powiedział Jezus (26Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.J 14:26 UBG), i wprowadza w prawdę (13Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.J 16:13 UBG). Dlatego człowiek, który żyje z namaszczeniem, codziennie czyta Biblię. Nie po to, żeby odhaczyć rozdział, tylko żeby usłyszeć Nauczyciela.

Jan pisze też: „nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył” (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG). Nie znaczy to, że nauczyciele są niepotrzebni. Jan, pisząc ten list, sam uczy swoich czytelników, a nauczycieli Chrystus daje kościołowi jako dar (11I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami;Ef 4:11 UBG). Piszemy o tym w części „Jak namaszczenie łączy się z urzędem i powołaniem?”. Janowi chodzi o coś innego: nie potrzebujesz nowego, „wyższego” wtajemniczenia od ludzi, którzy cię zwodzą (26To wszystko wam napisałem o tych, którzy was zwodzą.1 J 2:26 UBG). Jak odróżnić Boży głos od własnej myśli, opisuje artykuł Objawienie Jak odróżnić Jego odpowiedź.

Ręka: co robisz?

Po namaszczeniu Saul usłyszał od Samuela proste polecenie: „czyń wszystko, co zdoła zrobić twoja ręka, gdyż Bóg jest z tobą” (7A gdy te znaki spełnią się na tobie, czyń wszystko, co zdoła zrobić twoja ręka, gdyż Bóg jest z tobą.1 Sm 10:7 UBG). Dotyczy to całego tygodnia i każdego wierzącego, także tego, który nigdy nie stanie z przodu sali. Besalel, napełniony Duchem Bożym, ciosał drewno i obrabiał kamienie (3I napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, rozumem, wiedzą i znajomością we wszelkim rzemiośle;4Aby umiejętnie obmyślał projekty, do wyrobu ze złota, srebra i miedzi;5Do obrabiania kamieni do oprawy i do ciosania drewna, aby wykonał wszelkie rodzaje dzieła.Wj 31:3-5 UBG).

Piotr pisze do wszystkich wierzących: „usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał”, a kto usługuje, „niech to czyni z mocy, której Bóg udziela” (10Jako dobrzy szafarze różnorakiej łaski Bożej usługujcie sobie nawzajem tym darem, jaki każdy otrzymał.11Jeśli ktoś przemawia, niech mówi jak wyroki Boga, jeśli ktoś usługuje, niech to czyni z mocy, której Bóg udziela, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.1 P 4:10-11 UBG). O swojej ciężkiej pracy Paweł pisze: „Nad tym też się trudzę, walcząc według jego mocy, która potężnie działa we mnie” (29Nad tym też się trudzę, walcząc według jego mocy, która potężnie działa we mnie.Kol 1:29 UBG). Namaszczenie nie zastępuje pracy, tylko do niej uzdalnia. Zacznij od tego, co masz pod ręką dzisiaj. Moc często przychodzi w drodze: Jezus wysłał dziesięciu trędowatych do kapłanów, a oni zostali oczyszczeni, „gdy szli” (14Kiedy ich zobaczył, powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni.Łk 17:14 UBG).

Stopa: dokąd idziesz?

Dokąd prowadzi namaszczenie, najlepiej widać u Dawida. Po namaszczeniu nie upomniał się o tron. Wrócił do owiec, a kiedy Saul szukał kogoś, kto zagra mu na harfie, jeden ze sług polecił mu Dawida:

Jeden ze sług odpowiedział: Oto widziałem syna Jessego Betlejemity, który umie grać. Jest to dzielny wojownik, człowiek waleczny, roztropny i przystojny, a PAN jest z nim.

1 Sm 16:18

Namaszczony przyszły król grał przygnębionemu królowi i nosił za nim broń (21I Dawid przybył do Saula, i stanął przed nim. Ten ukochał go bardzo i Dawid został jego giermkiem.22Potem Saul posłał do Jessego, mówiąc: Proszę, niech Dawid stoi przede mną, bo znalazł łaskę w moich oczach.23A gdy zły duch od Boga zstępował na Saula, Dawid brał harfę i grał swą ręką melodię. Wtedy Saul doznawał ulgi i czuł się lepiej, a zły duch odchodził od niego.1 Sm 16:21-23 UBG). Potem stanął przed Goliatem „w imię PANA zastępów” (45Wtedy Dawid odpowiedział Filistynowi: Ty przychodzisz do mnie z mieczem, włócznią i tarczą, a ja przychodzę do ciebie w imię PANA zastępów, Boga wojsk Izraela, któremu rzuciłeś wyzwanie.1 Sm 17:45 UBG). W psalmie Dawida, który zaczyna się od pasterza i owiec, czytamy: „namaszczasz mi głowę olejkiem, mój kielich przelewa się” (5Zastawiasz przede mną stół wobec moich wrogów, namaszczasz mi głowę olejkiem, mój kielich przelewa się.Ps 23:5 UBG).

Duch działał w Dawidzie wiele lat, zanim został królem, w zwykłych miejscach: na pastwisku, na dworze Saula i na polu bitwy. „Kto jest wierny w najmniejszym, i w wielkim jest wierny” (10Kto jest wierny w najmniejszym, i w wielkim jest wierny, a kto w najmniejszym jest niesprawiedliwy, i w wielkim jest niesprawiedliwy.Łk 16:10 UBG). Na przykładzie Elizeusza piszemy o tym w artykule Sługa Boży Wierny w małym.

Prorok Eliasz na górze Karmel, przed całym ludem, modlił się: „na twoje słowo uczyniłem to wszystko” (36A gdy nadszedł czas składania ofiary z pokarmów, prorok Eliasz zbliżył się i powiedział: PANIE, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, niech dziś poznają, że ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja twoim sługą, i że na twoje słowo uczyniłem to wszystko.1 Krl 18:36 UBG). Namaszczony idzie tam, gdzie Bóg go posłał.

Lampom potrzeba oliwy

Namaszczenie trwa. Jan pisze, że „pozostaje w was” (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG). Duchem dajesz się jednak napełniać wciąż od nowa. Paweł pisze: „bądźcie napełnieni Duchem” (18A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;Ef 5:18 UBG), i to polecenie dotyczy czegoś, co trwa dzień po dniu. Ci sami uczniowie, na których Duch zstąpił w Jerozolimie, niedługo potem modlili się razem „i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym” (31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:31 UBG).

W psalmie jest na to obraz: „będę namaszczony świeżym olejem” (10Ale mój róg wzniesiesz jak u jednorożca, będę namaszczony świeżym olejem.Ps 92:10 UBG). Świeży olej to olej z nowego tłoczenia, a nie z zeszłego roku. Podobnie Księga Kaznodziei: „Niech twoje szaty będą zawsze białe i niech nie zabraknie olejku na twoją głowę” (8Niech twoje szaty będą zawsze białe i niech nie zabraknie olejku na twoją głowę.Koh 9:8 UBG). Masz już Ducha, więc korzystaj z tego, co dostałeś, i proś o więcej.

Jezus opowiedział o dziesięciu pannach, które czekały z lampami na pana młodego. Pięć wzięło zapas oliwy, a pięć nie (1Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.2Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich.3Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy.4Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach.Mt 25:1-4 UBG). Kiedy w nocy rozległo się wołanie, że pan młody idzie, nierozsądne poprosiły rozsądne o oliwę i usłyszały: „Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć” (9I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie.Mt 25:9 UBG). Rozsądne nie były skąpe. Tego, co człowiek latami zbiera w czasie spędzonym z Bogiem, nie da się pożyczyć w ostatniej chwili. Codzienna modlitwa, Słowo i posłuszeństwo w drobnych sprawach to jest ten zapas. Dalszą część przypowieści, sen panien i zamknięte drzwi, omawia artykuł Oblubienica Dziesięć panien.

Olejek spływa po całym ciele

W Psalmie 133 olejek na głowie Aarona jest obrazem zgody: „Oto jak dobrze i jak miło, gdy bracia zgodnie mieszkają. Jest to jak wyborny olejek na głowę” (1Oto jak dobrze i jak miło, gdy bracia zgodnie mieszkają.2Jest to jak wyborny olejek na głowę, który spływa na brodę, na brodę Aarona; który spływa na brzeg jego szat;Ps 133:1-2 UBG). Psalm kończy się obrazem rosy na górach Syjonu, dokąd Izrael przychodził do Boga: „tam bowiem PAN daje błogosławieństwo i życie na wieki” (3Jak rosa Hermonu, która opada na góry Syjon; tam bowiem PAN daje błogosławieństwo i życie na wieki.Ps 133:3 UBG).

Olejek nie zostaje na jednej głowie. Spływa po ciele. Kiedy Mojżesz nie dawał rady sam, Bóg powiedział mu o siedemdziesięciu starszych Izraela: „wezmę z ducha, który jest na tobie, i złożę na nich” (17A ja zstąpię i będę tam z tobą rozmawiał. Potem wezmę z ducha, który jest na tobie, i złożę na nich. Będą nosić razem z tobą brzemię ludu, abyś nie musiał go nosić ty sam.Lb 11:17 UBG). Mieli nieść ciężar ludu razem z nim. Kiedy indziej, w czasie bitwy z Amalekitami, Izrael przeważał, dopóki Mojżesz trzymał ręce w górze (11Gdy Mojżesz podnosił rękę, przeważał Izrael, a gdy opuszczał rękę, przeważał Amalek.Wj 17:11 UBG). Kiedy ręce mu ciążyły, Aaron i Chur „podpierali jego ręce, jeden z jednej, drugi z drugiej strony” (12Ale ręce Mojżesza były ociężałe. Wzięli więc kamień i podłożyli pod niego, i usiadł na nim. A Aaron i Chur podpierali jego ręce, jeden z jednej, drugi z drugiej strony. I jego ręce były stale podniesione aż do zachodu słońca.Wj 17:12 UBG).

Nawet najbardziej namaszczony człowiek ma granice. Kto chce żyć z namaszczeniem, nie żyje sam. Dlaczego wierzący potrzebuje innych, opisuje artykuł Uczniowie Jezusa Uczeń nie idzie sam.

Wzmocnij się i bądź mężny

Jozue przejął służbę Mojżesza przez nałożenie jego rąk (9A Jozue, syn Nuna, był pełen ducha mądrości, bo Mojżesz włożył na niego swoje ręce. I synowie Izraela byli mu posłuszni i czynili tak, jak PAN nakazał Mojżeszowi.Pwt 34:9 UBG). Kiedy Mojżesz umarł, Bóg powiedział Jozuemu, jak ma pełnić tę służbę. Przed nim był Jordan, a za Jordanem ziemia, którą miał dać ludowi w dziedzictwo (2Mojżesz, mój sługa, umarł; teraz więc wstań, przepraw się przez ten Jordan, ty i cały ten lud, do ziemi, którą daję im, synom Izraela.Joz 1:2 UBG; 6Wzmocnij się i bądź mężny. Ty bowiem dasz temu ludowi w dziedzictwo ziemię, którą przysiągłem dać ich ojcom.Joz 1:6 UBG).

Tylko wzmocnij się i bądź bardzo mężny, abyś pilnował wypełniania wszystkiego według prawa, które nakazał ci Mojżesz, mój sługa. Nie odstępuj od niego ani na prawo, ani na lewo, aby ci się wiodło, dokądkolwiek pójdziesz. Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło. Czyż ci nie nakazałem? Wzmocnij się i bądź mężny. Nie lękaj się i nie przerażaj, gdyż PAN, twój Bóg, jest z tobą, dokądkolwiek pójdziesz.

Joz 1:7-9

Ta mowa przyda się każdemu, kogo Bóg do czegoś posłał.

  • Licz na Bożą obecność. Bóg zaczął od obietnicy: „jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą. Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę” (5Nikt nie ostoi się przed tobą po wszystkie dni twego życia; jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą. Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę.Joz 1:5 UBG). Lud odpowiedział Jozuemu: „Niech tylko PAN, twój Bóg, będzie z tobą, jak był z Mojżeszem” (17Jak byliśmy posłuszni Mojżeszowi we wszystkim, tak będziemy posłuszni i tobie. Niech tylko PAN, twój Bóg, będzie z tobą, jak był z Mojżeszem.Joz 1:17 UBG). Obiecali mu posłuszeństwo i życzyli mu tylko jednego: żeby był z nim Bóg.
  • Zdobądź się na odwagę. W jednej mowie Bóg trzy razy każe Jozuemu się wzmocnić i być mężnym (6Wzmocnij się i bądź mężny. Ty bowiem dasz temu ludowi w dziedzictwo ziemię, którą przysiągłem dać ich ojcom.Joz 1:6 UBG; 7Tylko wzmocnij się i bądź bardzo mężny, abyś pilnował wypełniania wszystkiego według prawa, które nakazał ci Mojżesz, mój sługa. Nie odstępuj od niego ani na prawo, ani na lewo, aby ci się wiodło, dokądkolwiek pójdziesz.Joz 1:7 UBG; 9Czyż ci nie nakazałem? Wzmocnij się i bądź mężny. Nie lękaj się i nie przerażaj, gdyż PAN, twój Bóg, jest z tobą, dokądkolwiek pójdziesz.Joz 1:9 UBG). Skoro to polecenie, odwaga zależy od decyzji, a nie od nastroju.
  • Trzymaj Słowo w ustach i w myślach. Jozue miał mieć słowa księgi Prawa stale na ustach, rozmyślać o nich we dnie i w nocy i je wypełniać. Wtedy, jak mówi Bóg, „poszczęści się twojej drodze” (8Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło.Joz 1:8 UBG). Powodzenie przychodzi razem z posłuszeństwem, bez skręcania „ani na prawo, ani na lewo” (7Tylko wzmocnij się i bądź bardzo mężny, abyś pilnował wypełniania wszystkiego według prawa, które nakazał ci Mojżesz, mój sługa. Nie odstępuj od niego ani na prawo, ani na lewo, aby ci się wiodło, dokądkolwiek pójdziesz.Joz 1:7 UBG).
  • Pozwól, żeby wywyższył cię Bóg. Jozue nie musiał zabiegać o szacunek ludzi. Bóg zapowiedział: „Dziś zacznę cię wywyższać na oczach całego Izraela” (7I PAN powiedział do Jozuego: Dziś zacznę cię wywyższać na oczach całego Izraela, aby poznali, że jak byłem z Mojżeszem, tak będę i z tobą.Joz 3:7 UBG). Tego samego dnia, po przejściu przez Jordan, Bóg wywyższył Jozuego i Izraelici zaczęli go szanować tak jak Mojżesza (14W tym dniu PAN wywyższył Jozuego na oczach całego Izraela i bali się go, jak bali się Mojżesza przez wszystkie dni jego życia.Joz 4:14 UBG).

Rozniecaj i odpoczywaj

Dar może przygasnąć z powodu zwykłego zaniedbania. Dlatego Paweł pisze do Tymoteusza: „przypominam ci, abyś rozniecił dar Boży, który jest w tobie” (6Z tego powodu przypominam ci, abyś rozniecił dar Boży, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk.2 Tm 1:6 UBG). Rozniecić to dołożyć do ognia, który już się pali. Nikt nie zrobi tego za ciebie.

Zaraz potem Paweł dodaje: „Nie dał nam bowiem Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i zdrowego umysłu” (7Nie dał nam bowiem Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i zdrowego umysłu.2 Tm 1:7 UBG). Zdrowy umysł potrzebuje też snu i odpoczynku. Eliasz po zwycięstwie na górze Karmel chciał umrzeć, a Bóg dał mu najpierw jeść i spać (4A sam poszedł na pustynię na jeden dzień drogi, a gdy tam doszedł, usiadł pod jałowcem i życzył sobie śmierci, mówiąc: Dosyć już, PANIE. Zabierz moją duszę, bo nie jestem lepszy od swoich ojców.5Potem położył się i zasnął pod tym jałowcem. A wtedy Anioł dotknął go i powiedział mu: Wstań i jedz.6A gdy spojrzał, oto przy jego głowie leżał placek pieczony na węgielkach i dzban wody. Jadł więc i pił, i znowu się położył.7Anioł PANA wrócił ponownie, dotknął go i powiedział: Wstań i jedz, bo masz przed sobą daleką drogę.8Wstał więc i jadł, i pił, i szedł dzięki mocy tego pokarmu czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Horebu, góry Boga.1 Krl 19:4-8 UBG). Namaszczenie nie jest powodem, żeby pracować ponad siły. Piszemy o tym w artykule Sługa Boży Nie ponad siły.

Ile kosztuje namaszczenie?

Namaszczenie jest darem, a jednak kosztuje. Pismo mówi o tym równie wyraźnie jak o samym darze.

Ósmy dzień poświęcenia kapłanów skończył się ogniem od Boga i radością całego ludu. Niedługo potem dwaj synowie Aarona, Nadab i Abihu, przynieśli przed Boga obcy ogień i zginęli (1A Nadab i Abihu, synowie Aarona, wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli na nie kadzidła i ofiarowali przed PANEM obcy ogień, którego im nie nakazał.2Wtedy wyszedł ogień sprzed PANA i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM.Kpł 10:1-2 UBG). Aaron stracił dwóch synów, a Mojżesz powiedział jemu i pozostałym synom, żeby nie opłakiwali zmarłych tak, jak robili to inni (6Potem Mojżesz powiedział do Aarona i jego synów, Eleazara i Itamara: Nie obnażajcie swoich głów ani nie rozdzierajcie swoich szat, abyście nie pomarli i aby Bóg nie rozgniewał się na całe zgromadzenie. Lecz wasi bracia, cały dom Izraela, niech opłakują ten pożar, który PAN rozpalił.Kpł 10:6 UBG), i dodał:

Nie odchodźcie od wejścia do Namiotu Zgromadzenia, abyście nie pomarli, ponieważ oliwa namaszczenia PANA jest na was. I postąpili według słowa Mojżesza.

Kpł 10:7

Cały lud mógł opłakiwać zmarłych. Kapłani nie mogli nawet rozedrzeć szat ani odejść od wejścia do namiotu, bo była na nich oliwa namaszczenia. Prawo zapisało to samo o najwyższym kapłanie:

Nie wyjdzie ze świątyni i nie zbezcześci świątyni swego Boga, gdyż koronaPrzypis 8Po hebrajsku נֵזֶר (nezer): korona, a zarazem znak oddzielenia dla Boga. Od tego samego rdzenia pochodzi słowo „nazirejczyk”. oliwy namaszczenia swego Boga jest na nim: Ja jestem PAN.

Kpł 21:12

Namaszczenie bardziej zobowiązuje, niż wyróżnia.

Do lamp w namiocie Izraelici mieli przynosić „czystą, wytłoczoną oliwę” (20Rozkażesz synom Izraela, aby przynieśli do ciebie czystą, wytłoczoną oliwę do oświetlenia, aby lampy zawsze się paliły.Wj 27:20 UBG), czyli wyciśniętą z rozgniecionych oliwek. Ogród, w którym Jezus modlił się w noc przed ukrzyżowaniem, nazywał się Getsemani (36Wtedy Jezus przyszedł z nimi na miejsce zwane Getsemani i powiedział do uczniów: Siądźcie tu, a ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił.Mt 26:36 UBG). Ta nazwa pochodzi od aramejskich słów, które znaczą „tłocznia oliwy”. Tam Namaszczony modlił się: „nie moja wola, lecz twoja niech się stanie” (42Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode mnie ten kielich. Jednak nie moja wola, lecz twoja niech się stanie.Łk 22:42 UBG).

Dawid po namaszczeniu przez lata uciekał przed Saulem. Saul zaczął mu zazdrościć, kiedy kobiety śpiewały, że Dawid pobił więcej wrogów niż on, i „od tego dnia Saul nieprzychylnie patrzył na Dawida” (9Od tego dnia Saul nieprzychylnie patrzył na Dawida.1 Sm 18:9 UBG). Sprzeciw często przychodzi wtedy, kiedy namaszczenie zaczyna przynosić owoc. Kiedy Dawid był już królem Judy, przyznał: „A ja dziś jestem słaby, choć zostałem namaszczony na króla” (39A ja dziś jestem słaby, choć zostałem namaszczony na króla. Ci zaś ludzie, synowie Serui, są dla mnie zbyt uciążliwi. Niech PAN odpłaci czyniącemu zło według jego niegodziwości.2 Sm 3:39 UBG). Namaszczenie nie zabiera słabości.

W Betanii kobieta wylała Jezusowi olejek na głowę, a On powiedział o niej: „Zawczasu namaściła moje ciało na pogrzeb” (8Ona zrobiła, co mogła. Zawczasu namaściła moje ciało na pogrzeb.Mk 14:8 UBG). Namaszczenie nie uchroniło Namaszczonego przed krzyżem. Prowadziło Go na krzyż. Po szabacie kobiety kupiły wonności, „aby pójść i namaścić go” (1A gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, aby pójść i namaścić go.Mk 16:1 UBG). Grób był już pusty (6Lecz on powiedział do nich: Nie bójcie się. Szukacie Jezusa z Nazaretu, który był ukrzyżowany. Powstał, nie ma go tu. Oto miejsce, gdzie go złożono.Mk 16:6 UBG).

Samuel namaścił Dawida oliwą z rogu. Róg jest w Biblii obrazem siły. Anna, matka Samuela, śpiewała, że Bóg „wywyższy róg swego pomazańca” (10PAN pokruszy swoich przeciwników i zagrzmi przeciwko nim z nieba. PAN będzie sądził krańce ziemi, udzieli siły swemu królowi i wywyższy róg swego pomazańca.1 Sm 2:10 UBG). W ostatniej księdze Biblii siedem rogów, czyli pełnię siły, ma Baranek „jakby zabity” (6I zobaczyłem, a oto między tronem i czterema stworzeniami, i między starszymi stał Baranek jakby zabity, który miał siedem rogów i siedmioro oczu, które są siedmioma Duchami Boga posłanymi na całą ziemię.Obj 5:6 UBG). To Jezus, który umarł jak baranek składany w ofierze. Pełnia mocy należy do Tego, który oddał życie.

Ta cena nie jest zapłatą za Ducha, bo Ducha dostaje się w darze (38Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.Dz 2:38 UBG). Nie znaczy też, że trzeba się zamęczać. Kto wszedł do Bożego odpoczynku, „odpoczął od swoich czynów” (10Kto bowiem wszedł do jego odpoczynku, on także odpoczął od swoich czynów, tak jak Bóg od swoich.Hbr 4:10 UBG). Ceną jest posłuszeństwo i rezygnacja z własnej drogi. Jezus zapowiada je, zanim ktoś pójdzie za Nim: „niech się wyprze samego siebie, weźmie swój krzyż i idzie za mną” (24Wtedy Jezus powiedział do swoich uczniów: Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się wyprze samego siebie, weźmie swój krzyż i idzie za mną.Mt 16:24 UBG). Piszemy o tym w artykule Uczniowie Jezusa Cena podana z góry.

Czym namaszczenie różni się od daru, talentu i charakteru?

Te rzeczy łatwo pomylić, a od tego, czy się je rozróżnia, zależy, komu ufamy. Namaszczenie do służby to Boże ustanowienie do zadania i Duch, który do niego uzdalnia. Urząd to miejsce w służbie, które daje Bóg (11I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami;Ef 4:11 UBG).

Dar Ducha to konkretny przejaw Jego działania: mowa mądrości, wiara, uzdrawianie, proroctwo i inne. „A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku” (7A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku.1 Kor 12:7 UBG), a o dary trzeba się starać: „Starajcie się usilnie o lepsze dary” (31Starajcie się usilnie o lepsze dary; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.1 Kor 12:31 UBG). Talent to zdolność, z którą człowiek się rodzi: dobry głos, łatwość mówienia, umiejętność prowadzenia ludzi. Też jest od Boga, ale sam w sobie nie jest namaszczeniem. Charakter to jeszcze coś innego. To owoc Ducha, który rośnie powoli: miłość, radość, pokój, cierpliwość i dalsze cechy z listy Pawła (22Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;23Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.Ga 5:22-23 UBG).

Pismo nigdzie nie obiecuje, że namaszczenie i charakter przyjdą razem. Na Samsona Duch PANA przychodził z wielką siłą (6Wtedy Duch PANA zawładnął nim i rozdarł on lwa, jakby rozdarł koźlę, choć nie miał nic w ręku. Jednak swojemu ojcu i swojej matce nie powiedział o tym, co uczynił.Sdz 14:6 UBG; 14Gdy przybył do Lechi, Filistyni z krzykiem wyszli mu na spotkanie. Wtedy Duch PANA zawładnął nim i powrozy, które były na jego ramionach, stały się jak lniane nici spalone ogniem i rozerwały się więzy na jego rękach.Sdz 15:14 UBG), a on nie panował nad sobą. Działanie Ducha nie znaczy też, że Bóg pochwala drogę człowieka. Duch PANA opuścił Saula (14Lecz Duch PANA opuścił Saula i zaczął go trapić zły duch od PANA.1 Sm 16:14 UBG), a kiedy Saul szedł do Najot pojmać Dawida, Duch Boży zstąpił na niego tylko na krótko (23I szedł stamtąd do Najot w Rama, lecz na niego też zstąpił Duch Boży, tak że idąc, prorokował, aż przyszedł do Najot w Rama.1 Sm 19:23 UBG). Piszemy o tym w części „Tam, gdzie działa Duch”.

Mojżesz w złości uderzył skałę, zamiast do niej przemówić, a woda i tak „wypłynęła obficie” (11Następnie Mojżesz podniósł rękę i uderzył swoją laską dwa razy w skałę. Wtedy wypłynęła obficie woda i napiło się zgromadzenie oraz jego bydło.Lb 20:11 UBG). Psalm wspomina to tak: „Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami” (33Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami.Ps 106:33 UBG). Zaraz potem Mojżesz usłyszał od Boga, że nie wprowadzi ludu do ziemi obiecanej (12I PAN powiedział do Mojżesza i Aarona: Ponieważ nie uwierzyliście mi, by mnie uświęcić na oczach synów Izraela, dlatego nie wprowadzicie tego zgromadzenia do ziemi, którą im daję.Lb 20:12 UBG). Cud się wydarzył, a Bóg i tak rozliczył Mojżesza.

Paweł pisze: „Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże” (29Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.Rz 11:29 UBG). Dar może więc działać dłużej, niż trwa uczciwość człowieka, który go ma. Bóg nie pochwala przez to jego życia. Jest wierny ludziom, którym ten człowiek służy. Jezus powiedział o tym bardzo mocno:

Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość.

Mt 7:21-23

Dlatego nie oceniaj nikogo, także siebie, po tym, co się dzieje w czasie modlitwy. Patrz na to, jak ktoś żyje, kiedy nikt nie widzi, i jak traktuje ludzi, od których nic nie ma. Bez miłości nawet ten, kto ma największy dar, jest „niczym” (2I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak, żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym.1 Kor 13:2 UBG).

Jak traci się namaszczenie?

Pismo pokazuje kilku ludzi, którzy stracili to, co dostali od Boga. Prawie żaden nie stracił tego w jeden dzień.

Nadab i Abihu zginęli w pierwszych dniach swojej służby. Przynieśli przed Boga ogień, „którego im nie nakazał” (1A Nadab i Abihu, synowie Aarona, wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli na nie kadzidła i ofiarowali przed PANEM obcy ogień, którego im nie nakazał.Kpł 10:1 UBG). Mieli namaszczenie i uznali, że w świętych sprawach mogą robić to, co sami wymyślą. Mojżesz przekazał Aaronowi Boże słowa: „W tych, którzy zbliżają się do mnie, będę uświęcony” (3Wówczas Mojżesz powiedział do Aarona: Oto co PAN powiedział: W tych, którzy zbliżają się do mnie, będę uświęcony i będę uwielbiony przed całym ludem. I Aaron zamilkł.Kpł 10:3 UBG).

Saul zaczął skromnie. Samuel przypomniał mu później: „Czyż to nie wtedy, gdy byłeś mały w swoich oczach, stałeś się głową pokoleń Izraela i PAN namaścił cię na króla nad Izraelem?” (17Samuel rzekł: Czyż to nie wtedy, gdy byłeś mały w swoich oczach, stałeś się głową pokoleń Izraela i PAN namaścił cię na króla nad Izraelem?1 Sm 15:17 UBG).

Te słowa padły po wojnie z Amalekitami. Przed nią Samuel zaczął Boże polecenie od przypomnienia: „PAN zesłał mnie, abym cię namaścił na króla nad jego ludem, nad Izraelem. Teraz więc posłuchaj głosu słów PANA” (1Potem Samuel powiedział do Saula: PAN zesłał mnie, abym cię namaścił na króla nad jego ludem, nad Izraelem. Teraz więc posłuchaj głosu słów PANA.1 Sm 15:1 UBG). Saul miał zniszczyć wszystko, co należało do Amalekitów, a zostawił najlepsze zwierzęta i tłumaczył, że zostawiono je na ofiarę dla PANA (15Saul odpowiedział: Przyprowadzili je od Amalekitów. Lud bowiem oszczędził to, co najlepsze z owiec i wołów, aby je ofiarować PANU, twemu Bogu. To zaś, co pozostało, wytępiliśmy.1 Sm 15:15 UBG). Usłyszał, że „posłuszeństwo jest lepsze niż ofiara” (22Samuel odpowiedział: Czy PAN ma takie samo upodobanie w całopaleniach i ofiarach jak w posłuszeństwie głosowi PANA? Oto posłuszeństwo jest lepsze niż ofiara, lepiej jest słuchać, niż ofiarowywać tłuszcz baranów.1 Sm 15:22 UBG). Jak Saul, zamiast wyznać grzech, szukał wymówek, pokazuje artykuł Pokuta Saul.

Samson nie był namaszczony olejem. Był nazirejczykiem, czyli człowiekiem oddzielonym dla Boga od urodzenia, a Duch PANA przychodził na niego z wielką mocą. Moc odeszła, kiedy zdradził Dalili swoją tajemnicę, a ona uśpiła go i kazała ogolić mu głowę (17Wtedy otworzył przed nią całe swoje serce i powiedział jej: Brzytwa nigdy nie dotknęła mojej głowy, bo jestem nazirejczykiem dla Boga już z łona mojej matki. Jeśli zostanę ogolony, odejdzie ode mnie moja siła, osłabnę i będę jak każdy inny człowiek.18A gdy Dalila spostrzegła, że otworzył przed nią całe swoje serce, wezwała książąt Filistynów, mówiąc: Przyjdźcie raz jeszcze, gdyż otworzył przede mną całe swoje serce. Przyszli więc do niej książęta Filistynów, niosąc srebro w rękach.19Wtedy uśpiła go na swoich kolanach, przywołała pewnego człowieka i kazała zgolić siedem pasm jego głowy; potem zaczęła go gnębić, a jego siła odeszła od niego.Sdz 16:17-19 UBG):

I powiedziała: Filistyni nad tobą, Samsonie! A gdy się obudził ze snu, powiedział: Wyjdę jak poprzednio i otrząsnę się. Lecz nie wiedział, że PAN odstąpił od niego.

Sdz 16:20

Wstał jak zwykle i chciał zrobić to, co zawsze. Nie wiedział. Między odejściem Bożej mocy a chwilą, w której człowiek to zauważa, bywa długi odstęp. Dlatego nie mierzy się namaszczenia tym, czy wciąż coś się dzieje.

Król Uzjasz przez wiele lat dobrze rządził, a upadł, „kiedy się umocnił” (16Ale kiedy się umocnił, uniosło się jego serce ku jego własnej zgubie. Zgrzeszył przeciw PANU, swemu Bogu, gdyż wszedł do świątyni PANA, aby palić kadzidło na ołtarzu kadzenia.2 Krn 26:16 UBG). Wszedł do świątyni, żeby palić kadzidło, choć to należało do kapłanów. Kiedy kapłani go upomnieli, rozgniewał się, a trąd pojawił się na jego czole w chwili, gdy „pałał gniewem na kapłanów” (19Wtedy Uzjasz rozgniewał się, mając w ręku kadzielnicę, by spalić kadzidło. A gdy pałał gniewem na kapłanów, pojawił się trąd na jego czole przed kapłanami w domu PANA, przy ołtarzu kadzenia.2 Krn 26:19 UBG). Pycha przyszła po sukcesie, a nie w słabości. Dawid w podobnej chwili, kiedy Bóg obiecał mu trwały tron, usiadł przed Bogiem i zapytał: „Kimże ja jestem, Panie BOŻE, i czymże jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd?” (18Wtedy wszedł król Dawid, usiadł przed PANEM i przemówił: Kimże ja jestem, Panie BOŻE, i czymże jest mój dom, że doprowadziłeś mnie aż dotąd?2 Sm 7:18 UBG).

Gniew zabiera więcej, niż się wydaje. Paweł pisze: „Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce. Nie dawajcie miejsca diabłu” (26Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce.27Nie dawajcie miejsca diabłu.Ef 4:26-27 UBG). List do Hebrajczyków przypomina też Ezawa, który „za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo” (16Żeby nie było żadnego rozpustnika lub bezbożnika jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał swoje pierworodztwo.Hbr 12:16 UBG). Tego, co Bóg dał, nie oddaje się za chwilę przyjemności, złości albo wygody.

W Nowym Przymierzu Duch Święty mieszka w wierzącym i jest z nim „na wieki” (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;J 14:16 UBG). Paweł ostrzega jednak, żeby Go nie zasmucać (30I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.Ef 4:30 UBG) i nie gasić (19Ducha nie gaście.1 Tes 5:19 UBG). Czym jedno różni się od drugiego, wyjaśniamy w artykule Duch Święty Zasmucanie i gaszenie. Do kościoła w Efezie, który bardzo dużo pracował, Jezus powiedział: „porzuciłeś twoją pierwszą miłość” (4Ale mam nieco przeciw tobie – że porzuciłeś twoją pierwszą miłość.Obj 2:4 UBG).

Najczęściej zagrożeniem jest powolne zaniedbanie: coraz mniej czasu z Bogiem, coraz więcej spraw tego świata, które „zagłuszają słowo” (19Lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i żądze innych rzeczy wchodzą i zagłuszają słowo, i staje się bezowocne.Mk 4:19 UBG), i gorycz, której nikt nie widzi (15Uważajcie, żeby nikt nie pozbawił się łaski Boga, żeby jakiś korzeń goryczy, wyrastając, nie wyrządził szkody i aby przez niego nie skalało się wielu;Hbr 12:15 UBG). List do Hebrajczyków każe zrzucić z siebie nie tylko grzech, ale „wszelki ciężar” (1Skoro i my mamy wokół siebie tak wielką chmurę świadków, zrzućmy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas tak łatwo osacza, w cierpliwości biegnijmy w wyznaczonym nam wyścigu;Hbr 12:1 UBG), czyli także rzeczy dozwolone, które nas spowalniają.

Jak wraca to, co zostało stracone?

Bóg przywraca. Dawid po grzechu z Batszebą usłyszał od proroka Natana: „Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja cię namaściłem, abyś był królem nad Izraelem” (7Wtedy Natan powiedział do Dawida: Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja cię namaściłem, abyś był królem nad Izraelem, i ja cię wybawiłem z rąk Saula;2 Sm 12:7 UBG). Bóg przypomniał mu namaszczenie, kiedy go upominał. Dawid powiedział: „Zgrzeszyłem przeciw PANU”. Natan odpowiedział: „PAN też przebaczył ci twój grzech” (13Wtedy Dawid powiedział do Natana: Zgrzeszyłem przeciw PANU. Natan zaś odpowiedział Dawidowi: PAN też przebaczył ci twój grzech, nie umrzesz.2 Sm 12:13 UBG). Potem Dawid modlił się: „nie odbieraj mi swego Ducha Świętego” (11Nie odrzucaj mnie sprzed twego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego.Ps 51:11 UBG).

Eliasz pod jałowcem nie usłyszał wyrzutów. Bóg nakarmił go i pozwolił mu się wyspać, a potem zapytał, co tu robi, i dał mu nowe zadanie. Eliasz miał wrócić „tą samą drogą” i namaścić Chazaela, Jehu i Elizeusza (15Ale PAN powiedział do niego: Idź, wróć tą samą drogą na pustynię Damaszku. A kiedy tam przybędziesz, namaścisz Chazaela na króla nad Syrią.16A Jehu, syna Nimsziego, namaścisz na króla nad Izraelem. Elizeusza zaś, syna Szafata, z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie.1 Krl 19:15-16 UBG). Piotr trzy razy zaparł się Jezusa, a Jezus powiedział mu wcześniej: „ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty zaś, gdy się nawrócisz, utwierdzaj swoich braci” (32Lecz ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty zaś, gdy się nawrócisz, utwierdzaj swoich braci.Łk 22:32 UBG). Po zmartwychwstaniu trzy razy zapytał go o miłość i trzy razy powierzył mu swoje owce (15A gdy zjedli, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie bardziej niż ci? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział do niego: Paś moje baranki.16Zapytał go znowu, po raz drugi: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział mu: Paś moje owce.17Zapytał go po raz trzeci: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie? I zasmucił się Piotr, że go zapytał po raz trzeci: Miłujesz mnie? I odpowiedział mu: Panie, ty wszystko wiesz, ty wiesz, że cię miłuję. Jezus powiedział do niego: Paś moje owce.J 21:15-17 UBG). Bóg przebacza, a razem z przebaczeniem przywraca zadanie.

Kościołowi w Laodycei, który mówił o sobie: „niczego nie potrzebuję” (17Mówisz bowiem: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, że jesteś nędzny i pożałowania godny, biedny, ślepy i nagi.Obj 3:17 UBG), Jezus radzi kupić u siebie „białe szaty” i namaścić oczy maścią, „abyś widział” (18Radzę ci kupić u mnie złota w ogniu wypróbowanego, abyś się wzbogacił, i białe szaty, abyś się ubrał i żeby nie ujawniła się hańba twojej nagości, a swoje oczy namaść maścią, abyś widział.Obj 3:18 UBG). Szatę i namaszczenie daje On, także temu, kto o nich zapomniał.

Droga powrotu jest ta, którą Jezus pokazał kościołowi w Efezie: „Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki” (5Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i pokutuj, i spełniaj pierwsze uczynki. A jeśli nie, przyjdę do ciebie szybko i ruszę twój świecznik z jego miejsca, jeśli nie będziesz pokutował.Obj 2:5 UBG). W praktyce wygląda to tak:

  • Nazwij grzech po imieniu i wyznaj go na głos, zamiast tłumaczyć się okolicznościami. Smutek według Boga „przynosi pokutę ku zbawieniu”, a smutek według świata, czyli żal bez zwrócenia się do Boga, „przynosi śmierć” (10Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.2 Kor 7:10 UBG). Dawid pisze o czasie, kiedy ukrywał grzech: „Gdy milczałem, moje kości schły” (3Gdy milczałem, moje kości schły od moich całodziennych narzekań.Ps 32:3 UBG). Przebaczenie przyszło dopiero po wyznaniu: „Powiedziałem: Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu” (5Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.Ps 32:5 UBG). Pismo każe też: „Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni” (16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:16 UBG). Powiedz więc o tym komuś zaufanemu, kto się za ciebie pomodli. Jak wygląda takie wyznanie, opisuje artykuł Pokuta Wyznanie.
  • Pojednaj się z ludźmi, których skrzywdziłeś, zanim wrócisz do służby: „najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar” (24Zostaw swój dar tam przed ołtarzem, idź i najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar.Mt 5:24 UBG).
  • Zostaw to, co zbudowałeś na ustępstwach wobec grzechu, nawet jeśli z zewnątrz wyglądało dobrze.
  • Trzymaj się ludzi, którzy mogą ci powiedzieć „nie”, i daj sobie czas. Zaufanie ludzi wraca zwykle stopniowo.
  • Trwaj w Nim. „A teraz, dzieci, pozostańcie w nim” (28A teraz, dzieci, pozostańcie w nim, abyśmy, gdy się ukaże, mieli ufność i nie zostali zawstydzeni przez niego w czasie jego przyjścia.1 J 2:28 UBG).

Po czym poznać, że to od Boga?

Jan pisze o namaszczeniu w liście, w którym uczy wierzących rozpoznawać prawdę. Najpierw ostrzega, że pojawiło się „wielu antychrystów” (18Dzieci, to już ostatnia godzina i jak słyszeliście, że antychryst ma przyjść, tak teraz pojawiło się wielu antychrystów. Stąd wiemy, że jest już ostatnia godzina.1 J 2:18 UBG), a zaraz potem pisze: „Ale wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko” (20Ale wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko.1 J 2:20 UBG). Antychrystem nazywa tego, kto „zaprzecza, że Jezus jest Chrystusem” (22Któż jest kłamcą? Czy nie ten, kto zaprzecza, że Jezus jest Chrystusem? Ten jest antychrystem, który wypiera się Ojca i Syna.1 J 2:22 UBG). Po grecku Chrystus, antychryst i namaszczenie mają jeden rdzeń. Cały ten fragment dotyczy Namaszczonego: kto Go wyznaje, a kto Mu zaprzecza.

Namaszczenie jest ci dane między innymi po to, żebyś umiał rozpoznać, co pochodzi od Boga. Jezus uprzedził, że pojawią się też podróbki, i to ze znakami (24Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych.Mt 24:24 UBG). Pismo podaje proste wskazówki, po których poznasz, co jest od Boga:

  • W centrum jest Jezus. „Każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga” (2Po tym poznacie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga.1 J 4:2 UBG). O Duchu Świętym Jezus mówi: „On mnie uwielbi” (14On mnie uwielbi, bo weźmie z mojego i wam oznajmi.J 16:14 UBG). Gdzie działa Boże namaszczenie, tam ludzie widzą Jezusa.
  • Prowadzi do Boga. Prawo Mojżesza każe patrzeć nie tylko na znak, ale na to, dokąd prowadzi człowiek, który go czyni (1Jeśli powstanie pośród was prorok albo ktoś, kto ma sny, i ukaże ci znak lub cud;2I stanie się ten znak albo cud, o którym ci oznajmił, i powie: Pójdźmy za innymi bogami, których ty nie znasz, i służmy im;3Nie usłuchasz słów tego proroka ani tego, który ma sny, gdyż PAN, wasz Bóg, doświadcza was, aby poznać, czy miłujecie PANA, swego Boga, z całego swego serca i całą swoją duszą.Pwt 13:1-3 UBG). Pytaj więc: czy to przybliża mnie do Boga?
  • Wydaje dobry owoc. „Po ich owocach poznacie ich” (16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?Mt 7:16 UBG). Owocem Ducha jest miłość, radość, pokój i opanowanie (22Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;23Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.Ga 5:22-23 UBG). Po spotkaniu z Bożym działaniem ludzie wracają do domu spokojniejsi i bliżej Boga.
  • Zgadza się z Pismem. Słuchacze Pawła w synagodze w Berei codziennie sprawdzali w Pismach nawet to, co mówił Paweł, i Łukasz nazywa ich za to szlachetniejszymi od ludzi z Tesaloniki (10Zaraz w nocy bracia wysłali Pawła i Sylasa do Berei. Kiedy tam przybyli, weszli do synagogi żydowskiej.11Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.Dz 17:10-11 UBG). Namaszczony człowiek cieszy się, kiedy ktoś sprawdza jego słowa Biblią.
  • Chwała idzie do Boga. Po uzdrowieniu chromego Piotr zapytał ludzi: „dlaczego się nam tak uważnie przypatrujecie, jakbyśmy własną mocą albo pobożnością sprawili, że on chodzi?” (12Kiedy Piotr to zobaczył, przemówił do ludzi: Mężowie izraelscy, dlaczego się temu dziwicie i dlaczego się nam tak uważnie przypatrujecie, jakbyśmy własną mocą albo pobożnością sprawili, że on chodzi?Dz 3:12 UBG). Człowiek, przez którego Bóg działa, kieruje oczy ludzi na Jezusa.
  • Uwalnia. Namaszczony u Izajasza przychodzi, żeby zwiastować uwięzionym wyzwolenie (1Duch Pana BOGA jest nade mną, bo PAN mnie namaścił, abym głosił dobrą nowinę cichym, posłał mnie, abym opatrzył rany skruszonym w sercu, abym zwiastował uwięzionym wyzwolenie, a związanym otworzenie więzienia;Iz 61:1 UBG). Boże działanie zostawia ludzi wolniejszych i mocniejszych w wierze.

Rozeznanie ma też drugą stronę. Paweł każe łączyć dwie rzeczy: „Proroctw nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre” (20Proroctw nie lekceważcie.21Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre.1 Tes 5:20-21 UBG). Kto bada z miłością, chroni to, co Bóg zaczyna.

Szacunek dla namaszczonych: co znaczy „Nie dotykajcie moich pomazańców”?

Ten werset pochodzi z psalmu, który opowiada historię Abrahama, Izaaka i Jakuba, wędrowców w ziemi Kanaan:

Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej. I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu; Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc: Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.

Ps 105:12-15

Kiedy patriarchowie byli garstką obcych ludzi bez ziemi i bez wojska, Bóg sam stawał w ich obronie i karcił z ich powodu królów. Królowi Abimelekowi kazał we śnie zwrócić Abrahamowi żonę, „bo on jest prorokiem” (7Teraz więc zwróć żonę mężowi, bo on jest prorokiem i będzie się modlił za ciebie, a będziesz żył. Jeśli jej nie zwrócisz, wiedz, że na pewno umrzesz, ty i wszystko, co jest twoje.Rdz 20:7 UBG). Pismo nie mówi, żeby ktoś namaścił Abrahama oliwą, a psalm nazywa patriarchów pomazańcami. Pomazańcem czyni człowieka Boży wybór. Tych, których wybrał, Bóg osłania. Szacunek dla nich widać też w tym, jak przyjmujemy ludzi, przez których Bóg działa. Piszemy o tym w części „Jak przyjąć to, co Bóg daje przez człowieka?”.

Dawid pokazał, jak wygląda szacunek dla namaszczonego. Saul chciał go zabić, a Dawid dwa razy miał Saula w ręku i go oszczędził: „Nie daj Boże, abym miał wyciągnąć swoją rękę na pomazańca PANA” (11Nie daj Boże, abym miał wyciągnąć swoją rękę na pomazańca PANA. Tylko weź, proszę, włócznię, która jest przy jego głowie, oraz dzban na wodę i odejdźmy.1 Sm 26:11 UBG). Nie wziął sprawy w swoje ręce i zostawił ją Bogu. Jednocześnie powiedział Saulowi prawdę. Wyszedł za nim z jaskini, pokazał mu odcięty skraj jego płaszcza i powiedział: „A ty czyhasz na moje życie, by mi je odebrać” (11Zobacz, mój ojcze, zobacz skraj swego płaszcza w mojej ręce. Odcinając ci bowiem skraj twego płaszcza, nie zabiłem cię. Wiedz i zobacz, że nie ma w mojej ręce złości ani nieprawości, ani też nie zgrzeszyłem przeciwko tobie. A ty czyhasz na moje życie, by mi je odebrać.1 Sm 24:11 UBG). U Dawida szacunek i prawda szły razem. Jak to wygląda w relacjach z ludźmi, opisuje artykuł Przebaczenie Dawid i Saul.

Namaszczony też przyjmuje upomnienie. Natan powiedział namaszczonemu królowi: „Ty jesteś tym człowiekiem” (7Wtedy Natan powiedział do Dawida: Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja cię namaściłem, abyś był królem nad Izraelem, i ja cię wybawiłem z rąk Saula;2 Sm 12:7 UBG), a Dawid przyjął to i pokutował. Paweł upomniał Piotra „w twarz”, kiedy ten postępował niezgodnie z ewangelią (11A gdy Piotr przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się w twarz, bo był godny nagany.12Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy zaś oni przyszli, odsunął się i odłączył, obawiając się tych, którzy byli z obrzezania.13A razem z nim obłudnie postępowali i inni Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w tę ich obłudę.14Lecz gdy zobaczyłem, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem Piotrowi wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, żyjesz po pogańsku, a nie po żydowsku, czemu przymuszasz pogan, aby żyli po żydowsku?Ga 2:11-14 UBG). Paweł podaje porządek: oskarżenia wobec starszego w kościele nie przyjmuje się bez dwóch albo trzech świadków, a kto naprawdę grzeszy, ma być upomniany przy wszystkich (19Nie przyjmuj oskarżenia przeciwko starszemu, chyba że na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków.20A tych, którzy grzeszą, strofuj w obecności wszystkich, aby i inni się bali.1 Tm 5:19-20 UBG). Dawid pisze w jednym z psalmów: „Niech mnie bije sprawiedliwy, a przyjmę to za miłosierdzie; i niech mnie strofuje, a będzie mi to jak wyborny olejek, który nie zaszkodzi mojej głowie” (5Niech mnie bije sprawiedliwy, a przyjmę to za miłosierdzie; i niech mnie strofuje, a będzie mi to jak wyborny olejek, który nie zaszkodzi mojej głowie; bo jeszcze będę się modlił w czasie ich nieszczęścia.Ps 141:5 UBG). Dla kogoś, kto zna Boga, upomnienie jest jak olejek.

Pismo pokazuje, jak łatwo za pobożnymi słowami kryje się zazdrość o cudze powołanie. Miriam i Aaron pytali: „Czy PAN przemawiał tylko przez Mojżesza? Czy nie przemawiał też przez nas?” (2I mówili: Czy PAN przemawiał tylko przez Mojżesza? Czy nie przemawiał też przez nas? A PAN to usłyszał.Lb 12:2 UBG), a Korach zarzucił Mojżeszowi i Aaronowi: „Bierzecie zbyt dużo na siebie!” (3Zebrali się oni przeciw Mojżeszowi i Aaronowi i powiedzieli do nich: Bierzecie zbyt dużo na siebie! Przecież całe to zgromadzenie, wszyscy oni są święci i wśród nich jest PAN. Dlaczego więc wynosicie się ponad zgromadzenie PANA?Lb 16:3 UBG). Szacunek dla tych, których Bóg namaścił, chroni nas przed tą samą pokusą.

Od czego zacząć?

  1. Przyjdź do Jezusa z tym, co wiesz o sobie. Jeśli jest grzech, który znasz, nazwij go i przyjmij przebaczenie (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Obmycie jest przed olejkiem.
  2. Poproś Ojca o Ducha Świętego prostymi słowami (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG) i podziękuj, zanim cokolwiek poczujesz.
  3. Zapytaj Boga, do czego cię posyła. Zapisz jedno zadanie, które postawił przed tobą teraz: wśród konkretnych ludzi, w pracy, w domu albo w kościele.
  4. Codziennie daj się napełniać Duchem: czytaj Słowo, módl się i bądź posłuszny w jednej drobnej sprawie (18A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;Ef 5:18 UBG).
  5. Jeśli znasz kogoś, przez kogo Bóg działa, bądź przy nim jak Elizeusz przy Eliaszu: ucz się, służ i poproś o modlitwę. Jeśli to ty znasz Boga dłużej, zapytaj Go, komu masz przekazać to, co ci dał (2A co słyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, to powierz wiernym ludziom, którzy będą zdolni nauczać także innych.2 Tm 2:2 UBG).
  6. Bądź tam, gdzie wierzący modlą się razem (25Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.Hbr 10:25 UBG), i przychodź z pragnieniem (37A w ostatnim, wielkim dniu tego święta, Jezus stanął i wołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije.J 7:37 UBG).
  7. Sprawdzaj Pismem to, co słyszysz, jak słuchacze Pawła w Berei (11Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.Dz 17:11 UBG).

Możesz modlić się tak:

Ojcze, Ty namaściłeś Jezusa Duchem Świętym i mocą, a On chodził, czyniąc dobrze. Obmyj mnie i ubierz w Chrystusa. Napełnij mnie Duchem Świętym do tego, co mi wyznaczyłeś. Nie po to, żebym coś znaczył, tylko żeby ludzie wokół mnie usłyszeli dobrą nowinę i odzyskali wolność. Prowadź mnie dziś w tym, co słyszę, co robię i dokąd idę. Amen.

Najczęstsze pytania

Czy namaszczenie to to samo co Duch Święty?

Nie do końca. Duch Święty jest Osobą, a namaszczenie to to, co Bóg robi przez Ducha: ustanawia człowieka do zadania i wyposaża go do niego. Piotr mówi, że Bóg namaścił Jezusa „Duchem Świętym i mocą” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG), więc tym, czym Bóg namaszcza, jest Duch.

Duch Święty mieszka w każdym, kto należy do Chrystusa (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG), uczy go (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG) i uzdalnia do tego, do czego Bóg go posłał. Więcej o Nim jest w artykule Duch Święty.

Czym różni się namaszczenie od chrztu w Duchu Świętym?

Słowo „namaszczenie” znaczy więcej. Mówi o tym, że Bóg wybiera człowieka do zadania i daje mu do niego Ducha. Chrzest w Duchu Świętym to chwila, w której Jezus napełnia człowieka Duchem i daje mu moc do świadectwa (11Ja was chrzczę wodą ku pokucie; ten zaś, który idzie za mną, jest mocniejszy ode mnie; nie jestem godny nosić mu obuwia. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem.Mt 3:11 UBG; 5Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.Dz 1:5 UBG; 8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG). W Dziejach Apostolskich często towarzyszy mu mówienie językami (4I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.Dz 2:4 UBG; 6A kiedy Paweł położył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.Dz 19:6 UBG), a potem przychodzą kolejne napełnienia (31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:31 UBG).

Czy to osobne przeżycie i czy jest warunkiem zbawienia, wyjaśniamy pod artykułem Kim jestem w Chrystusie Chrzest w Duchu Świętym. Jeśli jeszcze tego nie przeżyłeś, poproś o to Ojca prostymi słowami (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG).

Czy namaszczenie da się poczuć?

Czasem tak, ale uczucie nie jest miarą. Kiedy dotknęła Go chora kobieta, Jezus powiedział: „poczułem, że moc wyszła ze mnie” (46Jezus jednak powiedział: Ktoś mnie dotknął, bo poczułem, że moc wyszła ze mnie.Łk 8:46 UBG). Uczniowie w dniu Pięćdziesiątnicy, czyli zesłania Ducha Świętego, usłyszeli szum i zobaczyli języki jakby z ognia (2Nagle powstał odgłos z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli.3Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich.Dz 2:2-3 UBG). A Samson, kiedy odeszła od niego Boża moc, „nie wiedział, że PAN odstąpił od niego” (20I powiedziała: Filistyni nad tobą, Samsonie! A gdy się obudził ze snu, powiedział: Wyjdę jak poprzednio i otrząsnę się. Lecz nie wiedział, że PAN odstąpił od niego.Sdz 16:20 UBG).

To, co czujesz, może też brać się z nastroju, z muzyki albo ze zmęczenia. Namaszczenie poznaje się po tym, co Bóg przez człowieka robi, i po owocu w jego życiu (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG; 16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?Mt 7:16 UBG). Jeśli nic nie czujesz, nie znaczy to, że nic się nie stało. A jeśli coś poczujesz, nie musisz od razu wiedzieć, co to znaczy. Owoc pokaże to z czasem.

Czy można prosić o napełnienie Duchem Świętym, skoro już Go mam?

Tak. Uczniowie, napełnieni Duchem w Jerozolimie, później znowu modlili się o odwagę i znaki, „i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym” (29A teraz, Panie, spójrz na ich groźby i daj twoim sługom z całą odwagą głosić twoje słowo;30Gdy ty wyciągniesz swoją rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię twego świętego Syna, Jezusa.31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:29-31 UBG). Paweł pisał do wierzących w Efezie, że modli się, aby Ojciec „dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego” (17Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego;Ef 1:17 UBG).

Nie prosisz dlatego, że Ducha nie masz. Prosisz, bo potrzebujesz Go do tego, co masz dziś przed sobą. Korzystaj z tego, co już dostałeś, i proś o więcej (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG; 18A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;Ef 5:18 UBG).

Co znaczy „podwójna porcja” namaszczenia?

Elizeusz poprosił Eliasza: „niech spocznie na mnie podwójna część twojego ducha” (9A gdy przeszli, Eliasz powiedział do Elizeusza: Proś o to, co mam dla ciebie uczynić, zanim będę od ciebie zabrany. Elizeusz odpowiedział: Proszę, niech spocznie na mnie podwójna część twojego ducha;2 Krl 2:9 UBG). W Prawie Mojżesza podwójną część majątku dostawał pierworodny syn (17Ale za pierworodnego uzna syna znienawidzonej, dając mu podwójną część wszystkiego, co ma, gdyż on jest początkiem jego siły, jemu przysługuje prawo pierworództwa.Pwt 21:17 UBG). Elizeusz prosił więc o część syna i dziedzica, który przejmie dzieło ojca. Dostał to, o co prosił: „Duch Eliasza spoczął na Elizeuszu” (15A gdy synowie proroków, którzy byli w Jerychu, zobaczyli go z naprzeciwka, powiedzieli: Duch Eliasza spoczął na Elizeuszu. Wyruszyli mu więc naprzeciw i pokłonili mu się aż do ziemi.2 Krl 2:15 UBG).

Eliasz nie obiecał, że da mu to sam. Odpowiedział, że to trudna rzecz, i podał znak, który zależał od Boga: „Jeśli mnie zobaczysz, gdy będę zabierany od ciebie, tak ci się stanie” (10On zaś powiedział: Poprosiłeś o trudną rzecz. Jeśli mnie zobaczysz, gdy będę zabierany od ciebie, tak ci się stanie. Lecz jeśli nie, to się nie stanie.2 Krl 2:10 UBG). O taki dar prosi się więc Boga, nawet jeśli przychodzi przez człowieka. Elizeusz poprosił o niego, kiedy był blisko Boga i blisko człowieka, przez którego Bóg działał.

Czy namaszczenie można komuś przekazać przez nałożenie rąk?

Tak, Bóg często daje je przez ludzi. Mojżesz położył ręce na Jozuem, a Jozue „był pełen ducha mądrości” (9A Jozue, syn Nuna, był pełen ducha mądrości, bo Mojżesz włożył na niego swoje ręce. I synowie Izraela byli mu posłuszni i czynili tak, jak PAN nakazał Mojżeszowi.Pwt 34:9 UBG). Eliasz zarzucił płaszcz na Elizeusza (19Odszedł więc stamtąd i znalazł Elizeusza, syna Szafata, gdy orał. Dwanaście zaprzęgów wołów szło przed nim, a on był przy dwunastym. Eliasz przeszedł obok niego i wrzucił na niego swój płaszcz.1 Krl 19:19 UBG), a apostołowie kładli ręce na nowych wierzących, „a oni otrzymywali Ducha Świętego” (17Wtedy kładli na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego.Dz 8:17 UBG). Tymoteusz dostał dar „przez nałożenie moich rąk”, jak pisze Paweł (6Z tego powodu przypominam ci, abyś rozniecił dar Boży, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk.2 Tm 1:6 UBG).

Człowiek przekazuje tylko to, co daje Bóg. Dlatego robi to na Boże słowo i po modlitwie (2A gdy jawnie pełnili służbę Panu i pościli, powiedział im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem.3Wtedy po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce i wyprawili ich.Dz 13:2-3 UBG), bez pośpiechu (22Rąk na nikogo pospiesznie nie wkładaj ani nie bądź uczestnikiem cudzych grzechów. Siebie samego zachowaj czystym.1 Tm 5:22 UBG) i darmo (8Uzdrawiajcie chorych, oczyszczajcie trędowatych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie demony. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.Mt 10:8 UBG). Więcej o tym piszemy w części „Jak Bóg przekazuje namaszczenie przez ludzi?”.

Czy to, co Bóg daje przez ludzi, przychodzi od razu?

Często tak. Siedemdziesięciu starszych zaczęło prorokować, kiedy spoczął na nich Duch (25Wtedy PAN zstąpił w obłoku i przemówił do niego. Potem wziął z ducha, który był na nim, i dał go siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, prorokowali i nie przestali.Lb 11:25 UBG). Elizeusz rozdzielił Jordan w dniu, w którym podniósł płaszcz Eliasza (14I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, uderzył nim wody i powiedział: Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza? Również gdy on uderzył nim wody, rozdzieliły się na dwie strony. I Elizeusz przeszedł.2 Krl 2:14 UBG). W Efezie, kiedy Paweł położył ręce na uczniach, od razu „mówili językami, i prorokowali” (6A kiedy Paweł położył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.Dz 19:6 UBG). Kiedy Samuel namaścił Saula, Bóg „przemienił mu serce na inne i w tym dniu spełniły się wszystkie te znaki” (9I kiedy odwrócił się, aby odejść od Samuela, Bóg przemienił mu serce na inne i w tym dniu spełniły się wszystkie te znaki.1 Sm 10:9 UBG).

Dar może przyjść od razu, a rośnie, kiedy się go używa. Paweł pisze do Tymoteusza: „Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie” (14Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych.1 Tm 4:14 UBG). Na całe zadanie czasem trzeba jednak poczekać. Dawid po namaszczeniu jeszcze wrócił do owiec, a królem nad całym Izraelem został po latach (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG; 19Saul wysłał więc posłańców do Jessego i powiedział: Poślij do mnie swego syna Dawida, który jest przy trzodzie.1 Sm 16:19 UBG; 3Wszyscy starsi Izraela przyszli więc do króla do Hebronu i król Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM, a oni namaścili Dawida na króla nad Izraelem.2 Sm 5:3 UBG).

Od kogo przyjmować modlitwę z nałożeniem rąk?

Od ludzi, których życie i naukę znasz i przez których Bóg już działa. Jezus mówi: „Po ich owocach poznacie ich” (16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?Mt 7:16 UBG). Znajomość działa w obie strony. Paweł znał Tymoteusza, a bracia z Listry i Ikonium „dawali o nim dobre świadectwo” (2Bracia z Listry i Ikonium dawali o nim dobre świadectwo.Dz 16:2 UBG). W Antiochii ręce nałożyli ludzie, którzy razem służyli Panu i pościli, i zrobili to po słowie od Ducha Świętego (2A gdy jawnie pełnili służbę Panu i pościli, powiedział im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem.3Wtedy po poście i modlitwie nałożyli na nich ręce i wyprawili ich.Dz 13:2-3 UBG).

Bóg daje Ducha także wprost, bez nałożenia rąk. Na ludzi w domu rzymskiego setnika Korneliusza Duch zstąpił, kiedy Piotr jeszcze mówił (44A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy.Dz 10:44 UBG). Zawsze możesz prosić Ojca sam, prostymi słowami (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG).

Co, jeśli człowiek, przez którego dostałem dar, potem upadł?

Dar nie przestaje być Boży. „Wszelki dar dobry i wszelki dar doskonały pochodzi z góry” (17Wszelki dar dobry i wszelki dar doskonały pochodzi z góry i zstępuje od Ojca światłości, u którego nie ma zmiany ani cienia zmienności.Jk 1:17 UBG). Paweł pisze: „Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże” (29Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.Rz 11:29 UBG). Ten człowiek był tylko tym, przez kogo Bóg dał ci dar. Kiedy prorok Eliasz został zabrany, jego następca Elizeusz zapytał nad Jordanem: „Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza?” (14I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, uderzył nim wody i powiedział: Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza? Również gdy on uderzył nim wody, rozdzieliły się na dwie strony. I Elizeusz przeszedł.2 Krl 2:14 UBG).

Możesz być wdzięczny Bogu za to, co ci przez tego człowieka dał, i jednocześnie nie usprawiedliwiać jego grzechu. Dar poznajesz po owocu i sprawdzasz Pismem, niezależnie od tego, kto go przekazał. Idź dalej, „patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary” (2Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga.Hbr 12:2 UBG).

Czy olejki, chusty i woda „z namaszczeniem” mają moc?

Moc ma Bóg, a przedmiot może być znakiem, przez który On działa. Elizeusz uderzył wodę płaszczem Eliasza (14I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, uderzył nim wody i powiedział: Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza? Również gdy on uderzył nim wody, rozdzieliły się na dwie strony. I Elizeusz przeszedł.2 Krl 2:14 UBG). Chora kobieta dotknęła szaty Jezusa i „natychmiast ustał jej upływ krwi” (29I natychmiast ustał jej upływ krwi, i poczuła w ciele, że została uzdrowiona ze swojej choroby.Mk 5:29 UBG). Przez Pawła Bóg „dokonywał niezwykłych cudów”, tak że chusty z jego ciała kładziono na chorych (11A Bóg dokonywał niezwykłych cudów przez ręce Pawła;12Tak że nawet chustki albo przepaski z jego ciała kładziono na chorych, a choroby ich opuszczały i wychodziły z nich złe duchy.Dz 19:11-12 UBG). Starsi kościoła namaszczają chorego olejem (14Choruje ktoś wśród was? Niech przywoła starszych kościoła i niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imię Pana.Jk 5:14 UBG).

W każdej z tych scen działa Bóg, a człowiek przychodzi z wiarą. Elizeusz zapytał: „Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza?” (14I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z niego, uderzył nim wody i powiedział: Gdzie jest PAN, Bóg Eliasza? Również gdy on uderzył nim wody, rozdzieliły się na dwie strony. I Elizeusz przeszedł.2 Krl 2:14 UBG). Jezus powiedział kobiecie: „twoja wiara cię uzdrowiła” (34A on powiedział do niej: Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby.Mk 5:34 UBG), a Jakub pisze, że chorego uzdrawia „modlitwa wiary” (15A modlitwa wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie. Jeśli zaś popełnił grzechy, będą mu przebaczone.Jk 5:15 UBG). Bożej mocy ani modlitwy się nie sprzedaje: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (8Uzdrawiajcie chorych, oczyszczajcie trędowatych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie demony. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.Mt 10:8 UBG).

Czy trzeba jechać tam, gdzie „jest namaszczenie”?

Nie trzeba. Ojciec daje Ducha tym, którzy Go proszą (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG), a dwaj starsi Izraela, Eldad i Medad, dostali Ducha w obozie, choć „nie przybyli do namiotu” (26Lecz dwaj mężczyźni pozostali w obozie: jeden miał na imię Eldad, a drugi – Medad. Na nich też spoczął duch, bo oni byli wśród spisanych, choć nie przybyli do namiotu. Prorokowali jednak w obozie.Lb 11:26 UBG). Jezus powiedział kobiecie z Samarii: „ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcić Ojca” (21Jezus powiedział do niej: Kobieto, wierz mi, że nadchodzi godzina, gdy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcić Ojca.J 4:21 UBG). Prawdziwi czciciele czczą Go „w duchu i w prawdzie” (23Ale nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca w duchu i w prawdzie. Bo i Ojciec szuka takich, którzy będą go czcić.J 4:23 UBG).

Dobrze jest jednak iść tam, gdzie wierzący modlą się razem i gdzie widać Boże działanie. Pewnego dnia moc Pana była obecna tam, gdzie nauczał Jezus (17Pewnego dnia, gdy nauczał, siedzieli tam też faryzeusze i nauczyciele prawa, którzy się zeszli ze wszystkich miasteczek Galilei, Judei i Jerozolimy. A moc Pana była obecna, aby ich uzdrawiać.Łk 5:17 UBG), a chorych przynoszono do Jerozolimy i „wszyscy zostali uzdrowieni” (16Schodziło się też z okolicznych miast do Jerozolimy mnóstwo ludzi, przynosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy zostali uzdrowieni.Dz 5:16 UBG). Moc ma Bóg, więc przyjdź do Niego z wiarą (34A on powiedział do niej: Córko, twoja wiara cię uzdrowiła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby.Mk 5:34 UBG). Potem patrz na owoc w swoim życiu (16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?Mt 7:16 UBG). Więcej o tym piszemy w części „Tam, gdzie działa Duch”.

Co znaczy „świeże namaszczenie”?

To wyrażenie pochodzi z jednego wersetu: „będę namaszczony świeżym olejem” (10Ale mój róg wzniesiesz jak u jednorożca, będę namaszczony świeżym olejem.Ps 92:10 UBG). Świeży olej to olej z nowego tłoczenia. Psalm mówi o tym, że Bóg wciąż odnawia siły człowieka.

Nowy Testament mówi o tym słowami „bądźcie napełnieni Duchem” (18A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;Ef 5:18 UBG). To polecenie na każdy dzień: dawaj się napełniać tak jak uczniowie, którzy zostali napełnieni ponownie (31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:31 UBG). Świeżość przychodzi z codziennego życia z Bogiem.

Dlaczego Jezus potrzebował namaszczenia, skoro jest Bogiem?

Bo stał się człowiekiem. Syn był „w postaci Boga”, ale „ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi” (6Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;7Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;Flp 2:6-7 UBG). Chrystusem, czyli Namaszczonym, nazwał Go anioł już w dniu narodzenia (11Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.Łk 2:11 UBG), a Symeon rozpoznał w niemowlęciu „Chrystusa Pańskiego” (26I objawił mu Bóg przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pańskiego.27Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni. A gdy rodzice wnosili dziecko – Jezusa, aby postąpić z nim według zwyczaju prawa;28Wtedy on, wziąwszy go na ręce, chwalił Boga i mówił:Łk 2:26-28 UBG). Nad Jordanem nie stał się kimś innym. Został namaszczony do służby (18Duch Pana nade mną, ponieważ namaścił mnie, abym głosił ewangelię ubogim, posłał mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, abym uwięzionym zwiastował wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność;Łk 4:18 UBG; 38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG).

Jako człowiek żył w zależności od Ojca: „Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec” (19Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec. Co bowiem on czyni, to i Syn czyni tak samo.J 5:19 UBG). Pokazał w ten sposób drogę swoim uczniom. Ten sam Duch, który spoczął na Nim, jest dany nam (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;17Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.J 14:16-17 UBG).

Skąd mam wiedzieć, do czego Bóg mnie posyła?

Zacznij od tego, co Bóg już postawił przed tobą. Dawid po namaszczeniu wrócił do owiec, a potem grał przygnębionemu królowi (18Jeden ze sług odpowiedział: Oto widziałem syna Jessego Betlejemity, który umie grać. Jest to dzielny wojownik, człowiek waleczny, roztropny i przystojny, a PAN jest z nim.19Saul wysłał więc posłańców do Jessego i powiedział: Poślij do mnie swego syna Dawida, który jest przy trzodzie.20Wtedy Jesse wziął osła, chleb, bukłak wina oraz jedno koźlę i posłał to wszystko Saulowi przez swego syna Dawida.21I Dawid przybył do Saula, i stanął przed nim. Ten ukochał go bardzo i Dawid został jego giermkiem.22Potem Saul posłał do Jessego, mówiąc: Proszę, niech Dawid stoi przede mną, bo znalazł łaskę w moich oczach.23A gdy zły duch od Boga zstępował na Saula, Dawid brał harfę i grał swą ręką melodię. Wtedy Saul doznawał ulgi i czuł się lepiej, a zły duch odchodził od niego.1 Sm 16:18-23 UBG). Samuel powiedział Saulowi: „czyń wszystko, co zdoła zrobić twoja ręka, gdyż Bóg jest z tobą” (7A gdy te znaki spełnią się na tobie, czyń wszystko, co zdoła zrobić twoja ręka, gdyż Bóg jest z tobą.1 Sm 10:7 UBG).

Patrz, gdzie twoja służba przynosi ludziom dobro, i słuchaj tych, którzy znają cię najlepiej. W Antiochii Duch Święty wskazał Barnabę i Saula, późniejszego apostoła Pawła, przez wspólnotę, która razem służyła Panu i pościła (2A gdy jawnie pełnili służbę Panu i pościli, powiedział im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem.Dz 13:2 UBG). Pismo mówi o różnych darach w jednym ciele, czyli w kościele (4Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, ale nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność;5Tak my, chociaż liczni, jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, ale z osobna jesteśmy członkami jedni drugich.6Mamy więc różne dary według łaski, która nam jest dana: jeśli ktoś ma dar prorokowania, niech go używa stosownie do miary wiary;Rz 12:4-6 UBG), więc twoje zadanie nie musi wyglądać jak cudze.

Czy Bóg może namaścić kogoś, kto Go nie zna?

Pismo nazywa pomazańcem perskiego króla Cyrusa: „Tak mówi PAN do swego pomazańca Cyrusa” (1Tak mówi PAN do swego pomazańca Cyrusa, którego prawicę ująłem, by podbić przed nim narody, rozpinać biodra królów i otworzyć przed nim wrota, a bramy nie będą zamknięte.Iz 45:1 UBG). Bóg dodaje: „Przepasałem cię, chociaż mnie nie znałeś” (5Ja jestem PANEM i nie ma żadnego innego, oprócz mnie nie ma żadnego Boga. Przepasałem cię, chociaż mnie nie znałeś;Iz 45:5 UBG). Cyrus miał pozwolić Żydom wrócić z niewoli i odbudować Jerozolimę (28I o Cyrusie mówię: On jest moim pasterzem, bo wypełni całą moją wolę; i mówię do Jerozolimy: Będziesz odbudowana, a do świątyni: Będziesz założona.Iz 44:28 UBG; 13Ja go wzbudziłem w sprawiedliwości i wyprostuję wszystkie jego drogi. On odbuduje moje miasto i wypuści moich więźniów, nie za okup ani za dar, mówi PAN zastępów.Iz 45:13 UBG).

To pokazuje, że namaszczenie jest do zadania, a nie nagrodą za pobożność. Wierzący dostaje jednak więcej niż Cyrus: Ducha, który w nim mieszka, uczy go prawdy i prowadzi go do Ojca (27Ale to namaszczenie, które otrzymaliście od niego, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył. Lecz jak to namaszczenie uczy was o wszystkim, a jest ono prawdziwe i nie jest kłamstwem i jak was nauczyło, tak w nim pozostaniecie.1 J 2:27 UBG; 14Wszyscy bowiem ci, którzy są prowadzeni przez Ducha Bożego, są synami Bożymi.15Gdyż nie otrzymaliście ducha niewoli, aby znowu się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez którego wołamy: Abba, Ojcze!Rz 8:14-15 UBG).

Kim jest „namaszczony cherubin” z Księgi Ezechiela?

Prorok mówi do króla Tyru: „Ty jesteś namaszczonym cherubinem nakrywającym” (14Ty jesteś namaszczonym cherubinem nakrywającym; ja cię ustanowiłem. Byłeś na świętej górze Boga, przechadzałeś się wśród kamieni ognistych.Ez 28:14 UBG), i dalej: „Byłeś doskonały w swoich drogach od dnia, kiedy zostałeś stworzony, aż znalazła się w tobie nieprawość” (15Byłeś doskonały w swoich drogach od dnia, kiedy zostałeś stworzony, aż znalazła się w tobie nieprawość.Ez 28:15 UBG). Wielu czytelników widzi w tym proroctwie także upadek szatana. Sam tekst tego nie rozstrzyga.

Ten, kogo prorok nazywa namaszczonym cherubinem, upadł, bo przez swoją piękność stał się pyszny (17Uniosło się twoje serce z powodu twojej piękności, znieważyłeś swoją mądrość z powodu twojego blasku. Rzucę cię na ziemię i postawię cię przed królami, aby się tobie przypatrzyli.Ez 28:17 UBG). Namaszczenie nie chroni więc przed pychą. Trzeba pilnować pokory i trzymać się blisko Boga.

Czy kobieta może być namaszczona do służby?

Tak. W dniu zesłania Ducha Świętego Piotr przypomniał słowa proroka Joela: „będą prorokować wasi synowie i córki” i „nawet na moje sługi i służebnice wyleję w tych dniach z mego Ducha” (17I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny.18Nawet na moje sługi i służebnice wyleję w tych dniach z mego Ducha i będą prorokować.Dz 2:17-18 UBG). W gronie, które czekało na Ducha, były kobiety (14Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie i prośbach razem z kobietami, z Marią, matką Jezusa, i jego braćmi.Dz 1:14 UBG), a Duch zstąpił na wszystkich (4I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.Dz 2:4 UBG).

Filip ewangelista miał cztery córki, „które prorokowały” (9A miał on cztery córki, dziewice, które prorokowały.Dz 21:9 UBG). Duch daje dary „każdemu” dla wspólnego pożytku (7A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku.1 Kor 12:7 UBG), także kobietom.

Co z ludźmi, którzy mówią o sobie, że mają wyjątkowe namaszczenie?

Patrz na owoc i na to, komu oddają chwałę. Jezus uprzedził, że pojawią się „fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy” i będą czynić wielkie znaki (24Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych.Mt 24:24 UBG).

Ludzie Boży w Dziejach Apostolskich nie przyjmowali czci, którą ktoś chciał im oddać. Piotr podniósł Korneliusza z kolan: „Wstań, ja też jestem człowiekiem” (26Lecz Piotr podniósł go, mówiąc: Wstań, ja też jestem człowiekiem.Dz 10:26 UBG), a Paweł i Barnaba rozdarli szaty, kiedy tłum chciał im składać ofiary (14Gdy usłyszeli o tym apostołowie Barnaba i Paweł, rozdarli swoje szaty i wpadli między tłum, wołając;15Ludzie, co robicie? My też jesteśmy ludźmi, podlegamy tym samym doznaniom co wy. Głosimy wam, abyście się odwrócili od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo, ziemię, morze i wszystko, co się w nich znajduje.Dz 14:14-15 UBG). Paweł pisał o sobie i o Apollosie, że są „tylko sługami” (5Kim bowiem jest Paweł? Kim Apollos? Tylko sługami, przez których uwierzyliście, a to tak, jak każdemu dał Pan.1 Kor 3:5 UBG).

Pismo ma na to też przypowieść. Kiedy drzewa szukały króla, oliwka, figowiec i winorośl nie chciały zostawić swojego owocu, żeby panować nad innymi (8Zebrały się drzewa, aby namaścić nad sobą króla. I powiedziały do oliwki: Króluj nad nami.9Lecz oliwka odpowiedziała: Czy mam porzucić swój tłuszcz, przez który czci się Boga i ludzi, i pójść, aby być postawiona nad drzewami?10Potem drzewa powiedziały do drzewa figowego: Chodź ty i króluj nad nami.11Lecz drzewo figowe odpowiedziało im: Czy mam porzucić swoją słodycz i wyborny owoc i pójść, aby być postawione nad drzewami?12Następnie drzewa powiedziały do winorośli: Chodź ty i króluj nad nami.13Lecz winorośl odpowiedziała im: Czy mam porzucić swój moszcz, który cieszy Boga i ludzi, i pójść, aby być postawiona nad drzewami?Sdz 9:8-13 UBG). Zgodził się dopiero oset: „Jeśli naprawdę chcecie namaścić mnie na króla nad sobą, chodźcie i chrońcie się w moim cieniu” (15A oset odpowiedział drzewom: Jeśli naprawdę chcecie namaścić mnie na króla nad sobą, chodźcie i chrońcie się w moim cieniu. A jeśli nie, niech ogień wyjdzie z ostu i spali cedry libańskie.Sdz 9:15 UBG). Oset nie miał cienia, a obiecał go innym. Dlatego słowa o namaszczeniu sprawdzasz owocem (16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?Mt 7:16 UBG).

Czy za modlitwę albo udzielenie namaszczenia można brać pieniądze?

Nie. Jezus posłał uczniów ze słowami: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (8Uzdrawiajcie chorych, oczyszczajcie trędowatych, wskrzeszajcie umarłych, wypędzajcie demony. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie.Mt 10:8 UBG). Szymon z Samarii zobaczył, że „Duch Święty był udzielany przez nakładanie rąk apostołów”. Przyniósł pieniądze i usłyszał od Piotra: „Niech zginą z tobą twoje pieniądze, bo sądziłeś, że dar Boży można nabyć za pieniądze” (18A gdy Szymon zobaczył, że Duch Święty był udzielany przez nakładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze;19Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby ten, na kogo nałożę ręce, otrzymał Ducha Świętego.20I powiedział mu Piotr: Niech zginą z tobą twoje pieniądze, bo sądziłeś, że dar Boży można nabyć za pieniądze.Dz 8:18-20 UBG).

Ofiara na kościół i na utrzymanie tych, którzy głoszą ewangelię, to co innego. Już kapłani dostawali swoją część z ofiar ze względu na swoje namaszczenie (8PAN mówił dalej do Aarona: Oto dałem tobie pod straż moje ofiary wzniesione ze wszystkich poświęconych rzeczy synów Izraela. Z powodu namaszczenia dałem je tobie i twoim synom prawem wieczystym.Lb 18:8 UBG), a Paweł pisze, że Pan postanowił, „aby ci, którzy ewangelię głoszą, z ewangelii żyli” (14Tak też Pan postanowił, aby ci, którzy ewangelię głoszą, z ewangelii żyli.1 Kor 9:14 UBG). Taka ofiara nie jest jednak warunkiem modlitwy ani ceną za dar Ducha.

Czy „Nie dotykajcie moich pomazańców” znaczy, że nie wolno upominać przywódców?

Nie. W psalmie te słowa chronią garstkę wędrowców, Abrahama, Izaaka i Jakuba, przed królami, którzy mogli ich skrzywdzić (12Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.13I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;14Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc:15Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.Ps 105:12-15 UBG). Nie zakazują pytań ani upomnienia. Natan upomniał namaszczonego króla Dawida (7Wtedy Natan powiedział do Dawida: Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja cię namaściłem, abyś był królem nad Izraelem, i ja cię wybawiłem z rąk Saula;2 Sm 12:7 UBG), a Paweł upomniał Piotra (11A gdy Piotr przybył do Antiochii, sprzeciwiłem mu się w twarz, bo był godny nagany.12Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami. Gdy zaś oni przyszli, odsunął się i odłączył, obawiając się tych, którzy byli z obrzezania.13A razem z nim obłudnie postępowali i inni Żydzi, tak że i Barnaba dał się wciągnąć w tę ich obłudę.14Lecz gdy zobaczyłem, że nie postępują zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem Piotrowi wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, żyjesz po pogańsku, a nie po żydowsku, czemu przymuszasz pogan, aby żyli po żydowsku?Ga 2:11-14 UBG).

Pismo podaje też, jak to robić: oskarżenie wobec starszego w kościele wymaga dwóch albo trzech świadków, a tego, kto naprawdę grzeszy, upomina się przy wszystkich (19Nie przyjmuj oskarżenia przeciwko starszemu, chyba że na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków.20A tych, którzy grzeszą, strofuj w obecności wszystkich, aby i inni się bali.1 Tm 5:19-20 UBG). Jeśli ktoś każe ci milczeć o krzywdzie, przeczytaj w artykule Przebaczenie Milczenie, które szkodzi.

Historia zmian

  1. Jaśniej o dwóch znaczeniach chrztu w Duchu Świętym i o tym, co stało się w Samarii.
  2. Nowa część o tym, jak Bóg dotyka ludzi tam, gdzie działa Duch, nowe pytanie o to, czy trzeba gdzieś jechać po namaszczenie.
Pobierz PDF

Chcesz o tym porozmawiać?

Spotykamy się w grupach domowych w Rzeszowie. Możesz przyjść i zapytać.

Kontakt