Rozmowa z Bogiem toczyła się w domu Korneliusza na dwa sposoby. Korneliusz był rzymskim setnikiem, czyli dowódcą stu żołnierzy, i mieszkał w Cezarei, portowym mieście w ziemi Izraela. Nie znał jeszcze ewangelii, ale znał Boga Izraela: „Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga” (2Pobożny i bojący się Boga wraz z całym swoim domem. Dawał on wielkie jałmużny ludowi i zawsze modlił się do Boga.Dz 10:2 UBG). Pewnego popołudnia zobaczył anioła, który przyniósł mu taką wiadomość:
A on uważnie patrzył na niego i będąc przestraszonym, zapytał: Co, Panie? I odpowiedział mu: Twoje modlitwy i jałmużny dotarły przed oblicze Boga jako przypomnieniePrzypis 1Po grecku μνημόσυνον (mnemosynon): pamiątka, coś, co ma przypominać. Tym samym słowem grecki przekład Starego Testamentu nazywa garść ofiary, którą kapłan spalał na ołtarzu..
Dz 10:4
Bóg zapamiętał więc nie tylko modlitwy Korneliusza. Zapamiętał też to, co ten człowiek dawał ubogim.
Rozmowa z Bogiem to wszystko, czym człowiek zwraca się do Boga albo coś Mu przekazuje. Jest w niej modlitwa, ale są też myśli, zwykłe słowa, czyny, gesty i cisza. Modlitwa jest w tej rozmowie bardzo ważna. Nie jest jednak jedyną drogą, którą coś od nas dochodzi do Boga.
Trzy rzeczy, które Ojciec widzi w ukryciu
Jezus też pokazuje modlitwę i jałmużnę jako dwie osobne sprawy. W Kazaniu na Górze, najdłuższej Jego mowie zapisanej przez Mateusza, omawia jedną po drugiej trzy sprawy. Są to jałmużna, czyli to, co dajesz ubogim (1Pilnujcie się, abyście waszej jałmużny nie dawali przed ludźmi po to, aby was widzieli, inaczej nie będziecie mieli nagrody u waszego Ojca, który jest w niebie.2Dlatego, gdy dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak to robią obłudnicy w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę.3Ale ty, gdy dajesz jałmużnę, niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa;4Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:1-4 UBG), modlitwa (5A gdy się modlisz, nie bądź jak obłudnicy. Oni bowiem chętnie modlą się, stojąc w synagogach i na rogach ulic, aby ludzie ich widzieli. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę.6Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.7A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; oni bowiem sądzą, że ze względu na swoją wielomówność będą wysłuchani.8Nie bądźcie do nich podobni, gdyż wasz Ojciec wie, czego potrzebujecie, zanim go poprosicie.9Wy więc tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię.10Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie.11Daj nam dzisiaj naszego powszedniego chleba.12I przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili.13I nie wystawiaj nas na pokusę, ale wybaw nas od złego; twoje bowiem jest królestwo, moc i chwała na wieki. Amen.14Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy wasz Ojciec niebieski.15Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, to i wasz Ojciec nie przebaczy wam waszych przewinień.Mt 6:5-15 UBG) i post (16A gdy pościcie, nie miejcie twarzy smutnej jak obłudnicy; szpecą bowiem swoje twarze, aby ludzie widzieli, że poszczą. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę.17Ale ty, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz;18Aby nie ludzie widzieli, że pościsz, lecz twój Ojciec, który jest w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:16-18 UBG). Zaczyna od jałmużny.
Pilnujcie się, abyście waszej jałmużny nie dawali przed ludźmi po to, aby was widzieli, inaczej nie będziecie mieli nagrody u waszego Ojca, który jest w niebie. Dlatego, gdy dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak to robią obłudnicyPrzypis 2Po grecku ὑποκριτής (hypokrites): aktor, który gra rolę przed widownią. w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę powiadam wam: Odbierają swoją nagrodę. Ale ty, gdy dajesz jałmużnę, niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa; Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.
Mt 6:1-4
Przy każdej z trzech rzeczy pada to samo zdanie: „twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie” (4Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:4 UBG; 6Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:6 UBG; 18Aby nie ludzie widzieli, że pościsz, lecz twój Ojciec, który jest w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:18 UBG). Jezus nie mówi, że jałmużna i post są rodzajami modlitwy. Stawia je obok niej jako osobne drogi do Ojca. Łączy je jedno: robi się je przed Bogiem, a nie przed widownią.
Prorok Izajasz łączy te drogi jeszcze mocniej. Bóg pyta przez niego, jaki post sobie wybrał, i sam odpowiada: „Dzielić swój chleb z głodnym i ubogich wygnańców wprowadzić do swego domu” (7Dzielić swój chleb z głodnym i ubogich wygnańców wprowadzić do swego domu, a widząc nagiego, przyodziać go i nie ukrywać się przed nikim, kto jest twoim ciałem?Iz 58:7 UBG). Zaraz potem obiecuje: „Wtedy będziesz wzywał, a PAN wysłucha” (9Wtedy będziesz wzywał, a PAN wysłucha; zawołasz, a odpowie: Oto jestem. Jeśli usuniesz spośród siebie jarzmo, przestaniesz wytykać palcem i mówić nieprawości;Iz 58:9 UBG). Post, chleb dany głodnemu i wołanie do Boga idą tu razem.
Pismo pokazuje też inne rzeczy, które dochodzą do Boga, choć nie nazywa ich modlitwą. Bóg zna myśli, zanim staną się słowem (2Wiesz, kiedy siedzę i wstaję, z daleka znasz moje myśli.3Otaczasz moją ścieżkę i spoczynek, wszystkie moje drogi są ci znane.4Zanim na moim języku pojawi się słowo, ty, PANIE, już je znasz.Ps 139:2-4 UBG). Słyszy, jak wierzący rozmawiają między sobą (16Wtedy rozmawiali o tym między sobą ci, którzy się bali PANA. PAN zobaczył to i usłyszał, i napisano księgę wspomnień przed nim z powodu tych, którzy się boją PANA i rozmyślają o jego imieniu.Ml 3:16 UBG). Usłyszał Izraela w niewoli, kiedy ludzie „wzdychali i wołali” (23Po dłuższym czasie umarł król Egiptu, a synowie Izraela wzdychali i wołali z powodu niewoli. Ich wołanie z powodu niewoli dotarło do Boga.24Bóg usłyszał ich jęk i wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.Wj 2:23-24 UBG). A to, co zrobisz dla jednego z najmniejszych braci Jezusa, On przyjmuje tak, jakbyś zrobił to Jemu (40A król im odpowie: Zaprawdę powiadam wam: To, co uczyniliście jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnie uczyniliście.Mt 25:40 UBG). To dobra wiadomość. Dobro zrobione w ukryciu nie ginie, a myśl skierowana do Boga w środku pracy dochodzi do Niego tak samo jak modlitwa w zamkniętym pokoju.
Jedni mówią, że skoro tak, to wszystko jest modlitwą: czytanie Pisma, posłuszeństwo, dobre uczynki. Intencja jest dobra, bo całe życie ma być przed Bogiem. Jezus jednak w Mt 6 oddziela modlitwę od jałmużny i postu, a anioł mówi Korneliuszowi o modlitwach i o jałmużnach. Jeśli wszystko nazwiemy modlitwą, trudno będzie komuś powiedzieć, żeby się modlił.
Modlitwa nie traci przez to znaczenia. Ma swoje zadania, których nic innego nie przejmie, i opisuje je artykuł Modlitwa Czym jest modlitwa. Tutaj chodzi o resztę: o to, co Bóg widzi i słyszy przez cały dzień, także wtedy, kiedy nie klęczysz.
Bóg jest duchem, więc spotkanie dzieje się w duchu
Przy studni w Samarii kobieta powiedziała Jezusowi, że jej przodkowie czcili Boga na pobliskiej górze, a Żydzi każą Go czcić w Jerozolimie (20Nasi ojcowie na tej górze czcili Boga, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy go czcić.J 4:20 UBG). Jezus przeniósł rozmowę z miejsca na to, kim jest Bóg: „Bóg jest duchem, więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie” (24Bóg jest duchem, więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie.J 4:24 UBG).
Skoro Bóg jest duchem, spotkanie z Nim dzieje się w duchu człowieka, czyli w jego najgłębszym wnętrzu, a nie w samych uczuciach. Duch Święty „poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi” (16Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.Rz 8:16 UBG). Dreszcze, łzy albo ciepło w dłoniach mogą przyjść i nie ma w nich nic złego. Nie są jednak miarą Bożej obecności. Kto szuka Boga w odczuciach ciała, w dniu bez odczuć uzna, że Bóg go ominął.
Bóg patrzy na człowieka inaczej niż my. „Człowiek patrzy na to, co jest przed oczami, ale PAN patrzy na serce” (7Lecz PAN powiedział do Samuela: Nie patrz na jego urodę ani na jego wysoki wzrost, gdyż go odrzuciłem. PAN bowiem nie patrzy na to, na co patrzy człowiek, bo człowiek patrzy na to, co jest przed oczami, ale PAN patrzy na serce.1 Sm 16:7 UBG). Żyjemy w ciele i ciało nas ogranicza, ale to, co niewidzialne, jest ważniejsze: „To bowiem, co widzialne, jest doczesne, to zaś, co niewidzialne, jest wieczne” (18Gdy nie patrzymy na to, co widzialne, lecz na to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, jest doczesne, to zaś, co niewidzialne, jest wieczne.2 Kor 4:18 UBG). Dlatego w rozmowie z Bogiem najwięcej znaczy to, co dzieje się w duchu.
Prawa duchowe: co to znaczy?
Zwrot „prawa duchowe” każdy rozumie trochę inaczej, więc najpierw powiedzmy, co znaczy w tym artykule. Bóg jest sprawiedliwy, a świat, który stworzył, ma swój porządek. Przez proroka Jeremiasza Bóg mówi, że sam ustalił prawa dla nieba i ziemi, i porównuje z nimi pewność swojej obietnicy (25Tak mówi PAN: Jeśli nie istnieje moje przymierze z dniem i nocą i jeśli nie ustaliłem praw dla niebios i ziemi;26Wtedy potomstwo Jakuba i Dawida, mego sługi, odrzucę, aby nie brać z jego rodu tych, którzy mieliby panować nad potomstwem Abrahama, Izaaka i Jakuba. Odwrócę bowiem ich niewolę i zlituję się nad nimi.Jr 33:25-26 UBG). Te prawa badają dziś fizyka i chemia. Tak samo Bóg ustalił zależności w świecie ducha. Apostoł Paweł pisze, że to, co w Bogu niewidzialne, widać „przez to, co stworzone” (20To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.Rz 1:20 UBG).
Prawa duchowe to co innego niż Prawo Mojżesza, czyli przykazania i przepisy, które Bóg dał Izraelowi na górze Synaj. Tamto Prawo miało pokazać człowiekowi jego grzech, bo „przez prawo jest poznanie grzechu” (20Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało w jego oczach, gdyż przez prawo jest poznanie grzechu.Rz 3:20 UBG). Paweł pisze też, że Prawo było „naszym pedagogiem do Chrystusa” (24Tak więc prawo było naszym pedagogiem do Chrystusa, abyśmy z wiary byli usprawiedliwieni.Ga 3:24 UBG). W czasach Pawła pedagogiem nazywano opiekuna, który odprowadzał dziecko do nauczyciela. Prawa duchowe nie są listą przepisów. To zależności, które działają w świecie, bo tak urządził go Bóg. Paweł używa słowa „prawo” także w tym sensie, kiedy pisze o tym, co dzieje się w człowieku:
Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.
Rz 8:2
Dwie takie zależności Pismo podaje wprost. Pierwsza to siew i żniwo: „Co bowiem człowiek sieje, to też żąć będzie” (7Nie łudźcie się, Bóg nie da się z siebie naśmiewać. Co bowiem człowiek sieje, to też żąć będzie.Ga 6:7 UBG), a „jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone” (2Jakim bowiem sądem sądzicie, takim będziecie sądzeni, i jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone.Mt 7:2 UBG). Druga dotyczy jedności. Kto łączy się z prostytutką, staje się z nią jednym ciałem, a „Kto zaś się łączy z Panem, jest z nim jednym duchem” (16Czyż nie wiecie, że ten, kto się łączy z nierządnicą, jest z nią jednym ciałem? Dwoje bowiem, mówi on, będą jednym ciałem.17Kto zaś się łączy z Panem, jest z nim jednym duchem.1 Kor 6:16-17 UBG). To, z czym się łączysz, zostawia w tobie ślad.
Prawa duchowe pokazują, jak wielki i sprawiedliwy jest Bóg. Nie są automatem, który działa bez Niego. Bóg stoi nad nimi. Prawo Ducha życia uwalnia spod prawa grzechu i śmierci (2Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.Rz 8:2 UBG), a „miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi” (13Sąd bowiem bez miłosierdzia odbędzie się nad tym, który nie czynił miłosierdzia, a miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi.Jk 2:13 UBG), czyli bierze nad nim górę. Tych praw nie da się więc użyć przeciw Bogu ani zmusić nimi Boga do czegokolwiek. Poznać je to nauczyć się żyć w świecie tak, jak On go urządził.
Syn robi to, co widzi u Ojca
Jak takie życie wygląda, pokazał Jezus. Powiedział o sobie: „Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec” (19Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec. Co bowiem on czyni, to i Syn czyni tak samo.J 5:19 UBG). Innym razem dodał: „Ojciec nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynię to, co mu się podoba” (29A ten, który mnie posłał, jest ze mną. Ojciec nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynię to, co mu się podoba.J 8:29 UBG). Nie podał metody. Pokazał relację: Syn patrzy na Ojca, słucha Go i robi to, co od Niego dostał. Apostoł Jan pisze potem, że kto mówi, że trwa w Jezusie, „powinien sam postępować tak, jak on postępował” (6Kto mówi, że w nim trwa, powinien sam postępować tak, jak on postępował.1 J 2:6 UBG).
Pismo ma na takie codzienne życie z Bogiem własny zwrot. O Henochu, jednym z pierwszych ludzi opisanych w Biblii, mówi, że „chodził z Bogiem” (22Po spłodzeniu Matuzalema Henoch chodził z Bogiem trzysta lat i spłodził synów i córki.Rdz 5:22 UBG). Co znaczy hebrajski czasownik w tym zdaniu, wyjaśnia artykuł Przyjaciel Boga Od czego zacząć.
To, co wpuszczasz: oczy, uszy i ludzie wokół
W Księdze Przysłów jest fragment, który pokazuje życie z Bogiem jako sprawę całego człowieka. Zaczyna się od ucha i oczu: „ku moim naukom nakłoń swe ucho”, „Niech nie schodzą ci z oczu” (20Synu mój, zważaj na moje słowa; ku moim naukom nakłoń swe ucho.21Niech nie schodzą ci z oczu, zachowaj je w głębi twego serca.Prz 4:20-21 UBG). Dalej są serce, usta, znowu oczy i stopy.
Strzeż twego serca z całą pilnością, bo z niego tryska życie. Odsuń od siebie przewrotność ust, oddal od siebie złośliwe wargi. Niech twoje oczy patrzą na wprost, a twoje powieki niech będą zwrócone przed siebie. Uważaj na ścieżkę twoich nóg, aby wszystkie twoje drogi były pewne. Nie zbaczaj ani na prawo, ani na lewo; odwróć twoją nogę od zła.
Prz 4:23-27
Kolejność ma sens. Najpierw to, co wchodzi: ucho i oczy. Potem to, co w środku: serce. Na końcu to, co wychodzi: usta i stopy. Oczy i uszy są jak bramy, przez które coś wchodzi do serca.
Oko, które patrzy w jedną stronę
Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest szczerePrzypis 3Po grecku ἁπλοῦς (haplous): pojedyncze, proste, niepodzielone., całe twoje ciało będzie pełne światła. Jeśli zaś twoje oko jest złe, całe twoje ciało będzie pełne ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, sama ciemność jakaż będzie?
Mt 6:22-23
Szczere oko jest niepodzielone, więc patrzy w jedną stronę. „Złe oko” znaczyło w czasach Jezusa chciwość i zazdrość. Gospodarz z przypowieści o robotnikach w winnicy zapłacił wszystkim po równo, a temu, który narzekał, odpowiedział: „Czy twoje oko jest złe dlatego, że ja jestem dobry?” (15Czyż z tym, co moje, nie wolno mi robić, co chcę? Czy twoje oko jest złe dlatego, że ja jestem dobry?Mt 20:15 UBG). Tuż przed słowami o oku Jezus mówi o skarbach na ziemi, a tuż po nich o tym, że nie da się służyć Bogu i mamonie, czyli pieniądzom (19Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną;20Ale gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną.21Gdzie bowiem jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce.22Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest szczere, całe twoje ciało będzie pełne światła.23Jeśli zaś twoje oko jest złe, całe twoje ciało będzie pełne ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, sama ciemność jakaż będzie?24Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie się trzymał, a drugim pogardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.Mt 6:19-24 UBG). Chodzi więc też o to, za czym goni twój wzrok. To, co oglądasz, karmi to, czego pragniesz. A to, czego pragniesz, kieruje twoim wzrokiem.
Jezus mówi, że to, na co patrzysz, trafia do serca: kto patrzy na kobietę, „aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu” (28Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.Mt 5:28 UBG). Hiob z góry postanowił, na co nie będzie patrzył: „Zawarłem przymierze ze swoimi oczami” (1Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?Hi 31:1 UBG). Dawid też: „Nie będę stawiał przed oczami niegodziwej rzeczy” (3Nie będę stawiał przed oczami niegodziwej rzeczy; nienawidzę czynów ludzi występnych, nie przylgną one do mnie.Ps 101:3 UBG). Przymierze z oczami to dobra nazwa na postanowienie, które dziś dotyczy też telefonu, telewizora i przeglądarki. Takie postanowienie podejmuje się na spokojnie, a nie w chwili pokusy.
Pierwsze spojrzenie bywa przypadkiem. Drugie jest już wyborem. Nie musisz się bać tego, co mignęło ci na ekranie. Ważniejsze jest pytanie: czy do tego wracasz?
Ucho: czego i jak słuchasz?
I powiedział do nich: Uważajcie na to, czego słuchacie. Jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone, a wam, którzy słuchacie, zostanie jeszcze dodane.
Mk 4:24
Łukasz zapisał to zdanie trochę inaczej: „Uważajcie więc, jak słuchacie” (18Uważajcie więc, jak słuchacie. Kto bowiem ma, temu będzie dodane, a kto nie ma, zostanie mu zabrane nawet to, co sądzi, że ma.Łk 8:18 UBG). Marek mówi o tym, czego słuchasz, Łukasz o tym, jak słuchasz. W obu Ewangeliach te słowa padają kilka wersetów po przypowieści o siewcy, czyli o tym, co dzieje się ze Słowem w różnych sercach. Ile uwagi dajesz Słowu, tyle z niego dostaniesz, a nawet więcej.
Działa to w obie strony. Wiara jest ze słuchania (17Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.Rz 10:17 UBG), ale strach też. Kto godzinami słucha wiadomości, kłótni i czarnych scenariuszy, nie powinien się dziwić, że wieczorem ma w sobie więcej lęku niż wiary. Jak zła wieść odbiera odwagę całemu narodowi, pokazuje historia dziesięciu zwiadowców, którzy wrócili z ziemi obiecanej i przestraszyli lud opowieścią o olbrzymach (32I rozpuścili wśród synów Izraela złą wieść o ziemi, którą wyszpiegowali, mówiąc: Ziemia, przez którą przeszliśmy, aby ją zbadać, jest ziemią, która pożera swoich mieszkańców, a wszyscy ludzie, których w niej widzieliśmy, to ludzie wysokiego wzrostu.Lb 13:32 UBG). Opowiada ją artykuł Wiara Co osłabia wiarę.
Ludzie, z którymi spędzasz czas
Psalm 1 opisuje człowieka, który „nie idzie za radą niegodziwych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców” (1Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą niegodziwych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców;Ps 1:1 UBG). Widać tu równię pochyłą: najpierw idziesz, potem przystajesz, w końcu siadasz. „Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry” (20Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.Prz 13:20 UBG). Przestawać z kimś znaczy tu spędzać z nim czas. Paweł dodaje krótko: „Złe rozmowy psują dobre obyczaje” (33Nie łudźcie się. Złe rozmowy psują dobre obyczaje.1 Kor 15:33 UBG). Ludzie, z którymi spędzasz czas, też są bramą. To, o czym rozmawiacie, zostaje w tobie.
Rzeczy same w sobie nie kalają
Tu trzeba postawić granicę, bo ten temat łatwo zamienia się w strach. Jezus mówi:
Nie ma nic z zewnątrz, co wchodząc w człowieka, mogłoby go skalać, ale to, co z niego wychodzi, to kala człowieka.
Mk 7:15
Uczniom wyjaśnił potem, że jedzenie nie wchodzi do serca, „ale do żołądka” (19Nie wchodzi bowiem do jego serca, ale do żołądka i zostaje wydalone do ustępu, oczyszczając wszystkie pokarmy.Mk 7:19 UBG). Mowa jest tu o jedzeniu, ale Jezus sam podaje szerszą zasadę: o wszystkim decyduje serce. To, co wchodzi oczami i uszami, może do serca dojść (28Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.Mt 5:28 UBG). Nie dlatego jednak, że obraz albo dźwięk sam w sobie ma moc kalania. Paweł pisze: „nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste” (14Wiem i jestem przekonany przez Pana Jezusa, że nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste. Tylko dla tego, kto uważa coś za nieczyste, to dla niego jest nieczyste.Rz 14:14 UBG). Bram strzeżemy więc z miłości do Boga i z troski o serce, a nie ze strachu przed rzeczami. Na liście tego, co wychodzi z serca, Jezus wymienia też „oko złe” (22Kradzieże, chciwość, niegodziwość, podstęp, wyuzdanie, oko złe, bluźnierstwo, pycha, głupota.Mk 7:22 UBG). Oko jest i wejściem, i wyjściem.
Jeśli chcesz sprawdzić, jak działa na ciebie to, co oglądasz i czego słuchasz, możesz zrobić próbę jak Daniel i jego przyjaciele. Na dworze króla Babilonu poprosili o dziesięć dni innego jedzenia, a po tych dziesięciu dniach wyglądali lepiej niż reszta młodzieńców (12Poddaj próbie, proszę, twoje sługi przez dziesięć dni. Niech nam dają jarzyny do jedzenia i wodę do picia.13Potem przypatrzysz się naszym twarzom oraz twarzom młodzieńców, którzy jadają pokarm z potraw królewskich, i według tego, co zobaczysz, tak postąpisz ze swoimi sługami.14I posłuchał ich w tej sprawie, i poddał ich próbie przez dziesięć dni.15A po upływie dziesięciu dni okazało się, że ich twarze wyglądały lepiej i ich ciała były tęższe niż wszystkich młodzieńców, którzy jadali pokarm z potraw królewskich.Dn 1:12-15 UBG). Możesz na dziesięć dni odstawić to, co ci szkodzi, i w zamian czytać Słowo. Różnicę zobaczysz sam. Ważne, żeby to była twoja decyzja, a nie cudzy nakaz.
To, co nosisz w sobie: serce i myśli
Serce, z którego tryska życie
Księga Przysłów mówi o sercu jako o źródle: „z niego tryska życie” (23Strzeż twego serca z całą pilnością, bo z niego tryska życie.Prz 4:23 UBG). Serce w Biblii to nie same uczucia. To środek człowieka, w którym myślisz, chcesz, decydujesz i wierzysz. Jezus nazywa je skarbcem: co się do niego odkłada, to potem z niego wychodzi (45Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobre rzeczy, a zły człowiek ze złego skarbca swego serca wydobywa złe rzeczy. Z obfitości serca bowiem mówią jego usta.Łk 6:45 UBG). Ludziom czystego serca obiecuje, że „oni zobaczą Boga” (8Błogosławieni czystego serca, ponieważ oni zobaczą Boga.Mt 5:8 UBG). Czyste serce i bliskość Boga idą w Piśmie razem.
Nikt nie zna do końca własnego serca. „Któż zdoła je poznać?” pyta Jeremiasz (9Najzdradliwsze ponad wszystko jest serce i najbardziej przewrotne. Któż zdoła je poznać?Jr 17:9 UBG). Dlatego najlepsza modlitwa o serce to prośba, żeby zbadał je Bóg: „Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce” (23Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce; wypróbuj mnie i poznaj moje myśli;Ps 139:23 UBG). Najczęściej serce brudzą sprawy z ludźmi: uraza, zazdrość, gorycz, nieprzebaczenie. Mała uraza, którą zostawiasz sobie na później, rośnie latami. Dobrze jest więc co jakiś czas usiąść z Bogiem i zapytać, co się w sercu odłożyło. Artykuł Przebaczenie pokazuje, jak pozbyć się goryczy.
Myśli też są przed Bogiem
Myśl nie jest twoją prywatną sprawą. Bóg zna ją, zanim stanie się słowem.
PANIE, przeniknąłeś mnie i znasz mnie. Wiesz, kiedy siedzę i wstaję, z daleka znasz moje myśli. Otaczasz moją ścieżkę i spoczynek, wszystkie moje drogi są ci znane. Zanim na moim języku pojawi się słowo, ty, PANIE, już je znasz.
Ps 139:1-4
W innym psalmie Dawid prosi: „Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca” (14Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca, PANIE, moja Skało i mój Odkupicielu!Ps 19:14 UBG). Daje Bogu dwie rzeczy: to, co mówi, i to, o czym myśli. Myśl skierowana do Boga jest rozmową z Nim, nawet jeśli nie pada ani jedno słowo. Tak modliła się Anna, matka Samuela: „mówiła w swym sercu i tylko jej wargi się poruszały” (13Lecz Anna mówiła w swym sercu i tylko jej wargi się poruszały, ale jej głosu nie było słychać. Heli sądził więc, że jest pijana.1 Sm 1:13 UBG). Kapłan wziął ją za pijaną, a Bóg ją wysłuchał.
Przed Bogiem są też myśli, których nie pilnujesz, choć wtedy o tym nie pamiętasz. Jezus znał myśli ludzi, którzy nic nie powiedzieli na głos, i zapytał ich: „Dlaczego myślicie złe rzeczy w swoich sercach?” (4Lecz Jezus, znając ich myśli, powiedział: Dlaczego myślicie złe rzeczy w swoich sercach?Mt 9:4 UBG). Myśli są siewem. To, co rozważasz przez cały dzień, wyrośnie potem w słowach i w czynach. Myśl, która przychodzi, nie jest jeszcze grzechem. Kiedy jednak zostaje w tobie za długo, może „począć”. Jakub pisze: „Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a grzech, gdy będzie wykonany, rodzi śmierć” (15Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a grzech, gdy będzie wykonany, rodzi śmierć.Jk 1:15 UBG). Dlatego złej myśli nie zapraszaj na dłużej.
Rozmyślanie to Słowo powtarzane półgłosem
Psalm 1 chwali człowieka, który nad Bożym prawem „rozmyśla we dnie i w nocy” (2Lecz ma upodobanie w prawie PANA i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy.Ps 1:2 UBG). Hebrajskie słowo przetłumaczone jako „rozmyślać” to hagah. Znaczy też „mruczeć, mówić półgłosem”. Tym samym słowem Izajasz opisuje lwa, który ryczy nad swym łupem (4Tak bowiem PAN powiedział do mnie: Jak ryczy lew lub lwiątko nad swym łupem, choć zwoła się przeciwko niemu gromadę pasterzy i nie lęka się ich wrzasku ani nie kuli się przed ich hałasem, tak zstąpi PAN zastępów, aby walczyć o górę Syjon i o jej pagórek.Iz 31:4 UBG). Związek z ustami widać też w Księdze Jozuego. Bóg mówi tam, że księga Prawa ma się nie oddalać „od twoich ust”, a zaraz potem każe: „rozmyślaj o niej we dnie i w nocy” (8Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło.Joz 1:8 UBG).
Medytacja wschodnia zwykle każe opróżnić umysł. Biblijne rozmyślanie napełnia go Słowem. Czytasz werset, powtarzasz go półgłosem, wracasz do niego w ciągu dnia i w nocy, aż zacznie w tobie żyć. Paweł pisze: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie” (16Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie ze wszelką mądrością, nauczajcie i napominajcie się wzajemnie przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, z wdzięcznością śpiewając w waszych sercach Panu.Kol 3:16 UBG). Jezus opowiedział o nieczystym duchu, który wyszedł z człowieka, a potem wrócił. Zastał dom „pustym, zamiecionym i przyozdobionym” i przyprowadził siedem duchów gorszych od siebie (43Kiedy nieczysty duch wychodzi z człowieka, przechadza się po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku, ale nie znajduje.44Wtedy mówi: Wrócę do swego domu, z którego wyszedłem. A przyszedłszy, zastaje go pustym, zamiecionym i przyozdobionym.45Wówczas idzie i bierze ze sobą siedem innych duchów gorszych niż on sam i wszedłszy, mieszkają tam. I końcowy stan tego człowieka staje się gorszy niż początkowy. Tak będzie i z tym złym pokoleniem.Mt 12:43-45 UBG). Pusty umysł nie jest bezpieczny. Bezpieczny jest umysł pełen Boga. Jak czytać Słowo na co dzień, podpowiada artykuł Wiara Co buduje wiarę.
O czym myśleć?
Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie. W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślciePrzypis 4Po grecku λογίζομαι (logizomai): liczyć, brać pod uwagę, wpisywać do rachunku.. Czyńcie to, czego się też nauczyliście, co przyjęliście, co słyszeliście i widzieliście we mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.
Flp 4:6-9
Ten fragment ma kolejność, którą łatwo przeoczyć. Najpierw modlitwa z dziękczynieniem. Potem pokój Boży, który strzeże serca i myśli. Potem polecenie, o czym myśleć. Na końcu czyn. Modlitwa, pokój, myśli i czyny są tu jedną drogą. Greckie słowo przetłumaczone jako „myślcie” pochodzi z rachunków: Paweł każe wpisywać na swoje konto to, co prawdziwe, uczciwe i czyste.
W Liście do Kolosan mówi to samo innymi słowami: „Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi” (2Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi.Kol 3:2 UBG). Izajasz dodaje obietnicę: „Człowieka polegającego na tobie zachowujesz w doskonałym pokoju, bo tobie ufa” (3Człowieka polegającego na tobie zachowujesz w doskonałym pokoju, bo tobie ufa.Iz 26:3 UBG).
Złe myśli przychodzą do każdego. Paweł nie każe udawać, że ich nie ma. Pisze, że każdą myśl bierzemy w niewolę i doprowadzamy „do posłuszeństwa Chrystusowi” (5Obalamy rozumowania i wszelką wyniosłość, która powstaje przeciwko poznaniu Boga, i zniewalamy wszelką myśl do posłuszeństwa Chrystusowi;2 Kor 10:5 UBG). To jest decyzja: tej myśli nie przyjmuję. List do Filipian dodaje sposób: zajmij głowę czymś innym. Sam zakaz zostawia pustkę, a sama zamiana bez decyzji nie działa. Potrzebne jest jedno i drugie. Jak to zrobić z myślami w rodzaju „i tak się nie nadajesz”, pokazuje artykuł Kim jestem w Chrystusie Kłamstwa o sobie.
Co znaczy „jak myśli w swym sercu, taki on jest”?
Popularny jest dziś pogląd, że myśli same tworzą twoje życie: myśl o zdrowiu, a będziesz zdrowy, myśl o sukcesie, a go osiągniesz. Na poparcie często cytuje się zdanie z Księgi Przysłów: „Bo jak myśli w swym sercu, taki on jest” (7Bo jak myśli w swym sercu, taki on jest. Jedz i pij – mówi do ciebie, ale jego serce nie jest z tobą.Prz 23:7 UBG). Wystarczy jednak przeczytać cały fragment.
Nie jedz chleba człowieka, który ma złe oko, ani nie pożądaj jego przysmaków. Bo jak myśliPrzypis 5Po hebrajsku שָׁעַר (szaar): liczyć, wyliczać. w swym sercu, taki on jest. Jedz i pij – mówi do ciebie, ale jego serce nie jest z tobą. Kęs, który zjadłeś, zwrócisz i utracisz swoje wdzięczne słowa.
Prz 23:6-8
Przysłowie opisuje gościa przy stole skąpego gospodarza. „Złe oko” znaczy tu skąpstwo. Gospodarz mówi „Jedz i pij”, a w duchu liczy każdy kęs, który zjadasz. Słowa ma uprzejme, ale serce nie jest z tobą. Werset uczy więc, że człowieka poznaje się po tym, co ma w sercu, a nie po tym, co mówi. O tym, że myśli tworzą rzeczywistość, nie ma w nim ani słowa.
Myśli mają skutki i Pismo mówi o tym w innych miejscach: „zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój” (6Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój;Rz 8:6 UBG). Czym to się różni od wiary w moc samych myśli, opisuje niżej część „Gdzie są granice?”.
To, co z ciebie wychodzi: słowa, czyny i gesty
Każde słowo się liczy
W słowach wychodzi na zewnątrz to, czego nie widać: serce i myśli. „Z obfitości serca bowiem mówią jego usta” (45Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobre rzeczy, a zły człowiek ze złego skarbca swego serca wydobywa złe rzeczy. Z obfitości serca bowiem mówią jego usta.Łk 6:45 UBG). Dlatego Jezus mówi o słowach bardzo poważnie.
Ale mówię wam, że z każdego bezużytecznegoPrzypis 6Po grecku ἀργός (argos): bezczynny, pusty, rzucony bez celu. słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu. Bo na podstawie twoich słów będziesz usprawiedliwiony i na podstawie twoich słów będziesz potępiony.
Mt 12:36-37
Słowa pokazują, co było w skarbcu serca (34Plemię żmijowe! Jakże możecie mówić dobre rzeczy, będąc złymi? Gdyż z obfitości serca mówią usta.35Dobry człowiek wydobywa z dobrego skarbca serca dobre rzeczy, a zły człowiek wydobywa ze złego skarbca złe rzeczy.Mt 12:34-35 UBG). List Jakuba porównuje język do steru i do iskry: jest mały, a kieruje całym statkiem i potrafi podpalić las (4Podobnie i statki, choć są tak wielkie i pędzone gwałtownymi wichrami, jednak za pomocą niewielkiego steru są kierowane tam, dokąd chce sternik.5Tak też język jest małym organem, lecz bardzo się przechwala. Jakże wielki las zapala mały ogień!Jk 3:4-5 UBG). Bóg słyszy każde słowo, także rzucone mimochodem, w złości albo w żarcie.
Pismo daje kilka prostych zasad. Mów mało i prawdziwie: „wasza mowa niech będzie: Tak – tak, nie – nie” (37Ale wasza mowa niech będzie: Tak – tak, nie – nie. A co jest ponadto, pochodzi od złego.Mt 5:37 UBG). Bądź „skory do słuchania, nieskory do mówienia” (19Tak więc, moi umiłowani bracia, niech każdy człowiek będzie skory do słuchania, nieskory do mówienia i nieskory do gniewu.Jk 1:19 UBG). Mów to, co buduje, „tylko dobre, dla zbudowania” (29Żadne plugawe słowo niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko dobre, dla zbudowania, aby przynosiło łaskę słuchającym.Ef 4:29 UBG). I proś Boga o pomoc, bo z językiem człowiek sam sobie nie radzi (8Natomiast nikt z ludzi nie może ujarzmić języka. Jest to nieokiełznane zło, pełne śmiercionośnego jadu.Jk 3:8 UBG): „PANIE, postaw straż przy moich ustach” (3PANIE, postaw straż przy moich ustach; strzeż drzwi moich warg.Ps 141:3 UBG). Słowo wypowiedziane przeciwko sobie albo przeciwko komuś możesz wyznać Bogu, odwołać i zastąpić błogosławieństwem (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG; 9Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę. Przeciwnie, błogosławcie, gdyż wiecie, że do tego zostaliście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo.1 P 3:9 UBG). Jak to zrobić krok po kroku, wyjaśnia artykuł Ogłaszanie Modlitwa ogłoszenia.
Słowo do drzewa i do góry
Jest też mowa, która nie jest skierowana do Boga, a mimo to należy do życia z Nim. Apostołowie poprosili Jezusa: „Dodaj nam wiary” (5I powiedzieli apostołowie do Pana: Dodaj nam wiary.Łk 17:5 UBG). Odpowiedział im tak:
A Pan odpowiedział: Gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy i powiedzielibyście temu drzewu morwy: Wyrwij się z korzeniem i przesadź się do morza, usłuchałoby was.
Łk 17:6
Jezus nie każe tu prosić Boga, żeby przesadził drzewo. Każe powiedzieć do drzewa. Sam tak robił: mówił do wichru i do morza (39Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza.Mk 4:39 UBG) i do drzewa figowego (14Wtedy Jezus powiedział do niego: Niech już nikt nigdy nie je z ciebie owocu. A słyszeli to jego uczniowie.Mk 11:14 UBG). Takie słowo nie jest modlitwą w ścisłym sensie, bo o nic Boga nie prosi. Mówisz wtedy to, co Bóg już powiedział, z władzą, którą On dał. Kto tak mówi, nie wymyśla treści sam, nie wątpi w swoim sercu (23Bo zaprawdę powiadam wam, że kto powie tej górze: Podnieś się i rzuć się w morze, a nie zwątpi w swoim sercu, lecz będzie wierzył, że stanie się to, co mówi – spełni się mu, cokolwiek powie.Mk 11:23 UBG) i trwa w Jezusie (7Jeśli będziecie trwać we mnie i moje słowa będą trwać w was, proście, o cokolwiek chcecie, a spełni się wam.J 15:7 UBG). Kiedy prosić Boga, a kiedy rozkazać chorobie albo górze, wyjaśnia artykuł Modlitwa Prośba i rozkaz. Czym rozkaz różni się od ogłoszenia, wyjaśnia artykuł Ogłaszanie Czy ogłaszanie jest modlitwą. Skąd wierzący ma do tego prawo, znajdziesz w artykule Autorytet wierzącego.
Czyny też docierają do Boga
Rozmowa z Bogiem nie kończy się na tym, co słyszysz i myślisz. Kończy się na tym, co robisz. Jezus porównał człowieka, który słucha Jego słów i je wypełnia, do kogoś, kto zbudował dom na skale (24Każdego więc, kto słucha tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale.Mt 7:24 UBG). Co to znaczy na co dzień, pokazuje artykuł Uczniowie Jezusa Słuchać i robić.
Czyn też coś Bogu mówi. Jałmużny Korneliusza „dotarły przed oblicze Boga” (4A on uważnie patrzył na niego i będąc przestraszonym, zapytał: Co, Panie? I odpowiedział mu: Twoje modlitwy i jałmużny dotarły przed oblicze Boga jako przypomnienie.Dz 10:4 UBG) tak samo jak jego modlitwy. Paweł prosi, żeby wszystko, co robimy słowem lub uczynkiem, robić „w imię Pana Jezusa” (17A wszystko, co czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu i Ojcu przez niego.Kol 3:17 UBG). Uczciwa praca, pomoc sąsiadowi i wierność w małżeństwie są przed Bogiem tak samo jak słowa. O dzieleniu się z innymi List do Hebrajczyków mówi: „takie bowiem ofiary podobają się Bogu” (16Nie zapominajcie też o dobroczynności i udzieleniu dóbr, takie bowiem ofiary podobają się Bogu.Hbr 13:16 UBG).
Siew, żniwo i burza
Myśli, słowa i czyny są siewem. Siejesz codziennie, nawet kiedy o tym nie myślisz. Plon przychodzi później niż siew i jest od niego większy. Dla zmęczonych jest obietnica: „w swoim czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy” (9A w czynieniu dobra nie bądźmy znużeni, bo w swoim czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy.Ga 6:9 UBG).
Siew i żniwo nie tłumaczą jednak wszystkiego, co cię spotyka. Można powiedzieć tak: jeśli tego, przez co przechodzisz, nie da się powiązać z twoimi słowami ani z twoimi czynami, to nie jest żniwo, tylko burza. Burza uderzyła też w dom zbudowany na skale, „ale się nie zawalił” (25I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale.Mt 7:25 UBG). Uczniowie zapytali Jezusa o niewidomego od urodzenia, kto zgrzeszył, on czy jego rodzice. Usłyszeli: „Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice” (3Jezus odpowiedział: Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice, ale stało się tak, żeby się na nim objawiły dzieła Boga.J 9:3 UBG). Dlatego z czyjegoś nieszczęścia nie wyciągamy wniosku o jego winie. Grzech ma swoje skutki, ale co jest przyczyną, pokazuje Bóg (23Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce; wypróbuj mnie i poznaj moje myśli;24I zobacz, czy jest we mnie droga nieprawości, a prowadź mnie drogą wieczną.Ps 139:23-24 UBG).
Postawa też mówi do Boga
Jest jeszcze mowa, której nie słychać. Postawa serca mówi Bogu, czego naprawdę chcemy, nawet jeśli słowa w modlitwie są inne. Przypominając słowa Izajasza, Jezus powiedział: „Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie” (8Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie.Mt 15:8 UBG). Zazdrość o to, co mają inni, albo drobne kłamstwa w ciągu dnia mówią Bogu więcej niż ładne zdania wieczorem (2Pożądacie, a nie macie, zabijacie i zazdrościcie, a nie możecie osiągnąć. Toczycie wojny i walki, a nie macie, bo nie prosicie.3Prosicie, a nie otrzymujecie, dlatego że źle prosicie, chcąc tym zaspokoić wasze żądze.Jk 4:2-3 UBG). W Piśmie serce ma własną mowę: „Głupi powiedział w swoim sercu: Nie ma Boga” (1Głupi powiedział w swoim sercu: Nie ma Boga. Są zepsuci, popełniają obrzydliwe czyny. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro.Ps 14:1 UBG).
Dlatego dobrze, kiedy myśli, pragnienia, słowa i czyny idą w jedną stronę. Pisze o tym artykuł Autorytet wierzącego Myśleć, mówić i robić to samo.
Zło też woła
Czyny mają głos także wtedy, gdy są złe. Kiedy Kain zabił swojego brata Abla, Bóg powiedział mu: „Głos krwi twego brata woła do mnie z ziemi” (10Bóg zapytał: Cóż uczyniłeś? Głos krwi twego brata woła do mnie z ziemi.Rdz 4:10 UBG). Jakub pisze o bogaczach, którzy nie zapłacili robotnikom. Zatrzymana zapłata „krzyczy, a krzyk żniwiarzy doszedł do uszu Pana zastępów” (4Oto zapłata robotników, którzy żęli wasze pola, zatrzymana przez was, krzyczy, a krzyk żniwiarzy doszedł do uszu Pana zastępów.Jk 5:4 UBG). Zło, którego nikt nie widział, nie przechodzi bez echa.
Na tym jednak ta historia się nie kończy. List do Hebrajczyków mówi o krwi Jezusa, „która mówi lepsze rzeczy niż krew Abla” (24I do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, do krwi, którą się kropi, a która mówi lepsze rzeczy niż krew Abla.Hbr 12:24 UBG). Krew Abla wołała o sprawiedliwość. Krew Jezusa mówi o przebaczeniu dla każdego, kto przez Niego przychodzi do Boga. Jeśli coś z twojej przeszłości ciągle woła, przynieś to Bogu i wyznaj (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). A gdy poczucie winy mimo to wraca, przeczytaj w artykule Dzieło krzyża Powracające poczucie winy.
Akty prorocze: gest wykonany na Boże polecenie
Czasem coś zostaje powiedziane bez słów. Akt proroczy to gest wykonany na Boże polecenie, przez który Bóg coś ogłasza albo działa. Prorok Ezechiel dostał polecenie, żeby wyryć na glinianej tabliczce Jerozolimę i przedstawić wokół niej oblężenie, a Bóg dodał: „To będzie znak dla domu Izraela” (1A ty, synu człowieczy, weź sobie glinianą tabliczkę, połóż ją przed sobą i wyryj na niej miasto Jerozolimę;2Sporządź jego oblężenie, zbuduj przeciwko niemu szańce, usyp przeciwko niemu wał, uszykuj przeciwko niemu wojska i ustaw przeciwko niemu tarany dokoła.3Następnie weź sobie patelnię żelazną, postaw ją jakby mur żelazny pomiędzy sobą a miastem i odwróć swą twarz przeciwko niemu. Ono będzie oblężone, a ty będziesz je oblegał. To będzie znak dla domu Izraela.Ez 4:1-3 UBG). Jezus pomazał błotem oczy niewidomego i posłał go do sadzawki Siloam: „Poszedł więc, umył się i wrócił, widząc” (6To powiedziawszy, splunął na ziemię, zrobił błoto ze śliny i pomazał tym błotem oczy ślepego.7I powiedział do niego: Idź, umyj się w sadzawce Siloam – co się tłumaczy: Posłany. Poszedł więc, umył się i wrócił, widząc.J 9:6-7 UBG). Najprostszy taki gest zna każdy kościół. To Wieczerza Pańska, czyli wspólny posiłek, przy którym wierzący wspominają śmierć Jezusa. Paweł przypomina: „Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie” (26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:26 UBG). Co znaczy, że Wieczerza ogłasza śmierć Pana, wyjaśnia artykuł Ogłaszanie „Śmierć Pana zwiastujecie”.
Od magii akt proroczy różni się jednym. W magii moc ma gest. W akcie proroczym moc ma Bóg, a gest jest posłuszeństwem Jego słowu. Ezechiel nie wymyślił tabliczki ani niewidomy sadzawki. Taki gest zaczyna się więc od tego, co powiedział Bóg, albo od wyraźnego prowadzenia Ducha. Dobrze też zapytać: kto jest tu uwielbiony? Prawdziwy akt proroczy kieruje ludzi do Jezusa i nie uzależnia ich od człowieka, który go poprowadził. Inne przykłady, od marszu wokół Jerycha po strzały króla Joasza, zbiera artykuł Autorytet wierzącego Kiedy wiara rusza ciałem. Jest tam też o tym, jak przyjąć słowo, które każe coś zrobić.
Modlitwa, uwielbienie i post: to, co kierujesz wprost do Boga
Myśli, słowa i czyny dzieją się przed Bogiem, nawet kiedy o Nim nie myślisz. Są też drogi, którymi zwracasz się wprost do Niego. Modlitwa to mówienie do Ojca: prośba, dziękczynienie, wstawianie się za innymi. Więcej o niej piszemy w artykule Modlitwa. Uwielbienie wywyższa Boga za to, kim jest, i o nic Go nie prosi. Opisuje je artykuł Uwielbienie. Jezus w Mt 6 stawia post obok modlitwy jako osobną drogę. Omawia go artykuł Modlitwa Post i modlitwa.
Rozmowa ma dwie strony. Jak Bóg odpowiada i jak odróżnić Jego głos od własnej myśli, opisuje artykuł Objawienie.
Cisza i odpoczynek w Bogu
Pilnowanie oczu, myśli i słów może się zamienić w nerwowe pilnowanie siebie. Chroni przed tym jedno z najważniejszych praw duchowych: odpoczynek w Bogu. Odpoczynek przenosi ciężar z ciebie na Niego. Cisza też jest częścią rozmowy z Bogiem. Czasem mówisz Mu najwięcej wtedy, kiedy przestajesz mówić i czekasz, co On zrobi.
Odpoczynek, do którego się wchodzi
Jezus zaprasza: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek” (28Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek.Mt 11:28 UBG). Ten odpoczynek jest u Niego. Jezus łączy go z jarzmem, czyli z drewnianą belką, pod którą dwa woły idą razem (29Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla waszych dusz.30Moje jarzmo bowiem jest przyjemne, a moje brzemię lekkie.Mt 11:29-30 UBG). Ten obraz objaśnia artykuł Uczniowie Jezusa Być z Nim.
List do Hebrajczyków mówi o odpoczynku jak o miejscu, do którego się wchodzi: „Bo do odpoczynku wchodzimy my, którzy uwierzyliśmy” (3Bo do odpoczynku wchodzimy my, którzy uwierzyliśmy, jak powiedział: Dlatego przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku, choć jego dzieła były dokonane od założenia świata.Hbr 4:3 UBG). Drogę do niego otwiera wiara, a zamyka niewiara.
A tak zostaje jeszcze odpoczynekPrzypis 7Po grecku σαββατισμός (sabbatismos): odpoczynek szabatu, dnia, w którym ustaje praca. W całym Nowym Testamencie to słowo pada tylko tutaj. dla ludu Bożego. Kto bowiem wszedł do jego odpoczynku, on także odpoczął od swoich czynów, tak jak Bóg od swoich. Starajmy się więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.
Hbr 4:9-11
Trzeba się postarać, żeby odpocząć. Brzmi to jak sprzeczność, ale każdy, kto próbował uciszyć głowę pełną spraw, wie, że to prawda. Bóg odpoczął, bo Jego dzieło było skończone (3Bo do odpoczynku wchodzimy my, którzy uwierzyliśmy, jak powiedział: Dlatego przysiągłem w moim gniewie, że nie wejdą do mojego odpoczynku, choć jego dzieła były dokonane od założenia świata.4Powiedział bowiem w pewnym miejscu o siódmym dniu tak: I odpoczął Bóg siódmego dnia od wszystkich swoich dzieł.Hbr 4:3-4 UBG). Kto wchodzi do Jego odpoczynku, przestaje dźwigać wszystko sam i pchać na siłę własne plany, także te, które robi dla Boga. Dalej pracuje, ale z pokojem w sercu, a nie z lękiem.
„Uspokójcie się”: puścić to, co ściskasz
Uspokójcie sięPrzypis 8Po hebrajsku הַרְפּוּ (harpu): puśćcie, opuśćcie ręce, przestańcie. i uznajcie, że ja jestem Bogiem; będę wywyższony wśród narodów, będę wywyższony na ziemi.
Ps 46:10
Na początku psalmu trzęsie się ziemia: „nie będziemy się bać, choćby się poruszyła ziemia” (2Dlatego nie będziemy się bać, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w sam środek morza;Ps 46:2 UBG). Tuż przed tym wersetem pada zdanie o Bogu, który „kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi” (9On kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, kruszy łuki i łamie włócznie, a rydwany pali ogniem.Ps 46:9 UBG). W wezwaniu „Uspokójcie się” są dwie sprawy. Pierwsza to wyciszyć się przed Bogiem: nie bać się, kiedy wszystko się chwieje, i w ciszy uznać, że On jest Bogiem. Druga to przestać walczyć samemu: puścić to, co ściskasz w rękach, i dać działać Bogu.
To samo usłyszał Izrael nad Morzem Czerwonym, kiedy miał za plecami armię faraona. Mojżesz powiedział: „Nie bójcie się, stójcie i patrzcie na wybawienie PANA” (13Mojżesz odpowiedział ludowi: Nie bójcie się, stójcie i patrzcie na wybawienie PANA, które wam dziś okaże. Egipcjan bowiem, których teraz widzicie, nie zobaczycie nigdy więcej.Wj 14:13 UBG). Dodał też: „PAN będzie za was walczył, a wy będziecie milczeć” (14PAN będzie za was walczył, a wy będziecie milczeć.Wj 14:14 UBG). Cisza nie była tu biernością. Zaraz potem Bóg kazał ruszyć w drogę (15I PAN powiedział do Mojżesza: Dlaczego wołasz do mnie? Powiedz synom Izraela, aby ruszyli;Wj 14:15 UBG). Najpierw jednak trzeba było przestać krzyczeć.
Izajasz pokazuje, co się dzieje, kiedy człowiek tej ciszy nie chce. Izrael szukał wtedy ratunku w Egipcie, nie pytając Boga o zdanie (1Biada upartym synom, mówi PAN, którzy naradzają się, ale nie ze mną, i zasłaniają nakryciem, ale nie z mojego ducha, aby dodawać grzech do grzechu;2Którzy wyruszają, by zejść do Egiptu, nie radząc się moich ust, aby umocnić się siłą faraona i schronić się w cieniu Egiptu.Iz 30:1-2 UBG).
Tak bowiem mówi Pan BÓG, Święty Izraela: W nawróceniu i spokoju będziecie zbawieni; w ciszy i ufności będzie wasza siła. Ale nie chcieliście; Przeciwnie, powiedzieliście: Nie tak, ale na koniach uciekniemy! Dlatego będziecie uciekać. Na szybkich koniach pojedziemy! Dlatego będą szybsi ci, którzy będą was ścigać.
Iz 30:15-16
Ten werset często cytuje się tylko do słów o ciszy i ufności. Dalej jest jednak: „Ale nie chcieliście”. Bóg dawał odpoczynek, a lud wolał uciekać na koniach. I musiał uciekać naprawdę. Kto nie chce Bożego odpoczynku, zostaje z własną gonitwą.
Lina z dwiema stronami
Hebrajskie słowo, którym Pismo mówi o czekaniu na PANA (14Oczekuj PANA, bądź dzielny, a on umocni twoje serce; oczekuj więc PANA.Ps 27:14 UBG; 31Ale ci, którzy oczekują PANA, nabiorą nowych sił; wzbiją się na skrzydłach jak orły, będą biec, a się nie zmęczą, będą chodzić, a nie ustaną.Iz 40:31 UBG), to kawah. Z tego samego rdzenia pochodzi tikwah, czyli nadzieja, ale też sznur. Tym słowem nazwany jest czerwony sznur, który Rachab, kobieta z Jerycha, przywiązała do okna. Rachab ukryła izraelskich zwiadowców, a oni obiecali, że ocalą ją i jej rodzinę, jeśli ten sznur będzie wisiał w oknie (18Gdy wejdziemy do ziemi, przywiążesz do okna czerwony sznur, po którym nas spuściłaś, i zbierzesz u siebie, w domu swego ojca, swoją matkę, swoich braci i cały dom swego ojca.19Ktokolwiek bowiem wyjdzie poza drzwi twego domu, jego krew spadnie mu na głowę, a my będziemy bez winy. Lecz krew każdego, kto będzie z tobą w domu, spadnie na naszą głowę, jeśli czyjaś ręka go dotknie.20Jeśli jednak wydasz naszą sprawę, będziemy wolni od przysięgi, którą kazałaś nam złożyć.21I odpowiedziała: Jak powiedzieliście, niech tak będzie. Wtedy wypuściła ich i poszli. I przywiązała czerwony sznur do okna.Joz 2:18-21 UBG). Przywiązała go, zebrała bliskich w domu i czekała. Kiedy miasto padło, wyprowadzono ją razem z całą rodziną (22Lecz dwóm mężczyznom, którzy wybadali tę ziemię, Jozue powiedział: Wejdźcie do domu nierządnicy i wyprowadźcie stamtąd tę kobietę oraz wszystko, co do niej należy, tak jak jej przysięgliście.23Weszli więc młodzieńcy, zwiadowcy, i wyprowadzili Rachab, jej ojca, jej matkę i jej braci oraz wszystko, co do niej należało. Wyprowadzili całą jej rodzinę i zostawili ich poza obozem Izraela.Joz 6:22-23 UBG).
Czekanie na Boga ma więc dwie strony naraz, tak jak lina ma dwa końce. Pierwsza to czekanie czynne: wypatrujesz Boga, szukasz Go, trzymasz się obietnicy i robisz to, co ci pokazał. Druga to pełny odpoczynek i cisza przed Nim: czekasz, co On zrobi, bo spełnienie zależy od Niego. Pismo stawia te dwie strony obok siebie, czasem w jednym wersecie.
Tylko w Bogu spocznijPrzypis 9Po hebrajsku דֹּמִּי (dommi): bądź cicha, umilknij., moja duszo, bo od niego pochodzi moja nadziejaPrzypis 10Po hebrajsku תִּקְוָה (tikwah): nadzieja, a także sznur..
Ps 62:5
Dawid mówi tu do własnej duszy: bądź cicha. Kilka wersetów wcześniej opisał to samo jako fakt: „Tylko w Bogu spoczywa moja dusza” (1Tylko w Bogu spoczywa moja dusza, od niego pochodzi moje zbawienie.Ps 62:1 UBG). Po hebrajsku jest tam słowo dumijja, które oznacza ciszę. Piąty werset stawia obok siebie ciszę duszy i nadzieję, której nazwa znaczy też sznur.
Dobry jest PAN dla tych, którzy go oczekują, dla duszy, która go szuka. Dobrze jest cierpliwiePrzypis 11W tym miejscu tekst hebrajski ma דּוּמָם (dumam): w milczeniu, w ciszy. oczekiwać na zbawienie PANA.
Lm 3:25-26
W pierwszym wersecie jest strona czynna: czekanie i szukanie. W drugim strona cicha: milczenie. Psalm 37 mieści obie w jednym zdaniu: „Poddaj się PANU i oczekuj go” (7Poddaj się PANU i oczekuj go; nie oburzaj się na tego, komu powodzi się w drodze, na człowieka, który spełnia swe złe zamiary.Ps 37:7 UBG). Pierwszy czasownik to po hebrajsku dom: bądź cichy. Drugi, hitcholel, znaczy czekać na kogoś z utęsknieniem.
Takie czekanie nie zabiera sił, tylko je daje.
On dodaje siły spracowanemu i przymnaża mocy temu, który nie ma żadnej siły. Młodzież ustaje i mdleje, a młodzieńcy potykają się i padają; Ale ci, którzy oczekują PANA, nabiorą nowych sił; wzbiją się na skrzydłach jak orły, będą biec, a się nie zmęczą, będą chodzić, a nie ustaną.
Iz 40:29-31
Werset wcześniej Izajasz pisze, że Bóg „nie ustaje ani się nie męczy” (28Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś, że wieczny Bóg, PAN, Stwórca krańców ziemi, nie ustaje ani się nie męczy i że jego mądrość jest niezgłębiona?Iz 40:28 UBG). Kto na Niego czeka, dostaje coś z tej siły. Czekanie na Boga nie polega na trzymaniu liny, aż opadniesz z sił.
List do Hebrajczyków dodaje obraz kotwicy. Uciekliśmy do Boga, „by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei”, a tę nadzieję „mamy jako kotwicę duszy, bezpieczną i niewzruszoną” (18Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę, my, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei;19Którą mamy jako kotwicę duszy, bezpieczną i niewzruszoną, sięgającą poza zasłonę;Hbr 6:18-19 UBG). Liny przy kotwicy w tym wersecie nie ma. To nasz obraz, ale dobrze pokazuje obie strony czekania. Jeden koniec liny trzymasz ty, bo chwytasz się nadziei. Drugi trzyma kotwica, której nic nie ruszy. Lina jest napięta nie dlatego, że ty musisz ciągnąć. Jest napięta, bo po drugiej stronie trzyma coś pewnego. Których obietnic możesz się chwycić, pokazuje artykuł Obietnice Boże Co Bóg obiecał.
Jezus śpi w burzy
Wtedy zerwał się gwałtowny wicher i fale uderzały w łódź, tak że już się napełniała. A on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy? Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój sięPrzypis 12Po grecku φιμόω (phimoo): zamknąć usta, dosłownie nałożyć kaganiec.! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza.
Mk 4:37-39
Jezus śpi w łodzi, która nabiera wody. To nie lekkomyślność, tylko pokój Syna, który zna Ojca. Z tego spokoju wstaje i ucisza burzę kilkoma słowami. Najpierw odpoczynek, potem rozkaz.
Tych samych dwóch greckich słów, „zgromić” i „zamknąć usta”, Jezus używa wobec ducha nieczystego: „I zgromił go Jezus: Zamilcz i wyjdź z niego!” (25I zgromił go Jezus: Zamilcz i wyjdź z niego!Mk 1:25 UBG). Tekst nie mówi, kto wywołał burzę. Mówi tylko, że Jezus gromi ją tak, jak gdzie indziej gromi demony.
Uczniowie krzyczą: „Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy?” (38A on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy?Mk 4:38 UBG). Po grecku to ten sam zwrot, którym Marta mówi do Jezusa w swoim domu: „Panie, czy nie obchodzi cię, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu?” (40Ale Marta krzątała się koło rozmaitych posług, a podszedłszy, powiedziała: Panie, czy nie obchodzi cię, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, aby mi pomogła.Łk 10:40 UBG). W obu scenach ktoś jest w zamęcie i zarzuca Jezusowi obojętność, a obok ktoś odpoczywa: Jezus w łodzi, Maria u Jego stóp. Marcie Jezus odpowiada, że „jedno jest potrzebne” (42Ale jedno jest potrzebne. Maria wybrała dobrą cząstkę, która nie będzie jej odebrana.Łk 10:42 UBG). Tym jednym było to, co robiła Maria: siedziała u Jego nóg i słuchała (39Miała ona siostrę, zwaną Marią, która usiadła u nóg Jezusa i słuchała jego słów.Łk 10:39 UBG).
Uciszyć samego siebie
Psalmy pokazują rzecz bardzo praktyczną: człowiek może mówić do własnej duszy i ją uciszać. Autor Psalmu 42 nie czeka, aż dusza sama się uspokoi. Pyta ją: „Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz?” i każe jej: „Zaufaj Bogu” (5Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.Ps 42:5 UBG). Dawid w Psalmie 62 mówi do niej „spocznij”, a w innym psalmie pisze:
Doprawdy uciszyłemPrzypis 13Po hebrajsku דָּמַם (damam): umilknąć, ucichnąć. Z tego samego rdzenia jest polecenie „spocznij” z Psalmu 62. i uspokoiłem swoją duszę jak dziecko odstawione od piersi swej matki; moja dusza jest jak dziecko odstawione.
Ps 131:2
Dziecko odstawione od piersi siedzi przy matce nie po to, żeby coś dostać, tylko dlatego, że chce przy niej być. Tak wygląda dusza, która odpoczywa. Uciszenie siebie jest czynem, a nie nastrojem, który przychodzi albo nie.
Kiedy przychodzi twoja burza, możesz zrobić dwie rzeczy. Możesz w imieniu Jezusa stanąć przeciw temu, co wywołuje niepokój, tak jak On zgromił wiatr. I możesz powiedzieć własnej duszy „ucisz się”, tak jak Dawid. Jedno nie zastępuje drugiego.
Księga Kaznodziei mówi, że jest „czas milczenia i czas mówienia” (7Czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia;Koh 3:7 UBG). Jest czas, kiedy Bóg chce cię słyszeć, i czas, kiedy chce, żebyś Go słuchał. W czasie milczenia nie mówisz złych słów i nie karmisz złych myśli. Tak cisza łączy się ze słowami i z myślami.
Bóg mówi, kiedy jest cicho
Psalm 4 radzi: „Rozmyślajcie w swym sercu na łożu i zamilczcie” (4Zadrżyjcie i nie grzeszcie. Rozmyślajcie w swym sercu na łożu i zamilczcie. Sela.Ps 4:4 UBG). Wiele osób zauważa, że Bóg mówi do nich nocą albo wcześnie rano, kiedy ciało odpoczywa, a głowa nie jest jeszcze zajęta sprawami dnia. U Izajasza sługa Pana mówi: „Budzi mnie każdego ranka, pobudza moje uszy, abym słuchał tak jak uczeni” (4Pan BÓG dał mi język uczonych, abym umiał znużonemu mówić słowo w odpowiednim czasie. Budzi mnie każdego ranka, pobudza moje uszy, abym słuchał tak jak uczeni.Iz 50:4 UBG).
Samuel usłyszał Boga w nocy, kiedy leżał (8I PAN zawołał Samuela po raz trzeci. Wstał więc, poszedł do Heliego i powiedział: Oto jestem, gdyż mnie wołałeś. Wtedy Heli zrozumiał, że PAN wołał chłopca.9I Heli powiedział do Samuela: Idź, połóż się, a jeśli cię zawoła, powiedz: Mów, PANIE, bo twój sługa słucha. Samuel poszedł więc i położył się na swoim miejscu.10Potem PAN przyszedł, stanął i zawołał tak jak poprzednio: Samuelu, Samuelu! I Samuel odpowiedział: Mów, bo twój sługa słucha.1 Sm 3:8-10 UBG). Prorok Eliasz usłyszał Go w cichym i delikatnym głosie, który przyszedł po wichrze, trzęsieniu ziemi i ogniu (12Po trzęsieniu ziemi był ogień, ale PAN nie był w ogniu. A po tym ogniu był cichy i delikatny głos.1 Krl 19:12 UBG). Historię Samuela opisuje artykuł Sługa Boży „Mów, bo twój sługa słucha”. Historię Eliasza znajdziesz w artykule Objawienie Jak Bóg pokazuje.
Grzech, który człowiek ukrywa, przeszkadza mu słyszeć Boga. Jan pisze: „jeśli nasze serce nas nie potępia, mamy ufność ku Bogu” (21Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie potępia, mamy ufność ku Bogu;1 J 3:21 UBG). Słowo przetłumaczone jako „ufność” to po grecku parresia: śmiałość, odwaga w mówieniu. Grzech ją zabiera, a potem zniekształca to, co od Boga słyszysz. Po grzechu Adam usłyszał ten sam głos co wcześniej, ale już się go bał (10On odpowiedział: Usłyszałem twój głos w ogrodzie i zląkłem się, gdyż jestem nagi, i ukryłem się.Rdz 3:10 UBG). Werset wcześniej Jan zapewnia jednak, że gdy serce nas potępia, „Bóg jest większy niż nasze serce” (20Bo jeśli nasze serce nas potępia, Bóg jest większy niż nasze serce i wie wszystko.1 J 3:20 UBG). Kto wyznał grzech, nie musi słuchać serca, które dalej go oskarża (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG).
Słyszeć Boga przeszkadza też zwykły hałas i niepokój w środku. Marta nie słyszała tego, co słyszała Maria, bo martwiła się o wiele spraw. Nie każda cisza Boga jest jednak twoją winą. Autor psalmu pytał: „Jak długo będziesz ukrywał przede mną swoje oblicze?” (1Jak długo, PANIE? Zapomnisz o mnie na wieki? Jak długo będziesz ukrywał przede mną swoje oblicze?Ps 13:1 UBG). Hiob długo czekał na odpowiedź, choć Pismo mówi o nim, że „nie zgrzeszył” (22W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył ani nie oskarżał Boga o nic niewłaściwego.Hi 1:22 UBG). Jak odróżnić głos Boga od własnej myśli, pokazuje artykuł Objawienie Jak odróżnić Jego odpowiedź.
Odpoczynek to nie lenistwo
Jezus zabierał uczniów na odpoczynek: „Pójdźcie wy na odludne miejsce i odpocznijcie trochę” (31I powiedział do nich: Pójdźcie wy na odludne miejsce i odpocznijcie trochę. Wielu bowiem przychodziło i odchodziło, tak że nie mieli wolnego czasu, żeby zjeść.Mk 6:31 UBG). Sam też odchodził od tłumów na górę, żeby być z Ojcem (23A odprawiwszy je, wszedł sam na górę, aby się modlić. A gdy nastał wieczór, nadal był tam sam.Mt 14:23 UBG). Pasterz z Psalmu 23 najpierw „Sprawia, że kładę się na zielonych pastwiskach”, a dopiero potem „prowadzi mnie ścieżkami sprawiedliwości” (2Sprawia, że kładę się na zielonych pastwiskach, prowadzi mnie nad spokojne wody.3Posila moją duszę, prowadzi mnie ścieżkami sprawiedliwości ze względu na swoje imię.Ps 23:2-3 UBG). Praca ponad siły nie jest od Boga. Wyjaśnia to artykuł Sługa Boży Nie ponad siły.
Odpoczynek w Bogu to jednak coś więcej niż sen i urlop. To przerzucenie ciężaru: „Wszystkie wasze troski przerzućcie na niego, gdyż on troszczy się o was” (7Wszystkie wasze troski przerzućcie na niego, gdyż on troszczy się o was.1 P 5:7 UBG). Kto przerzucił troski, może spać w łodzi. Kiedy od dawna pracujesz bez radości i zostaje ci tylko zmęczenie, potraktuj to jako sygnał. Zapytaj Boga, w którym miejscu odszedłeś od Jego odpoczynku.
Cisza w praktyce
Najtrudniejsza część rozmowy z Bogiem to ta, w której nic nie mówisz. Ciało tego nie lubi. Ciszy sprzyjają proste rzeczy: zamknąć drzwi, wynieść telefon z pokoju i zacząć od podziękowania, a nie od listy próśb. Potem możesz posiedzieć w ciszy przed Bogiem. Myśli o rachunkach i sprawach na jutro przyjdą na pewno. Zapisz je na kartce i wróć do ciszy. Jeśli coś przyjdzie od Boga, też to zapisz.
Na początek wystarczy prosty układ: dziesięć minut Słowa, dziesięć minut czekania na Pana i dziesięć minut modlitwy. Z czasem możesz to wydłużyć. Nie zaczynaj od godziny, bo tak zwykle wytrzymuje się kilka dni. Nie wychodź też z ciszy po pięciu minutach, kiedy pojawi się niepokój. Zostań, aż przyjdzie pokój. Paweł pisze, że pokój Boży „będzie strzegł waszych serc i myśli” (7A pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.Flp 4:7 UBG). Za pokojem zwykle przychodzi jasność, co robić dalej.
Gdzie są granice?
Ten temat łatwo przesunąć w stronę techniki, więc kilka granic trzeba nazwać wprost.
Bóg stoi nad prawami duchowymi: „A nasz Bóg jest w niebie, czyni wszystko, co zechce” (3A nasz Bóg jest w niebie, czyni wszystko, co zechce.Ps 115:3 UBG). Jezus powiedział: „Mój Ojciec działa aż dotąd i ja działam” (17A Jezus im odpowiedział: Mój Ojciec działa aż dotąd i ja działam.J 5:17 UBG). Paweł pisze wprawdzie: „Jesteśmy bowiem współpracownikami Bożymi” (9Jesteśmy bowiem współpracownikami Bożymi; wy jesteście Bożą rolą i Bożą budowlą.1 Kor 3:9 UBG). Bóg zaprasza nas do współpracy i pewne rzeczy postanowił dawać przez prośbę (2Pożądacie, a nie macie, zabijacie i zazdrościcie, a nie możecie osiągnąć. Toczycie wojny i walki, a nie macie, bo nie prosicie.Jk 4:2 UBG). To jednak Jego decyzja, a nie zależność od człowieka.
Słowo nie działa jak zaklęcie. Słowa są ważne i Bóg nas z nich rozliczy (36Ale mówię wam, że z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu.37Bo na podstawie twoich słów będziesz usprawiedliwiony i na podstawie twoich słów będziesz potępiony.Mt 12:36-37 UBG), ale moc ma Bóg, a nie dźwięk: „Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?” (37Któż może powiedzieć, że coś się stanie, gdy Pan tego nie rozkazał?Lm 3:37 UBG). Słowo, które działa w Piśmie, to słowo, które Bóg powiedział, wypowiedziane z wiarą i w relacji z Nim. Afirmacja to powtarzanie zdań, które same mają coś zmienić. Czym różni się od wyznania wiary, w którym mówisz to, co powiedział Bóg, pokazuje artykuł Kim jestem w Chrystusie Afirmacje i moc słowa. Na jakich warunkach Boże słowo wypowiada się na głos, wyjaśnia artykuł Ogłaszanie Siedem warunków.
Ani myśl, ani wyobraźnia nie tworzą rzeczywistości. Myśli mają skutki (6Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój;Rz 8:6 UBG), ale Pismo nigdzie nie mówi, że to, co sobie wyobrazisz, samo się stanie. Wizję daje Bóg, a człowiek jej nie wytwarza. Gdyby wystarczyło dobrze coś sobie wyobrazić, Bóg byłby niepotrzebny. Wystarczyłaby technika.
Rzeczy nie mają mocy same w sobie. Obraz albo piosenka nie kalają człowieka samym tym, że je zobaczył albo usłyszał (15Nie ma nic z zewnątrz, co wchodząc w człowieka, mogłoby go skalać, ale to, co z niego wychodzi, to kala człowieka.Mk 7:15 UBG). Woda albo chusta też nie niosą mocy same z siebie. Łukasz pisze o chustkach Pawła, ale podkreśla, że to Bóg „dokonywał niezwykłych cudów” (11A Bóg dokonywał niezwykłych cudów przez ręce Pawła;Dz 19:11 UBG). Z chust nie robimy więc stałej metody.
Od czego zacząć jutro?
Nic z tego nie jest listą do odhaczania. To rusztowanie, póki nie powstanie nawyk. Kto ma już swój rytm, niech weźmie tylko to, czego mu brakuje.
Rano, zanim weźmiesz telefon, powiedz Bogu pierwsze zdanie dnia: „PANIE, z rana usłyszysz mój głos” (3PANIE, z rana usłyszysz mój głos, z rana zaniosę do ciebie modlitwę i będę czekał.Ps 5:3 UBG). Przeczytaj krótki fragment z Ewangelii albo z Psalmów, dwa razy, półgłosem. Wybierz z niego zdanie, które weźmiesz ze sobą na cały dzień. Posiedź kilka minut w ciszy. Dopiero potem módl się o swoje sprawy i o innych.
W ciągu dnia mów do Boga krótkie zdania między jedną sprawą a drugą. Nehemiasz, Żyd na dworze perskiego króla, usłyszał od niego pytanie, o co chce prosić. Zanim odpowiedział, zwrócił się do Boga: „Modliłem się więc do Boga niebios” (4Król ponownie zapytał mnie: O co chciałbyś prosić? Modliłem się więc do Boga niebios.Ne 2:4 UBG). Zanim coś włączysz, zapytaj, czy to jest prawdziwe i czyste (8W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.Flp 4:8 UBG). Przed trudną rozmową poproś o straż przy ustach (3PANIE, postaw straż przy moich ustach; strzeż drzwi moich warg.Ps 141:3 UBG). Zrób coś dobrego, o czym nikt się nie dowie (3Ale ty, gdy dajesz jałmużnę, niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa;4Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:3-4 UBG). A kiedy przyjdzie niepokój, powiedz do swojej duszy to samo co psalm: „Zaufaj Bogu” (5Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.Ps 42:5 UBG).
Wieczorem przejdź z Bogiem przez cały dzień i zadaj sobie cztery pytania: co wpuściłem, o czym myślałem, co mówiłem i co zrobiłem? To, co trzeba, wyznaj (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Złe słowo odwołaj i pobłogosław człowieka, o którym je powiedziałeś (9Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę. Przeciwnie, błogosławcie, gdyż wiecie, że do tego zostaliście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo.1 P 3:9 UBG). Nie kładź się spać z gniewem, bo „niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce” (26Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce.Ef 4:26 UBG). Zaśnij z tym zdaniem, które wybrałeś rano (4Zadrżyjcie i nie grzeszcie. Rozmyślajcie w swym sercu na łożu i zamilczcie. Sela.Ps 4:4 UBG).
Będą dni bez ciszy, z bałaganem w głowie i ze słowami, których żałujesz. Życie z Bogiem to nie seria rekordów, tylko droga, na którą się wraca. Boża litość „Każdego poranka się odnawia” (23Każdego poranka się odnawia, wielka jest twoja wierność.Lm 3:23 UBG). Jutro rano możesz więc zacząć od nowa.
Najczęstsze pytania
Czym rozmowa z Bogiem różni się od modlitwy?
Modlitwa to mówienie do Boga: prośba, dziękczynienie, wstawianie się za innymi. Rozmowa z Bogiem jest szersza. To wszystko, co od ciebie dochodzi do Boga: myśli, słowa w ciągu dnia, czyny, cisza i postawa serca. Jezus stawia modlitwę obok jałmużny i postu jako osobne drogi i przy każdej powtarza, że „twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie” (4Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:4 UBG). Rzymski setnik Korneliusz usłyszał od anioła, że do Boga doszły jego modlitwy i jałmużny (4A on uważnie patrzył na niego i będąc przestraszonym, zapytał: Co, Panie? I odpowiedział mu: Twoje modlitwy i jałmużny dotarły przed oblicze Boga jako przypomnienie.Dz 10:4 UBG). Modlitwa jest bardzo ważna, ale przed Bogiem toczy się całe życie. Możesz zacząć od jednej rzeczy: zrób dziś coś dobrego w ukryciu i powiedz o tym tylko Bogu (3Ale ty, gdy dajesz jałmużnę, niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa;4Aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:3-4 UBG).
Czy myśli to też modlitwa?
Nie każdą myśl Pismo nazywa modlitwą. Mówi jednak, że Bóg zna myśli, zanim staną się słowem (2Wiesz, kiedy siedzę i wstaję, z daleka znasz moje myśli.3Otaczasz moją ścieżkę i spoczynek, wszystkie moje drogi są ci znane.4Zanim na moim języku pojawi się słowo, ty, PANIE, już je znasz.Ps 139:2-4 UBG), a „rozmyślanie mego serca” może Mu się podobać tak samo jak słowa ust (14Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca, PANIE, moja Skało i mój Odkupicielu!Ps 19:14 UBG). Myśl skierowana do Boga w środku dnia jest rozmową z Nim. Tak modliła się Anna, matka Samuela: „mówiła w swym sercu i tylko jej wargi się poruszały” (13Lecz Anna mówiła w swym sercu i tylko jej wargi się poruszały, ale jej głosu nie było słychać. Heli sądził więc, że jest pijana.1 Sm 1:13 UBG). Myśl, której nie pilnujesz, też jest przed Bogiem. Dlatego Paweł każe myśleć o tym, co prawdziwe, uczciwe i czyste (8W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.Flp 4:8 UBG).
Czy muszę się bać tego, co przypadkiem zobaczę albo usłyszę?
Nie. Jezus mówi: „Nie ma nic z zewnątrz, co wchodząc w człowieka, mogłoby go skalać” (15Nie ma nic z zewnątrz, co wchodząc w człowieka, mogłoby go skalać, ale to, co z niego wychodzi, to kala człowieka.Mk 7:15 UBG), a Paweł pisze, że „nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste” (14Wiem i jestem przekonany przez Pana Jezusa, że nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste. Tylko dla tego, kto uważa coś za nieczyste, to dla niego jest nieczyste.Rz 14:14 UBG). Pierwsze spojrzenie bywa przypadkiem. Problem zaczyna się przy drugim, kiedy do czegoś wracasz i karmisz tym serce (28Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.Mt 5:28 UBG). Oczu i uszu strzeżesz z miłości do Boga i z troski o serce, a nie ze strachu przed rzeczami. Jeśli coś cię zabrudziło, przynieś to Bogu i idź dalej (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG).
Czy cisza na modlitwie to nie strata czasu?
Pismo mówi coś odwrotnego: „w ciszy i ufności będzie wasza siła” (15Tak bowiem mówi Pan BÓG, Święty Izraela: W nawróceniu i spokoju będziecie zbawieni; w ciszy i ufności będzie wasza siła. Ale nie chcieliście;Iz 30:15 UBG). Nad Morzem Czerwonym Bóg walczył za Izraela, a ludzie mieli milczeć (14PAN będzie za was walczył, a wy będziecie milczeć.Wj 14:14 UBG). Samuel usłyszał Boga w nocy, kiedy leżał i słuchał (9I Heli powiedział do Samuela: Idź, połóż się, a jeśli cię zawoła, powiedz: Mów, PANIE, bo twój sługa słucha. Samuel poszedł więc i położył się na swoim miejscu.10Potem PAN przyszedł, stanął i zawołał tak jak poprzednio: Samuelu, Samuelu! I Samuel odpowiedział: Mów, bo twój sługa słucha.1 Sm 3:9-10 UBG). W ciszy Bóg może mówić, bo ty już nie mówisz. Jeśli cisza cię nudzi albo niepokoi, zacznij od kilku minut po czytaniu Biblii. Zapisuj myśli, które przychodzą, i wracaj do ciszy.
Czym chrześcijańskie rozmyślanie różni się od medytacji wschodniej?
Medytacja wschodnia zwykle każe opróżnić umysł. Biblijne rozmyślanie napełnia go Słowem. Hebrajskie hagah, które w 8Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło.Joz 1:8 UBG i w 2Lecz ma upodobanie w prawie PANA i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy.Ps 1:2 UBG przetłumaczono jako „rozmyślać”, znaczy też mówić półgłosem. Czytasz więc werset, powtarzasz go, wracasz do niego w ciągu dnia i pytasz, jak go wykonać. Jezus opowiedział o domu, który stał pusty, a nieczysty duch wrócił do niego z siedmioma gorszymi od siebie (43Kiedy nieczysty duch wychodzi z człowieka, przechadza się po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku, ale nie znajduje.44Wtedy mówi: Wrócę do swego domu, z którego wyszedłem. A przyszedłszy, zastaje go pustym, zamiecionym i przyozdobionym.45Wówczas idzie i bierze ze sobą siedem innych duchów gorszych niż on sam i wszedłszy, mieszkają tam. I końcowy stan tego człowieka staje się gorszy niż początkowy. Tak będzie i z tym złym pokoleniem.Mt 12:43-45 UBG). Celem nie jest pustka, tylko poznanie Boga i posłuszeństwo Jemu.
Czy prawa duchowe działają jak mechanizm?
Nie. To zależności, które ustalił sprawiedliwy Bóg, tak jak ustalił prawa dla nieba i ziemi (25Tak mówi PAN: Jeśli nie istnieje moje przymierze z dniem i nocą i jeśli nie ustaliłem praw dla niebios i ziemi;26Wtedy potomstwo Jakuba i Dawida, mego sługi, odrzucę, aby nie brać z jego rodu tych, którzy mieliby panować nad potomstwem Abrahama, Izaaka i Jakuba. Odwrócę bowiem ich niewolę i zlituję się nad nimi.Jr 33:25-26 UBG). Siew i żniwo są pewne (7Nie łudźcie się, Bóg nie da się z siebie naśmiewać. Co bowiem człowiek sieje, to też żąć będzie.Ga 6:7 UBG), ale Bóg stoi nad nimi. Prawo Ducha życia uwalnia spod prawa grzechu i śmierci (2Gdyż prawo Ducha życia, które jest w Jezusie Chrystusie, uwolniło mnie od prawa grzechu i śmierci.Rz 8:2 UBG), a „miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi” (13Sąd bowiem bez miłosierdzia odbędzie się nad tym, który nie czynił miłosierdzia, a miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi.Jk 2:13 UBG), czyli bierze nad nim górę. Dlatego nie da się nimi Boga do niczego zmusić ani użyć ich przeciw Jego woli. Znać je to wiedzieć, jak żyć z Bogiem, a nie jak Nim sterować. W praktyce siejesz to, co chcesz zebrać, a jeśli zasiałeś źle, idziesz do Boga po miłosierdzie (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG).
Nic nie czuję, kiedy jestem z Bogiem. Czy coś jest nie tak?
Nie musi. Bóg jest duchem (24Bóg jest duchem, więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie.J 4:24 UBG), a Duch Święty „poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi” (16Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.Rz 8:16 UBG). Uczucia mogą przyjść i są dobre, ale nie są miarą Jego obecności. Miarą jest Słowo i to, czy idziesz za tym, co usłyszałeś: „Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną” (27Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.J 10:27 UBG). Czytaj dalej Biblię, rozmawiaj z Bogiem i rób to, co już wiesz. Dni bez odczuć też są dniami z Nim.
Jak odpoczywać w Bogu, kiedy mam pełne ręce roboty?
Odpoczynek w Bogu to przede wszystkim przerzucenie ciężaru: „Wszystkie wasze troski przerzućcie na niego, gdyż on troszczy się o was” (7Wszystkie wasze troski przerzućcie na niego, gdyż on troszczy się o was.1 P 5:7 UBG). Można pracować i mieć w sercu spokój. W czasie burzy Jezus spał w łodzi (38A on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy?Mk 4:38 UBG). Zacznij dzień od kilku minut z Bogiem, oddaj Mu sprawy, które cię przytłaczają, i w ciągu dnia wracaj do Niego krótkim zdaniem. Jezus zabierał też uczniów na prawdziwy odpoczynek (31I powiedział do nich: Pójdźcie wy na odludne miejsce i odpocznijcie trochę. Wielu bowiem przychodziło i odchodziło, tak że nie mieli wolnego czasu, żeby zjeść.Mk 6:31 UBG). Praca ponad siły nie jest od Boga.
Co to jest akt proroczy i czy mogę zrobić go sam z siebie?
Akt proroczy to gest wykonany na Boże polecenie. Prorok Ezechiel wyrył Jerozolimę na glinianej tabliczce (1A ty, synu człowieczy, weź sobie glinianą tabliczkę, połóż ją przed sobą i wyryj na niej miasto Jerozolimę;2Sporządź jego oblężenie, zbuduj przeciwko niemu szańce, usyp przeciwko niemu wał, uszykuj przeciwko niemu wojska i ustaw przeciwko niemu tarany dokoła.3Następnie weź sobie patelnię żelazną, postaw ją jakby mur żelazny pomiędzy sobą a miastem i odwróć swą twarz przeciwko niemu. Ono będzie oblężone, a ty będziesz je oblegał. To będzie znak dla domu Izraela.Ez 4:1-3 UBG), a niewidomy poszedł umyć się w sadzawce Siloam (6To powiedziawszy, splunął na ziemię, zrobił błoto ze śliny i pomazał tym błotem oczy ślepego.7I powiedział do niego: Idź, umyj się w sadzawce Siloam – co się tłumaczy: Posłany. Poszedł więc, umył się i wrócił, widząc.J 9:6-7 UBG). Najprostszy taki gest zna każdy wierzący: Wieczerza Pańska, przy której „śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie” (26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:26 UBG). Innych gestów nie wymyślasz sam: zaczynają się od tego, co powiedział Bóg, albo od wyraźnego prowadzenia Ducha. Gest powtarzany jak technika, bez Bożego słowa, przestaje być proroczy. Moc ma Bóg, a nie gest.
Czy werset „jak myśli w swym sercu, taki on jest” mówi, że myśli kształtują życie?
Nie w tym miejscu. 6Nie jedz chleba człowieka, który ma złe oko, ani nie pożądaj jego przysmaków.7Bo jak myśli w swym sercu, taki on jest. Jedz i pij – mówi do ciebie, ale jego serce nie jest z tobą.8Kęs, który zjadłeś, zwrócisz i utracisz swoje wdzięczne słowa.Prz 23:6-8 UBG mówi o skąpym gospodarzu, który ma „złe oko”. Mówi gościowi „Jedz i pij”, a w duchu liczy każdy jego kęs. Werset uczy więc, że to serce pokazuje, jaki jest człowiek, choćby słowa miał uprzejme. To, że myśli mają skutki, Pismo pokazuje gdzie indziej: „zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój” (6Gdyż zamysł ciała to śmierć, ale zamysł Ducha to życie i pokój;Rz 8:6 UBG). Myśli trzeba pilnować, ale nie dlatego, że tworzą rzeczywistość, tylko dlatego, że karmią serce (8W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.Flp 4:8 UBG).
