Kiedy na pustyni przyszedł do Jezusa kusiciel, Jezus odpowiedział mu na głos zdaniem z Pisma. „Jest napisane: Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem pochodzącym z ust Boga” (4A on odpowiedział: Jest napisane: Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem pochodzącym z ust Boga.Mt 4:4 UBG). Modlitwa codzienna, którą tu podajemy, jest zbudowana tak samo. Każde jej zdanie stoi na tym, co Bóg już powiedział, i każde wypowiada się na głos.
To przykład. Możesz modlić się tymi słowami albo własnymi. Modlitwa składa się z trzech rzeczy, które Pismo zna od dawna. Pierwsza to wyznanie. Greckie słowo homologia pochodzi od słów „to samo” i „mówić”, więc wyznając, mówisz o sobie to, co Bóg już o tobie powiedział. Druga to ogłoszenie: jak herold podajesz dalej to, co On postanowił. Trzecia to błogosławieństwo, bo Bóg obiecał, że kiedy Jego imię jest wypowiadane nad ludźmi, On sam im błogosławi (27I będą wzywać mojego imienia nad synami Izraela, a ja im będę błogosławił.Lb 6:27 UBG).
Podstawą jest to, co Jezus zrobił na krzyżu. Modlitwa opiera się na tym, kim jesteś w Chrystusie, i jest praktycznym użyciem autorytetu, który dostał każdy wierzący. Wszystko to trzyma się na wierze. Paweł opisał tę kolejność jednym zdaniem: „Uwierzyłem i dlatego przemówiłem; my również wierzymy i dlatego mówimy” (13Mając zaś tego samego ducha wiary, jak jest napisane: Uwierzyłem i dlatego przemówiłem; my również wierzymy i dlatego mówimy;2 Kor 4:13 UBG).
Dlatego nie traktujemy tej modlitwy jak rytuału, który działa przez samo powtarzanie, ani jak drogi na skróty. Nie zastępuje prośby, pokuty, posłuszeństwa ani czekania tam, gdzie Bóg każe czekać. Opiera się na czymś prostszym: przyjmujesz obietnice, które Bóg dał, i ćwiczysz wiarę, wyznając ją ustami. „Trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał” (23Trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał.Hbr 10:23 UBG).
Cała modlitwa
Modlitwa codziennaCała modlitwa na jednej kartce A4, z podtytułami i numerami wersetów. Do wydruku albo na telefon.Pobierz PDF 340 kBPanie, słucham Twojego słowa i wierzę w Ciebie. Mam życie wieczne i nie ma dla mnie potępienia. Przeszedłem ze śmierci do życia!
Boże mój, Ty zaspokajasz każdą moją potrzebę według swojego bogactwa w chwale. Dziękuję, że zawsze mam wszystkiego pod dostatkiem i mogę hojnie dawać innym.
Panie Jezu, Ty wziąłeś na siebie moje słabości i poniosłeś moje choroby. Kara za moje grzechy spadła na Ciebie, a ja mam pokój. Twoimi ranami zostałem uzdrowiony. Choroba nie ma nade mną władzy!
Panie, Ty strzeżesz mnie od wszelkiego zła, kiedy wychodzę i kiedy wracam, teraz i na wieki.
Ufam Ci z całego serca i nie polegam na własnym rozumie. Na każdej drodze pamiętam o Tobie, a Ty prostujesz moje ścieżki.
Ojcze, niech przyjdzie Twoje królestwo. Niech Twoja wola dzieje się w moim życiu i na całej ziemi, tak jak w niebie.
Panie Jezu, Ty zbawiłeś mnie i cały mój dom będzie zbawiony. Twój Duch i Twoje słowa nie odstąpią ode mnie ani od moich dzieci i wnuków.
Jezu, wyznaję ustami i wierzę sercem: Ty jesteś moim Panem i moim Bogiem. Zmartwychwstałeś, a Twoje imię jest ponad wszelkie imię. Zginam przed Tobą kolana, oddaję Ci chwałę i należę do Ciebie.
Kobieta powie oczywiście „przeszłam” i „zostałam uzdrowiona”.
Niżej każde zdanie osobno: na jakiej obietnicy stoi i co znaczy w praktyce.
Boże życie: śmierć pokonana
„Panie, słucham Twojego słowa i wierzę w Ciebie.”
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słucha mego słowa i wierzy temu, który mnie posłał, ma życie wieczne i nie będzie potępiony, ale przeszedłPrzypis 1Po grecku μεταβαίνω (metabaino): przejść na drugą stronę. W grece jest forma, która mówi o przejściu już dokonanym, którego skutek trwa. ze śmierci do życia.
J 5:24
Ten werset stoi pod całą pierwszą częścią modlitwy. Jezus łączy w nim życie wieczne z dwiema rzeczami: ze słuchaniem Jego słowa i z wiarą. Dlatego modlitwa zaczyna się od słuchania. Wiara rodzi się ze słuchania słowa Bożego (17Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.Rz 10:17 UBG), więc zanim powiesz pierwsze zdanie, przeczytaj choćby kilka wersetów. Jak to wygląda w praktyce, pokazuje tekst o wierze.
W wersecie jest „wierzy temu, który mnie posłał”, a w modlitwie „wierzę w Ciebie”. Sens jest ten sam, bo Jezus sam to wyjaśnił: „Kto wierzy we mnie, nie we mnie wierzy, ale w tego, który mnie posłał. I kto mnie widzi, widzi tego, który mnie posłał” (44A Jezus wołał: Kto wierzy we mnie, nie we mnie wierzy, ale w tego, który mnie posłał.45I kto mnie widzi, widzi tego, który mnie posłał.J 12:44-45 UBG). Kto wierzy Jezusowi, wierzy Bogu.
„Mam życie wieczne i nie ma dla mnie potępienia.”
Jezus mówi „ma życie wieczne”, w czasie teraźniejszym. Ma je od chwili, w której uwierzył, a nie dopiero po śmierci. Jan napisał swój list właśnie po to, „abyście wiedzieli, że macie życie wieczne” (13To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.1 J 5:13 UBG).
Skąd ta pewność? List do Rzymian odpowiada: „Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie” (1Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha.Rz 8:1 UBG). Wyrok, który był przeciwko nam, Jezus wziął na siebie. Bóg wymazał wykaz długów, który nas obciążał, i przybił go do krzyża (14Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;Kol 2:14 UBG). Kiedy wraca myśl, że po tym, co zrobiłeś, Bóg cię odrzuci, to zdanie jest odpowiedzią. Więcej o tym w części o pewności zbawienia.
„Przeszedłem ze śmierci do życia!”
Przejście już się dokonało. Widać to w formie greckiego czasownika, którą wyjaśnia przypis przy wersecie wyżej. Nie mówisz więc, że kiedyś przejdziesz. Mówisz, gdzie stoisz dziś. Śmierć straciła władzę nad tobą, bo Jezus przyszedł właśnie po to.
Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła; I aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli.
Hbr 2:14-15
Stąd podtytuł „śmierć pokonana”. Pokonana znaczy, że nie rządzi tobą i nie trzyma cię w strachu. Czy wierzący w ogóle musi umrzeć, to osobne pytanie. Pismo zna Henocha i Eliasza, którzy nie umarli (5Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci, i nie znaleziono go, ponieważ Bóg go przeniósł. Zanim bowiem został przeniesiony, miał świadectwo, że podobał się Bogu.Hbr 11:5 UBG; 11Kiedy więc szli i rozmawiali, oto ognisty rydwan i ogniste konie oddzieliły ich obu. I Eliasz wstąpił wśród wichru do nieba.2 Krl 2:11 UBG), a zarazem ludzi, którzy „umarli w wierze” (13Wszyscy oni umarli w wierze, nie otrzymawszy spełnienia obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi.Hbr 11:13 UBG), więc z czyjejś śmierci nie wnioskujemy o jego wierze. Krótko wspominamy o tym w części o Henochu i Eliaszu.
Boża opatrzność: ubóstwo pokonane
„Boże mój, Ty zaspokajasz każdą moją potrzebę według swojego bogactwa w chwale.”
Lecz mój Bóg zaspokoi wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.
Flp 4:19
Paweł napisał to zdanie do ludzi, którzy sami dawali. Filipianie jako jedyny kościół wspierali go od początku i posyłali mu pomoc nawet do Tesaloniki (15A wy, Filipianie, wiecie, że na początku ewangelii, gdy opuściłem Macedonię, żaden kościół nie uczestniczył ze mną w dawaniu i braniu, tylko wy sami.16Bo nawet do Tesaloniki raz i drugi posłaliście, czego mi było potrzeba.Flp 4:15-16 UBG). Obietnica przyszła więc do ludzi hojnych. Ważne jest też słowo „według”. Miarą tego, co dostajesz, jest Jego bogactwo.
Skąd prawo do tego zdania? Z krzyża. Jezus, „będąc bogatym, dla was stał się ubogim, abyście wy zostali ubogaceni jego ubóstwem” (9Znacie bowiem łaskę naszego Pana Jezusa Chrystusa, że będąc bogatym, dla was stał się ubogim, abyście wy zostali ubogaceni jego ubóstwem.2 Kor 8:9 UBG). To ta sama wymiana, w której wziął na siebie nasz grzech i nasze choroby. Jezus podał też kolejność: Ojciec wie, czego potrzebujesz, a ty szukaj najpierw Jego królestwa (32Bo o to wszystko poganie zabiegają. Wie bowiem wasz Ojciec niebieski, że tego wszystkiego potrzebujecie.33Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.Mt 6:32-33 UBG).
„Dziękuję, że zawsze mam wszystkiego pod dostatkiem i mogę hojnie dawać innym.”
A Bóg ma moc udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiemPrzypis 2Po grecku αὐτάρκεια (autarkeia): tyle, ile trzeba, tak że niczego nie brakuje., obfitowali we wszelki dobry uczynek;
2 Kor 9:8
Ten werset kończy fragment o dawaniu. Tuż przed nim Paweł pisze, że „kto sieje obficie, obficie też żąć będzie”, i że „radosnego dawcę Bóg miłuje” (6Lecz mówię: Kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie.7Każdy jak postanowił w swym sercu, tak niech zrobi, nie z żalem ani z przymusu, gdyż radosnego dawcę Bóg miłuje.2 Kor 9:6-7 UBG). Dostatek ma więc cel. Masz tyle, że starcza dla ciebie i zostaje na dobre uczynki. Stąd w modlitwie podziękowanie. Apostoł każe przedstawiać Bogu swoje sprawy „z dziękczynieniem” (6Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu.Flp 4:6 UBG), a dziękuje się za coś, co już zostało dane.
Boże zdrowie: choroba niemożliwa
„Panie Jezu, Ty wziąłeś na siebie moje słabości i poniosłeś moje choroby.”
Aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza: On nasze słabości wziął na siebie i nosiłPrzypis 3Po grecku βαστάζω (bastazo): podnieść ciężar i ponieść go. Mateusz użył formy, która opisuje zdarzenie zamknięte, dlatego w modlitwie jest „poniosłeś”. nasze choroby.
Mt 8:17
Mateusz przytacza słowa Izajasza wieczorem, kiedy Jezus „uzdrowił wszystkich chorych” (16Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;Mt 8:16 UBG). Izajasz mówi więc także o ciele. Dzieło jest skończone, tak jak skończony jest krzyż. Nie prosisz, żeby Jezus wziął twoje choroby. Dziękujesz, że już je wziął. Dlaczego uzdrowienie jest częścią odkupienia, wyjaśnia tekst o uzdrowieniu.
„Kara za moje grzechy spadła na Ciebie, a ja mam pokój.”
Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokojuPrzypis 4Po hebrajsku שָׁלוֹם (szalom): całość i zdrowie, stan, w którym nic nie jest rozbite i niczego nie brakuje. była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.
Iz 53:5
Pierwsze zdanie wersetu podaje, za co Jezus był zraniony: za nasze występki i nieprawości. Kara należała się nam, a spadła na Niego, i dzięki temu mamy pokój. O tym samym pisze Paweł: „Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa” (1Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;Rz 5:1 UBG). Ale szalom to także całość i zdrowie, dlatego w tym samym zdaniu Izajasz pisze o uzdrowieniu.
„Twoimi ranami zostałem uzdrowiony.”
Piotr powtarza te słowa Izajasza w czasie przeszłym, do ludzi, którzy żyli kilkadziesiąt lat po krzyżu: „przez jego rany zostaliście uzdrowieni” (24On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.1 P 2:24 UBG). Z tego wersetu bierze się „zostałem uzdrowiony”. Mówisz o tym, co zrobił Jezus, jeszcze zanim zobaczysz to w swoim ciele.
„Choroba nie ma nade mną władzy!”
To zdanie nie jest prośbą. Jest użyciem władzy, którą Jezus dał uczniom: „Oto daję wam moc stąpania po wężach, skorpionach i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, a nic wam nie zaszkodzi” (19Oto daję wam moc stąpania po wężach, skorpionach i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, a nic wam nie zaszkodzi.Łk 10:19 UBG). Pismo nie traktuje choroby jak czegoś obojętnego. O kobiecie pochylonej od osiemnastu lat Jezus powiedział, że to „szatan wiązał” (16A ta córka Abrahama, którą szatan wiązał już osiemnaście lat, czyż nie miała być uwolniona od tych więzów w dzień szabatu?Łk 13:16 UBG), a Piotr streścił Jego służbę tak: chodził, „uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG). Dlatego wierzący nie prosi o zdrowie jak o łaskę, której może nie dostać. Staje w autorytecie za swoim życiem i zdrowiem i trzyma się obietnicy tak daleko, jak widzi ją w Piśmie (16Długimi dniami go nasycę i ukażę mu moje zbawienie.Ps 91:16 UBG; 23Jezus mu powiedział: Jeśli możesz wierzyć. Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy.Mk 9:23 UBG).
A jeśli objawy jeszcze są? Zdanie z modlitwy nie udaje, że ich nie ma. Mówi, kto ma nad nimi władzę. Abraham miał około stu lat, a Paweł pisze o nim, że „nie zważał na swoje już obumarłe ciało”, bo był pewien, że Bóg ma moc uczynić to, co obiecał (19A nie będąc słabym w wierze, nie zważał na swoje już obumarłe ciało – bo miał około stu lat – ani na obumarłe łono Sary.20I nie zachwiał się z powodu niewiary w obietnicę Boga, ale umocnił się wiarą i oddał chwałę Bogu;21Będąc też pewien tego, że to, co on obiecał, ma moc też uczynić.Rz 4:19-21 UBG). Nie obiecujemy terminu ani sposobu, ale wola Boga jest jasna. Co robić, kiedy nie widać zmiany, opisujemy w części „Kiedy uzdrowienie nie przychodzi od razu”.
Boża ochrona: zniszczenie niemożliwe
„Panie, Ty strzeżesz mnie od wszelkiego zła, kiedy wychodzę i kiedy wracam, teraz i na wieki.”
PAN będzie cię strzegł od wszelkiego zła; on będzie strzegł twojej duszy. PAN będzie strzegł twego wyjścia i przyjścia, odtąd aż na wieki.
Ps 121:7-8
Psalm 121 śpiewali pielgrzymi w drodze do Jerozolimy, w upale dnia i w chłodzie nocy (6Słońce nie porazi cię za dnia ani księżyc w nocy.Ps 121:6 UBG). Zaczyna się od pytania, skąd przyjdzie pomoc, i od odpowiedzi: „Moja pomoc jest od PANA, który stworzył niebo i ziemię” (2Moja pomoc jest od PANA, który stworzył niebo i ziemię.Ps 121:2 UBG). „Wyjście i przyjście” to zwrot, którym Biblia opisuje całe codzienne życie: wyjście z domu, powrót i każdą drogę pomiędzy. Mojżesz zapowiadał to samo: „Błogosławiony będziesz, gdy będziesz wchodził, i błogosławiony, gdy będziesz wychodził” (6Błogosławiony będziesz, gdy będziesz wchodził, i błogosławiony, gdy będziesz wychodził.Pwt 28:6 UBG).
Czy to znaczy, że nic trudnego cię nie spotka? Paweł płynął statkiem, który rozbił się u brzegów Malty. Zanim to się stało, ogłosił: „nikt z was nie zginie, tylko statek” (22Lecz teraz zachęcam was, abyście byli dobrej myśli, bo nikt z was nie zginie, tylko statek.Dz 27:22 UBG). Na pokładzie było dwieście siedemdziesiąt sześć osób i wszystkie wyszły na ląd (37A nas wszystkich na statku było dwieście siedemdziesiąt sześć dusz.Dz 27:37 UBG; 44Pozostali zaś na deskach lub częściach statku. I w ten sposób wszyscy cało wyszli na ląd.Dz 27:44 UBG). Bóg czasem zabiera burzę, a czasem prowadzi przez nią. Podtytuł „zniszczenie niemożliwe” mówi o życiu, którego nikt nie wyrwie z ręki Jezusa. On sam powiedział: „A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki” (28A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.J 10:28 UBG).
Boże prowadzenie: pomyłki niemożliwe
„Ufam Ci z całego serca i nie polegam na własnym rozumie.”
Ufaj PANU z całego swego serca i nie polegajPrzypis 5Po hebrajsku שָׁעַן (szaan): oprzeć się na czymś całym ciężarem, jak na lasce albo na ścianie. na swoim rozumie. ZważajPrzypis 6Po hebrajsku יָדַע (jada): znać kogoś z bliska. Tym samym czasownikiem Księga Rodzaju opisuje bliskość Adama i Ewy. na niego we wszystkich swoich drogach, a on będzie prostować twoje ścieżki.
Prz 3:5-6
Możesz myśleć, liczyć i planować, bo rozum też jest od Boga. Całym ciężarem opierasz się jednak na Nim. Abraham wyruszył, „nie wiedząc, dokąd idzie” (8Przez wiarę Abraham, gdy został wezwany, aby pójść na miejsce, które miał wziąć w dziedzictwo, usłuchał i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.Hbr 11:8 UBG), i doszedł tam, dokąd Bóg go prowadził. Takie zaufanie to sedno biblijnej wiary.
„Na każdej drodze pamiętam o Tobie, a Ty prostujesz moje ścieżki.”
„Zważać na Niego” znaczy po hebrajsku znać Go z bliska. Chodzi więc o bliskość w zwykłych sprawach: w pracy, w rozmowie, przy zakupach, a nie tylko przy wielkich decyzjach. Bóg prowadzi przez Pismo, przez ludzi, przez okoliczności, a czasem przez sen. Jak to rozpoznać, opisujemy w tekście o objawieniu.
Kto opiera się na Bogu i na każdej drodze o Nim pamięta, ten idzie prosto, bo ścieżki prostuje On. „PAN kieruje krokami dobrego człowieka i jego droga mu się podoba” (23PAN kieruje krokami dobrego człowieka i jego droga mu się podoba.Ps 37:23 UBG). A tam, gdzie człowiek jednak źle wybierze, Bóg potrafi i to obrócić w dobro. „A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga” (28A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga.Rz 8:28 UBG).
Na ziemi, tak jak w niebie
„Ojcze, niech przyjdzie Twoje królestwo.”
Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie.
Mt 6:10
Te słowa pochodzą z modlitwy, której Jezus nauczył uczniów (9Wy więc tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię.10Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie.Mt 6:9-10 UBG). Królestwo to miejsce, w którym rządzi Bóg. Kto uwierzył, już w nim jest, bo Bóg „nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna” (13Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna;Kol 1:13 UBG). To jedno królestwo. Paweł mówi o dziedzictwie „w królestwie Chrystusa i Boga” (5Bo wiecie o tym, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga.Ef 5:5 UBG).
Mimo to prosimy, żeby przyszło, bo cała ziemia jeszcze nie wygląda jak niebo. Jezus pokazał, jak wygląda to przyjście w praktyce: „A jeśli ja wypędzam demony Duchem Bożym, to przyszło do was królestwo Boże” (28A jeśli ja wypędzam demony Duchem Bożym, to przyszło do was królestwo Boże.Mt 12:28 UBG). Gdzie przychodzi królestwo, tam ustępuje ciemność, choroba i strach. Więcej o królestwie jest w tekście o ewangelii.
„Niech Twoja wola dzieje się w moim życiu i na całej ziemi, tak jak w niebie.”
Niebo jest tu miarą. Pismo pokazuje, jak wygląda miejsce, w którym Bóg mieszka z ludźmi: nie ma tam śmierci, smutku, krzyku ani bólu (4I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły.Obj 21:4 UBG). Kiedy więc nie wiesz, czego Bóg chce w jakiejś sprawie, zapytaj, jak ta sprawa wygląda w niebie. Albo popatrz na Jezusa, bo On sam powiedział: „Kto mnie widzi, widzi i mego Ojca” (9Jezus mu odpowiedział: Tak długo jestem z wami, a nie poznałeś mnie, Filipie? Kto mnie widzi, widzi i mego Ojca. Jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca?J 14:9 UBG). Co robił Jezus, pokazuje, czego chce Bóg.
Zaczyna się od ciebie, bo w modlitwie najpierw jest „w moim życiu”. Zgadzasz się na Jego wolę u siebie, a potem stajesz za nią w domu, w pracy i w mieście. Przykłady z codziennego życia, od chorych po własny dom, zebraliśmy w tekście o autorytecie.
W mojej rodzinie, tak jak w niebie
„Panie Jezu, Ty zbawiłeś mnie i cały mój dom będzie zbawiony.”
A oni odpowiedzieli: Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i twój dom.
Dz 16:31
Te słowa usłyszał w nocy strażnik więzienia w Filippi, kiedy trzęsienie ziemi otworzyło cele, a on chciał się zabić. Paweł i Sylas od razu „głosili słowo Pańskie jemu i wszystkim jego domownikom”, a jeszcze tej nocy cały dom uwierzył i przyjął chrzest (32I głosili słowo Pańskie jemu i wszystkim jego domownikom.33Tej samej godziny w nocy wziął ich ze sobą, obmył ich rany i natychmiast się ochrzcił, on i wszyscy jego domownicy.34Wprowadził ich do swego domu, zastawił przed nimi stół i weselił się, uwierzywszy Bogu z całym swoim domem.Dz 16:32-34 UBG). Tę samą obietnicę dostał Korneliusz: „On ci powie słowa, przez które będziesz zbawiony, ty i cały twój dom” (14On ci powie słowa, przez które będziesz zbawiony, ty i cały twój dom.Dz 11:14 UBG).
„Ty zbawiłeś mnie” mówisz w czasie przeszłym, bo „jesteście zbawieni przez wiarę” (8Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.Ef 2:8 UBG). „Cały mój dom będzie zbawiony” mówisz z obietnicy. Każdy z domowników sam usłyszy słowo i sam uwierzy, bo autorytet nie działa na cudzą wolę. Ty w tym czasie stoisz przed Bogiem za swoim domem i nie odpuszczasz, tak jak Hiob, który regularnie składał ofiary za swoje dorosłe dzieci (5A gdy minęły dni uczty, Hiob posyłał i poświęcał ich. Potem wstawał wczesnym rankiem i składał całopalenia stosownie do ich liczby. Mówił bowiem Hiob: Może moi synowie zgrzeszyli i złorzeczyli Bogu w swoich sercach. Tak Hiob czynił zawsze.Hi 1:5 UBG). Jak stawać za domem, nie łamiąc niczyjej woli, pokazuje punkt o domu w tym samym tekście o autorytecie.
„Twój Duch i Twoje słowa nie odstąpią ode mnie ani od moich dzieci i wnuków.”
A to będzie moje przymierze z nimi, mówi PAN: Mój Duch, który jest w tobie, i moje słowa, które włożyłem w twoje usta, nie odstąpią od twoich ust ani od ust twego potomstwa, ani od ust potomków twego potomstwa, mówi PAN, odtąd aż na wieki.
Iz 59:21
To obietnica przymierza i obejmuje trzy pokolenia: ciebie, twoje dzieci i dzieci twoich dzieci. Werset wcześniej Izajasz zapowiada Odkupiciela (20Przyjdzie bowiem Odkupiciel do Syjonu i do tych spośród Jakuba, którzy odwracają się od występków, mówi PAN.Iz 59:20 UBG), a Paweł cytuje te słowa, kiedy mówi o przymierzu, w którym Bóg gładzi grzechy (26I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba.27A to będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy.Rz 11:26-27 UBG). Jezus zawarł to przymierze w swojej krwi (20Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi, która jest za was wylana.Łk 22:20 UBG), a kto należy do Chrystusa, jest dziedzicem obietnic (29A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, a zgodnie z obietnicą – dziedzicami.Ga 3:29 UBG).
W praktyce Boże słowa przechodzą na dzieci przez usta rodziców. Mojżesz kazał rozmawiać o nich, „przebywając w swoim domu, idąc drogą, kładąc się i wstając” (7I będziesz je często przypominał swoim synom i rozmawiał o nich, przebywając w swoim domu, idąc drogą, kładąc się i wstając.Pwt 6:7 UBG). Kiedy dzieci słyszą, jak mówisz Słowo na głos, uczą się tego od ciebie. A Duch Święty, którym zostałeś zapieczętowany, jest zadatkiem tego, co dopiero przed tobą (13W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;14Który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, aż nastąpi odkupienie nabytej własności, dla uwielbienia jego chwały.Ef 1:13-14 UBG). Mówi o tym część „Zapieczętowany Duchem” w tekście o tym, kim jesteś w Chrystusie.
Jezus Chrystus jest Panem
„Jezu, wyznaję ustami i wierzę sercem: Ty jesteś moim Panem i moim Bogiem.”
Wtedy Tomasz mu odpowiedział: Mój Pan i mój Bóg!
J 20:28
Tomasz powiedział to osiem dni po zmartwychwstaniu, kiedy zobaczył rany Jezusa (26A po ośmiu dniach jego uczniowie znowu byli w domu, a Tomasz z nimi. I przyszedł Jezus, gdy drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i powiedział: Pokój wam.27Potem powiedział do Tomasza: Włóż tu swój palec i obejrzyj moje ręce, wyciągnij swoją rękę i włóż ją w mój bok, a nie bądź bez wiary, ale wierz.J 20:26-27 UBG). Nazwał Go wprost Bogiem, a Jezus go nie poprawił. Powiedział tylko: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (29Jezus mu powiedział: Tomaszu, uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.J 20:29 UBG). To o nas. Jan pisze o Jezusie na końcu swojego listu: „On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym” (20A wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego Boga, i jesteśmy w tym prawdziwym, to jest w jego Synu, Jezusie Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.1 J 5:20 UBG). Życie wieczne, od którego zaczyna się ta modlitwa, to więc On sam.
W Jezusie „mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa” (9Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa.Kol 2:9 UBG), a On mówi: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje” (15Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że weźmie z mojego i wam oznajmi.J 16:15 UBG). Dlatego czcimy Syna tak, jak czcimy Ojca (23Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał.J 5:23 UBG). Słowa „wyznaję ustami i wierzę sercem” biorą się z Listu do Rzymian: „Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu” (10Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu.Rz 10:10 UBG). Co zrobić, kiedy usta mówią jedno, a serce jeszcze nie nadąża, odpowiadamy w części o afirmacjach i mocy wypowiedzianego słowa.
„Zmartwychwstałeś, a Twoje imię jest ponad wszelkie imię.”
Janowi na Patmos Jezus przedstawił się tak: „byłem umarły. A oto żyję na wieki wieków i mam klucze piekła i śmierci” (18I żyjący, a byłem umarły. A oto żyję na wieki wieków i mam klucze piekła i śmierci.Obj 1:18 UBG). Ma klucze śmierci, więc śmierć, od której zaczyna się ta modlitwa, nie ma już ostatniego słowa. O swoim życiu Jezus mówił: „Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć” (18Nikt mi go nie odbiera, ale ja oddaję je sam z siebie. Mam moc je oddać i mam moc znowu je wziąć. Ten nakaz otrzymałem od mego Ojca.J 10:18 UBG). Zmartwychwstanie potwierdza, że krzyż zadziałał. Stąd w tekście o dziele krzyża nazywamy je pokwitowaniem.
Jego imię jest „ponad wszelkie imię” (9Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię;Flp 2:9 UBG). Każda choroba, każdy lęk i każda trudna sytuacja ma swoją nazwę, a imię Jezusa stoi wyżej niż one wszystkie. Sam powiedział: „Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi” (18Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.Mt 28:18 UBG). W tym imieniu mówisz każde zdanie tej modlitwy. Co znaczy działać w imieniu Jezusa, wyjaśniamy osobno.
„Zginam przed Tobą kolana, oddaję Ci chwałę i należę do Ciebie.”
Kiedyś zegnie się przed Nim każde kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią (10Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią.11I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.Flp 2:10-11 UBG). Ty robisz to już dziś, z własnej woli. W niebie śpiewają Barankowi, czyli Jezusowi: „Godzien jest Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo” (12Mówiących donośnym głosem: Godzien jest Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo.Obj 5:12 UBG). Twoja chwała dołącza do tej pieśni. Jak oddawać Bogu chwałę na co dzień, opisuje tekst o uwielbieniu.
„Należę do Ciebie” to ostatnie zdanie i najprostsze. Paweł przypomina Koryntianom, że „nie należycie do samych siebie”, i dodaje: „Drogo bowiem zostaliście kupieni” (19Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?20Drogo bowiem zostaliście kupieni. Wysławiajcie więc Boga w waszym ciele i w waszym duchu, które należą do Boga.1 Kor 6:19-20 UBG). Kto należy do Jezusa, ma Jego ochronę, Jego zaopatrzenie i Jego imię. Cała ta modlitwa jest właściwie rozwinięciem tego jednego zdania.
Jak się nią modlić
Najlepiej rano, na głos i powoli. Bóg powiedział Jozuemu: „Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust” (8Niech ta księga Prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, abyś pilnował wypełnienia wszystkiego, co w niej jest napisane. Wtedy bowiem poszczęści się twojej drodze i będzie ci się wiodło.Joz 1:8 UBG). Od ust, nie tylko od oczu, bo słowa wypowiedziane na głos słyszysz także ty. Możesz zmieniać zdania na własne i dopisywać obietnice, które Bóg pokazał ci osobiście. Sprawdzian jest jeden: czy zdanie ma w Piśmie adres, czyli miejsce, w którym jest napisane.
Wydrukuj modlitwę, połóż kartkę tam, gdzie zaczynasz dzień, i jutro rano przeczytaj ją na głos. Z czasem część zdań zostanie w tobie i wróci sama, kiedy przyjdzie lęk albo choroba.
Historia zmian
- Poprawione jedno zdanie modlitwy i jego wyjaśnienie.
