Tożsamość w Chrystusie to odpowiedź na pytanie, kim jesteś po tym, jak Bóg cię przyjął. Nowy Testament odpowiada rzeczownikami, nie przymiotnikami: nowe stworzenie, dziecko Boga, dziedzic, kapłan, światło. To nie są komplementy na dobry dzień. To opis stanu faktycznego, który nie zależy od twojego nastroju ani od wyniku ostatniego tygodnia.
Ten tekst zakłada, że dzieło krzyża jest zamknięte. Jeśli to dla ciebie nowe, zacznij od artykułu dzieło krzyża. Wszystkie wersety są z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej.
Co znaczy „w Chrystusie”
Zwrot „w Chrystusie” i jego odmiany padają w listach Pawła ponad sto razy i są w nich skrótem na całe zbawienie. Znaczy to, że Bóg patrzy na ciebie razem z Chrystusem, a nie osobno: Jego historia stała się twoją.
Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.
2 Kor 5:17
„Nowe stworzenie” to nie ulepszona wersja starego człowieka. Paweł opisuje to jeszcze mocniej: „Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus” (20Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. A to, że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie samego siebie.Ga 2:20 UBG). I dodaje zdanie, które kończy poszukiwanie brakującego elementu: „jesteście dopełnieni w nim” (9Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa.10I jesteście dopełnieni w nim, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy;Kol 2:9-10 UBG). Nie brakuje ci niczego, czego Bóg by ci nie dał.
Nowa pozycja, a nie nowe postanowienie
Różnica między chrześcijaństwem a samodoskonaleniem jest tutaj. Postanowienie mówi „od poniedziałku będę inny”. Ewangelia mówi „już jesteś kimś innym, więc zacznij tak żyć”.
Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi. Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu.
Kol 3:1-3
Zwróć uwagę na czasy. „Powstaliście”, „umarliście”, „jest ukryte”. Dopiero z tego wynika polecenie: „szukajcie”, „myślcie”. Tak samo w Liście do Rzymian: najpierw fakt, że stary człowiek został ukrzyżowany, potem wezwanie „uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga” (6Wiedząc o tym, że nasz stary człowiek został ukrzyżowany razem z nim, aby ciało grzechu zostało zniszczone, żebyśmy już więcej nie służyli grzechowi.7Kto bowiem umarł, został uwolniony od grzechu.8Jeśli więc umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim będziemy żyć;9Wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, więcej nie umiera i śmierć nad nim więcej nie panuje.10To bowiem, że umarł, raz umarł dla grzechu, a że żyje, żyje dla Boga.11Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:6-11 UBG). Nigdy odwrotnie.
Dziecko, nie pracownik na okresie próbnym
Najczęstszy sposób, w jaki chrześcijanie tracą radość, to życie tak, jakby byli na okresie próbnym u Boga. Nowy Testament nazywa to duchem niewoli i mówi, że to nie jest to, co dostaliśmy.
Wszyscy bowiem ci, którzy są prowadzeni przez Ducha Bożego, są synami Bożymi. Gdyż nie otrzymaliście ducha niewoli, aby znowu się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez którego wołamy: Abba, Ojcze! Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.
Rz 8:14-17
„Abba” to słowo z domu, nie z sali sądowej. Paweł mówi o tym samym Galatom: „już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa” (4Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;5Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.6A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!7Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.Ga 4:4-7 UBG). Sługa dostaje wypłatę za wykonaną pracę i może ją stracić. Dziecko dostaje dziedzictwo, bo należy do rodziny.
Sprawiedliwy przed Bogiem, choć jeszcze nie doskonały
To są dwie prawdy naraz i chrześcijanie zwykle gubią jedną z nich. Przed Bogiem jesteś już usprawiedliwiony, czyli uznany za niewinnego: „Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem” (1Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;Rz 5:1 UBG), bo w Chrystusie „staliśmy się sprawiedliwością Bożą” (21On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.2 Kor 5:21 UBG). To jest wyrok, a nie ocena postępów.
A jednocześnie codzienność jest drogą, na której wciąż się potykasz. Paweł pisze o sobie bez upiększeń.
Nie żebym to już osiągnął albo już był doskonały, ale dążę, aby pochwycić to, do czego też zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa. Bracia, ja o sobie nie myślę, że już pochwyciłem. Lecz jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a zdążając do tego, co przede mną; Biegnę do mety, do nagrody powołania Bożego, które jest z góry w Chrystusie Jezusie.
Flp 3:12-14
Kto zna tylko pierwszą prawdę, popada w lekceważenie grzechu. Kto zna tylko drugą, żyje w ciągłym poczuciu porażki. Jan trzyma obie: „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy”, a zaraz potem „Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć” (8Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy.9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:8-9 UBG).
Kapłan i światło, czyli po co to wszystko
Tożsamość nie jest po to, żebyś lepiej się o sobie myślał. Jest po to, żebyś miał z czego dawać.
Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;
1 P 2:9
Kapłan w Starym Testamencie miał dwa zadania: stawać przed Bogiem za ludźmi i przed ludźmi za Bogiem. Oba są teraz twoje. Jezus dodaje do tego obraz światła: „Wy jesteście światłością świata” (14Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.15Nie zapala się świecy i nie stawia jej pod naczyniem, ale na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu.16Tak niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie.Mt 5:14-16 UBG), i zauważ, że mówi to do zwykłych ludzi, zanim cokolwiek osiągnęli.
Zapieczętowany Duchem
Duch Święty nie jest nagrodą dla zaawansowanych. Jest znakiem własności i zaliczką na to, co dopiero przyjdzie.
W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym; Który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, aż nastąpi odkupienie nabytej własności, dla uwielbienia jego chwały.
Ef 1:13-14
Pieczęć w tamtych czasach znaczyła: to jest moje i nikt tego nie otworzy. Zadatek znaczył: reszta przyjdzie na pewno. Paweł mówi też prosto, że to dotyczy każdego wierzącego: „jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy” (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG).
Skąd bierze się realne poczucie tej tożsamości
Nie z powtarzania sobie zdań przed lustrem, tylko z dwóch rzeczy: z Bożego objawienia i z odnowienia myślenia Słowem. Paweł modlił się właśnie o to pierwsze.
Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego; Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych;
Ef 1:17-18
Drugie jest zwyczajną pracą: „przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu” (2A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga.Rz 12:2 UBG). Jezus wskazuje ten sam mechanizm: „Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami. I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (31Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami.32I poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli.J 8:31-32 UBG). Wolność jest owocem trwania w Słowie, a nie jednorazowego przeżycia.
Co robić z kłamstwami o sobie
Myśli w rodzaju „i tak się nie nadajesz”, „Bóg ma cię dość”, „dla ciebie już za późno” nie są diagnozą, tylko atakiem, i tak trzeba je traktować.
Chociaż bowiem w ciele żyjemy, nie walczymy według ciała; (Gdyż oręż naszej walki nie jest cielesny, ale z Boga, i ma moc burzenia twierdz warownych); Obalamy rozumowania i wszelką wyniosłość, która powstaje przeciwko poznaniu Boga, i zniewalamy wszelką myśl do posłuszeństwa Chrystusowi;
2 Kor 10:3-5
Praktycznie wygląda to tak: nazwij myśl, sprawdź ją Pismem, odpowiedz na nią konkretnym zdaniem Boga, powiedz to na głos. To nie jest magia ani autosugestia, tylko zgadzanie się z prawdą zamiast z oskarżeniem. Dwa zdania, które warto mieć pod ręką: „ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie” (4Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie.1 J 4:4 UBG) i „Nie dał nam bowiem Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i zdrowego umysłu” (7Nie dał nam bowiem Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i zdrowego umysłu.2 Tm 1:7 UBG).
Tożsamość a uczynki: kolejność
Uczynki nie budują tożsamości, tylko z niej wypływają. Jabłoń nie staje się jabłonią dlatego, że urodziła jabłka.
Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
Ef 2:10
Jezus podaje to samo w obrazie winorośli: „Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić” (4Trwajcie we mnie, a ja w was. Jak latorośl nie może wydawać owocu sama z siebie, jeśli nie będzie trwała w winorośli, tak i wy, jeśli nie będziecie trwać we mnie.5Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić.J 15:4-5 UBG). Owoc jest normalny i oczekiwany. Nie jest jednak źródłem, z którego czerpiesz pewność, kim jesteś.
Czym to się różni od pozytywnego myślenia
Różnią się trzema rzeczami i warto je znać, bo to ten sam temat na powierzchni.
- Podstawa. Pozytywne myślenie opiera się na tobie i na sile twojego przekonania. Tożsamość w Chrystusie opiera się na tym, co zrobił Chrystus, i działa również w dniu, w którym w nic ci się nie wierzy.
- Prawdziwość. Afirmacja może być zwyczajnie nieprawdziwa („jestem najlepszy”). Zdanie „jestem dzieckiem Boga” jest albo prawdziwe, albo nie, i sprawdza się je w Piśmie, a nie w samopoczuciu (12Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;13Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.J 1:12-13 UBG).
- Kierunek. Pozytywne myślenie kończy się na mnie i na moim sukcesie. Nowa tożsamość jest po to, żeby „rozgłaszać cnoty tego, który was powołał” (9Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;1 P 2:9 UBG), czyli prowadzi na zewnątrz.
Sprawdzian, który to rozstrzyga: czy zdanie, które sobie mówisz, ma adres w Piśmie. Jeśli ma, powtarzaj je spokojnie. Jeśli nie ma, to nie jest wiara, tylko nastrój.
Co dalej
Tożsamość jest fundamentem pod to, co robisz z tym, co dostałeś. O tym jest kolejny tekst: autorytet wierzącego. Jeśli wracają pytania o pewność zbawienia, zobacz wiara: dar czy warunek. Jeśli chcesz wiedzieć, jak wygląda codzienne chodzenie za Jezusem, zajrzyj do tekstu uczniowie Jezusa Chrystusa. A jeśli chcesz najpierw uporządkować podstawy, wróć do artykułu ewangelia.
Najczęstsze pytania
Co znaczy „nawrócić się” i „narodzić się na nowo”?
To dwie strony jednej sprawy. Nawrócenie to twoja strona: zmiana zdania i zwrot w stronę Boga, czyli pokuta i wiara (14Lecz potem, gdy Jan został wtrącony do więzienia, Jezus przyszedł do Galilei, głosząc ewangelię królestwa Bożego;15I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie i wierzcie ewangelii.Mk 1:14-15 UBG). Nowe narodzenie to Boża strona: nowe życie, którego nie da się wytworzyć samemu. „Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego” (5Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.6Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem.7Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.J 3:5-7 UBG). Jan mówi wprost, że narodzeni są „nie z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga” (12Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię;13Którzy są narodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga.J 1:12-13 UBG). Nawracasz się ty, rodzi cię Bóg.
Czy jako chrześcijanin nadal jestem grzesznikiem?
Zależy, o co dokładnie pytasz. Twoja tożsamość przed Bogiem to „święty” i „dziecko”, nie „grzesznik” (9Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;1 P 2:9 UBG; 14Wszyscy bowiem ci, którzy są prowadzeni przez Ducha Bożego, są synami Bożymi.15Gdyż nie otrzymaliście ducha niewoli, aby znowu się bać, ale otrzymaliście Ducha usynowienia, przez którego wołamy: Abba, Ojcze!16Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.17A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.Rz 8:14-17 UBG). Twoja codzienność wciąż zawiera grzech i udawanie, że jest inaczej, jest kłamstwem: „Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy” (8Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy.9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:8-9 UBG). Paweł opisuje tę walkę w pierwszej osobie (21Odkrywam więc w sobie to prawo, że gdy chcę czynić dobro, trzyma się mnie zło.22Mam bowiem upodobanie w prawie Bożym według wewnętrznego człowieka.23Lecz widzę inne prawo w moich członkach, walczące z prawem mego umysłu, które bierze mnie w niewolę prawa grzechu, które jest w moich członkach.24Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?25Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Tak więc ja sam umysłem służę prawu Bożemu, lecz ciałem prawu grzechu.Rz 7:21-25 UBG) i zaraz potem ogłasza: „teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie” (1Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha.Rz 8:1 UBG). Jesteś świętym, który jeszcze grzeszy, a nie grzesznikiem, który próbuje na coś zasłużyć.
Uświęcenie: proces, stan czy perfekcjonizm?
Nowy Testament używa tego słowa w dwóch znaczeniach. Jest stanem: w Chrystusie jesteś uświęcony „raz na zawsze” (10Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.11A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.12Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;13Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy.14Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.Hbr 10:10-14 UBG), oddzielony dla Boga. I jest procesem: całe życie uczysz się żyć zgodnie z tym, kim już jesteś (2A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga.Rz 12:2 UBG; 16Mówię więc: Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała.17Ciało bowiem pożąda na przekór Duchowi, a Duch na przekór ciału; są one sobie przeciwne, tak że nie możecie czynić tego, co chcecie.Ga 5:16-17 UBG). Nie jest natomiast obietnicą bezgrzeszności w tym życiu. Paweł, po latach służby, pisze: „Nie żebym to już osiągnął albo już był doskonały, ale dążę” (12Nie żebym to już osiągnął albo już był doskonały, ale dążę, aby pochwycić to, do czego też zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa.13Bracia, ja o sobie nie myślę, że już pochwyciłem. Lecz jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a zdążając do tego, co przede mną;14Biegnę do mety, do nagrody powołania Bożego, które jest z góry w Chrystusie Jezusie.Flp 3:12-14 UBG). Perfekcjonizm produkuje albo udawanie, albo rozpacz. Cel jest inny: owoc Ducha (22Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;23Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.Ga 5:22-23 UBG).
Czy zbawienie można stracić? Wytrwanie świętych
Pismo daje mocne obietnice zachowania: „nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki” (27Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.28A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.29Mój Ojciec, który mi je dał, większy jest od wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mego Ojca.J 10:27-29 UBG), nic nas „nie odłączy od miłości Boga” (38Jestem bowiem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani zwierzchności, ani moce, ani teraźniejsze, ani przyszłe rzeczy;39Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie będzie mogło nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 8:38-39 UBG), Bóg dokończy dzieło, które zaczął (6Będąc tego pewien, że ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Jezusa Chrystusa.Flp 1:6 UBG). Daje też poważne ostrzeżenia dla tych, którzy świadomie odchodzą (4Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego;5Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku;6A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę.Hbr 6:4-6 UBG; 26Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy;27Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników.Hbr 10:26-27 UBG; 20Bo jeśli uciekli oni od plugastw świata przez poznanie Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, a potem znowu się w nie wikłają i zostają pokonani, to ich ostateczny stan jest gorszy niż pierwszy.21Lepiej bowiem byłoby dla nich nie poznać drogi sprawiedliwości, aniżeli poznawszy ją, odwrócić się od przekazanego im świętego przykazania.22Ale przydarzyło się im zgodnie z prawdziwym przysłowiem: Pies wrócił do swoich wymiocin, a świnia umyta do tarzania się w błocie.2 P 2:20-22 UBG). Nie wybieramy jednej listy kosztem drugiej. Uczymy tak: nikt nie wyrwie cię z ręki Boga wbrew tobie, a Pismo nigdzie nie obiecuje bezpieczeństwa komuś, kto świadomie i trwale odwraca się od Chrystusa. Praktyczny wniosek jest jeden: trwaj przy Nim.
Skąd mam wiedzieć, że naprawdę jestem zbawiony?
Z trzech rzeczy naraz, w tej kolejności. Z obietnicy Słowa: „Kto ma Syna, ma życie” i „to napisałem wam, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne” (11A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu.12Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia.13To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.1 J 5:11-13 UBG). Ze świadectwa Ducha, który „poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi” (16Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.Rz 8:16 UBG). I z owocu, który z czasem widać: inny kierunek życia, miłość do innych wierzących (14My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje brata, pozostaje w śmierci.1 J 3:14 UBG), wrażliwsze sumienie. Jeśli zaczniesz od trzeciego punktu, prawie zawsze wyjdzie ci, że jest za słabo. Zacznij od pierwszego.
Co zrobić, gdy nie czuję nic po nawróceniu?
Nic złego się nie dzieje. Nowe narodzenie nie jest uczuciem, tylko faktem, a uczucia przychodzą i odchodzą także u dojrzałych chrześcijan. Pewność opiera się na obietnicy, nie na emocji: „Kto ma Syna, ma życie” (11A to świadectwo jest takie, że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w jego Synu.12Kto ma Syna, ma życie, kto nie ma Syna Bożego, nie ma życia.13To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.1 J 5:11-13 UBG). Zamiast szukać przeżycia, rób trzy zwyczajne rzeczy: czytaj Ewangelię, rozmawiaj z Bogiem własnymi słowami i bądź z ludźmi, którzy idą tą samą drogą (24I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków;25Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.Hbr 10:24-25 UBG). Uczucia zwykle doganiają decyzję po jakimś czasie. Jeśli nie dogonią, to i tak nie one trzymają cię przy Bogu.
Co zrobić z nałogiem, z którego nie umiem wyjść?
Po pierwsze, przestań to ukrywać. Nałóg żyje w samotności, a Pismo mówi wprost: „Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni” (16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:16 UBG). Po drugie, trzymaj się prawdy o sobie: jesteś dzieckiem Boga, które walczy, a nie przegranym przypadkiem (6Wiedząc o tym, że nasz stary człowiek został ukrzyżowany razem z nim, aby ciało grzechu zostało zniszczone, żebyśmy już więcej nie służyli grzechowi.7Kto bowiem umarł, został uwolniony od grzechu.8Jeśli więc umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim będziemy żyć;9Wiedząc, że Chrystus, powstawszy z martwych, więcej nie umiera i śmierć nad nim więcej nie panuje.10To bowiem, że umarł, raz umarł dla grzechu, a że żyje, żyje dla Boga.11Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:6-11 UBG). Po trzecie, korzystaj ze zwykłych środków: wspólnoty, rozliczalności, odcięcia dostępu, a gdy trzeba, także terapii i leczenia. Bóg daje wyjście z każdej pokusy (13Nie nawiedziła was pokusa inna niż ludzka. Lecz Bóg jest wierny i nie pozwoli, żebyście byli kuszeni ponad wasze siły, ale wraz z pokusą da wyjście, żebyście mogli ją znieść.1 Kor 10:13 UBG), ale zwykle podaje je przez ludzi i przez decyzje, a nie mimo nich.
Depresja, lęk, terapia. Czy chrześcijanin może iść do psychiatry?
Tak, i nie jest to oznaka słabej wiary. Depresja i zaburzenia lękowe są chorobą, a nie grzechem, i leczenie traktujemy tak samo jak leczenie złamanej nogi. Biblia nie ukrywa ludzi w takim stanie: Eliasz chciał umrzeć, a Bóg zaczął od jedzenia i snu, nie od kazania (4A sam poszedł na pustynię na jeden dzień drogi, a gdy tam doszedł, usiadł pod jałowcem i życzył sobie śmierci, mówiąc: Dosyć już, PANIE. Zabierz moją duszę, bo nie jestem lepszy od swoich ojców.5Potem położył się i zasnął pod tym jałowcem. A wtedy Anioł dotknął go i powiedział mu: Wstań i jedz.6A gdy spojrzał, oto przy jego głowie leżał placek pieczony na węgielkach i dzban wody. Jadł więc i pił, i znowu się położył.7Anioł PANA wrócił ponownie, dotknął go i powiedział: Wstań i jedz, bo masz przed sobą daleką drogę.8Wstał więc i jadł, i pił, i szedł dzięki mocy tego pokarmu czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Horebu, góry Boga.1 Krl 19:4-8 UBG). „Bliski jest PAN skruszonym w sercu” (18Bliski jest PAN skruszonym w sercu i wybawia złamanych na duchu.Ps 34:18 UBG). Modlimy się o uzdrowienie i wierzymy, że Bóg uzdrawia. Zarazem nikomu nie każemy odstawiać leków ani nie traktujemy choroby jako dowodu, że coś jest z kimś duchowo nie tak.
Grzech pierworodny: co dokładnie po Adamie dziedziczymy?
Dziedziczymy skażoną naturę i jej skutki, a nie osobistą winę za cudzy czyn. Paweł ujmuje to tak: „przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć” (12Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.Rz 5:12 UBG), i wszyscy rodzimy się „z natury dziećmi gniewu” (3Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni.Ef 2:3 UBG). To znaczy, że skłonność do grzechu jest w nas przed pierwszą świadomą decyzją, a nie że niemowlę jest winne. Dobra wiadomość ma tę samą budowę: jak przez jednego człowieka przyszła śmierć, tak przez Jednego przyszło życie (20Tymczasem jednak Chrystus został wskrzeszony z martwych i stał się pierwszym plonem tych, którzy zasnęli.21Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych.22Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.1 Kor 15:20-22 UBG; 19Jak bowiem przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo jednego wielu stało się sprawiedliwymi.Rz 5:19 UBG).
Czym jest chrzest w Duchu Świętym i czy to osobne przeżycie?
Duch Święty zamieszkuje w każdym wierzącym od chwili nawrócenia (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG; 13W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;14Który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, aż nastąpi odkupienie nabytej własności, dla uwielbienia jego chwały.Ef 1:13-14 UBG) i bez Niego nikt nie należy do Chrystusa. Obok tego Dzieje opisują wyraźne napełnienia mocą do świadczenia: „gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie moc” (8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG). Paweł pyta uczniów w Efezie wprost, czy otrzymali Ducha, gdy uwierzyli (2Zapytał ich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, kiedy uwierzyliście? A oni mu odpowiedzieli: Nawet nie słyszeliśmy, że jest Duch Święty.Dz 19:2 UBG), więc pytanie miało sens. Uczymy więc, że to nie warunek zbawienia, tylko wyposażenie do służby, i że warto o nie prosić. Osobny tekst o Duchu Świętym przygotowujemy.
Kapłaństwo służebne a powszechne kapłaństwo wierzących
Nowy Testament nazywa kapłanami wszystkich wierzących: „wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem” (9Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;1 P 2:9 UBG), a jedynym najwyższym kapłanem jest Chrystus (25Dlatego też całkowicie może zbawić tych, którzy przez niego przychodzą do Boga, bo zawsze żyje, aby wstawiać się za nimi.Hbr 7:25 UBG). Nie ma w nim osobnej klasy kapłanów składających ofiary, bo ofiara została złożona raz (10Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.11A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.12Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;13Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy.14Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.Hbr 10:10-14 UBG). Są za to realne służby i przełożeni, których należy szanować i słuchać: pasterze, starsi, nauczyciele (11I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami;12Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa;Ef 4:11-12 UBG; 17Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne.Hbr 13:17 UBG). Różnica dotyczy funkcji, a nie dostępu do Boga. Do Ojca przychodzisz sam, przez Jezusa (18Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.Ef 2:18 UBG).
Czy wiarą da się żyć w pojedynkę, bez wspólnoty?
Można wierzyć samemu, ale nie da się tak długo rosnąć. Nowy Testament nie zna chrześcijanina bez innych chrześcijan: jesteśmy „jednym ciałem w Chrystusie, a z osobna jesteśmy członkami jedni drugich” (4Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, ale nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność;5Tak my, chociaż liczni, jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, ale z osobna jesteśmy członkami jedni drugich.Rz 12:4-5 UBG), a autor Listu do Hebrajczyków wprost odradza porzucanie wspólnych spotkań (24I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków;25Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.Hbr 10:24-25 UBG). Powód jest praktyczny: sam siebie nie skorygujesz, sam sobie nie usłużysz i sam nie zauważysz swojego martwego punktu. Nie chodzi o zapisanie się do organizacji, tylko o ludzi, którzy znają twoje imię i twoją sprawę.
