Woda wypływa ze szczeliny w wapiennej skale do zagłębienia w kamieniu, obok stoi gliniany kubek, a w tle drzewo oliwne i suche wzgórza w porannym słońcu

Duch Święty: kim jest i co mówi o Nim Jezus?

O Duchu Świętym Jezus najwięcej powiedział w ostatni wieczór przed krzyżem. Był z uczniami na Ostatniej Wieczerzy. Judasz wziął od Niego kawałek chleba i wyszedł, „a była noc” (30Wtedy on wziął ten kawałek chleba i natychmiast wyszedł. A była noc.J 13:30 UBG). Jezus zapowiedział, że idzie tam, dokąd uczniowie nie mogą teraz pójść, a Piotr zapytał: „Panie, dokąd idziesz?” (36Zapytał go Szymon Piotr: Panie, dokąd idziesz? Jezus mu odpowiedział: Dokąd ja idę, ty teraz za mną iść nie możesz, ale potem pójdziesz.J 13:36 UBG). Jezus widział ich niepokój i powiedział: „Niech się nie trwoży wasze serce” (1Niech się nie trwoży wasze serce. Wierzycie w Boga, wierzcie i we mnie.J 14:1 UBG). Potem obiecał im Kogoś, kto przyjdzie od Ojca:

A ja będę prosił Ojca i da wam innego PocieszycielaPrzypis 1Po grecku παράκλητος (parakletos): ktoś wezwany, żeby stanąć przy kimś i mu pomóc. Tak nazywano też obrońcę w sądzie., aby z wami był na wieki; Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.

J 14:16-17

Duch Święty to Bóg, tak samo jak Ojciec i Syn. Wierzymy w jednego Boga w trzech Osobach. Jezus wymienia wszystkie trzy, a imię jest jedno: „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (19Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;Mt 28:19 UBG). W mowie z tamtego wieczoru, którą Jan zapisał w rozdziałach od 14 do 16 swojej Ewangelii, Jezus mówi o Duchu jak o kimś bliskim. Duch przyjdzie, zostanie z uczniami, nauczy ich i przypomni im słowa Jezusa.

Duch Święty jest Osobą i jest Bogiem

Pismo często mówi o Duchu i o mocy razem (8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG; 38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG), więc łatwo pomyśleć, że Duch to Boża siła. Tymczasem Biblia opisuje Go jak Kogoś, kto słyszy, mówi i decyduje. Najlepiej widać to w historii Ananiasza z Dziejów Apostolskich. Ananiasz sprzedał posiadłość, część pieniędzy zatrzymał dla siebie, a resztę przyniósł apostołom (1A pewien człowiek, imieniem Ananiasz, ze swoją żoną Safirą, sprzedał swą posiadłość;2I za wiedzą swojej żony odłożył sobie część pieniędzy, a pewną część przyniósł i złożył u stóp apostołów.Dz 5:1-2 UBG).

Lecz Piotr powiedział: Ananiaszu, dlaczego szatan tak napełnił twoje serce, abyś okłamał Ducha Świętego i odłożył sobie część pieniędzy za ziemię? Czy to, co miałeś, nie było twoje? A to, co otrzymałeś za sprzedaż, czy nie pozostawało w twojej mocy? Dlaczego dopuściłeś to do swego serca? Nie okłamałeś ludzi, lecz Boga.

Dz 5:3-4

Piotr mówi najpierw, że Ananiasz okłamał Ducha Świętego, a chwilę później, że okłamał Boga. Okłamać można tylko kogoś, kto słyszy i rozumie. Z tych samych słów wynika też, że Duch Święty jest Bogiem. Ananiasz nie musiał oddawać wszystkiego, bo pieniądze były jego. Zgrzeszył kłamstwem.

W tej samej księdze Duch mówi i prowadzi ludzi. W Antiochii prorocy i nauczyciele kościoła służyli Panu i pościli, a Duch Święty powiedział: „Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem” (1A w kościele w Antiochii byli pewni prorocy i nauczyciele: Barnaba, Szymon, zwany Nigrem, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, który wychowywał się z tetrarchą Herodem, i Saul.2A gdy jawnie pełnili służbę Panu i pościli, powiedział im Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem.Dz 13:1-2 UBG). Saul to późniejszy apostoł Paweł (9Wtedy Saul, zwany też Pawłem, napełniony Duchem Świętym, spojrzał na niego uważnie;Dz 13:9 UBG). Potem razem z towarzyszami chciał iść dalej, ale „Duch Święty zabronił im głosić słowo Boże w Azji”, a do Bitynii „Duch nie pozwolił” (6Gdy przeszli Frygię i krainę galacką, Duch Święty zabronił im głosić słowo Boże w Azji.7Gdy przybyli do Myzji, próbowali pójść do Bitynii, ale im Duch nie pozwolił.Dz 16:6-7 UBG).

Paweł pisze, że Duch zna to, co jest w Bogu, i „bada wszystko, nawet głębokości Boga” (10Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga.11Bo kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co jest w Bogu, nikt nie zna, oprócz Ducha Bożego.1 Kor 2:10-11 UBG). Wierzących Paweł prosi o modlitwę „przez miłość Ducha” (30A proszę was, bracia, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa i przez miłość Ducha, abyście razem ze mną walczyli w modlitwach za mnie do Boga;Rz 15:30 UBG). Duchowi można się sprzeciwiać (51Ludzie twardego karku, nieobrzezanego serca i uszu! Wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu. Jak wasi ojcowie, tak i wy!Dz 7:51 UBG) i można Go zasmucić (30I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.Ef 4:30 UBG).

Z siłą nie da się rozmawiać i nie da się jej zasmucić. Z osobą rozmawiasz, słuchasz jej i liczysz się z nią. Siłą można się też posługiwać, a z Duchem Świętym jest odwrotnie: to wierzący należy do Boga. Paweł pisze: „nie należycie do samych siebie” (19Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?1 Kor 6:19 UBG). Jezus obiecał uczniom Kogoś, kto będzie z nimi „na wieki” (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;J 14:16 UBG).

Co znaczy, że Duch Święty jest Pocieszycielem?

Pocieszyciel to Ktoś, kto staje przy tobie. Pomaga, broni, dodaje odwagi i pociesza. Jezus zapowiada „innego Pocieszyciela”, bo do tej pory był nim On sam. Przez trzy lata uczniowie mieli Go obok. Uczył ich, a kiedy faryzeusze mieli do nich pretensje, stawał w ich obronie (24Wtedy faryzeusze mówili do niego: Spójrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno robić?25A on im odpowiedział: Nigdy nie czytaliście, co zrobił Dawid, gdy znalazł się w potrzebie i był głodny, on i ci, którzy z nim byli?26Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, których nie wolno było jeść nikomu oprócz kapłanów, i dał również tym, którzy z nim byli?Mk 2:24-26 UBG). Uczniom przestraszonym na jeziorze powiedział: „Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!” (50Wszyscy bowiem go widzieli i przestraszyli się. Ale on zaraz przemówił do nich tymi słowami: Ufajcie, to ja jestem! Nie bójcie się!Mk 6:50 UBG).

W swoim pierwszym liście Jan nazywa Jezusa tym samym greckim słowem, parakletos: „mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego” (1Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego.1 J 2:1 UBG). Duch Święty miał robić dla uczniów to, co do tej pory robił dla nich Jezus, i miał zostać z nimi na zawsze.

Jezus nie przestał się za nimi wstawiać. Wrócił do Ojca i „zawsze żyje, aby wstawiać się za nimi” (25Dlatego też całkowicie może zbawić tych, którzy przez niego przychodzą do Boga, bo zawsze żyje, aby wstawiać się za nimi.Hbr 7:25 UBG). Duch Święty modli się w wierzących. Gdy nie wiemy, o co prosić, On „według woli Boga wstawia się za świętymi” (26Podobnie i Duch dopomaga naszej słabości. Nie wiemy bowiem, o co powinniśmy się modlić, jak trzeba, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach.27A ten, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, ponieważ według woli Boga wstawia się za świętymi.Rz 8:26-27 UBG). Świętymi Nowy Testament nazywa wszystkich wierzących. Nikt z nas nie modli się więc sam.

Zaraz po obietnicy Pocieszyciela Jezus mówi: „Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was” (18Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.J 14:18 UBG). Sierota to ktoś, kto został sam i nie ma kto mu pomóc. Potem dodaje, co będzie z tym, kto Go miłuje i zachowuje Jego słowo: „I mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy” (23Jezus mu odpowiedział: Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie zachowywał moje słowo. I mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy.J 14:23 UBG). Przez Ducha Świętego w wierzącym mieszka sam Bóg (13Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a on w nas, że dał nam ze swego Ducha.1 J 4:13 UBG).

Duch nie przychodzi do wierzącego w odwiedziny. Zamieszkuje w nim na stałe, tak jak obiecał Jezus (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;J 14:16 UBG). Według Pawła kto „się łączy z Panem, jest z nim jednym duchem” (17Kto zaś się łączy z Panem, jest z nim jednym duchem.1 Kor 6:17 UBG). Możesz więc zaczynać dzień od myśli, że On już jest z tobą, także wtedy, gdy nic nie czujesz.

Pociecha Ducha daje siłę, żeby iść dalej. Po wielkim prześladowaniu w Jerozolimie (1A Saul zgodził się na zabicie go. W tym czasie zaczęło się wielkie prześladowanie kościoła w Jerozolimie i wszyscy oprócz apostołów rozproszyli się po okolicach Judei i Samarii.Dz 8:1 UBG) kościoły w Judei, Galilei i Samarii „rozrastały się przez pociechę Ducha Świętego” (31A tak kościoły w całej Judei, Galilei i Samarii cieszyły się pokojem, budując się i żyjąc w bojaźni Pańskiej, i rozrastały się przez pociechę Ducha Świętego.Dz 9:31 UBG). Bóg pociesza nas „w każdym naszym utrapieniu”, żebyśmy mogli pocieszać innych (4Który nas pociesza w każdym naszym utrapieniu, abyśmy i my mogli pocieszać tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, taką pociechą, jaką sami jesteśmy pocieszani przez Boga.2 Kor 1:4 UBG). Robi to także przez ludzi. W Macedonii Paweł nie miał chwili odpoczynku: „na zewnątrz walki, a wewnątrz obawy” (5Kiedy bowiem przybyliśmy do Macedonii, nasze ciało nie zaznało żadnego odpoczynku, ale zewsząd byliśmy uciśnieni: na zewnątrz walki, a wewnątrz obawy.2 Kor 7:5 UBG). Potem pisze: „Lecz Bóg, który pociesza uniżonych, pocieszył nas przez przybycie Tytusa” (6Lecz Bóg, który pociesza uniżonych, pocieszył nas przez przybycie Tytusa.2 Kor 7:6 UBG). Tytus był jego współpracownikiem.

Co się zmieniło, kiedy przyszedł Duch Święty?

Duch Święty nie pojawia się dopiero w Nowym Testamencie. Już w drugim wersecie Biblii „Duch Boży unosił się nad wodami” (2A ziemia była bezkształtna i pusta i ciemność była nad głębią, a Duch Boży unosił się nad wodami.Rdz 1:2 UBG). Działał też w ludziach. Faraon mówi o Józefie, że jest w nim „Duch Boży” (38Faraon zapytał więc swoje sługi: Czy znajdziemy człowieka mu podobnego, w którym jest Duch Boży?Rdz 41:38 UBG). Bóg kazał Mojżeszowi wziąć Jozuego, „męża, w którym jest mój Duch” (18PAN powiedział do Mojżesza: Weź do siebie Jozuego, syna Nuna, męża, w którym jest mój Duch, i połóż na nim swoją rękę;Lb 27:18 UBG). Piotr pisze, że w prorokach był „Duch Chrystusa” i to On zapowiadał przez nich cierpienia, które miały przyjść na Chrystusa (11Badali oni, na jaką i jakiego rodzaju porę wskazywał Duch Chrystusa, który był w nich, przepowiadając cierpienia, które miały przyjść na Chrystusa i mającą potem nastąpić chwałę.1 P 1:11 UBG). Ducha dostawali jednak tylko niektórzy, zwykle do konkretnego zadania. Dawid po swoim grzechu prosił: „nie odbieraj mi swego Ducha Świętego” (11Nie odrzucaj mnie sprzed twego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego.Ps 51:11 UBG).

Prorocy zapowiadali, że to się zmieni. Przez Jeremiasza Bóg obiecał nowe przymierze, w którym włoży swoje prawo „w ich wnętrzu” (33Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi PAN: Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.Jr 31:33 UBG). Przez Ezechiela powiedział: „Włożę mego Ducha do waszego wnętrza i sprawię, że będziecie chodzić według moich ustaw” (27Włożę mego Ducha do waszego wnętrza i sprawię, że będziecie chodzić według moich ustaw i będziecie przestrzegać moich sądów, i wykonywać je.Ez 36:27 UBG).

Na święcie Namiotów w Jerozolimie Jezus wołał: „Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije”. Jan dopisuje, kiedy to się stanie: „A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony” (37A w ostatnim, wielkim dniu tego święta, Jezus stanął i wołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije.38Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza.39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.J 7:37-39 UBG). Uwielbieniem Jezusa Jan nazywa Jego śmierć, zmartwychwstanie i powrót do chwały u Ojca (23A Jezus im odpowiedział: Nadeszła godzina, aby Syn Człowieczy został uwielbiony.24Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, samo zostaje. Jeśli jednak obumrze, wydaje obfity plon.J 12:23-24 UBG; 5A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim powstał świat.J 17:5 UBG).

W ostatni wieczór Jezus powiedział uczniom, że Duch „z wami przebywa i w was będzie” (17Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.J 14:17 UBG). Kiedy to mówił, Duch był przy uczniach, bo był z nimi Jezus, którego „Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG). Miał jednak zamieszkać w nich samych. Później Paweł pisze do wierzących w Koryncie: „wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was” (19Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?1 Kor 6:19 UBG).

Przed wniebowstąpieniem Jezus nakazał uczniom: „Nie odchodźcie z Jerozolimy, ale oczekujcie obietnicy Ojca” (4A gdy byli zebrani razem, nakazał im: Nie odchodźcie z Jerozolimy, ale oczekujcie obietnicy Ojca, o której słyszeliście ode mnie.Dz 1:4 UBG). Wyjaśnił, co to za obietnica: „wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym” (5Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.Dz 1:5 UBG). Zapowiedział też: „przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi” (8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG).

Duch przyszedł w dniu Pięćdziesiątnicy. Było to żydowskie święto, więc w Jerozolimie byli Żydzi z wielu krajów (1A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli jednomyślnie na tym samym miejscu.Dz 2:1 UBG; 5A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężczyźni pobożni, ze wszystkich narodów pod niebem.Dz 2:5 UBG). „Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (4I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.Dz 2:4 UBG). Piotr powiedział wtedy, że spełnia się zapowiedź proroka Joela: Bóg wylewa swojego Ducha „na wszelkie ciało” (16Ale to jest to, co zostało przepowiedziane przez proroka Joela:17I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny.Dz 2:16-17 UBG), czyli na wszystkich ludzi, młodych i starych, mężczyzn i kobiety. Co to znaczy dla każdego wierzącego, wyjaśniamy w artykule Namaszczenie Czy każdy ma namaszczenie.

Piotr zapewnił zebranych, że ta obietnica dotyczy także „wszystkich, którzy są daleko” (39Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.Dz 2:39 UBG). Ten dzień Jezus zapowiedział jako chrzest w Duchu Świętym (5Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.Dz 1:5 UBG). Te słowa rozumie się na dwa sposoby. W pierwszym ochrzczony jest każdy, kto należy do Chrystusa: „wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało” (13Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.1 Kor 12:13 UBG). W drugim chodzi o to, co przeżyli uczniowie w Jerozolimie: Duch zstępuje na człowieka z mocą do świadectwa (8Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.Dz 1:8 UBG). O tę moc może prosić każdy wierzący (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG). Jak ją przyjąć, opisujemy w artykule Namaszczenie Poproś i przyjmij przez wiarę. O modlitwie językami więcej jest w artykule Modlitwa Modlitwa w Duchu i językami.

Duch Święty uczy i przypomina słowa Jezusa

Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

J 14:26

Uczniowie często nie rozumieli Jezusa od razu. Jan pisze o tym otwarcie: „Z początku jego uczniowie tego nie zrozumieli, ale gdy Jezus został uwielbiony, wtedy przypomnieli sobie, że to było o nim napisane” (16Z początku jego uczniowie tego nie zrozumieli, ale gdy Jezus został uwielbiony, wtedy przypomnieli sobie, że to było o nim napisane i że mu tak uczynili.J 12:16 UBG). Tak samo było z zapowiedzią zmartwychwstania (22Gdy więc zmartwychwstał, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus.J 2:22 UBG). Apostołom Duch przypominał słowa Jezusa, a oni przekazali je dalej. Łukasz pisze, że opisał wydarzenia tak, „jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa” (1Ponieważ wielu podjęło się sporządzić opis tych wydarzeń, co do których mamy zupełną pewność;2Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa;Łk 1:1-2 UBG).

Ta obietnica dotyczyła najpierw apostołów, ale Duch przypomina także dziś. Przypomina słowa, które już słyszałeś albo czytałeś, i to wtedy, kiedy są ci potrzebne. Im lepiej znasz Ewangelie, tym więcej ma ci do przypomnienia. Jak to wygląda w życiu i jak odróżnić przypomnienie od oskarżenia, opisujemy w artykule Objawienie Przypomnienie.

Uczniowie nie mogli pojąć wszystkiego naraz i Jezus o tym wiedział: „Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść” (12Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść.J 16:12 UBG). Duch prowadzi krok po kroku. Jeśli czegoś w Piśmie nie rozumiesz, proś Ojca o zrozumienie. Paweł pisał do wierzących w Efezie, że prosi Boga, żeby dał im „Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego” (17Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego;Ef 1:17 UBG).

Dlaczego odejście Jezusa wyszło uczniom na dobre?

Lecz teraz idę do tego, który mnie posłał, a żaden z was nie pyta mnie: Dokąd idziesz? Ale ponieważ wam to powiedziałem, smutek napełnił wasze serce. Lecz ja mówię wam prawdę: Pożyteczniej jest dla was, abym odszedł. Jeśli bowiem nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, a jeśli odejdę, poślę go do was.

J 16:5-7

Uczniowie myśleli o tym, co tracą. Jezus pokazał im, co zyskają. Póki był z nimi w ciele, mógł być tylko w jednym miejscu. Kiedy umarł Łazarz, Marta wybiegła Mu naprzeciw i powiedziała: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł” (20Gdy Marta usłyszała, że Jezus nadchodzi, wybiegła mu naprzeciw. Ale Maria siedziała w domu.21I powiedziała Marta do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.J 11:20-21 UBG). Duch Święty jest z każdym wierzącym i w każdym wierzącym, gdziekolwiek ten jest.

Jezus obiecał też, że kto w Niego wierzy, będzie dokonywał Jego dzieł, „i większych od tych dokona, bo ja odchodzę do mego Ojca” (12Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, dzieł, których ja dokonuję, i on będzie dokonywał, i większych od tych dokona, bo ja odchodzę do mego Ojca.J 14:12 UBG). Łukasz zaczyna Dzieje Apostolskie od zdania, że w Ewangelii pisał o tym, „co Jezus zaczął czynić i czego nauczać” (1Pierwszą księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus zaczął czynić i czego nauczać;Dz 1:1 UBG). Dzieje pokazują, jak Jezus robi to dalej przez Ducha i przez uczniów. W dniu Pięćdziesiątnicy Piotr wyjaśnił tłumowi, co się stało: Jezus, wywyższony przez Boga, „otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie” (33Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.Dz 2:33 UBG).

Ten sam Piotr w noc przed krzyżem trzy razy zaparł się Jezusa. Po zmartwychwstaniu uczniowie siedzieli za zamkniętymi drzwiami „z obawy przed Żydami” (19A gdy był wieczór tego pierwszego dnia po szabacie, a drzwi były zamknięte tam, gdzie zgromadzili się uczniowie z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i powiedział do nich: Pokój wam.J 20:19 UBG). Po Pięćdziesiątnicy Piotr stanął przed Radą, najwyższym sądem żydowskim, i „pełen Ducha Świętego” mówił o Jezusie (8Wtedy Piotr, pełen Ducha Świętego, powiedział do nich: Przełożeni ludu i starsi Izraela;Dz 4:8 UBG; 15Rozkazali im więc opuścić Radę i naradzali się między sobą.Dz 4:15 UBG). Członkowie Rady zobaczyli „odwagę Piotra i Jana” i „rozpoznali również, że byli z Jezusem” (13Gdy zobaczyli odwagę Piotra i Jana i zrozumieli, że są ludźmi nieuczonymi i prostymi, dziwili się. Rozpoznali również, że byli z Jezusem.Dz 4:13 UBG).

Może czasem myślisz, że łatwiej byłoby ci wierzyć, gdybyś widział Jezusa tak jak apostołowie. Jezus patrzy na to inaczej. Tomaszowi powiedział: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (29Jezus mu powiedział: Tomaszu, uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.J 20:29 UBG). Jeśli wierzysz w Jezusa, Duch, który był w apostołach, jest też w tobie. W dniu Pięćdziesiątnicy wszyscy byli razem (1A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli jednomyślnie na tym samym miejscu.Dz 2:1 UBG), a języki jakby z ognia „spoczęły na każdym z nich” (3Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich.Dz 2:3 UBG), nie tylko na apostołach. Obietnica Jezusa jest także dla ciebie: „ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata” (20Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.Mt 28:20 UBG).

Jak Duch Święty przekonuje świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie?

A gdy on przyjdzie, będzie przekonywałPrzypis 2Po grecku ἐλέγχω (elencho): wykazać komuś winę tak, że ją widzi. świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu, mówię, bo nie uwierzyli we mnie. O sprawiedliwości, bo idę do mego Ojca i już więcej mnie nie zobaczycie. A o sądzie, bo władca tego świata już jest osądzony.

J 16:8-11

Przekonywać znaczy tu pokazać człowiekowi prawdę o nim samym. Co z nią zrobi, zależy od niego.

Pierwsza sprawa to grzech. Jezus łączy go z jednym: „bo nie uwierzyli we mnie”. Gdzie indziej mówi wprost: „jeśli nie uwierzycie, że ja jestem, umrzecie w swoich grzechach” (24Dlatego wam powiedziałem, że umrzecie w swoich grzechach. Bo jeśli nie uwierzycie, że ja jestem, umrzecie w swoich grzechach.J 8:24 UBG). Kto w Niego wierzy, ten „otrzyma przebaczenie grzechów” (43Temu wszyscy prorocy wydają świadectwo, że przez jego imię każdy, kto w niego wierzy, otrzyma przebaczenie grzechów.Dz 10:43 UBG).

Druga sprawa to sprawiedliwość. Jezusa skazano i ukrzyżowano między złoczyńcami (33A gdy przyszli na miejsce zwane Miejscem Czaszki, ukrzyżowali tam jego i złoczyńców, jednego po prawej, a drugiego po lewej stronie.Łk 23:33 UBG). Piotr powiedział w świątyni do tłumu: „A wy wyparliście się Świętego i Sprawiedliwego” (14A wy wyparliście się Świętego i Sprawiedliwego i prosiliście o uwolnienie wam mordercy.Dz 3:14 UBG). Zaraz dodał, że Bóg wskrzesił Go z martwych (15I zabiliście Dawcę życia, którego Bóg wskrzesił z martwych, czego my jesteśmy świadkami.Dz 3:15 UBG). Jezus wrócił do Ojca, a Duch pokazuje ludziom, że sprawiedliwy był Ten, którego skazali.

Trzecia sprawa to sąd. Kiedy Jezus mówi „władca tego świata”, ma na myśli diabła (31Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.J 12:31 UBG; 30Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata, a on we mnie nic nie ma.J 14:30 UBG). Wyrok zapadł na krzyżu. Przez krzyż zwierzchności i władze, czyli złe moce, zostały rozbrojone i wystawione na pokaz (14Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;15I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi.Kol 2:14-15 UBG). Nikt nie musi zostawać pod władzą kogoś, kto już jest osądzony.

Kiedy rozmawiasz z kimś o wierze, nie musisz go przekonywać sam. O Duchu Jezus powiedział: „on będzie świadczył o mnie. Ale i wy będziecie świadczyć” (26Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który wychodzi od Ojca, on będzie świadczył o mnie.27Ale i wy będziecie świadczyć, bo jesteście ze mną od początku.J 15:26-27 UBG). Ty opowiadasz, co Jezus zrobił, a prawdę o człowieku pokazuje mu Duch.

Rzymski namiestnik Feliks słuchał Pawła, który mówił „o sprawiedliwości, powściągliwości i przyszłym sądzie”. Feliks przestraszył się i odesłał go (25A gdy on rozprawiał o sprawiedliwości, powściągliwości i przyszłym sądzie, Feliks przestraszył się i powiedział: Teraz już odejdź. Kiedy znajdę czas, każę cię zawołać.Dz 24:25 UBG). Ludzie w Jerozolimie po kazaniu Piotra „przerazili się do głębi serca” i zapytali: „Co mamy robić, mężowie bracia?” (37A słysząc to, przerazili się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy robić, mężowie bracia?Dz 2:37 UBG). Jedni i drudzy usłyszeli prawdę. Odpowiedź dali sami.

Duch przekonuje też ciebie, kiedy grzeszysz. Robi to po to, żebyś wrócił do Boga, bo „smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu” (10Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.2 Kor 7:10 UBG). Przekonanie od Ducha jest konkretne: pokazuje jedną sprawę i drogę powrotu. Oskarżenie jest ogólne, mówi „jesteś do niczego” i odbiera chęć, żeby przyjść do Boga. Jak odróżnić jedno od drugiego, piszemy w artykule Dzieło krzyża Powracające poczucie winy.

„On mnie uwielbi”: po czym poznać, co jest od Ducha?

Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy. On mnie uwielbi, bo weźmie z mojego i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że weźmie z mojego i wam oznajmi.

J 16:13-15

Duch „nie będzie mówił sam od siebie”. Jezus mówił to samo o sobie: „Bo ja nie mówiłem sam od siebie, ale ten, który mnie posłał, Ojciec, on mi dał nakaz, co mam powiedzieć i co mówić” (49Bo ja nie mówiłem sam od siebie, ale ten, który mnie posłał, Ojciec, on mi dał nakaz, co mam powiedzieć i co mówić.J 12:49 UBG). Duch ma własną wolę, a mówi to samo co Ojciec i Syn. Bóg jest jeden i mówi jednym głosem.

„Uwielbi” znaczy tu: pokaże, kim naprawdę jest Jezus. Duch kieruje uwagę na Niego. Przez Jego działanie ludzie widzą wyraźniej Jezusa, a nie człowieka, którego On używa.

Pismo pokazuje, co się dzieje, kiedy narzędzie zasłania Boga. Kiedy na pustyni jadowite węże kąsały lud, Mojżesz na Boże polecenie zrobił miedzianego węża i kto na niego spojrzał, „pozostawał przy życiu” (8Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: Wykonaj jadowitego węża i umieść go na drzewcu. I stanie się tak, że każdy ukąszony, kiedy spojrzy na niego, będzie żył.9Mojżesz wykonał więc węża miedzianego i umieścił go na drzewcu; gdy wąż kogoś ukąsił, a ten spojrzał na węża miedzianego, pozostawał przy życiu.Lb 21:8-9 UBG). Wiele wieków później Izraelici palili mu kadzidło, więc król Ezechiasz go potłukł (4Zniósł wyżyny, rozbił posągi, powycinał gaje i potłukł węża miedzianego, którego uczynił Mojżesz, bo aż do tego czasu synowie Izraela palili mu kadzidło, i nazwał go Nehustan.2 Krl 18:4 UBG). Tak samo może być dziś ze wszystkim, przez co Bóg kiedyś zadziałał: z kaznodzieją, z przeżyciem, z przedmiotem.

Paweł daje prosty sprawdzian: „Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego” (3Dlatego oznajmiam wam, że nikt, kto mówi przez Ducha Bożego, nie powie, że Jezus jest przeklęty. Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego.1 Kor 12:3 UBG). Jeśli słowo, nauczanie albo przeżycie prowadzi cię do Jezusa i do posłuszeństwa Jego słowom, to dobry znak. Jeśli w centrum stawia człowieka, jego przeżycie albo jego wielkość, zatrzymaj się i sprawdź.

Pomaga też czas. Jezus mówi: „Po ich owocach poznacie ich” (16Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?Mt 7:16 UBG), a owoc nie rośnie w jeden dzień. I pomaga Pismo. Ludzie z Berei słuchali Pawła, a potem „codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają” (11Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.Dz 17:11 UBG). Więcej pytań do takiego sprawdzania jest w artykule Objawienie Jak odróżnić Jego odpowiedź.

Jak żyć z Duchem Świętym na co dzień?

Paweł kończy Drugi List do Koryntian błogosławieństwem: „Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólnota Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi” (14Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i wspólnota Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen.2 Kor 13:14 UBG). Wspólnota z kimś to wspólne życie: dzielisz z nim codzienność i rozmawiasz z nim. Tak możesz żyć z Duchem Świętym.

Taka wspólnota rośnie w zwykłe dni, a nie od jednego wielkiego przeżycia do drugiego. Jezus mówi: „wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu” (6Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi i módl się do twego Ojca, który jest w ukryciu, a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie.Mt 6:6 UBG). Ojciec już tam jest, nie musisz Go szukać. Spróbuj czasem spędzić z Bogiem kilka minut bez listy próśb, tylko po to, żeby z Nim być. Jak może wyglądać taki czas, piszemy w artykule Rozmowa z Bogiem Cisza i odpoczynek w Bogu.

W modlitwie Duch ci pomaga (26Podobnie i Duch dopomaga naszej słabości. Nie wiemy bowiem, o co powinniśmy się modlić, jak trzeba, ale sam Duch wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach.Rz 8:26 UBG). Przez Jezusa „mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca” (18Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.Ef 2:18 UBG). Dlaczego tak się modlimy, pokazuje artykuł Modlitwa Do kogo się modlimy.

Kiedy Duch cię do czegoś skłania, rób to. Często są to małe rzeczy: zadzwonić do kogoś, przeprosić, pomóc, czegoś nie powiedzieć. „Jeśli żyjemy w Duchu, w Duchu też postępujmy” (25Jeśli żyjemy w Duchu, w Duchu też postępujmy.Ga 5:25 UBG). Jezus powiedział: „Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania” (15Jeśli mnie miłujecie, zachowujcie moje przykazania.J 14:15 UBG), i zaraz potem obiecał Pocieszyciela (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;J 14:16 UBG).

Paweł pisze też do wierzących, którzy już mieli Ducha (13W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;Ef 1:13 UBG): „bądźcie napełnieni Duchem” (18A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;Ef 5:18 UBG). Piotr i Jan, napełnieni Duchem w dniu Pięćdziesiątnicy, zostali napełnieni znowu razem z innymi wierzącymi, kiedy modlili się o odwagę (23A gdy ich wypuszczono, przyszli do swoich i opowiedzieli im wszystko, co do nich mówili naczelni kapłani i starsi.Dz 4:23 UBG; 29A teraz, Panie, spójrz na ich groźby i daj twoim sługom z całą odwagą głosić twoje słowo;30Gdy ty wyciągniesz swoją rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię twego świętego Syna, Jezusa.31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:29-31 UBG). Czy można prosić o więcej Ducha, skoro już się Go ma, odpowiadamy w artykule Namaszczenie Czy można prosić o napełnienie Duchem. Czy z Duchem Świętym można się przyjaźnić, przeczytasz w artykule Przyjaciel Boga Przyjaźń z Duchem Świętym.

Co zasmuca Ducha Świętego, a co Go gasi?

Paweł używa dwóch różnych słów: „nie zasmucajcie” i „nie gaście”. Pierwsze pada w Liście do Efezjan:

Żadne plugawe słowo niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko dobre, dla zbudowania, aby przynosiło łaskę słuchającym. I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia. Wszelka gorycz i zapalczywość, gniew, wrzask i złorzeczenie niech zostaną usunięte spośród was wraz ze wszelką złośliwością. Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi, miłosierni, przebaczając sobie, jak i wam Bóg przebaczył w Chrystusie.

Ef 4:29-32

Paweł pisze tu o słowach i o tym, jak traktujemy ludzi: o goryczy, gniewie, krzyku, złorzeczeniu i złośliwości. Ducha Świętego zasmucano już w Izraelu na pustyni: „oni się zbuntowali i zasmucili jego Świętego Ducha” (10Ale oni się zbuntowali i zasmucili jego Świętego Ducha. Dlatego zamienił się w ich wroga i walczył przeciwko nim.Iz 63:10 UBG). Zasmucić można kogoś, kto cię kocha. Duch Święty nie odchodzi przy tym od ciebie, bo zostałeś Nim zapieczętowany „na dzień odkupienia”. Co znaczy ta pieczęć, wyjaśniamy w artykule Kim jestem w Chrystusie Zapieczętowany Duchem.

Drugie pada w Pierwszym Liście do Tesaloniczan:

Ducha nie gaście. Proroctw nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre.

1 Tes 5:19-21

Gasi się ogień, więc Paweł mówi o Duchu jak o ogniu, który może przygasnąć. Przy przybytku, czyli namiocie spotkania, ogień na ołtarzu miał płonąć „nieustannie”, a kapłan dokładał drew „każdego ranka” (12A ogień na ołtarzu będzie płonął nieustannie, nie będzie gaszony. Kapłan rozpali na nim drwa każdego ranka i położy na nim ofiarę całopalną, i spali na nim tłuszcz ofiar pojednawczych.Kpł 6:12 UBG). „Ducha nie gaście” Paweł pisze zaraz po wezwaniu do radości, modlitwy i dziękczynienia (16Zawsze się radujcie.17Nieustannie się módlcie.18Za wszystko dziękujcie. Taka jest bowiem wola Boga w Chrystusie Jezusie względem was.1 Tes 5:16-18 UBG). Ducha gasi się często tym, czego się nie robi: kiedy przestajesz się modlić, kiedy lekceważysz to, co mówi Bóg, kiedy raz po raz odkładasz to, do czego On cię skłania.

Można też gasić Ducha w kimś innym, na przykład drwiną albo ciągłym poprawianiem. Akwila i Pryscylla, małżeństwo, które pracowało z Pawłem (2Spotkał tam pewnego Żyda, imieniem Akwila, rodem z Pontu, który niedawno przybył z Italii razem ze swoją żoną Pryscyllą (ponieważ Klaudiusz zarządził, żeby wszyscy Żydzi opuścili Rzym), i poszedł do nich;3A ponieważ znał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował. Zajmowali się bowiem wyrobem namiotów.Dz 18:2-3 UBG), pokazują, jak tego uniknąć. Apollos w Efezie mówił z zapałem, ale wiedział „tylko o chrzcie Jana” (24A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, człowiek wymowny i biegły w Piśmie.25Był on obeznany z drogą Pana, a pałając duchem, mówił i nauczał starannie o Panu, wiedząc tylko o chrzcie Jana.Dz 18:24-25 UBG). Akwila i Pryscylla przyjęli go więc do siebie „i dokładniej wytłumaczyli drogę Boga” (26Zaczął on odważnie mówić w synagodze. Gdy go usłyszeli Akwila i Pryscylla, przyjęli go do siebie i dokładniej wytłumaczyli drogę Boga.Dz 18:26 UBG).

W tym samym miejscu Paweł każe też wszystko badać (21Wszystko badajcie, a trzymajcie się tego, co dobre.1 Tes 5:21 UBG). Proroctwo sprawdzasz Pismem, żeby trzymać się „tego, co dobre”.

Oddalenie od Boga zwykle przychodzi powoli. Kiedyś „serce Dawida zadrżało” tylko dlatego, że odciął skraj płaszcza króla Saula (5Potem jednak serce Dawida zadrżało z tego powodu, że odciął skraj płaszcza Saula.1 Sm 24:5 UBG). Lata później doprowadził do śmierci Uriasza, męża kobiety, którą zabrał (15A w liście napisał tak: Postawcie Uriasza na czele najbardziej zaciętej bitwy, a potem odstąpcie od niego, aby został trafiony i zginął.16I kiedy Joab obejrzał miasto, postawił Uriasza w miejscu, o którym wiedział, że byli tam dzielni ludzie.17A gdy ludzie z miasta wypadli, stoczyli bitwę z Joabem i padło z ludu kilka sług Dawida, poległ także Uriasz Chetyta.2 Sm 11:15-17 UBG). Potem żył dalej, jakby nic się nie stało, aż Bóg posłał do niego proroka Natana (1Wtedy PAN posłał Natana do Dawida. Ten przybył do niego i powiedział: W pewnym mieście było dwóch ludzi, jeden bogaty, a drugi ubogi.2Bogaty miał bardzo dużo owiec i wołów.3A ubogi nie miał nic oprócz jednej małej owieczki, którą kupił i żywił. Wyrosła przy nim wraz z jego dziećmi, jadła jego chleb i piła z jego kubka, spała na jego łonie i była mu jak córka.4I przyszedł gość do tego bogatego, a jemu było żal wziąć ze swoich owiec albo ze swoich wołów, aby przyrządzić ucztę dla gościa, który do niego przyszedł. Wziął więc owieczkę tego ubogiego i przyrządził ją dla człowieka, który do niego przyszedł.5Wtedy Dawid mocno zapłonął gniewem na tego człowieka i powiedział do Natana: Jak żyje PAN, człowiek, który to uczynił, zasługuje na śmierć;6Za owcę wynagrodzi poczwórnie, dlatego że tak uczynił i nie miał litości.7Wtedy Natan powiedział do Dawida: Ty jesteś tym człowiekiem. Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja cię namaściłem, abyś był królem nad Izraelem, i ja cię wybawiłem z rąk Saula;2 Sm 12:1-7 UBG). Wtedy Dawid powiedział: „Zgrzeszyłem przeciw PANU”, a Natan odpowiedział: „PAN też przebaczył ci twój grzech” (13Wtedy Dawid powiedział do Natana: Zgrzeszyłem przeciw PANU. Natan zaś odpowiedział Dawidowi: PAN też przebaczył ci twój grzech, nie umrzesz.2 Sm 12:13 UBG). Serce może znowu stać się wrażliwe. Dawid modlił się: „Stwórz we mnie serce czyste, o Boże” (10Stwórz we mnie serce czyste, o Boże, i odnów we mnie ducha prawego.Ps 51:10 UBG). Jak wyglądała jego pokuta, opisujemy w artykule Pokuta Dawid.

Kiedy zgrzeszysz, biegnij do Boga, a nie od Niego. Adam po grzechu ukrył się wśród drzew, a Bóg sam do niego przyszedł i zawołał: „Gdzie jesteś?” (8Wtedy usłyszeli głos PANA Boga chodzącego po ogrodzie w powiewie dziennym. I Adam, i jego żona ukryli się przed obliczem PANA Boga wśród drzew ogrodu.9I PAN Bóg zawołał na Adama, i zapytał go: Gdzie jesteś?Rdz 3:8-9 UBG). Nie musisz się najpierw poprawić. Zacheusz zmienił swoje życie po tym, jak Jezus przyszedł do jego domu (5A gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę, zobaczył go i powiedział: Zacheuszu, zejdź szybko, bo dziś muszę zatrzymać się w twoim domu.6I zszedł szybko, i przyjął go z radością.7A wszyscy, widząc to, szemrali: Do człowieka grzesznego przybył w gościnę.8Zacheusz zaś stanął i powiedział do Pana: Panie, oto połowę mojego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś oszukałem, oddaję poczwórnie.Łk 19:5-8 UBG).

Jeśli widzisz, że zasmuciłeś albo gasiłeś Ducha, wróć od razu. Nazwij grzech i wyznaj go Bogu, bo On jest „wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości” (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Przebacz temu, na kogo się gniewasz (32Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi, miłosierni, przebaczając sobie, jak i wam Bóg przebaczył w Chrystusie.Ef 4:32 UBG), a jeśli ktoś ma coś przeciwko tobie, idź i pojednaj się z nim pierwszy (23Jeśli więc przyniesiesz swój dar na ołtarz i tam przypomnisz sobie, że twój brat ma coś przeciwko tobie;24Zostaw swój dar tam przed ołtarzem, idź i najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar.Mt 5:23-24 UBG). Zrób to, co odkładałeś. Możesz też wyznać grzech zaufanemu wierzącemu i poprosić, żeby się z tobą pomodlił (16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:16 UBG). O Jezusie zapisano, że „knota tlącego się nie zagasi” (20Trzciny nadłamanej nie złamie, a knota tlącego się nie zagasi, dopóki nie doprowadzi sądu do zwycięstwa.Mt 12:20 UBG).

Zasmucenie Ducha to nie to samo co bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu, o którym Jezus mówi w 31Dlatego mówię wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będzie ludziom przebaczone, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu nie będzie ludziom przebaczone.32I ktokolwiek powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie mu przebaczone, ale kto mówi przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie mu przebaczone ani w tym świecie, ani w przyszłym.Mt 12:31-32 UBG. Jeśli boisz się, że ten grzech popełniłeś, przeczytaj w artykule Kim jestem w Chrystusie Pewność zbawienia.

Gdzie szukasz pociechy, kiedy jest ci źle?

Bóg mówi przez proroka Jeremiasza: „mój lud popełnił podwójne zło: opuścił mnie, źródło żywych wód, i wykopał sobie cysterny, cysterny popękane, które nie mogą utrzymać wody” (13Bo mój lud popełnił podwójne zło: opuścił mnie, źródło żywych wód, i wykopał sobie cysterny, cysterny popękane, które nie mogą utrzymać wody.Jr 2:13 UBG). Cysterna to wykuty w skale zbiornik na deszczówkę. Popękana szybko robi się pusta.

W trudnej chwili możesz sięgnąć po różne rzeczy: telefon, serial, jedzenie, zakupy, rozmowę z kimś, kto zawsze przyzna ci rację. Wiele z nich jest dobrych, bo Bóg „nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali” (17Bogaczom tego świata nakazuj, aby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali.1 Tm 6:17 UBG). Kłopot zaczyna się, gdy sięgasz po nie zamiast po Boga. Wtedy pocieszają na chwilę, a potem zostawiają cię z tym samym pragnieniem. Dwie osoby mogą robić to samo, a o grzechu decyduje serce (23Lecz kto ma wątpliwości, jeśli je, jest potępiony, bo nie je z wiary. Wszystko bowiem, co nie jest z wiary, jest grzechem.Rz 14:23 UBG). Więcej o tym jest w artykule Obietnice Boże Uświęcenie.

Dawid, zmęczony latami ucieczki przed Saulem, „powiedział sobie w sercu”, że najlepiej będzie schronić się w ziemi Filistynów (1Dawid jednak powiedział sobie w sercu: Któregoś dnia zginę z ręki Saula. Nie ma dla mnie nic lepszego, niż bym uszedł szybko do ziemi Filistynów. Wtedy Saul będzie zrozpaczony szukaniem mnie po wszystkich granicach Izraela. I tak ujdę z jego rąk.1 Sm 27:1 UBG). Nie zapytał Boga, tylko ułożył sobie życie po swojemu. Kiedy później wrócił do spalonego Siklag, a jego ludzie, którym zabrano do niewoli żony i dzieci, chcieli go ukamienować, „Dawid zaś wzmocnił się w PANU, swym Bogu” (1A gdy trzeciego dnia Dawid i jego ludzie przybyli do Siklag, Amalekici najechali już na południe i na Siklag, zburzyli Siklag i spalili go ogniem;2I zabrali do niewoli kobiety, które w nim były. Nikogo nie zabili, od najmniejszego aż do wielkiego, ale uprowadzili ich i odeszli swoją drogą.3A gdy Dawid i jego ludzie przyszli do miasta, było ono spalone ogniem, a ich żony, synów i córki zabrano do niewoli.4Wtedy Dawid i lud, który z nim był, podnieśli swój głos i płakali, aż im zabrakło sił do płaczu.5Zabrano do niewoli także obie żony Dawida: Achinoam Jizreelitkę i Abigail, dawną żonę Nabala z Karmelu.6I Dawid znalazł się w wielkim utrapieniu, bo lud chciał go ukamienować. Dusza całego ludu bowiem była rozgoryczona z powodu swoich synów i córek. Dawid zaś wzmocnił się w PANU, swym Bogu.1 Sm 30:1-6 UBG).

W noc przed krzyżem Piotr grzał się przy ogniu, który rozpalili strażnicy i słudzy (18A ponieważ było zimno, strażnicy i słudzy, rozpaliwszy ogień, stali i grzali się. Stał też z nimi Piotr i grzał się.J 18:18 UBG). Tam, przy cudzym ogniu, zaparł się Jezusa (25A Szymon Piotr stał i grzał się. I zapytali go: Czy i ty nie jesteś jednym z jego uczniów? A on się wyparł, mówiąc: Nie jestem.J 18:25 UBG). Po zmartwychwstaniu zobaczył nad jeziorem ognisko, przy którym czekał na niego Jezus: „żarzące się węgle i leżącą na nich rybę oraz chleb” (9A gdy wyszli na brzeg, zobaczyli żarzące się węgle i leżącą na nich rybę oraz chleb.J 21:9 UBG). Przy tym ognisku Jezus trzy razy zapytał go o miłość i powierzył mu swoje owce (15A gdy zjedli, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie bardziej niż ci? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział do niego: Paś moje baranki.16Zapytał go znowu, po raz drugi: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział mu: Paś moje owce.17Zapytał go po raz trzeci: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie? I zasmucił się Piotr, że go zapytał po raz trzeci: Miłujesz mnie? I odpowiedział mu: Panie, ty wszystko wiesz, ty wiesz, że cię miłuję. Jezus powiedział do niego: Paś moje owce.J 21:15-17 UBG).

Eliasz uciekł, żeby ocalić życie, usiadł pod jałowcem i prosił o śmierć: „Dosyć już, PANIE” (3Kiedy to zrozumiał, wstał i odszedł, aby ocalić swoje życie. Przybył do Beer-Szeby, która należy do Judy, i zostawił tam swego sługę.4A sam poszedł na pustynię na jeden dzień drogi, a gdy tam doszedł, usiadł pod jałowcem i życzył sobie śmierci, mówiąc: Dosyć już, PANIE. Zabierz moją duszę, bo nie jestem lepszy od swoich ojców.1 Krl 19:3-4 UBG). Zasnął, a anioł dwa razy go budził i kazał mu jeść: „Wstań i jedz, bo masz przed sobą daleką drogę” (5Potem położył się i zasnął pod tym jałowcem. A wtedy Anioł dotknął go i powiedział mu: Wstań i jedz.6A gdy spojrzał, oto przy jego głowie leżał placek pieczony na węgielkach i dzban wody. Jadł więc i pił, i znowu się położył.7Anioł PANA wrócił ponownie, dotknął go i powiedział: Wstań i jedz, bo masz przed sobą daleką drogę.1 Krl 19:5-7 UBG). Nie usłyszał wyrzutów.

Pociecha od Boga przychodzi do ciebie w tym, co przeżywasz, i daje siłę na dalszą drogę. O swoim pokoju Jezus mówi: „daję wam nie tak, jak daje świat” (27Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; daję wam nie tak, jak daje świat. Niech się nie trwoży wasze serce ani się nie lęka.J 14:27 UBG). Kiedy następnym razem poczujesz, że potrzebujesz pocieszenia, idź z tym najpierw do Ojca. Powiedz Mu, co cię boli, i poproś o pociechę Ducha Świętego (13Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą?Łk 11:13 UBG). Jeśli chcesz, żeby ktoś się z tobą pomodlił, albo masz pytanie, na które tu nie ma odpowiedzi, napisz do nas.

Najczęstsze pytania

Kto posyła Ducha Świętego: Ojciec czy Jezus?

Obaj. Jezus zapowiada, że będzie prosił Ojca, a Ojciec „da wam innego Pocieszyciela” (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;J 14:16 UBG). Ojciec pośle Go w imieniu Jezusa (26Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.J 14:26 UBG). W tej samej mowie Jezus zapowiada też Pocieszyciela, „którego ja wam poślę od Ojca” (26Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który wychodzi od Ojca, on będzie świadczył o mnie.J 15:26 UBG), i mówi: „poślę go do was” (7Lecz ja mówię wam prawdę: Pożyteczniej jest dla was, abym odszedł. Jeśli bowiem nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, a jeśli odejdę, poślę go do was.J 16:7 UBG). W dniu Pięćdziesiątnicy Piotr opisał to tak: Jezus „otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie” (33Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.Dz 2:33 UBG). Ojciec i Syn posyłają Ducha razem. Sam Jezus powiedział: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje” (15Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że weźmie z mojego i wam oznajmi.J 16:15 UBG).

Czy Duch Święty zastępuje Jezusa, dopóki On nie wróci?

Duch Święty nie zajmuje miejsca Jezusa. Jezus jest dziś „wywyższony prawicą Boga” (33Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.Dz 2:33 UBG), a przez Ducha sam jest ze swoimi uczniami. Obiecał: „Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was” (18Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.J 14:18 UBG). Mówił też o sobie i o Ojcu: „przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy” (23Jezus mu odpowiedział: Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie zachowywał moje słowo. I mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy.J 14:23 UBG). Duch nie mówi „sam od siebie” (13Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.J 16:13 UBG), tylko „weźmie z mojego i wam oznajmi” (14On mnie uwielbi, bo weźmie z mojego i wam oznajmi.J 16:14 UBG). Dlatego Jezus mógł powiedzieć: „ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata” (20Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.Mt 28:20 UBG). Paweł mówi o Duchu Świętym jako o Duchu Chrystusa: „jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy” (9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG).

Czy Duch Święty może odejść od wierzącego?

Jezus obiecał Pocieszyciela, „aby z wami był na wieki” (16A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;J 14:16 UBG). Paweł pisze, że Duchem „jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia” (30I nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.Ef 4:30 UBG), i to w tym samym zdaniu, w którym prosi, żeby Go nie zasmucać. Dawid modlił się: „nie odbieraj mi swego Ducha Świętego” (11Nie odrzucaj mnie sprzed twego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego.Ps 51:11 UBG), ale żył, zanim Duch został dany wszystkim wierzącym (39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.J 7:39 UBG). Wierzący może Ducha zasmucać i gasić, a wtedy wraca do Boga przez wyznanie grzechu (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Piszemy o tym w części „Co zasmuca Ducha Świętego, a co Go gasi?”. Pytanie o utratę zbawienia omawiamy w artykule Kim jestem w Chrystusie Czy zbawienie można stracić.

Czym różni się Duch Święty od ducha człowieka?

Duch Święty jest Bogiem. Duch człowieka to jego wnętrze, dzięki któremu człowiek wie, co jest w nim samym: „kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest?” (11Bo kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co jest w Bogu, nikt nie zna, oprócz Ducha Bożego.1 Kor 2:11 UBG). Przez Ezechiela Bóg zapowiedział dwie rzeczy: „włożę nowego ducha do waszego wnętrza” i „Włożę mego Ducha do waszego wnętrza” (26I dam wam nowe serce, i włożę nowego ducha do waszego wnętrza. Wyjmę serce kamienne z waszego ciała, a dam wam serce mięsiste.27Włożę mego Ducha do waszego wnętrza i sprawię, że będziecie chodzić według moich ustaw i będziecie przestrzegać moich sądów, i wykonywać je.Ez 36:26-27 UBG). Przy nowym narodzeniu człowiek dostaje nowego ducha, bo „co się narodziło z Ducha, jest duchem” (6Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem.J 3:6 UBG). Od tej chwili Duch Święty „poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi” (16Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.Rz 8:16 UBG). Ciało i przyzwyczajenia trzeba jeszcze uświęcać (1Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba.2A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga.Rz 12:1-2 UBG).

Dlaczego Biblia porównuje Ducha do gołębicy, wiatru, ognia i wody?

Ducha nie widać, więc Pismo opisuje Go obrazami. Przy chrzcie Jezus ujrzał „Ducha Bożego zstępującego jak gołębica” (16A gdy Jezus został ochrzczony, zaraz wyszedł z wody, a oto otworzyły mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego na niego.Mt 3:16 UBG). Jezus porównał Ducha do wiatru: „słyszysz jego głos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza” (8Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz jego głos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.J 3:8 UBG). Wiatru też nie widać, ale widać, co robi. W dniu Pięćdziesiątnicy był odgłos „jakby uderzenie gwałtownego wiatru” i języki „jakby z ognia” (2Nagle powstał odgłos z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli.3Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich.Dz 2:2-3 UBG). O wodzie Jezus mówił, kiedy zapraszał spragnionych: „Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza”. Jan dopisuje, że mówił o Duchu (38Kto wierzy we mnie, jak mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza.39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.J 7:38-39 UBG). Słowa „jak” i „jakby” przypominają, że to obrazy. Duch jest Osobą.

Czy obecność Ducha Świętego trzeba czuć?

Jeśli wierzysz w Jezusa, Duch mieszka w tobie także w dni, w których nic nie czujesz. Dostajesz Go przez wiarę. Paweł pyta Galatów: „Czy przez uczynki prawa otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie wiary?” (2Tego tylko chciałbym się od was dowiedzieć: Czy przez uczynki prawa otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie wiary?Ga 3:2 UBG). Do wierzących w Koryncie pisze: „wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was” (19Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?1 Kor 6:19 UBG).

Czasem obecność Boga daje się odczuć, jak wtedy, gdy uczniowie się modlili i „zatrzęsło się miejsce” (31A gdy oni się modlili, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i z odwagą głosili słowo Boże.Dz 4:31 UBG). Uczucia przychodzą jednak i odchodzą. Na co dzień opierasz się na tym, co powiedział Bóg: „ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!” (6A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!Ga 4:6 UBG). Owoc Ducha, czyli miłość, radość, pokój i to, co Paweł wylicza dalej, rośnie z czasem (22Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;23Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.Ga 5:22-23 UBG).

Dlaczego Jezus nazywa Ducha Świętego Duchem prawdy?

Jezus mówi o sobie: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem” (6Jezus mu odpowiedział: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie.J 14:6 UBG), a niedługo potem obiecuje „Ducha prawdy” (17Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.J 14:17 UBG). Duch prowadzi do Jezusa i „wprowadzi was we wszelką prawdę” (13Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.J 16:13 UBG). Dlatego to, co jest od Ducha, zgadza się z tym, czego uczył Jezus i co jest napisane w Piśmie. Świat „nie może przyjąć” Ducha, „bo go nie widzi ani go nie zna” (17Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.J 14:17 UBG). Kto wierzy w Jezusa, dostaje Ducha. Jan pisze o Duchu, „którego mieli otrzymać wierzący w niego” (39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.J 7:39 UBG).

Czy Duch Święty działa w życiu ludzi, którzy nie wierzą?

Tak. Jezus mówi, że Duch „będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie” (8A gdy on przyjdzie, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.J 16:8 UBG), a świat to także ludzie, którzy jeszcze nie wierzą. Pierwszy krok robi Bóg: „Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec” (44Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:44 UBG). Zamieszkać Duch ma jednak w tych, którzy uwierzą (39A to mówił o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w niego. Duch Święty bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.J 7:39 UBG; 9Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.Rz 8:9 UBG). Jeśli ktoś bliski nie wierzy, módl się za niego i opowiadaj mu o Jezusie. Przekonać go może tylko Duch Święty. Piszemy o tym w części „Jak Duch Święty przekonuje świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie?”.

Co znaczy, że Duch „oznajmi wam przyszłe rzeczy”?

Jezus mówi to o Duchu w 13Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.J 16:13 UBG. Dzieje Apostolskie pokazują, jak to wyglądało. W Antiochii prorok Agabos „oznajmił przez Ducha, że w całej ziemi nastanie wielki głód”, a uczniowie „postanowili posłać pomoc do braci, którzy mieszkali w Judei” (28I jeden z nich, imieniem Agabos, powstał i oznajmił przez Ducha, że w całej ziemi nastanie wielki głód. Nastał on za cesarza Klaudiusza.29Wtedy uczniowie, każdy z nich według swoich możliwości, postanowili posłać pomoc do braci, którzy mieszkali w Judei.Dz 11:28-29 UBG). Zapowiedź od Ducha przygotowała ich do działania. Nie dodawała nowej nauki, bo Duch „będzie mówił to, co usłyszy” (13Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.J 16:13 UBG). Jak sprawdzać słowo prorocze, opisujemy w artykule Objawienie Jak poznać, że proroctwo nie jest od Boga.

Chcesz o tym porozmawiać?

Spotykamy się w grupach domowych w Rzeszowie. Możesz przyjść i zapytać.

Kontakt