Czym jest królowanie wierzącego, pokazuje historia apostoła, który prosił kiedyś o najlepsze miejsce w królestwie. Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, podeszli do Jezusa i powiedzieli: „Spraw, abyśmy siedzieli jeden po twojej prawej, a drugi po lewej stronie w twojej chwale” (37Odpowiedzieli mu: Spraw, abyśmy siedzieli jeden po twojej prawej, a drugi po lewej stronie w twojej chwale.Mk 10:37 UBG). Jezus odpowiedział: „Nie wiecie, o co prosicie”. Zapytał, czy mogą pić kielich, który On pije, czyli przejść przez to, co Go czeka. Powiedzieli, że mogą, a On na to: „kielich, który ja piję, będziecie pić” (38Lecz Jezus im powiedział: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który ja piję, i być ochrzczeni chrztem, którym ja się chrzczę?39Odpowiedzieli mu: Możemy. A Jezus im powiedział: Istotnie, kielich, który ja piję, będziecie pić i chrztem, którym ja się chrzczę, będziecie ochrzczeni.Mk 10:38-39 UBG).
Jakuba zabił potem mieczem król Herod (1W tym czasie król Herod zaczął gnębić niektórych członków kościoła.2I zabił mieczem Jakuba, brata Jana.Dz 12:1-2 UBG). Wiele lat później Jan pisze z wyspy Patmos:
Ja, Jan, który też jestem waszym bratem i współuczestnikiem w ucisku i królestwie oraz w cierpliwościPrzypis 1Po grecku ὑπομονή (hypomone): wytrwałość, wytrzymanie pod ciężarem bez odchodzenia. Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa.
Obj 1:9
Tekst mówi tylko „Ja, Jan”, ale kościół od początku czyta to o tym samym człowieku. Ten, kto prosił o miejsce przy Jezusie w chwale, nazywa siebie teraz bratem. Jest współuczestnikiem w ucisku, w królestwie i w wytrwałości naraz.
Tak Pismo opisuje królowanie wierzącego. Królować w życiu znaczy, że poza Bogiem nic tobą nie rządzi: ani grzech, ani lęk, ani ludzie. Kto tak żyje, ma wolne ręce, żeby służyć innym.
Królem jesteś dzięki krwi Jezusa
Księga Objawienia zaczyna się od listu do siedmiu kościołów w Azji (4Jan do siedmiu kościołów, które są w Azji. Łaska wam i pokój od tego, który jest i który był, i który ma przyjść, i od siedmiu Duchów, które są przed jego tronem;Obj 1:4 UBG). Zanim Jan opisze cokolwiek z tego, co zobaczył, przypomina, co Jezus już zrobił:
I od Jezusa Chrystusa, który jest wiernym świadkiem i pierworodnym z umarłych, i władcą królów ziemi. Temu, który nas umiłował i obmył nas z naszych grzechów swoją krwią; I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.
Obj 1:5-6
Kolejność jest ważna. Najpierw Jezus nas umiłował i obmył swoją krwią, a dopiero potem uczynił królami. Tego tytułu nie dostaje się za zasługi i nie zdobywa się go dobrym życiem. Jan pisze te słowa do siedmiu zwykłych kościołów, także do Laodycei, którą Jezus dwa rozdziały dalej nazwie nędzną i ślepą (17Mówisz bowiem: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, że jesteś nędzny i pożałowania godny, biedny, ślepy i nagi.Obj 3:17 UBG).
Jan łączy dwa tytuły: króla i kapłana. Piotr nazywa wierzących „królewskim kapłaństwem” (9Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;1 P 2:9 UBG) i bierze te słowa z obietnicy, którą Bóg dał Izraelowi pod Synajem (6A wy będziecie mi królestwem kapłanów i narodem świętym. To są słowa, które będziesz mówić do synów Izraela.Wj 19:6 UBG). Kapłan staje przed Bogiem za ludźmi. Król panuje nad tym, co ludzi niszczy. O kapłańskiej stronie piszemy w artykule Kim jestem w Chrystusie Kapłan i światło.
Królem jest więc każdy, kogo Jezus obmył swoją krwią. Pytanie nie brzmi: jak zostać królem? Brzmi ono: jak żyje ktoś, kto już nim jest? Co rządzi jego życiem, nad czym panuje, a przed kim klęka, żeby umyć mu nogi?
Postawą mówisz Bogu, czy chcesz królować
Jak żyje król? Odpowiadasz na to swoją postawą. Tytuł jest od Jezusa, ale to, jak żyjesz, wybierasz sam. Albo królujesz razem z Nim, albo stajesz po stronie buntowników, takich jak poddani z przypowieści, którzy nie chcieli swojego króla: „Nie chcemy, aby ten człowiek królował nad nami” (14Lecz jego poddani nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo ze słowami: Nie chcemy, aby ten człowiek królował nad nami.Łk 19:14 UBG). Czegoś pomiędzy Jezus nie zostawia: „Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie zbiera ze mną, rozprasza” (30Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie zbiera ze mną, rozprasza.Mt 12:30 UBG).
Takie postawienie sprawy może zaskoczyć. Ktoś szczerze chce, żeby Jezus był jego Królem, i chce być Jego sługą. O tym, że sam ma królować, nie myśli albo uważa to za pychę. Gdzie tu bunt? Pismo pokazuje, że uznać Jezusa za Króla i królować razem z Nim to jedno.
Paweł pisze wierzącym, że grzech nie będzie nad nimi panował, i podaje powód: są pod łaską (14Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską.Rz 6:14 UBG). Panowanie łaski nad tobą i twoje panowanie nad grzechem to jedno, widziane z dwóch stron: Bóg rządzi tobą przez łaskę, a ty dzięki niej rządzisz tym, co cię wcześniej niszczyło. Takich ludzi Paweł nazywa sługami: „A będąc uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości” (18A będąc uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości.Rz 6:18 UBG). Sługa Boga i król, nad którym grzech nie panuje, to ten sam człowiek. Pismo łączy te imiona także w innych miejscach, o czym piszemy niżej, w części „Król jest też sługą i synem”.
Nikt nie żyje bez pana. Komu oddajesz siebie w posłuszeństwo, tego jesteś sługą: grzechu albo posłuszeństwa (16Czyż nie wiecie, że komu oddajecie siebie jako słudzy w posłuszeństwo, komu jesteście posłuszni, tego jesteście sługami: bądź grzechu ku śmierci, bądź posłuszeństwa ku sprawiedliwości?Rz 6:16 UBG). Jeśli w jakiejś sprawie nie panujesz ty, panuje w niej coś innego: złość, lęk, nałóg. A w sprawie, w której rządzi złość, nie rządzi Jezus. Ktoś mówi: „chcę, żeby Jezus był moim Królem”, a o swojej złości: „nic na to nie poradzę”. W tej jednej sprawie zostawia władzę złości. Kto nie chce panować nad grzechem, w praktyce nie chce w tej sprawie panowania Jezusa.
Pokazuje to cała przypowieść, z której pochodzą słowa poddanych. Człowiek szlachetnego rodu wyjechał do dalekiego kraju, żeby objąć królestwo. Swoim sługom zostawił pieniądze i kazał nimi obracać (12Mówił więc: Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby objąć królestwo, a potem wrócić.13A przywoławszy dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć grzywien i powiedział do nich: Obracajcie nimi, aż wrócę.Łk 19:12-13 UBG). Po powrocie tym, którzy je pomnożyli, dał władzę nad miastami (17I powiedział do niego: Dobrze, sługo dobry, ponieważ byłeś wierny w małym, sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami.Łk 19:17 UBG). Jeden sługa się nie zbuntował, a jednak trzymał pieniądze schowane w chustce, bo bał się pana i uważał go za surowego (20A inny przyszedł i powiedział: Panie, oto twoja grzywna, którą miałem schowaną w chustce.21Bałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś.Łk 19:20-21 UBG). Pan nazwał go złym sługą i kazał je oddać temu, kto zarobił najwięcej (22Wtedy mu odpowiedział: Na podstawie twoich słów osądzę cię, zły sługo. Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym, który bierze, czego nie położył, i żnie, czego nie posiał.23Dlaczego więc nie dałeś moich pieniędzy do banku, abym po powrocie odebrał je z zyskiem?24Do tych zaś, którzy stali obok, powiedział: Odbierzcie mu grzywnę i dajcie temu, który ma dziesięć grzywien.Łk 19:22-24 UBG). Uznać Jezusa za Króla to więc przyjąć też miejsce, które On daje: królować razem z Nim.
Po której stronie jesteś, widać w zwykłym dniu: w tym, jak się zachowujesz, co myślisz i co mówisz. Sposobem życia sam stajesz przed Bogiem po jednej albo po drugiej stronie. Upadek nie robi z ciebie buntownika, jeśli wracasz do Jezusa i wyznajesz grzech (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG).
Twoje zachowanie jest owocem wiary. Wyrasta z tego, co przyjąłeś jako swoje przekonanie i sposób życia: „Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie” (17Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.Jk 2:17 UBG). Jeśli przez wiarę przyjmujesz, że królujesz razem z Jezusem, zachowuj się tak na co dzień. Zacznij od podstaw, czyli od tego, czego uczył twój Mistrz. Zaraz po umyciu uczniom nóg powiedział: „Jeśli to wiecie, będziecie błogosławieni, gdy tak uczynicie” (17Jeśli to wiecie, będziecie błogosławieni, gdy tak uczynicie.J 13:17 UBG). Tytułu tym nie zarabiasz, bo już go masz. Jak wiara i uczynki należą do siebie, wyjaśniamy w artykule Wiara Wiara i uczynki.
Bogu pokazujesz siebie przez zwykłą codzienność, a działa w niej prawo siewu i żniwa: „Co bowiem człowiek sieje, to też żąć będzie” (7Nie łudźcie się, Bóg nie da się z siebie naśmiewać. Co bowiem człowiek sieje, to też żąć będzie.Ga 6:7 UBG). Jeśli siejesz dobre rzeczy, zbierasz owoc swojego postępowania, także w postaci panowania: „Ręka pracowitych będzie panowała” (24Ręka pracowitych będzie panowała, a leniwa będzie płaciła daninę.Prz 12:24 UBG). Trzeba tylko poznać dobre ziarno i zasady siewu. Jezus mówi: „Ziarnem jest słowo Boże” (11A takie jest znaczenie przypowieści: Ziarnem jest słowo Boże.Łk 8:11 UBG). Dobrą ziemią są ci, „którzy szczerym i dobrym sercem usłyszeli słowo i zachowują je, i wydają owoc w cierpliwości” (15Lecz to, które padło na dobrą ziemię, to są ci, którzy szczerym i dobrym sercem usłyszeli słowo i zachowują je, i wydają owoc w cierpliwości.Łk 8:15 UBG). Paweł dodaje: „A w czynieniu dobra nie bądźmy znużeni, bo w swoim czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy” (9A w czynieniu dobra nie bądźmy znużeni, bo w swoim czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy.Ga 6:9 UBG).
Nawet z tytułem króla można robić w życiu głupstwa. Kto je robi i nie wraca do Boga, swoim postępowaniem mówi Mu: nie chcę królować, traktuj mnie jak buntownika. Kiedy zachowujesz się jak król i siejesz dobre ziarno, mówisz Bogu: chcę panować. To nasz duchowy język ogłoszenia. Ogłasza się też tym, co się robi. Tak kościół ogłasza śmierć Pana przy Wieczerzy, nawet kiedy nikt nic nie mówi (26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:26 UBG). Pisze o tym artykuł Ogłaszanie „Śmierć Pana zwiastujecie”.
Bóg zawsze szanuje taką decyzję. Izraelowi powiedział: „Wybierz więc życie” (19Biorę dziś na świadków przeciwko wam niebo i ziemię, że położyłem przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierz więc życie, abyś żył, ty i twoje potomstwo;Pwt 30:19 UBG). Odpowiada też na wiarę, która idzie za Jezusem w zwykłych sprawach. Kiedy uczniowie poszli i głosili, „Pan współdziałał z nimi i potwierdzał ich słowa znakami” (20Oni zaś poszli i głosili wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał ich słowa znakami, które im towarzyszyły. Amen.Mk 16:20 UBG).
Ty robisz swoją część, a On robi swoją, i to tak, że będziesz pozytywnie zaskoczony. Bóg „według mocy działającej w nas może uczynić o wiele obficiej ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy” (20Temu zaś, który według mocy działającej w nas może uczynić o wiele obficiej ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy;Ef 3:20 UBG). Twoja postawa mówi więc do Boga więcej niż same słowa. Tak samo jest w modlitwie: serce mówi Bogu, czego naprawdę chcesz. Pokazuje to artykuł Modlitwa Postawa modlitwy.
Śmierć, grzech, łaska i człowiek w Liście do Rzymian
Najwięcej o królowaniu wierzącego pisze apostoł Paweł w piątym i szóstym rozdziale Listu do Rzymian. Pokazuje tam, co rządzi życiem człowieka. Królować może według niego:
- Śmierć: „Śmierć jednak królowała od Adama aż do Mojżesza” (14Śmierć jednak królowała od Adama aż do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie popełnili grzechu podobnego do przestępstwa Adama, który jest obrazem tego, który miał przyjść.Rz 5:14 UBG).
- Grzech: „grzech królował ku śmierci” (21Aby, jak grzech królował ku śmierci, tak też łaska królowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana.Rz 5:21 UBG). Ta para rządzi razem, bo „przez grzech – śmierć” (12Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.Rz 5:12 UBG).
- Łaska: „tak też łaska królowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana” (21Aby, jak grzech królował ku śmierci, tak też łaska królowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana.Rz 5:21 UBG).
- Człowiek, który przyjmuje łaskę.
Trzy pierwsze nie są osobami. Śmierci, grzechu i łaski nie da się zobaczyć, a jednak rządzą życiem człowieka tak, jak król rządzi krajem. Dlatego Paweł mówi o nich, że królują. Łaska jest więc władzą, a nie uczuciem. Osobą jest dopiero czwarty król: człowiek, który przyjmuje łaskę. O nim Paweł pisze tak:
Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmująPrzypis 2Po grecku λαμβάνω (lambano): brać, przyjmować. Paweł używa formy, która mówi o czymś, co trwa: ci, którzy przyjmują i dalej przyjmują. obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiuPrzypis 3Po grecku ζωή (zoe): życie. W tych rozdziałach to życie od Chrystusa, czyli życie wieczne. przez jednego, Jezusa Chrystusa.
Rz 5:17
Po słowach „śmierć zaczęła królować” spodziewasz się, że teraz zacznie królować życie. Paweł idzie dalej. Królować będą ludzie, nad którymi wcześniej panowała śmierć. Poddany staje się królem.
Królować to przyjmować. Ten werset nie mówi o wysiłku ani o kolejnych poziomach. Są dwa dary, obfitość łaski i dar sprawiedliwości, i ludzie, którzy biorą je dzień po dniu. Królowania nie zdobywasz własnymi siłami. Przyjmujesz je tak, jak przyjąłeś przebaczenie.
Paweł stawia też słowo „jednego” po obu stronach: przez jednego Adama przyszła śmierć, a przez jednego Jezusa Chrystusa królujemy. Nikt nie króluje we własnym imieniu. Cztery wersety dalej króluje łaska (21Aby, jak grzech królował ku śmierci, tak też łaska królowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana.Rz 5:21 UBG), więc wierzący króluje dlatego, że rządzi nim łaska.
„Tym bardziej” znaczy, że łaska jest silniejsza niż wszystko, co przyszło przez Adama. Skoro śmierć rządziła tak skutecznie, to tym pewniej będzie królował ten, kto przyjął łaskę. To porównanie nie obiecuje jednak, że wierzącego nic złego nie spotka. Kilka wersetów wcześniej jest zdanie, że „ucisk wyrabia cierpliwość” (3A nie tylko to, ale chlubimy się też uciskami, wiedząc, że ucisk wyrabia cierpliwość;Rz 5:3 UBG).
Gdzie się to dzieje? Werset odpowiada: „w życiu”. Chodzi o życie, które daje Chrystus, bo „darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu” (23Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:23 UBG). Na to życie wierzący nie czeka. Kto wierzy, „ma życie wieczne” i „przeszedł ze śmierci do życia” (24Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słucha mego słowa i wierzy temu, który mnie posłał, ma życie wieczne i nie będzie potępiony, ale przeszedł ze śmierci do życia.J 5:24 UBG). Królujesz więc w życiu, które już masz i które się nie skończy.
Słowa „będą królować” są w czasie przyszłym, ale znaczą tu pewność. Widać to kilka wersetów dalej: „Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską” (14Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską.Rz 6:14 UBG). To zdanie też jest w czasie przyszłym, a Paweł podaje je jako powód polecenia na dziś.
Boży tron stoi zawsze, a dla nas jest tronem łaski
Zanim Pismo powie cokolwiek o tronie człowieka, pokazuje tron Boga. „PAN na niebiosach ustanowił swój tron, a jego królestwo panuje nad wszystkimi” (19PAN na niebiosach ustanowił swój tron, a jego królestwo panuje nad wszystkimi.Ps 103:19 UBG). Nikt go nie zdobył i nikt go nie odbierze: „Twój tron jest utwierdzony od wieków, ty jesteś od wieczności” (2Twój tron jest utwierdzony od wieków, ty jesteś od wieczności.Ps 93:2 UBG).
Izajasz pisze: „W roku, w którym umarł król Uzjasz, widziałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie” (1W roku, w którym umarł król Uzjasz, widziałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren jego szaty wypełnił świątynię.Iz 6:1 UBG). Uzjasz był trędowaty aż do śmierci, a rządy sprawował już jego syn (21I tak król Uzjasz był trędowaty aż do dnia swojej śmierci i jako trędowaty mieszkał w domu odosobnienia. Został bowiem wyłączony z domu PANA. W tym czasie jego syn Jotam zarządzał domem królewskim i sądził lud ziemi.2 Krn 26:21 UBG). Ziemski tron się chwiał, a Boży stał. Jan dodaje, że Izajasz widział wtedy chwałę Jezusa (41To powiedział Izajasz, gdy widział jego chwałę i mówił o nim.J 12:41 UBG).
Każdy inny tron jest dany. Najwyższy „panuje nad królestwem ludzkim i daje je, komu chce” (17Ta sprawa jest według dekretu stróżów i to żądanie jest według słowa świętych po to, aby wszyscy żyjący poznali, że Najwyższy panuje nad królestwem ludzkim i daje je, komu chce, a najniższych z ludzi ustanawia nad nim.Dn 4:17 UBG). Nawet tron Dawida Pismo nazywa tronem Pana: „zasiadł Salomon na tronie PANA jako król po swoim ojcu Dawidzie” (23Tak więc zasiadł Salomon na tronie PANA jako król po swoim ojcu Dawidzie i powodziło mu się, a cały Izrael był mu posłuszny.1 Krn 29:23 UBG). Piłatowi, który mówił o swojej władzy, Jezus odpowiedział: „Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdyby ci jej nie dano z góry” (11Jezus odpowiedział: Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdyby ci jej nie dano z góry. Dlatego ten, który mnie tobie wydał, ma większy grzech.J 19:11 UBG). Kto siedzi na jakimkolwiek tronie, siedzi na czymś, co dostał.
Dla nas Boży tron jest najpierw tronem łaski:
Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu. Przystąpmy więc z ufnościąPrzypis 4Po grecku παρρησία (parresia): śmiałość, swoboda mówienia. To samo słowo jest w zdaniu o wejściu do Najświętszego Miejsca przez krew Jezusa. do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej chwili.
Hbr 4:15-16
W przybytku Bóg mówił do Mojżesza „sponad przebłagalni” (22Tam będę się z tobą spotykać i sponad przebłagalni, spomiędzy dwóch cherubinów, którzy są nad arką świadectwa, będę z tobą rozmawiać o wszystkim, co ci rozkażę dla synów Izraela.Wj 25:22 UBG), czyli znad pokrywy arki, którą arcykapłan kropił krwią ofiary (15Następnie zabije kozła na ofiarę za grzech za lud i wniesie jego krew poza zasłonę, i uczyni z jego krwią, jak uczynił z krwią cielca: pokropi nią nad przebłagalnią i przed przebłagalnią.Kpł 16:15 UBG). Aaron nie mógł tam wchodzić „w każdym czasie” (2I PAN powiedział do Mojżesza: Powiedz swojemu bratu Aaronowi, żeby nie wchodził w każdym czasie do Miejsca Świętego poza zasłonę przed przebłagalnią, która jest na arce, aby nie umarł. W obłoku bowiem będę się ukazywać nad przebłagalnią.Kpł 16:2 UBG). Teraz drogę otwiera krew Jezusa (19Mając więc, bracia, śmiałość, aby przez krew Jezusa wejść do Najświętszego Miejsca;Hbr 10:19 UBG), a łaska jest „ku pomocy w stosownej chwili”, czyli wtedy, kiedy jej potrzebujesz. Do tego tronu nie wchodzi się pełzając ani dopiero wtedy, kiedy poczujesz się godny. Łaska jest darmo, ale trzeba przystąpić.
Tron Jezusa i twoje miejsce na nim
W Piśmie tron to miejsce władzy. Tron Jezusa to Jego panowanie. Po zmartwychwstaniu Jezus zasiadł po prawicy Boga (3Który, będąc blaskiem jego chwały i wyrazem jego istoty i podtrzymując wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z naszych grzechów przez samego siebie, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach;Hbr 1:3 UBG), wysoko ponad każdą władzą (20Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich;21Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym.Ef 1:20-21 UBG). Sam powiedział uczniom: „Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi” (18Wtedy Jezus podszedł i powiedział do nich: Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.Mt 28:18 UBG). Tron Ojca i Syna jest jeden, a na ostatniej stronie Biblii nazywa się „tron Boga i Baranka” (3I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.Obj 22:3 UBG).
Jezus usiadł, bo dzieło jest skończone. Kapłan „staje codziennie”, a Jezus, „gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga” (11A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.12Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;Hbr 10:11-12 UBG). Tak spełnił się psalm, który Nowy Testament przywołuje częściej niż jakikolwiek inny werset Starego Testamentu: „Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy” (1Powiedział PAN do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy.Ps 110:1 UBG). Siedzi, a jednak działa, bo „wstawia się za nami” (34Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami.Rz 8:34 UBG).
Jezus pokazał, jak wygląda to panowanie. Chodził, „czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG). Jan pisze: „Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła” (8Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.1 J 3:8 UBG). Potem Jezus dał uczniom władzę i posłał ich tak, jak Ojciec posłał Jego (19Oto daję wam moc stąpania po wężach, skorpionach i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, a nic wam nie zaszkodzi.Łk 10:19 UBG; 21Jezus znowu powiedział do nich: Pokój wam. Jak Ojciec mnie posłał, tak i ja was posyłam.J 20:21 UBG). A tym, którzy zwyciężą, obiecał miejsce na swoim tronie:
Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie.
Obj 3:21
Twój tron to miejsce na Jego tronie. O wierzących Paweł pisze, że Bóg „razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie” (6I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;Ef 2:6 UBG). To te same słowa, którymi rozdział wcześniej opisał miejsce samego Jezusa (20Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich;Ef 1:20 UBG). Nie siedzisz na osobnym tronie obok Niego, tylko w Nim. Siedzieć na Jego tronie znaczy wejść w Jego panowanie: ustanawiać to, czego On chce, tak jak On to robił. Dotyczy to grzechu, choroby, złych duchów i stworzenia, a nigdy woli drugiego człowieka, o czym niżej, w części „Nad drugim człowiekiem nie panujesz”.
Bóg posadził nas tam, „gdy byliśmy umarli w grzechach” (5I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;Ef 2:5 UBG), i to po to, „Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski” (7Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski przez swoją dobroć względem nas w Chrystusie Jezusie.Ef 2:7 UBG). Twoje miejsce na tronie pokazuje Bożą łaskę, a nie twoje zasługi. Tak śpiewała już Anna: Bóg podnosi ubogiego z prochu, „by posadzić ich z książętami” (8Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do PANA bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.1 Sm 2:8 UBG).
List do Efezjan ma trzy postawy w tej kolejności. Najpierw siedzisz z Chrystusem (6I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;Ef 2:6 UBG). Potem chodzisz: „abyście postępowali w sposób godny powołania” (1Proszę więc was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani;Ef 4:1 UBG). Na końcu stoisz: „Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą” (14Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości;Ef 6:14 UBG). Chodzenie i walka wychodzą z miejsca, które już masz. Nie walczysz po to, żeby usiąść.
Kto z tego miejsca nie korzysta, oddaje panowanie złemu. Tak stało się w Edenie. Adam dostał panowanie nad ziemią (28I Bóg błogosławił im. Potem Bóg powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkimi zwierzętami, które poruszają się po ziemi.Rdz 1:28 UBG), a oddał je wężowi: był obok żony, kiedy wąż podważał Boże słowo, i zjadł razem z nią (6A gdy kobieta spostrzegła, że owoc drzewa był dobry do jedzenia i miły dla oka, a drzewo godne pożądania dla zdobycia wiedzy, wzięła z niego owoc i zjadła; dała też swemu mężowi, który był z nią; i on zjadł.Rdz 3:6 UBG). Jezus na pustyni nie oddał niczego. Odpowiedział diabłu słowami Pisma i wskazał mu jego miejsce: „Idź precz, szatanie!” (10Wtedy Jezus powiedział mu: Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył.Mt 4:10 UBG). „Wówczas diabeł go opuścił” (11Wówczas diabeł go opuścił, a oto aniołowie przystąpili do niego i mu służyli.Mt 4:11 UBG). Obie sceny opisujemy dokładniej w częściach Autorytet wierzącego Adam i Autorytet wierzącego Jezus na pustyni.
My robimy podobnie. Władcę tego świata wyrzucił już krzyż (31Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.J 12:31 UBG; 15I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi.Kol 2:15 UBG), więc nie zdobywamy tronu na nowo, tylko nie oddajemy złemu tego, co wywalczył Jezus. Przeciwstawiamy się diabłu, a on ucieka (7Poddajcie się więc Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was.Jk 4:7 UBG), i nie dajemy mu miejsca (27Nie dawajcie miejsca diabłu.Ef 4:27 UBG). Do kościoła w Pergamonie Jezus pisze, że mieszka on „tam, gdzie jest tron szatana”, i chwali go: „trzymasz się mojego imienia” (13Znam twoje uczynki i wiem, gdzie mieszkasz – tam, gdzie jest tron szatana – a trzymasz się mojego imienia i nie wyparłeś się mojej wiary nawet w dniach, gdy Antypas, mój wierny świadek, został zabity u was, tam, gdzie mieszka szatan.Obj 2:13 UBG). Tak siedzi się na tronie Jezusa nawet obok tronu zła. Jego panowanie idzie wtedy przez nas dalej: przez postawę, myśli, słowa, zachowanie, pragnienia i czyny.
Nad czym wierzący króluje dziś
Z tytułu wynika polecenie. Paweł daje je w kolejnym rozdziale tego samego listu: „uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu” (11Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:11 UBG). Potem: „Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele” i „oddawajcie samych siebie Bogu” (12Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, żebyście mieli mu być posłuszni w jego pożądliwościach.13I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.Rz 6:12-13 UBG). Król w Liście do Rzymian to ktoś, kto każdego dnia decyduje, komu odda swoje ręce, oczy i język. Ten wywód kończy się słowami o tych samych ludziach: „staliście się sługami Boga” (22Lecz teraz, uwolnieni od grzechu, gdy staliście się sługami Boga, macie swój pożytek ku uświęceniu, a na końcu życie wieczne.Rz 6:22 UBG).
Pierwszą sprawą jest grzech. Obietnica z 14Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską.Rz 6:14 UBG mówi o tym, kto panuje. Pokusa może jeszcze przychodzić, ale nie ona rządzi. Kiedy upadniesz, nie tracisz tytułu: wyznajesz grzech (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG), wstajesz i idziesz dalej z Bogiem. Pomaga też to, na co patrzysz. Kto myśli tylko o tym, żeby nie grzeszyć, wciąż ma przed oczami grzech. Łatwiej go odłożyć, kiedy patrzysz na Boga.
W Piśmie są też inne sprawy, w których wierzący nie jest już poddanym:
- Lęk przed śmiercią. Jezus przyszedł, „aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli” (15I aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli.Hbr 2:15 UBG). Dziś panowanie nad śmiercią to przede wszystkim życie bez tego lęku. Pismo opisuje też ludzi, którzy śmierci nie oglądali (5Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci, i nie znaleziono go, ponieważ Bóg go przeniósł. Zanim bowiem został przeniesiony, miał świadectwo, że podobał się Bogu.Hbr 11:5 UBG; 11Kiedy więc szli i rozmawiali, oto ognisty rydwan i ogniste konie oddzieliły ich obu. I Eliasz wstąpił wśród wichru do nieba.2 Krl 2:11 UBG), ale z czyjejś śmierci nie wnioskujemy o jego wierze (13Wszyscy oni umarli w wierze, nie otrzymawszy spełnienia obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi.Hbr 11:13 UBG).
- Choroba i złe duchy. Nad nimi Jezus dał uczniom władzę (1A przywoławszy swoich dwunastu uczniów, dał im moc nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i aby uzdrawiali wszystkie choroby i wszelkie słabości.Mt 10:1 UBG; 19Oto daję wam moc stąpania po wężach, skorpionach i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, a nic wam nie zaszkodzi.Łk 10:19 UBG). Ważna jest granica: nad chorym człowiekiem nie panujesz. Służysz mu, kiedy panujesz nad jego chorobą. Jak korzystać z tej władzy, wyjaśnia artykuł Autorytet wierzącego. Jest tam też część „6. Panowanie nad sobą”, o myślach i o ciele.
- Zło, które ktoś ci robi. „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (21Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.Rz 12:21 UBG). Król nie odpowiada tym samym. Józef miał w ręku braci, którzy go sprzedali. Powiedział im: „Czyż ja jestem na miejscu Boga?”, a potem: „Ja będę żywić was i wasze dzieci” (19Józef powiedział do nich: Nie bójcie się. Czyż ja jestem na miejscu Boga?20Obmyśliliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro, żeby sprawić to, co się dziś dzieje, aby zachować tak wielki lud.21Teraz więc nie bójcie się. Ja będę żywić was i wasze dzieci. I tak ich pocieszał, i serdecznie z nimi rozmawiał.Rdz 50:19-21 UBG).
- Pieniądze i strach o jutro. „Nie możecie służyć Bogu i mamonie” (24Nikt nie może dwom panom służyć, gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował, albo jednego będzie się trzymał, a drugim pogardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.Mt 6:24 UBG), czyli bogactwu. Paweł pisze: „Wszystko mi wolno, ale ja nie dam się niczemu zniewolić” (12Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne. Wszystko mi wolno, ale ja nie dam się niczemu zniewolić.1 Kor 6:12 UBG). Umie żyć tak samo w biedzie i w dostatku (12Umiem uniżać się, umiem też obfitować. Wszędzie i we wszystkim jestem wyćwiczony: umiem być syty i cierpieć głód, obfitować i znosić niedostatek.Flp 4:12 UBG). Bóg „nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali” (17Bogaczom tego świata nakazuj, aby się nie wynosili i nie pokładali nadziei w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali.1 Tm 6:17 UBG), a dostatek ma służyć innym (18Niech innym dobrze czynią, bogacą się w dobre uczynki, chętnie dają i dzielą się z innymi;1 Tm 6:18 UBG).
- Okoliczności. „Zewsząd jesteśmy uciskani, lecz nie przygnębieni” (8Zewsząd jesteśmy uciskani, lecz nie przygnębieni, bezradni, lecz nie zrozpaczeni;2 Kor 4:8 UBG). Ucisk, głód i miecz nie odłączą nas od Chrystusa: „Ale w tym wszystkim całkowicie zwyciężamy przez tego, który nas umiłował” (35Któż nas odłączy od miłości Chrystusa? Czy utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz?36Jak jest napisane: Z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.37Ale w tym wszystkim całkowicie zwyciężamy przez tego, który nas umiłował.Rz 8:35-37 UBG). Królować w trudnym czasie to nie dać się okolicznościom i nie sięgać po własne sposoby, tylko oprzeć się na Bogu (9Więcej, sami w sobie mieliśmy wyrok śmierci, abyśmy nie ufali samym sobie, lecz Bogu, który wskrzesza umarłych.2 Kor 1:9 UBG).
„Kto panuje nad swym duchem”
Księga Przysłów stawia człowieka, który rządzi sobą, wyżej niż zdobywcę miast:
Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panujePrzypis 5Po hebrajsku מָשַׁל (mashal): rządzić, panować. Tego samego słowa Bóg używa w rozmowie z Kainem. nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.
Prz 16:32
Kainowi, zanim zabił brata, Bóg powiedział o grzechu: „a do ciebie będzie jego pragnienie, a ty będziesz nad nim panować” (7Jeśli będziesz dobrze czynił, czy nie zostaniesz wywyższony? A jeśli nie będziesz dobrze czynił, grzech leży u drzwi; a do ciebie będzie jego pragnienie, a ty będziesz nad nim panować.Rdz 4:7 UBG). Od pierwszych stron Pismo mówi więc, nad czym człowiek ma panować. Druga strona tego obrazu też jest w Przysłowiach: „Człowiek, który nie panuje nad swoim duchem, jest jak miasto zburzone i bez muru” (28Człowiek, który nie panuje nad swoim duchem, jest jak miasto zburzone i bez muru.Prz 25:28 UBG). Kto nie panuje nad sobą, nie jest zdobywcą, tylko miastem bez murów, do którego wejdzie każdy.
Ludzie wysłali sondy na Marsa, a wielu z nas nie umie spokojnie przejść obok jednego złośliwego komentarza. Sprawa, która najszybciej wyprowadza cię z równowagi, pokazuje, gdzie jeszcze nie panujesz.
Saul nosił koronę, a rządził nim lud. Sam to przyznał: „Zgrzeszyłem, ponieważ przekroczyłem rozkaz PANA i twoje słowa, gdyż bałem się ludu i posłuchałem jego głosu” (24Wtedy Saul powiedział do Samuela: Zgrzeszyłem, ponieważ przekroczyłem rozkaz PANA i twoje słowa, gdyż bałem się ludu i posłuchałem jego głosu.1 Sm 15:24 UBG). Kto boi się ludzi, ten im służy, nawet jeśli siedzi na tronie. Dawid miał kiedyś Saula w swoich rękach, w jaskini, i powiedział: „Nie daj Boże, żebym miał to uczynić memu panu, pomazańcowi PANA” (6I zwrócił się do swoich ludzi: Nie daj Boże, żebym miał to uczynić memu panu, pomazańcowi PANA, bym miał wyciągnąć swoją rękę na niego, ponieważ jest pomazańcem PANA.1 Sm 24:6 UBG). Mógł sięgnąć po tron, a czekał, aż da mu go Bóg.
Jest też pomyłka w drugą stronę: życie poddanego. „Taki już jestem”, „z tym się nie wygra”, strach przed szefem, przed stanem konta, przed śmiercią. Łatwo nazwać to pokorą, a to raczej niewiara w to, co mówi 17Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.Rz 5:17 UBG. Bóg każe ci uważać siebie za martwego dla grzechu, a żywego dla Boga (11Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:11 UBG), także w tej sprawie, która wydaje się nie do wygrania.
Często taką sprawą jest pożądanie. Kiedy Paweł pisze o decyzji, czy ma dojść do ślubu, chwali tego, kto ją podjął „nie mając takiej potrzeby, ale panując nad własną wolą” (37Lecz jeśli ktoś mocno postanowił w swym sercu, nie mając takiej potrzeby, ale panując nad własną wolą, i osądził w swym sercu, że zachowa swoją dziewicę, dobrze czyni.1 Kor 7:37 UBG). Po grecku jest tu dosłownie „ma władzę nad własną wolą”. Tego samego greckiego słowa używa Łukasz, kiedy Jezus daje uczniom moc nad nieprzyjacielem (19Oto daję wam moc stąpania po wężach, skorpionach i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, a nic wam nie zaszkodzi.Łk 10:19 UBG). Galacjanom Paweł obiecuje: „Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała” (16Mówię więc: Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała.Ga 5:16 UBG). Wielu przegrywa z pożądaniem, bo nie wie, że może nad nim panować.
Panować nie znaczy przestać pragnąć. Między mężem a żoną pragnienie ma swoje dobre miejsce: „ciesz się żoną twojej młodości” (18Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.Prz 5:18 UBG). Paweł każe małżonkom nie odmawiać sobie nawzajem (5Nie okradajcie się z tego, chyba że za obopólną zgodą, na pewien czas, aby oddać się postowi i modlitwie. Potem znów się zejdźcie, żeby was szatan nie kusił z powodu waszej niepowściągliwości.1 Kor 7:5 UBG). Panować znaczy, że pragnienie słucha twojej woli i Bożego prowadzenia, a nie ty jego. Możesz być w pełni zdrowym mężczyzną albo zdrową kobietą i żyć tak, że żaden pociąg tobą nie rządzi.
Józef był niewolnikiem w domu Potifara. Żona jego pana chciała, żeby się z nią położył. Odpowiedział jej: „Jak więc mógłbym popełnić tak wielkie zło i zgrzeszyć przeciwko Bogu?” (9I nie ma w tym domu nikogo większego ode mnie, i nie zabronił mi niczego oprócz ciebie, bo ty jesteś jego żoną. Jak więc mógłbym popełnić tak wielkie zło i zgrzeszyć przeciwko Bogu?Rdz 39:9 UBG). Namawiała go dzień w dzień, a on się nie zgadzał (10I chociaż namawiała Józefa dzień w dzień, on nie zgadzał się z nią położyć ani z nią być.Rdz 39:10 UBG). Przez jej kłamstwo trafił do więzienia (20Potem pan Józefa wziął go i oddał do więzienia, tam gdzie sadzano więźniów królewskich. I przebywał tam w więzieniu.Rdz 39:20 UBG). Po latach usłyszał od faraona: „Oto ustanowiłem cię nad całą ziemią Egiptu” (41Faraon powiedział jeszcze do Józefa: Oto ustanowiłem cię nad całą ziemią Egiptu.Rdz 41:41 UBG). Zanim zaczął rządzić Egiptem, rządził sobą.
Panowania nad sobą uczy łaska. Powściągliwość jest owocem Ducha (22Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;23Łagodność, powściągliwość. Przeciwko takim nie ma prawa.Ga 5:22-23 UBG), a łaska uczy nas żyć „trzeźwo, sprawiedliwie i pobożnie” (11Objawiła się bowiem łaska Boga, niosąca zbawienie wszystkim ludziom;12Pouczająca nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i światowych pożądliwości, trzeźwo, sprawiedliwie i pobożnie żyli na tym świecie;Tt 2:11-12 UBG). Paweł ćwiczy swoje ciało jak sportowiec przed zawodami (25Każdy, kto staje do zapasów, powściąga się we wszystkim. Oni, aby zdobyć koronę zniszczalną, my zaś niezniszczalną.26Ja więc tak biegnę, nie jakby na oślep, tak walczę, nie jakbym uderzał w powietrze.27Lecz poskramiam swoje ciało i biorę w niewolę, abym przypadkiem, głosząc innym, sam nie został odrzucony.1 Kor 9:25-27 UBG), ale owoc daje Duch. Kiedy następnym razem poczujesz gniew albo pożądanie, możesz spróbować tak: nie rób nic od razu i nazwij przed Bogiem, co się w tobie podniosło. Oddaj Bogu to, co masz pod ręką: język, oczy, telefon (13I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.Rz 6:13 UBG). Jeśli się nie uda, wróć do Niego (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG) i zacznij od nowa.
Nad drugim człowiekiem nie panujesz
Na liście spraw, nad którymi wierzący króluje, nie ma drugiego człowieka. Tak jest od pierwszej strony Biblii. Bóg dał ludziom panowanie nad rybami, ptactwem, bydłem i ziemią (26Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi.27Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.28I Bóg błogosławił im. Potem Bóg powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkimi zwierzętami, które poruszają się po ziemi.Rdz 1:26-28 UBG), a dał je obojgu, bo „stworzył ich mężczyzną i kobietą” (27Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.Rdz 1:27 UBG). Człowieka na tej liście nie ma. Można powiedzieć, że właśnie nad drugim człowiekiem, nad którym władzy nie dostał, człowiek najczęściej próbuje panować.
Gedeon wiedział, czyje jest panowanie. Kiedy Izraelici chcieli zrobić go królem, odpowiedział: „Nie ja będę panował nad wami ani nie mój syn będzie panował nad wami. PAN będzie panował nad wami” (23Lecz Gedeon odpowiedział im: Nie ja będę panował nad wami ani nie mój syn będzie panował nad wami. PAN będzie panował nad wami.Sdz 8:23 UBG). Później lud poprosił Samuela o króla, „jak to jest u wszystkich narodów” (5I powiedzieli mu: Oto zestarzałeś się, a twoi synowie nie chodzą twoimi drogami. Ustanów nam więc króla, aby nas sądził, jak to jest u wszystkich narodów.1 Sm 8:5 UBG). Bóg powiedział Samuelowi: „mną wzgardzili, abym nie królował nad nimi” (7Wtedy PAN powiedział do Samuela: Posłuchaj głosu tego ludu we wszystkim, co ci powiedzą, gdyż nie tobą wzgardzili, ale mną wzgardzili, abym nie królował nad nimi.1 Sm 8:7 UBG). Samuel uprzedził lud, jak taki król będzie rządził. Jego opis to prawie same czasowniki: „Będzie brał”, „zabierze”, „Weźmie”, a na końcu „wy będziecie jego sługami” (11I mówił: Takie będzie prawo króla, który będzie panował nad wami: Będzie brał waszych synów, by ich osadzić w swych rydwanach, ustanowić ich jeźdźcami, a inni będą biegać przed jego rydwanem;12I ustanowi ich sobie dowódcami nad tysiącami i nad pięćdziesiątkami; wyznaczy ich, aby uprawiali jego rolę i zbierali jego plony, i robili sprzęt wojenny oraz sprzęt do jego rydwanów.13Wasze córki również zabierze, aby przyrządzały wonności oraz aby były kucharkami i piekarkami.14Zabierze też wasze pola, winnice i sady oliwne, te najlepsze, i da swoim sługom.15Z waszych zasiewów i winnic będzie pobierał dziesięcinę i odda ją swoim urzędnikom i sługom.16Weźmie również wasze sługi i służące oraz waszych najlepszych młodzieńców, a także wasze osły, i zatrudni w swojej pracy.17Pobierze dziesięcinę z waszych trzód, a wy będziecie jego sługami.1 Sm 8:11-17 UBG).
Król z Księgi Samuela bierze, a Syn Człowieczy przyszedł, „aby służyć i aby dać swe życie na okup za wielu” (45Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, ale aby służyć i aby dać swe życie na okup za wielu.Mk 10:45 UBG). Powiedział to zaraz po prośbie Jakuba i Jana, kiedy pozostali uczniowie się na nich oburzyli. Jezus przypomniał im, jak władcy narodów panują nad ludźmi, i dodał: „Lecz nie tak ma być wśród was” (42Ale Jezus przywołał ich do siebie i powiedział: Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, panują nad nimi, a ich wielcy sprawują nad nimi swą władzę.43Lecz nie tak ma być wśród was, ale kto między wami chce być wielki, niech będzie waszym sługą.Mk 10:42-43 UBG). Potem powiedział, na czym polega wielkość: kto chce być wielki, niech będzie sługą. Co z tego wynika dla przełożonych w kościele, opisujemy w artykule Sługa Boży Przełożony, który służy.
Ci sami bracia chcieli kiedyś rozkazać, żeby ogień z nieba spalił samarytańską wioskę, która nie przyjęła Jezusa. On ich zgromił (52I wysłał przed sobą posłańców. Poszli więc i weszli do wioski Samarytan, aby przygotować dla niego miejsce.53Lecz nie przyjęto go, ponieważ zmierzał do Jerozolimy.54A jego uczniowie Jakub i Jan, widząc to, powiedzieli: Panie, czy chcesz, żebyśmy rozkazali, aby ogień zstąpił z nieba i pochłonął ich, jak to uczynił Eliasz?55Lecz Jezus, odwróciwszy się, zgromił ich i powiedział: Nie wiecie, jakiego jesteście ducha.Łk 9:52-55 UBG). Rozkaz wymierzony w ludzi nie jest władzą, którą dał Chrystus. Paweł, choć był apostołem, pisał do Koryntian: „Nie dlatego, że panujemy nad waszą wiarą, ale jesteśmy pomocnikami waszej radości” (24Nie dlatego, że panujemy nad waszą wiarą, ale jesteśmy pomocnikami waszej radości; wiarą bowiem stoicie.2 Kor 1:24 UBG).
Dotyczy to też domu. Mąż albo żona mogą stanąć w imieniu Jezusa przeciw temu, co niszczy ich małżeństwo, ale nie rozkażą współmałżonkowi, żeby się zmienił. Taki rozkaz trafia w cudzą wolę i nie działa. Zostaje błogosławieństwo, prośba do Boga i służba. Granicę między rozkazem a błogosławieństwem opisuje artykuł Modlitwa Rozkaz i błogosławieństwo.
Władzę nad ludźmi, na przykład władzę rządzenia, daje Bóg (1Każda dusza niech będzie poddana władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione przez Boga.Rz 13:1 UBG). Kto ją dostał, w pracy, w rodzinie czy w kościele, sprawuje ją jak sługa. Kto jej nie dostał, nie może sam wynosić się nad innych. Kto pamięta, że wszyscy staniemy przed trybunałem Chrystusa (10Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo czemu lekceważysz swego brata? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa.Rz 14:10 UBG), nie siada na tronie sędziego nad bratem. Za tych, którzy mają władzę, modlimy się (1Zachęcam więc przede wszystkim, aby zanoszone były prośby, modlitwy, wstawiennictwa i dziękczynienia za wszystkich ludzi;2Za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne, z całą pobożnością i uczciwością.1 Tm 2:1-2 UBG).
Król z księgą w ręku
Prawo Mojżesza ma jeden portret króla, w 14Gdy wejdziesz do ziemi, którą daje ci PAN, twój Bóg, gdy posiądziesz ją i zamieszkasz w niej, i powiesz sobie: Ustanowię nad sobą króla tak jak wszystkie okoliczne narody;15Tego tylko ustanowisz królem nad sobą, którego PAN, twój Bóg, wybierze. Spośród swoich braci ustanowisz nad sobą króla; nie możesz ustanowić nad sobą cudzoziemca, który nie jest twoim bratem.16Tylko niech nie pomnaża sobie koni ani nie prowadzi ludu do Egiptu, aby nabyć wiele koni, ponieważ PAN wam powiedział: Nie wracajcie tą drogą nigdy więcej.17Nie będzie też pomnażał sobie żon, aby jego serce się nie odwróciło; niech nie nabywa zbyt wiele srebra i złota.18A gdy już zasiądzie na swym królewskim tronie, napisze sobie w księdze odpis tego prawa od kapłanów Lewitów.19I będzie go miał przy sobie, i będzie go czytał po wszystkie dni swego życia, aby się nauczył bać PANA, swego Boga, by przestrzegał wszystkich słów tego prawa oraz tych ustaw i aby je wykonywał;20Aby jego serce nie wynosiło się ponad jego braci i żeby nie odstąpił od tego przykazania ani na prawo, ani na lewo, aby żył długo w swoim królestwie, on i jego synowie, pośród Izraela.Pwt 17:14-20 UBG. Króla wybiera Bóg i ma to być ktoś „spośród swoich braci” (15Tego tylko ustanowisz królem nad sobą, którego PAN, twój Bóg, wybierze. Spośród swoich braci ustanowisz nad sobą króla; nie możesz ustanowić nad sobą cudzoziemca, który nie jest twoim bratem.Pwt 17:15 UBG). Nie ma pomnażać koni, żon ani srebra i złota, „aby jego serce się nie odwróciło” (16Tylko niech nie pomnaża sobie koni ani nie prowadzi ludu do Egiptu, aby nabyć wiele koni, ponieważ PAN wam powiedział: Nie wracajcie tą drogą nigdy więcej.17Nie będzie też pomnażał sobie żon, aby jego serce się nie odwróciło; niech nie nabywa zbyt wiele srebra i złota.Pwt 17:16-17 UBG). Bóg nie mówi mu, co ma zdobyć. Mówi, czego ma nie gromadzić. A potem daje mu jedno zadanie:
A gdy już zasiądzie na swym królewskim tronie, napisze sobie w księdze odpis tego prawa od kapłanów Lewitów. I będzie go miał przy sobie, i będzie go czytał po wszystkie dni swego życia, aby się nauczył bać PANA, swego Boga, by przestrzegał wszystkich słów tego prawa oraz tych ustaw i aby je wykonywał; Aby jego serce nie wynosiło się ponad jego braci i żeby nie odstąpił od tego przykazania ani na prawo, ani na lewo, aby żył długo w swoim królestwie, on i jego synowie, pośród Izraela.
Pwt 17:18-20
Król miał przepisać Prawo i czytać je przez całe życie, a celem tego czytania było serce, które nie wynosi się ponad braci. Taki obraz króla możesz wziąć do siebie: człowiek z księgą w ręku, który pamięta, że jest bratem.
Salomon to ten tekst czytany od końca. Zaczął jak sługa: „Daj więc swemu słudze serce rozumne” (9Daj więc swemu słudze serce rozumne, aby mógł sądzić twój lud i rozróżniać między dobrem a złem. Któż bowiem może sądzić ten twój tak wielki lud?1 Krl 3:9 UBG). Bóg dał mu też to, o co nie prosił, „bogactwo i sławę” (13Dam ci także to, o co nie prosiłeś, a więc bogactwo i sławę, tak że wśród królów nie będzie nikogo równego tobie po wszystkie twoje dni.1 Krl 3:13 UBG), i był to dobry dar. Potem Salomon pomnożył wszystko, przed czym ostrzegało Prawo: złoto (14A waga złota, które wpływało do Salomona w ciągu jednego roku, wynosiła sześćset sześćdziesiąt sześć talentów złota;1 Krl 10:14 UBG), rydwany i „konie z Egiptu” (26Salomon nagromadził rydwanów i jeźdźców, tak że miał tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy jeźdźców, których rozmieścił po miastach rydwanów oraz przy sobie w Jerozolimie.27Król sprawił, że srebro w Jerozolimie było jak kamienie, a cedry tak liczne jak sykomory na nizinie.28Sprowadzono też dla Salomona konie z Egiptu i nić lnianą. A kupcy królewscy brali nić lnianą za ustaloną cenę.1 Krl 10:26-28 UBG), a do tego „siedemset żon” (3Miał więc siedemset żon, księżniczek, i trzysta nałożnic. A jego żony odwiodły jego serce.1 Krl 11:3 UBG). W końcu „jego żony skłoniły jego serce ku innym bogom” (4Gdy bowiem Salomon się zestarzał, jego żony skłoniły jego serce ku innym bogom. Jego serce nie było więc doskonałe wobec PANA, jego Boga, jak serce Dawida, jego ojca.1 Krl 11:4 UBG). Złe nie było bogactwo od Boga. Złe było serce, które odwróciło się od Niego.
Po jego śmierci lud przyszedł do jego syna, Roboama, i powiedział: „Twój ojciec włożył na nas ciężkie jarzmo” (4Twój ojciec włożył na nas ciężkie jarzmo. Teraz więc ty ulżyj nam w srogiej służbie swego ojca i w jego ciężkim jarzmie, które włożył na nas, a będziemy ci służyć.1 Krl 12:4 UBG). Starsi doradzili nowemu królowi: „Jeśli dziś staniesz się sługą tego ludu i będziesz mu służył, a dając odpowiedź, będziesz mówił do nich łagodne słowa, to będą twoimi sługami przez wszystkie dni” (7Odpowiedzieli mu: Jeśli dziś staniesz się sługą tego ludu i będziesz mu służył, a dając odpowiedź, będziesz mówił do nich łagodne słowa, to będą twoimi sługami przez wszystkie dni.1 Krl 12:7 UBG). To prawie słowa Jezusa z 43Lecz nie tak ma być wśród was, ale kto między wami chce być wielki, niech będzie waszym sługą.Mk 10:43 UBG, tylko powiedziane mniej więcej tysiąc lat wcześniej. Roboam wybrał radę rówieśników: „Mój ojciec karcił was biczami, ale ja będę was karcił skorpionami” (14I przemówił do niego według rady młodzieńców, mówiąc: Mój ojciec obciążył was ciężkim jarzmem, ale ja dołożę do waszego jarzma. Mój ojciec karcił was biczami, ale ja będę was karcił skorpionami.1 Krl 12:14 UBG). Izrael odwrócił się od niego i przy domu Dawida zostało tylko pokolenie Judy (16A gdy cały Izrael zobaczył, że król go nie usłuchał, lud odpowiedział królowi: Jakiż dział mamy w Dawidzie? Nie mamy dziedzictwa w synu Jessego. Do swoich namiotów, o Izraelu! A ty, Dawidzie, troszcz się teraz o swój dom. I rozszedł się Izrael do swoich namiotów.17Roboam zaś królował tylko nad synami Izraela, którzy mieszkali w miastach Judy.18Wtedy król Roboam posłał Adorama, który był poborcą, ale cały Izrael ukamienował go tak, że umarł. Król Roboam wsiadł więc w pośpiechu na rydwan i uciekł do Jerozolimy.19W ten sposób Izrael zbuntował się przeciwko domowi Dawida i trwa to aż do dziś.20Gdy cały Izrael usłyszał o tym, że Jeroboam wrócił, posłali po niego, wezwali go do zgromadzenia i ustanowili go królem nad całym Izraelem. Przy domu Dawida nie pozostał nikt oprócz pokolenia Judy.1 Krl 12:16-20 UBG).
Dobrego króla Pismo opisuje krótko: „Ten, który panuje nad ludem, ma być sprawiedliwy, ma panować w bojaźni Bożej” (3Bóg Izraela przemówił, Skała Izraela mówiła do mnie: Ten, który panuje nad ludem, ma być sprawiedliwy, ma panować w bojaźni Bożej.2 Sm 23:3 UBG). Psalm podaje, po co mu władza: „Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika” (12Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.Ps 72:12 UBG). Matka uczyła króla Lemuela: „Otwórz swe usta dla niemych” (8Otwórz swe usta dla niemych w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.Prz 31:8 UBG). Jeśli masz w czymś głos, w rodzinie, w pracy, w grupie domowej, zadaj sobie pytanie: kto jest najsłabszy obok mnie i co moja pozycja dla niego robi?
Tron trzyma się otwartą ręką
Tron można stracić. Saul stracił go w dniu nieposłuszeństwa, a nie w dniu śmierci. Samuel powiedział mu: „Ponieważ odrzuciłeś słowo PANA, on także odrzucił cię jako króla” (23Bunt bowiem jest jak grzech czarów, a upór jest jak nieprawość i bałwochwalstwo. Ponieważ odrzuciłeś słowo PANA, on także odrzucił cię jako króla.1 Sm 15:23 UBG). Saul siedział potem na tronie jeszcze przez lata, ale królestwo było już dane komuś innemu (28Wtedy Samuel powiedział mu: PAN oddarł ci dziś królestwo Izraela i dał je twemu bliźniemu, lepszemu od ciebie.1 Sm 15:28 UBG).
Nabuchodonozor stracił tron przez pychę. Powiedział: „Czy to nie jest ten wielki Babilon, który ja, w sile swej potęgi, zbudowałem jako siedzibę królestwa i dla chwały swojego majestatu?” (30Król zaczął mówić: Czy to nie jest ten wielki Babilon, który ja, w sile swej potęgi, zbudowałem jako siedzibę królestwa i dla chwały swojego majestatu?Dn 4:30 UBG). Zanim skończył, usłyszał: „Twoje królestwo odeszło od ciebie” (31A gdy słowo to jeszcze było w ustach króla, oto spadł głos z nieba: Do ciebie się mówi, królu Nabuchodonozorze. Twoje królestwo odeszło od ciebie.Dn 4:31 UBG). Tron wrócił do niego wtedy, kiedy uznał, kto naprawdę panuje: „podniosłem swoje oczy do nieba i wrócił mi mój rozum. Wtedy błogosławiłem Najwyższego” (34Pod koniec tych dni, ja, Nabuchodonozor, podniosłem swoje oczy do nieba i wrócił mi mój rozum. Wtedy błogosławiłem Najwyższego i chwaliłem go, i wysławiałem Żyjącego na wieki, bo jego władza to władza wieczna, a jego królestwo trwa z pokolenia na pokolenie.Dn 4:34 UBG). Potem pisze: „zostałem umocniony w swoim królestwie i dano mi jeszcze większy majestat” (36W tym czasie wrócił mi mój rozum i ku chwale mego królestwa wróciła do mnie moja dostojność i mój blask. Ponadto moi doradcy i książęta szukali mnie, zostałem umocniony w swoim królestwie i dano mi jeszcze większy majestat.Dn 4:36 UBG). Tron stracony przez pychę wraca przez pokorę.
Tron można też oddać z miłości. Jonatan był synem króla i jego następcą. Zdjął swój płaszcz i dał go Dawidowi, „aż do miecza, łuku i pasa” (4Jonatan zdjął płaszcz, który miał na sobie, dał go Dawidowi, podobnie jak swoje szaty – aż do miecza, łuku i pasa.1 Sm 18:4 UBG). Saul ścigał Dawida, a Jonatan przyszedł do niego do lasu, „wzmocnił jego rękę w Bogu” i powiedział: „Ty będziesz królował nad Izraelem, ja zaś będę drugim po tobie” (16Wtedy Jonatan, syn Saula, wstał i udał się do Dawida do lasu, i wzmocnił jego rękę w Bogu.17I powiedział do niego: Nie bój się, bo nie znajdzie cię ręka Saula, mego ojca. Ty będziesz królował nad Izraelem, ja zaś będę drugim po tobie. Wie o tym także Saul, mój ojciec.1 Sm 23:16-17 UBG). Oddał prawo do tronu, bo zobaczył, kogo wybrał Bóg.
Sam Dawid trzymał tron otwartą ręką. Kiedy zbuntował się jego syn Absalom, Dawid wyszedł z Jerozolimy. Arkę kazał odnieść do miasta i powiedział: „Jeśli znajdę łaskę w oczach PANA, to przywróci mnie [...] Ale jeśli powie: Nie mam w tobie upodobania – oto jestem, niech mi uczyni, co jest dobre w jego oczach” (25Potem król powiedział do Sadoka: Odnieś arkę Boga do miasta. Jeśli znajdę łaskę w oczach PANA, to przywróci mnie i pokaże mi ją oraz jej przybytek.26Ale jeśli powie: Nie mam w tobie upodobania – oto jestem, niech mi uczyni, co jest dobre w jego oczach.2 Sm 15:25-26 UBG). Pod koniec życia przekazał tron Salomonowi. Kiedy słudzy życzyli, żeby Bóg wywyższył „jego tron ponad twój tron”, stary król „skłonił się na swym łożu” i błogosławił Boga, że widzi syna na swoim tronie (47Ponadto przyszli słudzy króla, aby błogosławić naszemu panu, królowi Dawidowi, mówiąc: Niech Bóg sławniejszym uczyni imię Salomona niż twoje imię i niech wywyższy jego tron ponad twój tron. A król skłonił się na swym łożu.48Również sam król powiedział: Błogosławiony niech będzie PAN, Bóg Izraela, który dał dziś zasiadającego na moim tronie, a moje oczy to widzą.1 Krl 1:47-48 UBG).
W niebie wokół Bożego tronu stoją dwadzieścia cztery trony, a na nich siedzą starsi w złotych koronach (4Wokoło tronu były dwadzieścia cztery trony. Na tronach widziałem siedzących dwudziestu czterech starszych, ubranych w białe szaty, a na ich głowach złote korony.Obj 4:4 UBG). Oddając Bogu pokłon, rzucają te korony przed tronem: „Godzien jesteś, Panie, wziąć chwałę i cześć, i moc” (10Upadło dwudziestu czterech starszych przed zasiadającym na tronie i oddało pokłon żyjącemu na wieki wieków, i rzucało swoje korony przed tronem, mówiąc:11Godzien jesteś, Panie, wziąć chwałę i cześć, i moc, ponieważ ty stworzyłeś wszystko i z twojej woli trwa i zostało stworzone.Obj 4:10-11 UBG). Można powiedzieć, że korona jest po to, żeby mieć co położyć przed tronem. Kiedy w czymś się wznosisz, w pracy, w kościele albo w rodzinie, świadomie schodź w dół. A kiedy przyjdzie czas, żeby przekazać komuś służbę, przekaż ją tak jak Dawid: jawnie, z błogosławieństwem i z radością, że następca może być większy.
Król w koronie z cierni
Jezus jest wzorem króla także w tym, czego nie wziął. Na pustyni diabeł pokazał Mu wszystkie królestwa świata i obiecał je w zamian za pokłon (5Wtedy wyprowadził go diabeł na wysoką górę i pokazał mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata.6I powiedział do niego diabeł: Dam ci całą tę potęgę i ich chwałę, bo zostały mi przekazane i daję je, komu chcę.7Jeśli więc oddasz mi pokłon, wszystko będzie twoje.Łk 4:5-7 UBG). Była to władza bez krzyża. Jezus odpowiedział, że pokłon należy się tylko Bogu (8A Jezus mu odpowiedział: Idź precz ode mnie, szatanie! Jest bowiem napisane: Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i tylko jemu będziesz służył.Łk 4:8 UBG). Tę samą ofertę Objawienie pokazuje jeszcze raz: smok dał bestii „swoją moc, swój tron i wielką władzę” (2A bestia, którą widziałem, podobna była do pantery, a jej łapy jak u niedźwiedzia, a jej paszcza jak paszcza lwa. I dał jej smok swoją moc, swój tron i wielką władzę.Obj 13:2 UBG), a ludzie oddali pokłon smokowi i bestii (4I oddali pokłon smokowi, który dał władzę bestii. Oddali też pokłon bestii, mówiąc: Któż jest podobny do bestii? Któż z nią może walczyć?Obj 13:4 UBG). Jezus odmówił tam, gdzie bestia przyjęła. Później tłum chciał Go porwać, „aby go obwołać królem”, a On „odszedł znowu sam jeden na górę” (15Wtedy Jezus, poznawszy, że mieli przyjść i porwać go, aby go obwołać królem, odszedł znowu sam jeden na górę.J 6:15 UBG).
Do Jerozolimy wjechał jako król, ale tak, jak zapowiedział prorok: „Oto twój król przychodzi do ciebie cichy, siedzący na ośle” (5Powiedzcie córce Syjonu: Oto twój król przychodzi do ciebie cichy, siedzący na ośle, na oślątku, źrebięciu oślicy.Mt 21:5 UBG). Tym samym słowem opisał siebie: „jestem cichy i pokornego serca” (29Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie, że jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie odpoczynek dla waszych dusz.Mt 11:29 UBG). I o cichych powiedział, że „odziedziczą ziemię” (5Błogosławieni cisi, ponieważ oni odziedziczą ziemię.Mt 5:5 UBG).
Kilka dni później żołnierze upletli Mu koronę z cierni (29Upletli koronę z cierni i włożyli mu na głowę, a w prawą rękę dali trzcinę. I padając przed nim na kolana, naśmiewali się z niego, mówiąc: Witaj, królu Żydów!Mt 27:29 UBG), a Piłat kazał umieścić na krzyżu napis: „Jezus z Nazaretu, król Żydów” (19Sporządził też Piłat napis i umieścił na krzyżu. A było napisane: Jezus z Nazaretu, król Żydów.J 19:19 UBG). Jakub i Jan prosili o miejsca „jeden po twojej prawej, a drugi po lewej stronie” (37Odpowiedzieli mu: Spraw, abyśmy siedzieli jeden po twojej prawej, a drugi po lewej stronie w twojej chwale.Mk 10:37 UBG). Kiedy Marek następny raz pisze o kimś po prawej i po lewej stronie Jezusa, jest to krzyż: ukrzyżowano z Nim dwóch bandytów, „jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie” (27I ukrzyżowali z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie.Mk 15:27 UBG). Jezus wiedział, co mówi, kiedy odpowiedział braciom: „Nie wiecie, o co prosicie” (38Lecz Jezus im powiedział: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który ja piję, i być ochrzczeni chrztem, którym ja się chrzczę?Mk 10:38 UBG).
Paweł opisuje tę drogę w dół: Jezus „uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej” (8A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.Flp 2:8 UBG). W niebie Jan widzi, dokąd ta droga prowadzi. Słyszy zapowiedź lwa, a kiedy patrzy, widzi Baranka:
Wtedy jeden ze starszych powiedział do mnie: Nie płacz! Oto zwyciężył lew z pokolenia Judy, korzeń Dawida, aby otworzyć księgę i złamać siedem jej pieczęci. I zobaczyłem, a oto między tronem i czterema stworzeniami, i między starszymi stał Baranek jakby zabity, który miał siedem rogów i siedmioro oczu, które są siedmioma Duchami Boga posłanymi na całą ziemię.
Obj 5:5-6
Zwycięstwo Króla ma ślady ran. Ten Baranek jest „pośrodku tronu” i to On „będzie ich pasł” (17Ponieważ Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i poprowadzi ich do żywych źródeł wód, i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.Obj 7:17 UBG). W ostatnią noc przed śmiercią Jezus, „wiedząc, że Ojciec dał wszystko w jego ręce”, wstał od stołu i umył uczniom nogi (3Jezus, wiedząc, że Ojciec dał wszystko w jego ręce i że od Boga wyszedł, i do Boga idzie;4Wstał od wieczerzy i złożył szaty, a wziąwszy płócienny ręcznik, przepasał się.5Potem nalał wody do miednicy i zaczął myć nogi uczniom, i wycierać ręcznikiem, którym był przepasany.J 13:3-5 UBG). Kiedy miał w ręku wszystko, wziął ręcznik.
„Bez nas królujecie”: korona bez krzyża
Koryntianie czuli, że mają już wszystko. Paweł odpowiada im ironią:
Już jesteście nasyceni, już jesteście bogaciPrzypis 6Po grecku πλουτέω (plouteo): wzbogacić się. Ten sam czasownik pada w liście do Laodycei: „wzbogaciłem się”., bez nas królujecie. I obyście królowali, abyśmy i my z wami królowali.
1 Kor 4:8
Paweł chce, żeby królowali: „obyście królowali”. Sam też chce królować razem z nimi. Kłopot jest w słowach „bez nas”. Koryntianie chcieli korony bez ludzi, którzy idą drogą krzyża. Zaraz potem Paweł opisuje życie apostołów: są słabi i wzgardzeni, cierpią głód i pragnienie, chodzą nadzy i dostają policzki (10My jesteśmy głupi dla Chrystusa, ale wy mądrzy w Chrystusie, my jesteśmy słabi, ale wy mocni, wy szanowani, a my wzgardzeni.11Aż do tej chwili cierpimy głód i pragnienie, jesteśmy nadzy, policzkowani i tułamy się;1 Kor 4:10-11 UBG). A w środku tej listy jest prawdziwe królowanie: „Gdy nas znieważają – błogosławimy, gdy nas prześladują – znosimy” (12I trudzimy się, pracując własnymi rękami. Gdy nas znieważają – błogosławimy, gdy nas prześladują – znosimy;1 Kor 4:12 UBG).
Do kościoła w Laodycei Jezus mówi coś podobnego: „Mówisz bowiem: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, że jesteś nędzny i pożałowania godny, biedny, ślepy i nagi” (17Mówisz bowiem: Jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego nie potrzebuję, a nie wiesz, że jesteś nędzny i pożałowania godny, biedny, ślepy i nagi.Obj 3:17 UBG). Mimo to stoi u ich drzwi i puka (20Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną.Obj 3:20 UBG). I właśnie temu kościołowi, który sam się ukoronował, obiecuje miejsce na swoim tronie (21Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie.Obj 3:21 UBG). Od korony, którą włożył sobie sam, do tronu, który daje Jezus, prowadzi otwarcie drzwi i zwycięstwo takie, jakie odniósł On.
Pokusa korony bez krzyża przychodzi dziś zwykle jako myśl: skoro jestem dzieckiem Króla, każda przeciwność znaczy, że coś ze mną nie tak. Paweł pokazuje swoim życiem coś innego: jego królowanie widać po tym, jak przyjmuje zniewagę.
Współuczestnik w ucisku i królestwie
Drugi List do Tymoteusza Paweł pisze z więzienia. Znosi cierpienia „jak złoczyńca, aż do więzów, ale słowo Boże nie jest związane” (9Dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca, aż do więzów, ale słowo Boże nie jest związane.2 Tm 2:9 UBG). Dwa wersety dalej czytamy:
Wiarygodne to słowa. Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też będziemy żyć. Jeśli cierpimyPrzypis 7Po grecku ὑπομένω (hypomeno): wytrwać, wytrzymać pod ciężarem i nie odejść., z nim też będziemy królować, jeśli się go wyprzemy, i on się nas wyprze. Jeśli jesteśmy niewierni, on pozostaje wierny, bo samego siebie wyprzeć się nie może.
2 Tm 2:11-13
Ciężarem są tu więzy za ewangelię (9Dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca, aż do więzów, ale słowo Boże nie jest związane.10Dlatego wszystko znoszę przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Jezusie wraz z wieczną chwałą.2 Tm 2:9-10 UBG). Królowanie z Chrystusem idzie razem z wytrwaniem przy Nim. Ucisk i wytrwałość są też razem w 3A nie tylko to, ale chlubimy się też uciskami, wiedząc, że ucisk wyrabia cierpliwość;Rz 5:3 UBG i w zdaniu Jana z Patmos (9Ja, Jan, który też jestem waszym bratem i współuczestnikiem w ucisku i królestwie oraz w cierpliwości Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa.Obj 1:9 UBG). To samo słychać przy Ostatniej Wieczerzy, chwilę po sporze uczniów o to, kto jest największy: „A wy jesteście tymi, którzy wytrwali przy mnie w moich próbach. I ja przekazuję wam królestwo, jak mnie przekazał mój Ojciec” (28A wy jesteście tymi, którzy wytrwali przy mnie w moich próbach.29I ja przekazuję wam królestwo, jak mnie przekazał mój Ojciec;Łk 22:28-29 UBG). Grecki czasownik „przekazuję” ma ten sam rdzeń co słowo „testament” w zdaniu o kielichu (20Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi, która jest za was wylana.Łk 22:20 UBG). Królestwo jest zapisane uczniom jak spadek.
Cierpienie z tych wersetów to cena za Jezusa: więzy, zniewaga, prześladowanie (9Dla której znoszę cierpienia jak złoczyńca, aż do więzów, ale słowo Boże nie jest związane.2 Tm 2:9 UBG; 41A oni odchodzili sprzed Rady, ciesząc się, że stali się godni znosić zniewagę dla imienia Jezusa.Dz 5:41 UBG; 35Któż nas odłączy od miłości Chrystusa? Czy utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz?36Jak jest napisane: Z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.Rz 8:35-36 UBG). Choroby nie ma na żadnej z tych list. Pismo nie mówi też, że takie cierpienie jest wolą Boga. Paweł po ukamienowaniu w Listrze wstał, wrócił do miasta, a potem mówił uczniom, „że przez wiele utrapień musimy wejść do królestwa Bożego” (19Tymczasem z Antiochii i Ikonium nadeszli Żydzi, którzy namówiwszy lud, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, myśląc, że umarł.20Lecz gdy otoczyli go uczniowie, podniósł się i wrócił do miasta, a nazajutrz udał się z Barnabą do Derbe.21Kiedy głosili ewangelię temu miastu i pozyskali wielu uczniów, wrócili do Listry, Ikonium i do Antiochii;22Umacniając dusze uczniów i zachęcając do trwania w wierze, mówili, że przez wiele utrapień musimy wejść do królestwa Bożego.Dz 14:19-22 UBG). To opis świata, w którym żyjemy. Tak samo opisuje go Jezus: „Na świecie będziecie mieć ucisk, ale ufajcie, ja zwyciężyłem świat” (33To wam powiedziałem, abyście mieli pokój we mnie. Na świecie będziecie mieć ucisk, ale ufajcie, ja zwyciężyłem świat.J 16:33 UBG).
Królowanie w ucisku nie polega na tym, że ucisk znika. Polega na tym, że nie on rządzi. W więzieniu w Filippi „O północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewem chwalili Boga” (25O północy Paweł i Sylas modlili się i śpiewem chwalili Boga, a więźniowie słyszeli ich.Dz 16:25 UBG). Trzej młodzieńcy powiedzieli królowi przed piecem: „Czy nie wyrwie, niech ci będzie wiadomo, królu, że nie będziemy chwalić twoich bogów ani nie oddamy pokłonu złotemu posągowi, który wystawiłeś” (18Czy nie wyrwie, niech ci będzie wiadomo, królu, że nie będziemy chwalić twoich bogów ani nie oddamy pokłonu złotemu posągowi, który wystawiłeś.Dn 3:18 UBG). Kto w takim miejscu ma wolne serce, ten tam króluje.
Krzyż nie wyklucza Bożego zaopatrzenia. Jezus obiecał tym, którzy wszystko dla Niego zostawili, „stokrotnie więcej teraz, w tym czasie [...] wśród prześladowań” (30A kto by nie otrzymał stokrotnie więcej teraz, w tym czasie, domów, braci, sióstr, matek, dzieci i pól, wśród prześladowań, a w przyszłym świecie życia wiecznego.Mk 10:30 UBG). Izaak w czasie głodu posiał i „zebrał w tym roku stokrotny plon, bo PAN mu błogosławił” (1Potem nastał głód na ziemi, po tym pierwszym głodzie, który był za dni Abrahama. Izaak udał się więc do Abimeleka, króla Filistynów, do Geraru.Rdz 26:1 UBG; 12Wówczas Izaak posiał w tej ziemi i zebrał w tym roku stokrotny plon, bo PAN mu błogosławił.Rdz 26:12 UBG).
Co masz już dziś, a na co czekamy?
Królowanie ma w Piśmie trzy czasy. Pierwszy to czas przeszły. Jezus „uczynił nas królami” (6I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.Obj 1:6 UBG), a Bóg posadził nas razem z Nim (6I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;Ef 2:6 UBG). Tytuł masz cały od pierwszego dnia, tak jak obywatelstwo (19A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;Ef 2:19 UBG). Nic z tego nie przychodzi na raty.
Drugi to czas teraźniejszy. Ci, „którzy przyjmują”, przyjmują dzień po dniu (17Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.Rz 5:17 UBG). Z miejsca w niebie wynika praca na ziemi. W Liście do Kolosan czytamy: „szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga” (1Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga.Kol 3:1 UBG). Cztery wersety dalej: „Umartwiajcie więc wasze członki, które są na ziemi” (5Umartwiajcie więc wasze członki, które są na ziemi: nierząd, nieczystość, namiętność, złe żądze i chciwość, która jest bałwochwalstwem;Kol 3:5 UBG). Tytuł nie rośnie. Rośnie to, ile spraw twojego życia mu się poddaje.
Dlaczego tego nie widać? Bo „wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. Lecz gdy się Chrystus, nasze życie, ukaże, wtedy i wy razem z nim ukażecie się w chwale” (3Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu.4Lecz gdy się Chrystus, nasze życie, ukaże, wtedy i wy razem z nim ukażecie się w chwale.Kol 3:3-4 UBG). Dawid został namaszczony „pośród jego braci” (13Samuel wziął więc róg z oliwą i namaścił go pośród jego braci. I od tego dnia Duch PANA zstępował na Dawida. Samuel zaś wstał i poszedł do Rama.1 Sm 16:13 UBG), a królem nad całym Izraelem został po latach (3Wszyscy starsi Izraela przyszli więc do króla do Hebronu i król Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM, a oni namaścili Dawida na króla nad Izraelem.2 Sm 5:3 UBG). Przez ten czas był już namaszczony i ukrywał się przed Saulem po jaskiniach (1Potem Dawid odszedł stamtąd i uciekł do jaskini Adullam. Kiedy jego bracia i cała rodzina jego ojca usłyszeli o tym, przyszli tam do niego.1 Sm 22:1 UBG; 3I przybył do owczych zagród przy drodze, gdzie była jaskinia. Wszedł do niej Saul, by zakryć sobie nogi. Dawid zaś i jego ludzie siedzieli w głębi jaskini.1 Sm 24:3 UBG).
Trzeci czas jest przyszły. W niebie śpiewają Barankowi, czyli Jezusowi: „uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi” (10I uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi.Obj 5:10 UBG). „Nasz Bóg” to w tej pieśni Ojciec. Jan widzi też tych, którzy „królowali z Chrystusem tysiąc lat”: najpierw ściętych za świadectwo Jezusa, a potem każdego, „kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu” (4Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.5A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie.6Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.Obj 20:4-6 UBG). Ostatnia strona Biblii mówi o sługach Boga, że „będą królować na wieki wieków” (5I nocy tam nie będzie, i nie będzie im potrzeba lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił i będą królować na wieki wieków.Obj 22:5 UBG). Tytuł masz od pierwszego dnia. Czekamy na dzień, w którym panowanie Chrystusa obejmie całą ziemię, a ci, którzy są Jego, będą królować razem z Nim.
Do tego dnia jest praca. Przypowieść o królu i sługach Jezus opowiedział dlatego, że uczniowie „myśleli, że wnet ma się objawić królestwo Boże” (11A gdy oni tego słuchali, opowiedział im dodatkowo przypowieść, dlatego że był blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że wnet ma się objawić królestwo Boże.Łk 19:11 UBG). To ta sama pomyłka co w Koryncie: chcieć wszystkiego od razu. Słudzy dostają pieniądze i polecenie na czas, kiedy pana nie ma: „Obracajcie nimi, aż wrócę” (13A przywoławszy dziesięciu swoich sług, dał im dziesięć grzywien i powiedział do nich: Obracajcie nimi, aż wrócę.Łk 19:13 UBG). Po powrocie pan chwali wiernego sługę: „ponieważ byłeś wierny w małym, sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami” (17I powiedział do niego: Dobrze, sługo dobry, ponieważ byłeś wierny w małym, sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami.Łk 19:17 UBG). Nagrodą za wierność jest większa odpowiedzialność.
Król jest też sługą i synem
Król nie stoi wyżej niż sługa czy syn. Pismo daje te imiona tym samym ludziom. W drugim psalmie Bóg mówi: „Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie”, a w następnym wersecie: „Ty jesteś moim Synem” (6Ja ustanowiłem mojego króla na Syjonie, mojej świętej górze.7Ogłoszę dekret: PAN powiedział do mnie: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem.Ps 2:6-7 UBG). Głos z nieba nad Jordanem łączy ten psalm ze słowami o Słudze (1Oto mój sługa, którego wspieram, mój wybrany, którego sobie upodobała moja dusza. Dałem mu swojego Ducha, on przyniesie narodom sąd.Iz 42:1 UBG). Mówi: „To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie” (17I rozległ się głos z nieba: To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie.Mt 3:17 UBG). Jezus jest więc naraz Synem, Sługą i Królem. Jak ten głos łączy Syna i Sługę, piszemy w artykule Syn Boży Syn, sługa i przyjaciel.
W pierwszym zdaniu Objawienia Bóg daje Jezusowi objawienie, „aby ukazać swoim sługom to, co ma się stać wkrótce” (1Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg, aby ukazać swoim sługom to, co ma się stać wkrótce, a on to ukazał i posłał przez swojego anioła swemu słudze Janowi;Obj 1:1 UBG), a pięć wersetów dalej ci sami ludzie są królami i kapłanami (6I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.Obj 1:6 UBG). Na końcu księgi te same osoby służą Bogu i królują (3I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.Obj 22:3 UBG; 5I nocy tam nie będzie, i nie będzie im potrzeba lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił i będą królować na wieki wieków.Obj 22:5 UBG). Tytuł króla nie zastępuje tytułu sługi nawet w wieczności. Jezus łączy to wszystko w zdaniu do uczniów: „Nie bój się, mała trzódko, gdyż upodobało się waszemu Ojcu dać wam królestwo” (32Nie bój się, mała trzódko, gdyż upodobało się waszemu Ojcu dać wam królestwo.Łk 12:32 UBG).
Każda z tych postaw zadaje Bogu albo sobie inne pytanie. Uczeń pyta: czego mnie uczysz? Sługa: co mam zrobić? Przyjaciel: co masz na sercu? Syn: co robi Ojciec? Oblubienica: czy nikt nie zajął Twojego miejsca? Król pyta: co rządzi moim życiem w tej sprawie i komu to służy?
Tytuł króla się nie zmienia, ale rządzić człowiek uczy się latami, tak jak dziecko z rodu królewskiego, które jest księciem od urodzenia. Paweł pisał do Koryntian „jak do niemowląt w Chrystusie” (1I ja, bracia, nie mogłem do was mówić jak do ludzi duchowych, ale jak do cielesnych, jak do niemowląt w Chrystusie.1 Kor 3:1 UBG), a w tym samym liście przypomniał im, że będą sądzić świat (2Czy nie wiecie, że święci będą sądzić świat? A jeśli świat będzie sądzony przez was, to czy nie jesteście godni osądzać sprawy pomniejsze?1 Kor 6:2 UBG).
Jak zacząć królować w życiu?
Jan prosił kiedyś o miejsce po prawej stronie Jezusa. Po latach nie pisze o swoim miejscu, tylko o tym, że jest bratem i współuczestnikiem w ucisku i królestwie (9Ja, Jan, który też jestem waszym bratem i współuczestnikiem w ucisku i królestwie oraz w cierpliwości Jezusa Chrystusa, byłem na wyspie zwanej Patmos z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa Chrystusa.Obj 1:9 UBG). Do takiego królowania dochodzi się małymi krokami. Kilka na najbliższe dni:
- Wybierz jedną sprawę, w której dziś rządzi coś innego niż Bóg: złość, lęk, nawyk, pieniądze. Powiedz o niej słowa z 11Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:11 UBG i oddaj ją Bogu (13I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.Rz 6:13 UBG).
- Kiedy ktoś cię zrani, pobłogosław go (12I trudzimy się, pracując własnymi rękami. Gdy nas znieważają – błogosławimy, gdy nas prześladują – znosimy;1 Kor 4:12 UBG) i zło zwyciężaj dobrem (21Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.Rz 12:21 UBG).
- Zrób w tym tygodniu jedną konkretną rzecz dla kogoś słabszego od ciebie, w domu, w pracy albo w kościele (12Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.Ps 72:12 UBG).
- Czytaj Pismo codziennie, choćby krótko, jak król, który miał mieć księgę „przy sobie” (19I będzie go miał przy sobie, i będzie go czytał po wszystkie dni swego życia, aby się nauczył bać PANA, swego Boga, by przestrzegał wszystkich słów tego prawa oraz tych ustaw i aby je wykonywał;Pwt 17:19 UBG).
- W sporze w domu albo w kościele zapytaj siebie: czy chcę tu panować, czy służyć? (43Lecz nie tak ma być wśród was, ale kto między wami chce być wielki, niech będzie waszym sługą.Mk 10:43 UBG).
- Kiedy upadniesz, nie zapisuj się do grona przegranych. Wyznaj grzech (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG) i przyjmij łaskę od nowa (17Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.Rz 5:17 UBG).
Najczęstsze pytania
Czy wierzący króluje już teraz?
Tak. Paweł pisze co prawda w czasie przyszłym: ci, którzy przyjmują łaskę, „będą królować w życiu” (17Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.Rz 5:17 UBG). Tak samo pisze w następnym rozdziale: „Grzech bowiem nie będzie nad wami panował” (14Grzech bowiem nie będzie nad wami panował, bo nie jesteście pod prawem, lecz pod łaską.Rz 6:14 UBG), i podaje to jako powód polecenia na dziś (12Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, żebyście mieli mu być posłuszni w jego pożądliwościach.13I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.Rz 6:12-13 UBG). Czas przyszły znaczy tu pewność. Tytuł masz od pierwszego dnia, bo Jezus „uczynił nas królami” (6I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.Obj 1:6 UBG), a Bóg posadził nas razem z Nim (6I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;Ef 2:6 UBG). Czekamy na dzień, w którym panowanie Chrystusa obejmie całą ziemię (10I uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi.Obj 5:10 UBG).
Czym różni się królowanie od autorytetu wierzącego?
Autorytet odpowiada na pytanie: co wolno mi zrobić w imieniu Jezusa? Chodzi o władzę nad chorobą, złymi duchami i stworzeniem, którą Jezus dał uczniom (1A przywoławszy swoich dwunastu uczniów, dał im moc nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i aby uzdrawiali wszystkie choroby i wszelkie słabości.Mt 10:1 UBG; 19Oto daję wam moc stąpania po wężach, skorpionach i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, a nic wam nie zaszkodzi.Łk 10:19 UBG). Królowanie odpowiada na inne pytanie: kto rządzi moim życiem? (17Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.Rz 5:17 UBG; 12Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, żebyście mieli mu być posłuszni w jego pożądliwościach.13I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.Rz 6:12-13 UBG). Jedno potrzebuje drugiego. Kto nie panuje nad sobą, łatwo używa władzy dla siebie, jak Jakub i Jan, którzy chcieli sprowadzić ogień z nieba na samarytańską wioskę (54A jego uczniowie Jakub i Jan, widząc to, powiedzieli: Panie, czy chcesz, żebyśmy rozkazali, aby ogień zstąpił z nieba i pochłonął ich, jak to uczynił Eliasz?55Lecz Jezus, odwróciwszy się, zgromił ich i powiedział: Nie wiecie, jakiego jesteście ducha.Łk 9:54-55 UBG). Jak korzystać z władzy w imieniu Jezusa, opisuje artykuł Autorytet wierzącego.
Czy wierzący może rozkazywać ludziom?
Nie. Drugi człowiek ma wolną wolę i podlega wprost Bogu. Jezus powiedział uczniom, że władcy narodów panują nad ludźmi, „Lecz nie tak ma być wśród was” (42Ale Jezus przywołał ich do siebie i powiedział: Wiecie, że ci, którzy uchodzą za władców narodów, panują nad nimi, a ich wielcy sprawują nad nimi swą władzę.43Lecz nie tak ma być wśród was, ale kto między wami chce być wielki, niech będzie waszym sługą.Mk 10:42-43 UBG). Paweł pisał do Koryntian: „Nie dlatego, że panujemy nad waszą wiarą, ale jesteśmy pomocnikami waszej radości” (24Nie dlatego, że panujemy nad waszą wiarą, ale jesteśmy pomocnikami waszej radości; wiarą bowiem stoicie.2 Kor 1:24 UBG). Kiedy Piotr mówi do chromego „wstań i chodź”, rozkazuje chorobie, a nie jego woli (6Wtedy Piotr powiedział: Nie mam srebra ani złota, lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, wstań i chodź!Dz 3:6 UBG). Ludzi błogosławisz (9Nim błogosławimy Boga i Ojca i nim przeklinamy ludzi stworzonych na podobieństwo Boga.10Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Tak być nie powinno, moi bracia.Jk 3:9-10 UBG), modlisz się za nich i im służysz. Władzę nad ludźmi, na przykład władzę rządzenia, daje Bóg (1Każda dusza niech będzie poddana władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione przez Boga.Rz 13:1 UBG), a kto ją dostał, sprawuje ją jak sługa.
Czy mogę rozkazać rynkowi, żeby mi służył?
Nie. Rynek to nie wiatr ani choroba, tylko decyzje wielu ludzi, a nad cudzą wolą nie panujesz. Paweł ostrzega przed ludźmi, „którzy uważają, że pobożność jest zyskiem cielesnym”, i dodaje: „Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co się ma” (5Przewrotne spory ludzi o wypaczonym umyśle, pozbawionych prawdy, którzy uważają, że pobożność jest zyskiem cielesnym. Strońcie od takich.6Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co się ma.1 Tm 6:5-6 UBG). Ofiara nie jest ceną, za którą kupuje się dostatek. Bóg zaopatruje swoje dzieci inną drogą: „szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane” (33Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.Mt 6:33 UBG). O pracę i chleb możesz prosić Ojca z ufnością, a króluje ten, kto umie żyć w dostatku i w niedostatku (12Umiem uniżać się, umiem też obfitować. Wszędzie i we wszystkim jestem wyćwiczony: umiem być syty i cierpieć głód, obfitować i znosić niedostatek.Flp 4:12 UBG).
Upadam ciągle w ten sam grzech. Czy jeszcze króluję?
Tytułu nie tracisz. Dostałeś go przez krew Jezusa, a nie za dobre wyniki (5I od Jezusa Chrystusa, który jest wiernym świadkiem i pierworodnym z umarłych, i władcą królów ziemi. Temu, który nas umiłował i obmył nas z naszych grzechów swoją krwią;6I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.Obj 1:5-6 UBG). Upadek nie jest jednak czymś, z czym trzeba się pogodzić. Wyznaj grzech wprost: „Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości” (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). Potem znowu uważaj siebie za martwego dla grzechu, a żywego dla Boga (11Tak i wy uważajcie siebie za martwych dla grzechu, a żywych dla Boga w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.Rz 6:11 UBG). 17Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.Rz 5:17 UBG mówi o tych, którzy łaskę przyjmują, czyli biorą ją od nowa, także po upadku. Pomaga też zaufany wierzący, który się za ciebie pomodli (16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:16 UBG).
Czy da się panować nad popędem seksualnym?
Tak. Kiedy Paweł pisze o decyzji, czy ma dojść do ślubu, chwali tego, kto ją podjął „nie mając takiej potrzeby, ale panując nad własną wolą” (37Lecz jeśli ktoś mocno postanowił w swym sercu, nie mając takiej potrzeby, ale panując nad własną wolą, i osądził w swym sercu, że zachowa swoją dziewicę, dobrze czyni.1 Kor 7:37 UBG). Galacjanom obiecuje: „Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała” (16Mówię więc: Postępujcie w Duchu, a nie spełnicie pożądania ciała.Ga 5:16 UBG). Panować nie znaczy przestać pragnąć. Między mężem a żoną pragnienie ma swoje dobre miejsce (18Niech twój zdrój będzie błogosławiony i ciesz się żoną twojej młodości.Prz 5:18 UBG; 5Nie okradajcie się z tego, chyba że za obopólną zgodą, na pewien czas, aby oddać się postowi i modlitwie. Potem znów się zejdźcie, żeby was szatan nie kusił z powodu waszej niepowściągliwości.1 Kor 7:5 UBG). Panować znaczy, że słucha ono twojej woli i Bożego prowadzenia. Kiedy upadniesz, wyznaj grzech (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG) i zacznij od nowa.
Choruję. Czy to znaczy, że źle króluję?
Tak nie wolno wnioskować ani o sobie, ani o kimś innym. Królowanie nie jest wynikiem, który się mierzy. Choroba nie jest od Boga: Jezus uzdrawiał „wszystkich opanowanych przez diabła” (38Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim.Dz 10:38 UBG), a na krzyżu poniósł nasze choroby, bo „przez jego rany zostaliście uzdrowieni” (24On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.1 P 2:24 UBG). Dlatego stajesz w autorytecie za swoim zdrowiem i trzymasz się tej obietnicy. Jeśli choroba ma przyczynę w twoim życiu, na przykład w grzechu, który niszczy zdrowie, pokaże ci ją Bóg (23Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce; wypróbuj mnie i poznaj moje myśli;Ps 139:23 UBG). Nie musisz sam przekopywać przeszłości. Jak przyjąć uzdrowienie, wyjaśnia artykuł Uzdrowienie.
Czy każdy wierzący jest królem i kapłanem?
Tak. Jan pisze do siedmiu zwykłych kościołów: Jezus „nas umiłował i obmył nas z naszych grzechów swoją krwią; I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca” (5I od Jezusa Chrystusa, który jest wiernym świadkiem i pierworodnym z umarłych, i władcą królów ziemi. Temu, który nas umiłował i obmył nas z naszych grzechów swoją krwią;6I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.Obj 1:5-6 UBG). Piotr nazywa wszystkich wierzących „królewskim kapłaństwem” (9Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;1 P 2:9 UBG). Te słowa Bóg powiedział najpierw całemu Izraelowi pod Synajem, a nie samym kapłanom (6A wy będziecie mi królestwem kapłanów i narodem świętym. To są słowa, które będziesz mówić do synów Izraela.Wj 19:6 UBG). W kościele są różne służby i zadania (11I on ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami;12Dla przysposobienia świętych, dla dzieła posługiwania, dla budowania ciała Chrystusa;Ef 4:11-12 UBG), ale tytuł króla i kapłana ma każdy, kogo Jezus obmył swoją krwią. Kapłan staje przed Bogiem za ludźmi, a król panuje nad tym, co ludzi niszczy.
Czy kobieta też króluje?
Tak. Bóg dał panowanie obojgu: „stworzył ich mężczyzną i kobietą”, a zaraz potem powiedział do nich „panujcie” (27Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga go stworzył; stworzył ich mężczyzną i kobietą.28I Bóg błogosławił im. Potem Bóg powiedział do nich: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkimi zwierzętami, które poruszają się po ziemi.Rdz 1:27-28 UBG). Jan pisze do całych kościołów, że Jezus zrobił królami wszystkich, których obmył swoją krwią (5I od Jezusa Chrystusa, który jest wiernym świadkiem i pierworodnym z umarłych, i władcą królów ziemi. Temu, który nas umiłował i obmył nas z naszych grzechów swoją krwią;6I uczynił nas królami i kapłanami dla Boga, swego Ojca, jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.Obj 1:5-6 UBG). Paweł dodaje: „nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie” (28Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.Ga 3:28 UBG). Królowanie dotyczy tego, co rządzi twoim życiem: grzechu, lęku, złości, strachu o jutro. W tych sprawach kobieta i mężczyzna dostają tę samą łaskę i to samo polecenie: „Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele” (12Niechże więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, żebyście mieli mu być posłuszni w jego pożądliwościach.Rz 6:12 UBG).
Kto będzie królował z Chrystusem? Tylko męczennicy?
Nie tylko. Jan wymienia najpierw ściętych za świadectwo Jezusa i tych, którzy nie oddali pokłonu bestii (4Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.Obj 20:4 UBG). Zaraz potem pisze szerzej: „Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat” (6Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.Obj 20:6 UBG). Paweł pisze o każdym, kto wytrwa przy Jezusie: „Jeśli cierpimy, z nim też będziemy królować” (12Jeśli cierpimy, z nim też będziemy królować, jeśli się go wyprzemy, i on się nas wyprze.2 Tm 2:12 UBG). A ostatnia strona Biblii mówi o wszystkich sługach Boga, że „będą królować na wieki wieków” (5I nocy tam nie będzie, i nie będzie im potrzeba lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił i będą królować na wieki wieków.Obj 22:5 UBG).
Czy wierzący będzie kiedyś rządził narodami?
Pismo zapowiada taką władzę: „dam władzę nad narodami” (26Temu, kto zwycięży i zachowa aż do końca moje uczynki, dam władzę nad narodami.Obj 2:26 UBG), „sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami” (17I powiedział do niego: Dobrze, sługo dobry, ponieważ byłeś wierny w małym, sprawuj władzę nad dziesięcioma miastami.Łk 19:17 UBG), „święci będą sądzić świat” (2Czy nie wiecie, że święci będą sądzić świat? A jeśli świat będzie sądzony przez was, to czy nie jesteście godni osądzać sprawy pomniejsze?1 Kor 6:2 UBG). Daje ją Jezus, „jak i ja otrzymałem od mego Ojca” (27I będzie rządził nimi laską żelazną, jak naczynia gliniane będą skruszeni, jak i ja otrzymałem od mego Ojca.Obj 2:27 UBG), i to po swoim powrocie (15A gdy wrócił po objęciu królestwa, rozkazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał, handlując.Łk 19:15 UBG). Ta władza ma kształt pasienia. W 27I będzie rządził nimi laską żelazną, jak naczynia gliniane będą skruszeni, jak i ja otrzymałem od mego Ojca.Obj 2:27 UBG „będzie rządził” to po grecku ten sam czasownik co „będzie ich pasł” w zdaniu o Baranku (17Ponieważ Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i poprowadzi ich do żywych źródeł wód, i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.Obj 7:17 UBG). Dziś wynika z tego jedno: skoro mamy sądzić świat, uczymy się uczciwie rozsądzać „sprawy pomniejsze” (2Czy nie wiecie, że święci będą sądzić świat? A jeśli świat będzie sądzony przez was, to czy nie jesteście godni osądzać sprawy pomniejsze?3Czy nie wiecie, że będziemy sądzić aniołów? A cóż dopiero sprawy doczesne?1 Kor 6:2-3 UBG). Nikt nie bierze władzy nad ludźmi sam.
Czy Bóg zawsze był na tronie, skoro Objawienie mówi, że „objął królestwo”?
Tak. „Twój tron jest utwierdzony od wieków” (2Twój tron jest utwierdzony od wieków, ty jesteś od wieczności.Ps 93:2 UBG), a Jego „królestwo panuje nad wszystkimi” (19PAN na niebiosach ustanowił swój tron, a jego królestwo panuje nad wszystkimi.Ps 103:19 UBG). Kiedy niebo woła: „Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg Wszechmogący” (6I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos wielu wód, i jakby głos potężnych gromów mówiących: Alleluja, bo objął królestwo Pan Bóg Wszechmogący.Obj 19:6 UBG), nie mówi, że Bóg coś zdobył. Wszechmogący niczego nie musi zdobywać (8Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący.Obj 1:8 UBG). Te słowa mówią, że Jego panowanie obejmuje już całą ziemię, także to, co człowiek kiedyś oddał złemu. Władcę tego świata Jezus wyrzucił przez krzyż (31Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.J 12:31 UBG).
Czy Ojciec i Syn mają dwa trony?
Nie. Jezus mówi, że zasiadł „z moim Ojcem na jego tronie” (21Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie.Obj 3:21 UBG), a na ostatniej stronie Biblii jest „tron Boga i Baranka” (3I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.Obj 22:3 UBG). List do Hebrajczyków mówi do Syna: „Twój tron, o Boże, na wieki wieków” (8Lecz do Syna mówi: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości jest berło twego królestwa.Hbr 1:8 UBG). Jan pisze, że Pan na wysokim tronie, którego widział Izajasz, to chwała Jezusa (41To powiedział Izajasz, gdy widział jego chwałę i mówił o nim.J 12:41 UBG; 1W roku, w którym umarł król Uzjasz, widziałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren jego szaty wypełnił świątynię.Iz 6:1 UBG). „Po prawicy” i „na tronie Ojca” to dwa obrazy tej samej prawdy. Syn nie jest niżej, bo sam mówi: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje” (15Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że weźmie z mojego i wam oznajmi.J 16:15 UBG).
Czym jest „tron szatana”?
Jezus pisze do kościoła w Pergamonie, że mieszka on „tam, gdzie jest tron szatana” (13Znam twoje uczynki i wiem, gdzie mieszkasz – tam, gdzie jest tron szatana – a trzymasz się mojego imienia i nie wyparłeś się mojej wiary nawet w dniach, gdy Antypas, mój wierny świadek, został zabity u was, tam, gdzie mieszka szatan.Obj 2:13 UBG). Tron oznacza tu władzę, którą zło ma nad ludźmi, bo ludzie mu ją oddali. Na pustyni diabeł obiecywał Jezusowi władzę nad królestwami świata w zamian za pokłon (5Wtedy wyprowadził go diabeł na wysoką górę i pokazał mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata.6I powiedział do niego diabeł: Dam ci całą tę potęgę i ich chwałę, bo zostały mi przekazane i daję je, komu chcę.7Jeśli więc oddasz mi pokłon, wszystko będzie twoje.Łk 4:5-7 UBG), a w Objawieniu smok daje swój tron bestii (2A bestia, którą widziałem, podobna była do pantery, a jej łapy jak u niedźwiedzia, a jej paszcza jak paszcza lwa. I dał jej smok swoją moc, swój tron i wielką władzę.Obj 13:2 UBG). Ta władza ma koniec, bo przez krzyż „władca tego świata będzie wyrzucony precz” (31Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.J 12:31 UBG). Jezus nie każe kościołowi w Pergamonie uciekać. Chwali go, że trzyma się Jego imienia.
Czy muszę „detronizować” złe duchy nad moją rodziną albo miastem?
Nie musisz. Władcę tego świata wyrzucił krzyż (31Teraz odbywa się sąd tego świata, teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.J 12:31 UBG), a Jezus, „rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz” (15I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie wystawił je na pokaz, gdy przez niego odniósł triumf nad nimi.Kol 2:15 UBG). Pismo nie daje mapy złych władz nad rodzinami i miastami i nie każe ich zrzucać z tronów. Każe poddać się Bogu, przeciwstawić się diabłu i nie dawać mu miejsca (7Poddajcie się więc Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was.Jk 4:7 UBG; 27Nie dawajcie miejsca diabłu.Ef 4:27 UBG). Nie nosisz też win przodków: „Syn nie poniesie kary za nieprawość ojca” (20Dusza, która grzeszy, umrze. Syn nie poniesie kary za nieprawość ojca ani ojciec nie poniesie kary za nieprawość syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego pozostanie na nim, a niegodziwość niegodziwego pozostanie na nim.Ez 18:20 UBG). Za rodzinę i za miasto możesz się modlić i stawać w imieniu Jezusa przeciw złu, które widzisz.
Co znaczy oddać Jezusowi tron serca?
Pismo nie używa słów „tron serca”, ale mówi o tym samym. Wyznajesz Jezusa jako Pana (9Jeśli ustami wyznasz Pana Jezusa i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wskrzesił go z martwych, będziesz zbawiony.Rz 10:9 UBG), Chrystus przez wiarę mieszka w twoim sercu (17Aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach, abyście zakorzenieni i ugruntowani w miłości;Ef 3:17 UBG), a pokój Boży ma w nim rządzić (15A pokój Boży niech rządzi w waszych sercach, do którego też jesteście powołani w jednym ciele. Bądźcie też wdzięczni.Kol 3:15 UBG). Jezus jest twoim Panem od dnia, w którym Go przyjąłeś, i nie musisz co rano zdobywać Go od nowa, żeby Go nie stracić. Co dzień decydujesz za to, komu oddajesz siebie w konkretnych sprawach (13I nie oddawajcie waszych członków jako oręża niesprawiedliwości grzechowi, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ożywieni z martwych i wasze członki jako oręż sprawiedliwości Bogu.Rz 6:13 UBG; 23Mówił też do wszystkich: Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za mną.Łk 9:23 UBG). Dobrze jest czasem zapytać: co w moim sercu stoi dziś wyżej niż On?
Czy Jezus przestanie królować, kiedy przekaże królestwo Ojcu?
Nie. Paweł pisze, że na końcu Syn „przekaże królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc” (24A potem będzie koniec, gdy przekaże królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc.1 Kor 15:24 UBG). Oddaje Ojcu królestwo wolne od wrogów, a ostatnim wrogiem jest śmierć (26A ostatni wróg, który zostanie zniszczony, to śmierć.1 Kor 15:26 UBG). Nie schodzi przy tym z tronu: „jego królestwu nie będzie końca” (33I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca.Łk 1:33 UBG), a tron zostaje jeden, „tron Boga i Baranka” (3I nie będzie już żadnego przekleństwa. Lecz będzie w nim tron Boga i Baranka, a jego słudzy będą mu służyć.Obj 22:3 UBG). Zdanie „i sam Syn będzie poddany” (28Gdy zaś wszystko zostanie mu poddane, wtedy i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.1 Kor 15:28 UBG) mówi o Synu, który stał się człowiekiem i wykonał zadanie od Ojca (7Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;8A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.Flp 2:7-8 UBG). Nie robi Go to mniejszym, bo wszyscy mają czcić Syna, „jak czczą Ojca” (23Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał.J 5:23 UBG).
Czy wierzący stanie przed sądem?
Tak, ale nie po wyrok. Kto wierzy, „nie będzie potępiony, ale przeszedł ze śmierci do życia” (24Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słucha mego słowa i wierzy temu, który mnie posłał, ma życie wieczne i nie będzie potępiony, ale przeszedł ze śmierci do życia.J 5:24 UBG), bo „żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie” (1Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie, którzy nie postępują według ciała, ale według Ducha.Rz 8:1 UBG). Paweł pisze jednak: „Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za to, co czynił w ciele” (10Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za to, co czynił w ciele, według tego, co czynił, czy dobro, czy zło.2 Kor 5:10 UBG). Tam nie rozstrzyga się zbawienie, tylko rozlicza dzieło. Jeśli czyjeś dzieło spłonie, „poniesie szkodę. Lecz on sam będzie zbawiony” (15Jeśli zaś czyjeś dzieło spłonie, ten poniesie szkodę. Lecz on sam będzie zbawiony, tak jednak, jak przez ogień.1 Kor 3:15 UBG). Dlatego budujesz na Jezusie to, co przetrwa (14Jeśli czyjeś dzieło budowane na tym fundamencie przetrwa, ten otrzyma zapłatę.1 Kor 3:14 UBG).
Historia zmian
- Wyjaśnione, dlaczego uznać Jezusa za Króla to królować razem z Nim, i że śmierć, grzech i łaska z Listu do Rzymian nie są osobami.
- Więcej o panowaniu nad pożądaniem i nowe pytanie o popęd seksualny.
