Przełamany chleb i gliniany kielich na drewnianym stole

Wieczerza Pańska. Jak przyjmować ciało i krew Jezusa?

Wieczerza Pańska zaczęła się w noc przed śmiercią Jezusa. Gdy zasiadł z uczniami do stołu, powiedział im, jak bardzo pragnął zjeść z nimi tę Paschę (14A gdy nadeszła pora, usiadł za stołem, a z nim dwunastu apostołów.15I powiedział do nich: Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał.16Mówię wam bowiem, że nie będę jej więcej jadł, aż się spełni w królestwie Bożym.Łk 22:14-16 UBG). Potem wziął chleb.

Wziął też chleb, złożył dziękczynienie, połamał i dał im, mówiąc: To jest moje ciało, które jest za was dane. To czyńcie na moją pamiątkę. Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowy testamentPrzypis 1Po grecku διαθήκη (diatheke) oznacza tu przymierze, które Bóg zawiera ze swoim ludem. w mojej krwi, która jest za was wylana.

Łk 22:19-20

Jezus podał uczniom chleb w noc, w której miał zostać wydany. Następnego dnia miał za nich umrzeć. Nad kielichem zapowiedział nowe przymierze, które Bóg zawrze przez Jego krew. Po latach Paweł przypomniał te słowa wierzącym w Koryncie. Przy wspólnym stole jedni się najadali, podczas gdy inni odchodzili głodni (20Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej.21Każdy bowiem najpierw je własną wieczerzę i jeden jest głodny, a drugi pijany.22Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę.23Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb;24A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.25Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:20-26 UBG).

Tak obchodzimy Wieczerzę w naszej wspólnocie. Przykłady dziękczynienia za ciało oddane za nas i za przelaną krew Jezusa.

Pascha i noc wyjścia z Egiptu

Przed wyjściem z Egiptu każda izraelska rodzina miała przygotować baranka. Jeśli domowników było za mało, by go zjeść, dzielili go z sąsiadami. Krwią znaczyli drzwi, a pieczone mięso jedli w pośpiechu, już ubrani do drogi. Bóg obiecał ocalić domy oznaczone krwią. Rodzice mieli później opowiadać o tym swoim dzieciom, gdy te zapytają, co oznacza ten posiłek (3Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela: Dziesiątego dnia tego miesiąca każdy weźmie sobie baranka dla rodziny, jednego baranka dla domu.4A jeśli rodzina jest zbyt mała, aby zjeść baranka, niech dobierze go razem z sąsiadem, który jest najbliższy jej domu, według liczby dusz, naliczywszy tyle osób, ile mogłoby zjeść baranka.5Wasz baranek ma być bez skazy, jednoroczny samiec. Weźmiecie go spośród owiec albo kóz.6Będziecie go strzegli aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy całe zgromadzenie Izraela zabije go pod wieczór.7Potem wezmą z jego krwi i pokropią oba węgary i nadproże domu, w którym będą go spożywać.8I będą jeść tej nocy mięso pieczone przy ogniu i przaśny chleb; będą je jeść z gorzkimi ziołami.9Nie jedzcie z niego nic surowego ani ugotowanego w wodzie, lecz tylko upieczone przy ogniu, z jego głową, nogami i wnętrznościami.10Nie zostawicie z niego niczego do rana; a jeśliby coś z niego zostało do rana, spalicie to w ogniu.11Tak oto będziecie go spożywać: Wasze biodra będą przepasane, obuwie na waszych nogach i laska w waszym ręku. Będziecie go jeść pośpiesznie. To Pascha PANA.12Gdyż tej nocy przejdę przez ziemię Egiptu i zabiję wszystko, co pierworodne w ziemi Egiptu, od człowieka aż do zwierzęcia, a nad wszystkimi bogami Egiptu dokonam sądu, ja, PAN.13A ta krew będzie dla was znakiem na domach, w których będziecie. Gdy bowiem ujrzę krew, ominę was i nie dotknie was plaga zniszczenia, gdy będę zabijał w ziemi Egiptu.14Ten dzień będzie dla was pamiątką i będziecie go obchodzić jako święto dla PANA po wszystkie pokolenia. Będziecie go obchodzić jako ustawę wieczną.Wj 12:3-14 UBG; 24Będziecie przestrzegać tego jako ustawy dla ciebie i twoich synów aż na wieki.25Kiedy wejdziecie do ziemi, którą da wam PAN, jak to obiecał, będziecie przestrzegać tego obrzędu.26A gdy wasi synowie zapytają was: Co oznacza ten wasz obrzęd?27Wtedy odpowiecie: To ofiara paschy PANA, który ominął domy synów Izraela w Egipcie, gdy zabijał Egipcjan, a nasze domy ocalił. Potem lud schylił się i oddał pokłon.Wj 12:24-27 UBG). Tak zaczęła się Pascha, święto wyzwolenia z niewoli.

Mięso baranka, które zostało do rana, należało spalić (10Nie zostawicie z niego niczego do rana; a jeśliby coś z niego zostało do rana, spalicie to w ogniu.Wj 12:10 UBG). Kiedy Aaron i jego synowie rozpoczynali służbę kapłańską, mieli zjeść mięso i chleb u wejścia do Namiotu Zgromadzenia, w którym oddawano cześć Bogu. Rano mieli spalić to, co zostało (31Weźmiesz też barana poświęcenia i ugotujesz jego mięso w miejscu świętym.32Aaron i jego synowie będą jeść mięso tego barana i chleb, który jest w koszu, przy wejściu do Namiotu Zgromadzenia.33Będą jeść to, czym dokonano przebłagania, gdy ich poświęcono i uświęcono. Obcy zaś nie będzie z tego jadł, bo jest to rzecz święta.34A jeśli zostałoby coś z mięsa poświęcenia lub z chleba aż do poranka, spalisz resztki w ogniu. Nie wolno tego jeść, bo jest to rzecz święta.Wj 29:31-34 UBG). List do Hebrajczyków nazywa dawne ofiary cieniem przyszłych dóbr (1Prawo bowiem, zawierając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co roku są nieustannie składane, uczynić doskonałymi tych, którzy przychodzą.Hbr 10:1 UBG). Te polecenia pokazują, jak Izraelici mieli traktować pokarm przeznaczony na święty posiłek. Jezus nie polecił uczniom palić chleba, który został po Wieczerzy.

Sam Paweł nazywa Chrystusa naszą Paschą (7Usuńcie więc stary zakwas, abyście byli nowym ciastem, jako że jesteście przaśni. Chrystus bowiem, nasza Pascha, został ofiarowany za nas.1 Kor 5:7 UBG). Przy ostatnim posiłku uczniowie świętowali ocalenie swoich przodków. Dając im chleb i kielich, Jezus zapowiedział, jak On sam ocali tych, którzy do Niego należą.

Chleb i ciało dane za nas

Syn Boży stał się człowiekiem i miał ciało takie jak nasze (14A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.J 1:14 UBG). W Nazarecie znali Go jako cieślę (1I wyszedłszy stamtąd, przyszedł w swoje rodzinne strony, a szli za nim jego uczniowie.2A gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze. Wielu zaś, słuchając go, zdumiewało się i pytało: Skąd on ma to wszystko? I co to za mądrość, która jest mu dana, że nawet takie cuda dzieją się przez jego ręce?3Czy to nie jest cieśla, syn Marii, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie ma tu wśród nas także jego sióstr? I gorszyli się z jego powodu.Mk 6:1-3 UBG). Po poście na pustyni poczuł głód. Zmęczony drogą usiadł przy studni. Doświadczał pokus i dochował Ojcu wierności (1Wtedy Jezus został zaprowadzony przez Ducha na pustynię, aby był kuszony przez diabła.2A po czterdziestu dniach i czterdziestu nocach postu poczuł głód.3Wówczas przystąpił do niego kusiciel i powiedział: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem.4A on odpowiedział: Jest napisane: Nie samym chlebem będzie żył człowiek, ale każdym słowem pochodzącym z ust Boga.Mt 4:1-4 UBG; 6A była tam studnia Jakuba. Jezus więc, zmęczony drogą, usiadł sobie na studni. A było około godziny szóstej.7I przyszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus powiedział do niej: Daj mi pić.8Jego uczniowie bowiem poszli do miasta, aby nakupić żywności.J 4:6-8 UBG; 15Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu.Hbr 4:15 UBG). Syn Boży przyjął ciało, żeby wypełnić wolę Ojca (5Dlatego przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało.6Całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się tobie.7Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę – na początku księgi jest napisane o mnie – abym spełniał twoją wolę, o Boże.8Powiedziawszy wyżej: Ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się tobie, choć składa się je zgodnie z prawem;9Następnie powiedział: Oto przychodzę, abym spełniał twoją wolę, o Boże. Znosi pierwsze, aby ustanowić drugie.10Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.Hbr 10:5-10 UBG). Gdy Jezus brał chleb do rąk, miał za sobą całe życie takiego posłuszeństwa. Pozostał posłuszny aż do śmierci na krzyżu (5Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie;6Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;7Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;8A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.Flp 2:5-8 UBG).

Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

Hbr 10:10

Jezus uświęcił nas swoją ofiarą. Dzięki Niemu należymy do Boga. Ten sam list mówi, że Jezus cierpiał za bramą miasta, aby własną krwią uświęcić lud (12Dlatego i Jezus, aby uświęcić lud własną krwią, cierpiał poza bramą.Hbr 13:12 UBG). Piotr pisze, że Jezus poniósł nasze grzechy we własnym ciele na krzyż. Dzięki Niemu możemy przestać im służyć i zacząć żyć sprawiedliwie (24On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.1 P 2:24 UBG). Gdy łamiemy chleb, dziękujemy za tę ofiarę. Chrystus złożył ją raz.

Ta ofiara zmienia też to, co robimy z własnym ciałem. Paweł przypomina Koryntianom, jak drogo zostali kupieni. Mogą więc oddawać Bogu chwałę tym, co robią na co dzień (19Czyż nie wiecie, że wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was, a którego macie od Boga, i nie należycie do samych siebie?20Drogo bowiem zostaliście kupieni. Wysławiajcie więc Boga w waszym ciele i w waszym duchu, które należą do Boga.1 Kor 6:19-20 UBG; 1Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba.Rz 12:1 UBG).

Jezus każe uczniowi codziennie brać swój krzyż i iść za Nim (23Mówił też do wszystkich: Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się wyprze samego siebie, niech bierze swój krzyż każdego dnia i idzie za mną.Łk 9:23 UBG). Sam pierwszy poszedł tą drogą. Piotr przypomina, jak Jezus odpowiadał ludziom, którzy Go krzywdzili. Kiedy Mu ubliżano, nie odpowiadał obelgą. Powierzał swoją sprawę Temu, który sądzi sprawiedliwie (21Do tego bowiem jesteście powołani, bo i Chrystus cierpiał za nas, zostawiając nam przykład, abyście szli w jego ślady;22Który grzechu nie popełnił, a w jego ustach nie znaleziono podstępu;23Który, gdy mu złorzeczono, nie odpowiadał złorzeczeniem, gdy cierpiał, nie groził, ale powierzył sprawę temu, który sądzi sprawiedliwie.1 P 2:21-23 UBG).

Za co dziękujemy, wspominając rany Jezusa?

Jezus dotknął ręki teściowej Piotra, która leżała z gorączką. Gorączka ustąpiła i kobieta wstała, żeby Mu usługiwać. Wieczorem przyprowadzono do Niego kolejnych chorych. Mateusz widzi w tym spełnienie słów Izajasza.

Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych; Aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza: On nasze słabości wziął na siebie i nosił nasze choroby.

Mt 8:16-17

Przed Wieczerzą możemy podziękować Jezusowi za to, że wziął na siebie nasze słabości i poniósł nasze choroby. Izajasz mówi także o naszej winie. Kara za nasze grzechy spadła na Niego, a my otrzymaliśmy pokój (4Zaprawdę on wziął na siebie nasze cierpienia i nosił naszą boleść. A my uważaliśmy, że jest zraniony, uderzony przez Boga i utrapiony.5Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.6Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas zboczył na swą drogę, a PAN włożył na niego nieprawość nas wszystkich.Iz 53:4-6 UBG). Piotr wraca do Jego ran, gdy pisze o ludziach, którzy błądzili jak owce, a teraz mogą wrócić do Pasterza i żyć sprawiedliwie (24On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.25Byliście bowiem jak zbłąkane owce, lecz teraz nawróciliście się do Pasterza i Biskupa waszych dusz.1 P 2:24-25 UBG). Jeśli ktoś przy stole cierpi, może razem z nami dziękować za to, co Jezus dla niego zrobił. Nie musi ukrywać, że wciąż go boli.

Syn Boży przyjął ciało i krew takie jak nasze. Swoją śmiercią uwolnił ludzi, którzy przez całe życie żyli w lęku przed śmiercią (14Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła;15I aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli.16Bo zaprawdę nie przyjął natury aniołów, ale potomstwo Abrahama.17Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym najwyższym kapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu.18A że sam cierpiał, będąc kuszony, może dopomóc tym, którzy są w pokusach.Hbr 2:14-18 UBG). Po zmartwychwstaniu pokazał uczniom ręce i stopy. Jadł w ich obecności. Paweł zapowiada, że przy powrocie Jezusa także nasze śmiertelne ciała zostaną przemienione (39Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam.40Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.41Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia?42I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu.43A on wziął i jadł przy nich.Łk 24:39-43 UBG; 51Oto oznajmiam wam tajemnicę: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni;52W jednej chwili, w mgnieniu oka, na ostatnią trąbę. Zabrzmi bowiem trąba, a umarli zostaną wskrzeszeni niezniszczalni, a my zostaniemy przemienieni.53To bowiem, co zniszczalne, musi przyodziać się w to, co niezniszczalne, a to, co śmiertelne, przyoblec się w nieśmiertelność.54A gdy to, co zniszczalne, przyoblecze się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność, wtedy wypełni się to słowo, które jest napisane: Połknięta jest śmierć w zwycięstwie.1 Kor 15:51-54 UBG). Kiedy przy stole brakuje kogoś, kogo pochowaliśmy, możemy wrócić do obietnicy Jezusa. Powiedział, że wskrzesi wierzącego w dniu ostatecznym (40I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:40 UBG).

Dlaczego Jezus podał uczniom kielich?

U stóp góry Synaj Mojżesz odczytał Izraelitom słowa Boga. Obiecali wypełnić to, co usłyszeli. Wtedy Mojżesz pokropił ich krwią ofiar, a później przedstawiciele Izraela jedli i pili przed Bogiem (3Mojżesz przyszedł więc i opowiedział ludowi wszystkie słowa PANA i wszystkie prawa. I cały lud odpowiedział jednym głosem: Wypełnimy wszystkie słowa, które PAN powiedział.4Wtedy Mojżesz spisał wszystkie słowa PANA. A kiedy rano wstał, zbudował ołtarz u stóp góry i ustawił dwanaście słupów, według liczby dwunastu pokoleń Izraela.5I posłał młodzieńców z synów Izraela, i ci ofiarowali całopalenia, i złożyli PANU cielce jako ofiary pojednawcze.6Potem Mojżesz wziął połowę krwi i wlał do czaszy, a drugą połową pokropił ołtarz.7Następnie wziął księgę przymierza i czytał ludowi, a oni powiedzieli: Wypełnimy wszystko, co PAN mówił, i będziemy posłuszni.8Mojżesz wziął też krew i pokropił lud, mówiąc: Oto krew przymierza, które PAN zawarł z wami, według wszystkich tych słów.9I wstąpili Mojżesz, Aaron, Nadab i Abihu oraz siedemdziesięciu ze starszych Izraela;10I widzieli Boga Izraela, a pod jego nogami było jakby dzieło z szafirowego kamienia jak niebo, gdy jest jasne.11A na przywódców synów Izraela PAN nie wyciągnął swej ręki, choć widzieli Boga, jedli i pili.Wj 24:3-11 UBG). Krew potwierdzała przymierze, czyli więź, którą sam Bóg ustanowił ze swoim ludem. W Prawie wyjaśnił, dlaczego wybrał właśnie krew. We krwi jest życie i On dał ją na ołtarz, aby człowiek mógł otrzymać przebaczenie (10A gdyby ktokolwiek z domu Izraela lub z przybyszów, którzy goszczą wśród was, spożywał jakąkolwiek krew, to zwrócę swoje oblicze przeciw człowiekowi, który spożywa krew, i wykluczę go spośród jego ludu.11Życie wszelkiego ciała bowiem jest we krwi. Ja dałem ją wam na ołtarz dla dokonywania przebłagania za wasze dusze, gdyż to krew dokonuje przebłagania za duszę.12Dlatego powiedziałem synom Izraela: Żadna dusza wśród was nie będzie spożywała krwi ani żaden przybysz, który gości wśród was, nie będzie spożywał krwi.Kpł 17:10-12 UBG).

Przez proroka Jeremiasza Bóg zapowiedział nowe przymierze. Zapisze swoje Prawo w sercach ludzi i przebaczy im winy (31Oto nadchodzą dni, mówi PAN, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze;32Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem, mówi PAN.33Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi PAN: Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.34I nikt nie będzie już uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj PANA, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich, mówi PAN. Przebaczę bowiem ich nieprawość, a ich grzechów nigdy więcej nie wspomnę.Jr 31:31-34 UBG). Podając kielich, Jezus mówi, co Jego śmierć ma wspólnego z tą obietnicą.

Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy; To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów.

Mt 26:27-28

Możesz przyjść do Boga z tym, czego się wstydzisz. Krew Chrystusa oczyszcza sumienie, żeby człowiek, któremu przebaczono, mógł służyć żywemu Bogu (13Jeśli bowiem krew wołów i kozłów oraz popiół z jałówki, którymi skrapia się nieczystych, uświęca aż do oczyszczenia ciała;14To o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?Hbr 9:13-14 UBG). Obrazem tej bliskości jest wejście do najświętszego miejsca w świątyni. Przez krew Jezusa mamy odwagę zbliżyć się do Boga, a drogę do Niego Jezus otworzył przez swoje ciało (19Mając więc, bracia, śmiałość, aby przez krew Jezusa wejść do Najświętszego Miejsca;20Drogą nową i żywą, którą zapoczątkował dla nas przez zasłonę, to jest przez swoje ciało;21I mając wielkiego kapłana nad domem Bożym;22Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą.Hbr 10:19-22 UBG).

List do Hebrajczyków mówi nawet o krwi, która przemawia. Po śmierci Abla Bóg usłyszał wołanie jego krwi z ziemi i pociągnął Kaina do odpowiedzialności za śmierć brata (8I Kain rozmawiał ze swoim bratem Ablem. A gdy byli na polu, Kain powstał przeciwko swemu bratu Ablowi i zabił go.9Wtedy PAN zapytał Kaina: Gdzie jest twój brat Abel? On odpowiedział: Nie wiem. Czy ja jestem stróżem mego brata?10Bóg zapytał: Cóż uczyniłeś? Głos krwi twego brata woła do mnie z ziemi.11Teraz więc przeklęty będziesz na ziemi, która otworzyła swe usta, aby przyjąć krew twego brata przelaną przez twoją rękę.Rdz 4:8-11 UBG). Krew Jezusa przemawia przed Bogiem na korzyść winnego. Możemy tak rozumieć ten obraz, bo Jezus sam powiązał wylanie swojej krwi z przebaczeniem grzechów (22Lecz podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do niebiańskiego Jeruzalem i do niezliczonej rzeszy aniołów;23Na powszechne zebranie, do zgromadzenia pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, do Boga, sędziego wszystkich, do duchów sprawiedliwych uczynionych doskonałymi;24I do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, do krwi, którą się kropi, a która mówi lepsze rzeczy niż krew Abla.Hbr 12:22-24 UBG; 28To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów.Mt 26:28 UBG). O przebaczeniu i oczyszczeniu sumienia piszemy szerzej w artykule Dzieło krzyża Krew Chrystusa.

Co dzieje się z naszym długiem i winą?

Paweł opisuje nasze winy jak dług zapisany na dokumencie. Bóg przebaczył nam grzechy i przybił ten zapis do krzyża (13I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy;14Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;Kol 2:13-14 UBG). Piotr pisze o cenie, jaką za nas zapłacono. Z dawnego sposobu życia zostaliśmy wykupieni drogocenną krwią Chrystusa (18Wiedząc, że nie tym, co zniszczalne, srebrem lub złotem, zostaliście wykupieni z waszego marnego postępowania przekazanego przez ojców;19Lecz drogą krwią Chrystusa jako baranka niewinnego i nieskalanego;1 P 1:18-19 UBG). Kiedy dziękujemy Jezusowi za spłacony dług, zbieramy w jednej modlitwie obie te myśli. Przebaczenie kosztowało Go życie.

Bóg dał swojego Syna jako przebłaganie, czyli ofiarę za grzech. Jest sprawiedliwy i uznaje za sprawiedliwego człowieka, który ufa Jezusowi. Paweł nazywa to usprawiedliwieniem. Dzięki Jezusowi mamy pokój z Bogiem (23Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga;24A zostają usprawiedliwieni darmo, z jego łaski, przez odkupienie, które jest w Jezusie Chrystusie.25Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby okazać swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;26Aby okazać swoją sprawiedliwość w obecnym czasie po to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, kto wierzy w Jezusa.Rz 3:23-26 UBG; 1Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;2Dzięki któremu też otrzymaliśmy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Boga.Rz 5:1-2 UBG; 8Lecz Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł.9Tym bardziej więc teraz, będąc usprawiedliwieni jego krwią, będziemy przez niego ocaleni od gniewu.10Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć jego Syna, tym bardziej, będąc pojednani, będziemy ocaleni przez jego życie.Rz 5:8-10 UBG).

Gdy przypomni ci się krzywda, którą komuś wyrządziłeś, możesz wyznać grzech Bogu. Jan pisze o chodzeniu w światłości. Krew Jezusa nas oczyszcza, a my możemy żyć w prawdzie przed Bogiem i przed sobą nawzajem (7A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.8Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy.9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:7-9 UBG). Jeśli trzeba, jest też miejsce na przeproszenie człowieka, którego skrzywdziliśmy.

W Objawieniu Jana rozbrzmiewa pieśń ku czci Baranka, czyli Jezusa. Śpiewający dziękują Mu, że swoją krwią wykupił ludzi z różnych narodów dla Ojca i uczynił ich królami i kapłanami (9I śpiewali nową pieśń: Godzien jesteś wziąć księgę i otworzyć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś nas dla Boga przez swoją krew z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.10I uczyniłeś nas dla naszego Boga królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi.Obj 5:9-10 UBG). Kiedy pojawia się oskarżyciel, Jan wspomina krew Baranka i świadectwo wierzących. Dochowali wierności Jezusowi nawet w obliczu śmierci (10I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, moc i królestwo naszego Boga, i władza jego Chrystusa, bo został zrzucony oskarżyciel naszych braci, który dniem i nocą oskarżał ich przed naszym Bogiem.11Ale oni zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo swego świadectwa i nie umiłowali swojego życia – aż do śmierci.Obj 12:10-11 UBG). Jeśli boisz się przyznać przed kimś do swojej wiary, możesz przy kielichu podziękować Jezusowi, że należysz do Niego, i poprosić Go o odwagę do tej konkretnej rozmowy.

Jak dzięki Jezusowi staliśmy się domownikami Boga?

Do stołu może podejść ktoś, kto wierzy, że Bóg przebaczył mu grzechy, ale nadal czuje się u Niego jak obcy. W Liście do Galatów Paweł wyjaśnia, jak staliśmy się dziećmi Boga. Syn nas wykupił, a Bóg nas przyjął. Paweł nazywa to usynowieniem. Bóg dał nam Ducha swojego Syna, dzięki któremu możemy wołać do Boga jak do Ojca (4Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;5Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.6A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!7Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.Ga 4:4-7 UBG). W Liście do Efezjan usynowienie i odkupienie przez krew sąsiadują ze sobą w jednej modlitwie uwielbienia (3Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w miejscach niebiańskich w Chrystusie.4Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.5Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;6Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w umiłowanym;7W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów, według bogactwa jego łaski;Ef 1:3-7 UBG).

Paweł pisze też, że Bóg ożywił nas razem z Chrystusem i razem z Nim posadził w miejscach niebiańskich (4Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował;5I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;6I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;7Aby okazać w przyszłych wiekach przemożne bogactwo swojej łaski przez swoją dobroć względem nas w Chrystusie Jezusie.Ef 2:4-7 UBG). Paweł nazywa wierzących domownikami Boga jeszcze za ich ziemskiego życia. Tu mają czynić dobro, do którego Bóg ich przygotował (8Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.9Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.10Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.Ef 2:8-10 UBG; 19A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;Ef 2:19 UBG). List do Hebrajczyków zachęca, żeby w potrzebie zwracać się do Boga z ufnością (14Mając więc wielkiego najwyższego kapłana, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trzymajmy się naszego wyznania.15Nie mamy bowiem najwyższego kapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu.16Przystąpmy więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej chwili.Hbr 4:14-16 UBG).

Przed śmiercią Jezus modlił się za uczniów i za ludzi, którzy uwierzą dzięki ich słowu. Powiedział Ojcu, że dał im chwałę, aby byli jedno. Potem prosi, by byli tam, gdzie On, i oglądali Jego chwałę (20A nie tylko za nimi proszę, lecz i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie;21Aby wszyscy byli jedno, jak ty, Ojcze, we mnie, a ja w tobie, aby i oni byli w nas jedno, aby świat uwierzył, że ty mnie posłałeś.22I dałem im tę chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jesteśmy jedno.23Ja w nich, a ty we mnie, aby byli doskonali w jedno, żeby świat poznał, że ty mnie posłałeś i że umiłowałeś ich, jak i mnie umiłowałeś.24Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.J 17:20-24 UBG). Możemy więc dziękować za dostęp do Ojca dzisiaj i za nadzieję, że zobaczymy chwałę Jezusa. Tę nadzieję dzielimy nawet z człowiekiem, którego przy stole spotkaliśmy po raz pierwszy (1Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa;2Dzięki któremu też otrzymaliśmy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Boga.Rz 5:1-2 UBG).

Co znaczy jeść ciało Jezusa i pić Jego krew?

Słowa o jedzeniu Jego ciała i piciu Jego krwi padły w synagodze w Kafarnaum, zanim Jezus zasiadł z uczniami do Ostatniej Wieczerzy (59To mówił w synagodze, nauczając w Kafarnaum.J 6:59 UBG). Dzień wcześniej nakarmił tłum chlebem. Kiedy ludzie znów Go odnaleźli, przypomnieli Mu o mannie, którą ich przodkowie jedli na pustyni. Chcieli zawsze dostawać chleb z nieba. Jezus odpowiedział im, że Ojciec daje im swojego Syna (22Nazajutrz ludzie, którzy byli po drugiej stronie morza, zobaczyli, że tam nie było innej łodzi, tylko ta jedna, do której wsiedli jego uczniowie, i że Jezus nie wsiadł do łodzi ze swoimi uczniami, ale jego uczniowie odpłynęli sami.23(Przypłynęły też inne łodzie z Tyberiady w pobliże tego miejsca, gdzie jedli chleb, gdy Pan złożył dziękczynienie.)24Gdy więc ludzie zobaczyli, że tam nie było Jezusa ani jego uczniów, wsiedli i oni do łodzi i przeprawili się do Kafarnaum, szukając Jezusa.25Kiedy znaleźli go po drugiej stronie morza, zapytali: Mistrzu, kiedy tu przybyłeś?26Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście cuda, ale dlatego, że jedliście chleb i nasyciliście się.27Zabiegajcie nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa ku życiu wiecznemu, który wam da Syn Człowieczy. Jego bowiem zapieczętował Bóg Ojciec.28Wtedy zapytali go: Cóż mamy robić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?29Odpowiedział im Jezus: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.30Powiedzieli mu więc: Jaki znak czynisz, abyśmy widzieli i wierzyli tobie? Cóż czynisz?31Nasi ojcowie jedli mannę na pustyni, jak jest napisane: Chleb z nieba dał im do jedzenia.32Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale mój Ojciec daje wam prawdziwy chleb z nieba.33Chlebem Boga bowiem jest ten, który zstępuje z nieba i daje światu życie.34Wtedy powiedzieli do niego: Panie, dawaj nam zawsze tego chleba.35I odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do mnie, nie będzie głodny, a kto wierzy we mnie, nigdy nie będzie odczuwał pragnienia.J 6:22-35 UBG).

I odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do mnie, nie będzie głodny, a kto wierzy we mnie, nigdy nie będzie odczuwał pragnienia.

J 6:35

Gdy Jezus mówi, że da swoje ciało za życie świata, słuchacze pytają, jak może dać im własne ciało do jedzenia. Potem słyszą o piciu Jego krwi. Prawo Mojżesza zabraniało spożywania krwi (51Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł z tego chleba, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata.52Żydzi więc sprzeczali się między sobą i mówili: Jakże on może dać nam swoje ciało do jedzenia?53I powiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli nie będziecie jeść ciała Syna Człowieczego i pić jego krwi, nie będziecie mieć życia w sobie.54Kto je moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.55Moje ciało bowiem prawdziwie jest pokarmem, a moja krew prawdziwie jest napojem.56Kto je moje ciało i pije moją krew, mieszka we mnie, a ja w nim.J 6:51-56 UBG; 10A gdyby ktokolwiek z domu Izraela lub z przybyszów, którzy goszczą wśród was, spożywał jakąkolwiek krew, to zwrócę swoje oblicze przeciw człowiekowi, który spożywa krew, i wykluczę go spośród jego ludu.11Życie wszelkiego ciała bowiem jest we krwi. Ja dałem ją wam na ołtarz dla dokonywania przebłagania za wasze dusze, gdyż to krew dokonuje przebłagania za duszę.12Dlatego powiedziałem synom Izraela: Żadna dusza wśród was nie będzie spożywała krwi ani żaden przybysz, który gości wśród was, nie będzie spożywał krwi.13I ktokolwiek z synów Izraela lub z przybyszów, którzy goszczą wśród was, upoluje jakieś zwierzę lub ptaka, które wolno jeść, to wypuści jego krew i przykryje ją piaskiem.14Gdyż to jest życie wszelkiego ciała, krew stanowi jego życie. Dlatego powiedziałem synom Izraela: Krwi wszelkiego ciała spożywać nie będziecie, bo życiem wszelkiego ciała jest jego krew. Ktokolwiek ją spożywa, zostanie wytracony.Kpł 17:10-14 UBG). Później apostołowie zalecili także wierzącym z innych narodów, by nie spożywali krwi (28Uznał bowiem Duch Święty za słuszne, i my też, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne.29Wstrzymujcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeśli będziecie się tego wystrzegać. Bywajcie zdrowi.Dz 15:28-29 UBG).

W tej rozmowie Jezus dwukrotnie składa tę samą obietnicę. Wierzący w Niego ma życie wieczne i zostanie wskrzeszony w dniu ostatecznym (40I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:40 UBG). To samo Jezus obiecuje temu, kto je Jego ciało i pije Jego krew (54Kto je moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:54 UBG). Chodzi o człowieka, który przychodzi do Jezusa z wiarą i z Niego czerpie życie.

Kiedy na pustyni zabrakło jedzenia, Bóg dał Izraelitom mannę. W ten sposób uczył ich, że człowiek żyje każdym słowem Boga (2Pamiętaj całą drogę, którą prowadził cię PAN, twój Bóg, przez te czterdzieści lat po pustyni, by cię ukorzyć i doświadczać, aby poznać, co jest w twoim sercu, czy będziesz przestrzegał jego przykazań, czy nie.3Upokorzył cię, dawał ci odczuć głód i karmił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi ojcowie, aby cię nauczyć, że nie samym chlebem człowiek żyje, ale że człowiek żyje każdym słowem, które wychodzi z ust PANA.Pwt 8:2-3 UBG). Ludzie, którzy wtedy jedli mannę, pomarli. Jezus obiecuje swoim słuchaczom życie sięgające poza grób (47Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ma życie wieczne.48Ja jestem tym chlebem życia.49Wasi ojcowie jedli mannę na pustyni, a poumierali.50To jest ten chleb, który zstępuje z nieba, aby ten, kto go je, nie umarł.51Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł z tego chleba, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata.J 6:47-51 UBG).

Uczniowie mówią, że trudno im słuchać tych słów. Jezus odpowiada im, skąd przychodzi życie.

Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem.

J 6:63

Jezus daje za nas swoje ciało, a Duch daje nam życie (51Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł z tego chleba, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata.J 6:51 UBG; 63Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem.J 6:63 UBG). Wielu uczniów odchodzi. Piotr zostaje i wyznaje, że Jezus ma słowa życia wiecznego (64Lecz są wśród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus wiedział bowiem od początku, którzy nie wierzyli i kto miał go zdradzić.65I mówił: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od mojego Ojca.66Od tego czasu wielu jego uczniów zawróciło i więcej z nim nie chodziło.67Wtedy Jezus powiedział do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?68I odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.69A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.J 6:64-69 UBG). Gdy przyjmujemy chleb, wyrażamy tę samą wiarę.

Dziękczynienie na podstawie J 6

Zanim uczniowie rozdali chleb tłumowi, Jezus podziękował za pokarm (9Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie rybki. Ale cóż to jest na tak wielu?10Wtedy Jezus powiedział: Każcie ludziom usiąść. A było dużo trawy na tym miejscu. Usiedli więc mężczyźni w liczbie około pięciu tysięcy.11Wówczas Jezus wziął te chleby i podziękowawszy, rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym. Podobnie i z tych rybek, ile tylko chcieli.12A gdy się nasycili, powiedział do swoich uczniów: Zbierzcie kawałki, które zostały, żeby nic nie przepadło.13Zebrali więc i napełnili dwanaście koszy kawałkami, które zostały z tych pięciu chlebów jęczmiennych po tych, którzy jedli.J 6:9-13 UBG). Później w synagodze powiedział, że Syn przyjmuje każdego, kto do Niego przychodzi (37Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.38Zstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.39A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.40I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:37-40 UBG). Przed Wieczerzą możemy zacząć od podziękowania Mu za to, że przyjął także nas.

Kto je moje ciało i pije moją krew, mieszka we mnie, a ja w nim. Jak mnie posłał żyjący Ojciec i ja żyję przez Ojca, tak kto mnie spożywa, będzie żył przeze mnie.

J 6:56-57

Jezus mówi o więzi, która trwa także po posiłku. Możesz Mu podziękować, że mieszka w tobie i że dzięki Niemu żyjesz. Możesz też podziękować za Jego słowo. To dzięki Niemu poznajemy Ojca (18Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział.J 1:18 UBG).

Głód sprawiedliwości

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, ponieważ oni będą nasyceniPrzypis 2Po grecku χορτάζω (chortadzo) znaczy nakarmić do syta. Tym samym słowem ewangeliści opisują ludzi, którzy najedli się chlebem..

Mt 5:6

Jezus obiecuje, że ci, którzy pragną sprawiedliwości, zostaną nasyceni. Chodzi o ludzi, którzy chcą żyć tak, jak podoba się Bogu (15A Jezus mu odpowiedział: Ustąp teraz, bo godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość. Wtedy mu ustąpił.Mt 3:15 UBG; 33Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.Mt 6:33 UBG). W obu opowiadaniach o rozmnożeniu chleba Mateusz używa tego samego słowa o ludziach, którzy najedli się do syta. Jezus używa go także w rozmowie z ludźmi w Kafarnaum (20I jedli wszyscy do syta. I zebrali z pozostałych kawałków dwanaście pełnych koszy.Mt 14:20 UBG; 37I jedli wszyscy do syta, a z pozostałych kawałków zebrali siedem pełnych koszy.Mt 15:37 UBG; 26Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście cuda, ale dlatego, że jedliście chleb i nasyciliście się.J 6:26 UBG). A gdy mówi o sobie, nazywa swoim pokarmem pełnienie woli Ojca (34Jezus im powiedział: Moim pokarmem jest wypełniać wolę tego, który mnie posłał, i dokonać jego dzieła.J 4:34 UBG).

Skąd wziąć siłę, by zrobić jutro to, co dzisiaj rozpoznałeś jako dobre? Bóg obiecał dać ludziom swojego Ducha, żeby chodzili Jego drogami (26I dam wam nowe serce, i włożę nowego ducha do waszego wnętrza. Wyjmę serce kamienne z waszego ciała, a dam wam serce mięsiste.27Włożę mego Ducha do waszego wnętrza i sprawię, że będziecie chodzić według moich ustaw i będziecie przestrzegać moich sądów, i wykonywać je.Ez 36:26-27 UBG). Paweł pisze, że Bóg wzbudza w nas i pragnienie dobra, i siłę, by je czynić (13Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.Flp 2:13 UBG). W modlitwie na końcu Listu do Hebrajczyków autor wspomina krew wiecznego przymierza. Prosi Boga, który wskrzesił Jezusa, by uzdolnił nas do pełnienia Jego woli (20A Bóg pokoju, który przez krew wiecznego przymierza wyprowadził spośród umarłych wielkiego pasterza owiec, naszego Pana Jezusa;21Niech was uczyni doskonałymi w każdym dobrym uczynku, abyście spełniali jego wolę, dokonując w was tego, co miłe w jego oczach, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.Hbr 13:20-21 UBG). Przy Wieczerzy możesz prosić Ojca o to samo, gdy modlisz się przed podaniem kielicha.

Czyńcie to na moją pamiątkę

Gdy faryzeusze i saduceusze zażądali znaku z nieba, Jezus wskazał im znak Jonasza (1Podeszli faryzeusze i saduceusze i wystawiając go na próbę, prosili, aby pokazał im znak z nieba.2A on im odpowiedział: Gdy nastaje wieczór, mówicie: Będzie pogoda, bo niebo się czerwieni.3Rano zaś: Dziś będzie niepogoda, bo niebo się czerwieni i jest zachmurzone. Obłudnicy, wygląd nieba umiecie rozpoznać, a znaków tych czasów nie możecie?4Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany oprócz znaku proroka Jonasza. I opuściwszy ich, odszedł.Mt 16:1-4 UBG). Już wcześniej wyjaśnił, że jak Jonasz przebywał we wnętrzu wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi (38Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie i z faryzeuszy odpowiedzieli: Nauczycielu, chcemy widzieć znak od ciebie.39A on odpowiedział im: Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, oprócz znaku proroka Jonasza.40Jak bowiem Jonasz był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi trzy dni i trzy noce.Mt 12:38-40 UBG). Przy stole uczniowie usłyszeli o Jego nadchodzącej śmierci. Jezus umarł, został pogrzebany i trzeciego dnia zmartwychwstał (3Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem;4Że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem;5I że ukazał się Kefasowi, a potem tym dwunastu.1 Kor 15:3-5 UBG).

Kiedy uczniowie zapomnieli zabrać chleba, martwili się, co będą jeść. Jezus przypomniał im, że sami zbierali resztki po nakarmieniu tłumów. Zapytał, ile koszy wtedy zebrali (5A gdy jego uczniowie przeprawili się na drugą stronę morza, zapomnieli wziąć chleba.6I powiedział im Jezus: Uważajcie i strzeżcie się zakwasu faryzeuszy i saduceuszy.7A oni rozmawiali między sobą: Nie wzięliśmy chleba.8Gdy Jezus to zauważył, powiedział im: Ludzie małej wiary, czemu rozmawiacie między sobą o tym, że nie wzięliście chleba?9Jeszcze nie rozumiecie ani nie pamiętacie tych pięciu chlebów i pięciu tysięcy ludzi oraz ile koszy zebraliście?10Ani tych siedmiu chlebów i czterech tysięcy ludzi oraz ile koszy zebraliście?Mt 16:5-10 UBG). Podczas Ostatniej Wieczerzy dał im prosty sposób, by wracali pamięcią do Niego. Dlatego i my bierzemy do rąk chleb i kielich i przypominamy sobie Jego śmierć za nas (23Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb;24A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.25Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:23-26 UBG).

Jeden chleb dla ludzi, którzy są jednym ciałem

Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa? My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba.

1 Kor 10:16-17

W pierwszym zdaniu Paweł mówi o ciele, które Jezus oddał za nas. W następnym nazywa ciałem Chrystusa ludzi, którzy dzielą jeden chleb. Każdy z nich jest częścią tego ciała, a jego głową jest Jezus (27Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.1 Kor 12:27 UBG; 18On też jest głową ciała – kościoła; on jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy;Kol 1:18 UBG). Starszym w Efezie Paweł przypomniał, że mają się troszczyć o ludzi, za których przelano krew (28Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.Dz 20:28 UBG).

Szacunek dla ciała Jezusa widać w tym, jak traktujemy Jego kościół. Gdy Szaweł prześladował wierzących, Jezus zapytał go na drodze do Damaszku, dlaczego Go prześladuje (1A Saul, dysząc jeszcze groźbą i chęcią mordu wobec uczniów Pana, poszedł do najwyższego kapłana;2I prosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł, jeśliby znalazł tam zwolenników tej drogi, zarówno mężczyzn, jak i kobiety, przyprowadzić ich związanych do Jerozolimy.3A gdy jadąc, zbliżał się do Damaszku, nagle olśniła go światłość z nieba.4Upadł na ziemię i usłyszał głos, który mówił do niego: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz?5Wtedy zapytał: Kim jesteś, Panie? A Pan odpowiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Trudno ci wierzgać przeciw ościeniowi.Dz 9:1-5 UBG). Szanując wspólnotę, wciąż możemy oceniać słowa jej przełożonych w świetle słowa Boga (29Wtedy Piotr i apostołowie odpowiedzieli: Bardziej trzeba słuchać Boga niż ludzi.Dz 5:29 UBG). Więcej w artykule Autorytet wierzącego Uszanuj ludzki autorytet.

Przy stole Pana okazujemy, do kogo należymy. Chrześcijanie w Koryncie znali uczty, na których składano ofiary bożkom. Paweł przypomniał, że Izraelita, który jadł z ofiary, miał udział w ofierze złożonej przy ołtarzu. Tak samo chrześcijanin, który je i pije przy stole Pana, ma udział w ciele i krwi Chrystusa. Nie da się pogodzić tego z oddawaniem czci przy innym ołtarzu (14Dlatego, moi najmilsi, uciekajcie od bałwochwalstwa.15Mówię jak do mądrych. Osądźcie sami to, co mówię.16Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa?17My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba.18Przypatrzcie się Izraelowi według ciała. Czyż ci, którzy jedzą ofiary, nie są uczestnikami ołtarza?19Cóż więc chcę powiedzieć? Że bożek jest czymś albo ofiara składana bożkom czymś jest?20Raczej chcę powiedzieć, że to, co poganie ofiarują, demonom ofiarują, a nie Bogu. A nie chciałbym, żebyście mieli społeczność z demonami.21Nie możecie pić kielicha Pana i kielicha demonów. Nie możecie być uczestnikami stołu Pana i stołu demonów.22Czy będziemy pobudzali Pana do zazdrości? Czy jesteśmy mocniejsi od niego?1 Kor 10:14-22 UBG). Co innego obiad w domu niewierzącego sąsiada. Można przyjąć zaproszenie i jeść to, co poda. Jeśli ktoś powie, że mięso pochodzi z ofiary, Paweł radzi je zostawić ze względu na sumienie tej osoby (25Wszystko, co sprzedają w jatkach, jedzcie, o nic nie pytając ze względu na sumienie.26Pańska bowiem jest ziemia i wszystko, co ją napełnia.27Jeśli zaprosi was ktoś z niewierzących, a chcecie iść, jedzcie wszystko, co przed wami postawią, o nic nie pytając ze względu na sumienie.28Lecz jeśli ktoś wam powie: To jest ofiarowane bożkom, nie jedzcie ze względu na tego, który to powiedział, i ze względu na sumienie. Pańska bowiem jest ziemia i wszystko, co ją napełnia.29Ale sumienie, mówię, nie twoje, lecz tego drugiego. Dlaczego bowiem moja wolność ma być sądzona przez cudze sumienie?1 Kor 10:25-29 UBG).

Gdy siadasz u kogoś do stołu, możesz więc zrezygnować z porcji mięsa z troski o człowieka, który ci na nią zwrócił uwagę. Paweł zachęca wierzących, żeby korzystając z własnej wolności, szukali dobra bliźniego (23Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne. Wszystko mi wolno, ale nie wszystko buduje.24Niech nikt nie szuka własnego dobra, lecz dobra bliźniego.1 Kor 10:23-24 UBG).

Jeden Ojciec dla Żydów i ludzi z innych narodów

W Efezie spotykali się wierzący pochodzenia żydowskiego i wierzący z innych narodów. Ci drudzy żyli kiedyś z dala od przymierzy, które Bóg zawarł z Izraelem. Paweł mówi wierzącym z innych narodów, że krew Chrystusa przybliżyła ich do Boga. Przez śmierć w swoim ciele Jezus położył kres wrogości i pojednał jednych i drugich z Bogiem. Teraz mogą razem modlić się do tego samego Ojca. Mają do Niego dostęp przez Jezusa, w jednym Duchu (11Dlatego pamiętajcie, że wy, niegdyś poganie w ciele, zwani nieobrzezaniem przez tych, których zwano obrzezaniem dokonanym ręką na ciele;12Byliście w tamtym czasie bez Chrystusa, obcy względem społeczności Izraela i obcy przymierzom obietnicy, niemający nadziei i bez Boga na świecie.13Lecz teraz w Chrystusie Jezusie wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa.14On bowiem jest naszym pokojem, on, który z obydwu uczynił jedno i zburzył stojący pośrodku mur, który był przegrodą;15Znosząc przez swoje ciało nieprzyjaźń, prawo przykazań wyrażone w przepisach, aby z dwóch stworzyć w samym sobie jednego nowego człowieka, czyniąc pokój;16I aby pojednać z Bogiem obydwu w jednym ciele przez krzyż, zgładziwszy przez niego nieprzyjaźń.17A gdy przyszedł, zwiastował pokój wam, którzy byliście daleko, i tym, którzy byli bliscy.18Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.19A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami ze świętymi i domownikami Boga;Ef 2:11-19 UBG).

Jezus, którego uczniowie nazywali Panem, sam umył im nogi (3Jezus, wiedząc, że Ojciec dał wszystko w jego ręce i że od Boga wyszedł, i do Boga idzie;4Wstał od wieczerzy i złożył szaty, a wziąwszy płócienny ręcznik, przepasał się.5Potem nalał wody do miednicy i zaczął myć nogi uczniom, i wycierać ręcznikiem, którym był przepasany.6I podszedł do Szymona Piotra, a on powiedział do niego: Panie, ty chcesz mi umyć nogi?7Jezus mu odpowiedział: Tego, co ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale potem zrozumiesz.8Piotr mu powiedział: Nigdy nie będziesz mył moich nóg. Jezus mu odpowiedział: Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał działu ze mną.9Wtedy Szymon Piotr powiedział do niego: Panie, nie tylko moje nogi, ale i ręce, i głowę.10Jezus mu odpowiedział: Kto jest umyty, potrzebuje umyć tylko nogi, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, lecz nie wszyscy.11Wiedział bowiem, kto ma go wydać, dlatego powiedział: Nie wszyscy jesteście czyści.12Gdy więc umył im nogi i wziął swoje szaty, usiadłszy znowu za stołem, powiedział do nich: Czy rozumiecie, co wam uczyniłem?13Wy nazywacie mnie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie, bo nim jestem.14Jeśli więc ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi i wy powinniście sobie nawzajem myć nogi.15Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy czynili tak, jak ja wam uczyniłem.J 13:3-15 UBG). A Paweł pisze, że te części ciała, które wydają się najsłabsze, są szczególnie potrzebne. Gdy jedna cierpi, inne cierpią razem z nią (21Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.22Przeciwnie, o wiele bardziej potrzebne są te członki ciała, które wydają się najsłabsze.23A te, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym otaczamy szacunkiem, a nasze wstydliwe członki otrzymują większe poszanowanie.24Natomiast nasze przyzwoite członki tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, że dał członkowi, któremu brakuje czci, więcej szacunku;25Aby nie było podziału w ciele, ale żeby członki jednakowo troszczyły się o siebie nawzajem.26Tak więc, jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki, a jeśli jeden członek doznaje czci, radują się z nim wszystkie członki.27Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.1 Kor 12:21-27 UBG). Zanim więc zaczniecie jeść, możecie przenieść chleb i kielich do pokoju, w którym leży chory brat. On też należy do ciała. Może razem z wami podziękować Jezusowi, a wy możecie posłuchać jego modlitwy.

Kto w Koryncie został głodny?

Najpierw bowiem słyszę, że gdy się zbieracie jako kościół, są wśród was podziały, i po części temu wierzę. Bo muszą być między wami herezjePrzypis 3Po grecku αἵρεσις (hairesis) może oznaczać stronnictwo. Paweł pisze tu o grupach, na które podzielili się ludzie w jednym kościele., aby się okazało, którzy są wypróbowani wśród was.

1 Kor 11:18-19

Podziały było widać przy jedzeniu. Każdy zabierał się do własnego posiłku. Jeden zdążył się upić, a obok siedział ktoś, kto nic nie miał i był głodny. Paweł pyta, dlaczego zawstydzają ubogich. Paweł mówi wprost, że tak wyglądał ich własny posiłek. Wieczerzę Pańską mieli spożywać razem (20Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej.21Każdy bowiem najpierw je własną wieczerzę i jeden jest głodny, a drugi pijany.22Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę.1 Kor 11:20-22 UBG).

Tym ludziom Paweł przypomina noc, w której Jezus wziął chleb (23Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb;24A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.25Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.1 Kor 11:23-25 UBG). Jezus dał uczniom samego siebie. Koryntianie potrafili zatrzymać dla siebie nawet to, co przynieśli do jedzenia.

Zakwas, który trzeba usunąć

Na Paschę Izraelici usuwali zakwas z domów (15Przez siedem dni będziecie jeść przaśny chleb. Już w pierwszym dniu usuniecie zakwas z waszych domów, bo ktokolwiek będzie jadł coś kwaszonego, od pierwszego dnia aż do siódmego, ta dusza zostanie wykluczona z Izraela.Wj 12:15 UBG). Wystarczy niewielka ilość zakwasu, żeby zmieniło się całe ciasto. Jezus sięgnął po ten obraz, gdy przestrzegał uczniów przed nauką faryzeuszy i saduceuszy. Dopiero co przyszli wystawić Go na próbę i domagali się znaku (1Podeszli faryzeusze i saduceusze i wystawiając go na próbę, prosili, aby pokazał im znak z nieba.2A on im odpowiedział: Gdy nastaje wieczór, mówicie: Będzie pogoda, bo niebo się czerwieni.3Rano zaś: Dziś będzie niepogoda, bo niebo się czerwieni i jest zachmurzone. Obłudnicy, wygląd nieba umiecie rozpoznać, a znaków tych czasów nie możecie?4Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany oprócz znaku proroka Jonasza. I opuściwszy ich, odszedł.Mt 16:1-4 UBG; 11Jak to jest, że nie rozumiecie, iż nie o chlebie wam powiedziałem, mówiąc, abyście się strzegli zakwasu faryzeuszy i saduceuszy?12Wtedy zrozumieli, że nie mówił, aby się strzegli zakwasu chlebowego, ale nauki faryzeuszy i saduceuszy.Mt 16:11-12 UBG). U Łukasza Jezus nazywa zakwasem faryzeuszy ich obłudę (1Tymczasem, gdy zgromadziły się wielotysięczne tłumy, tak że jedni po drugich deptali, zaczął mówić najpierw do swoich uczniów: Strzeżcie się zakwasu faryzeuszy, którym jest obłuda.Łk 12:1 UBG). Marek przytacza też ostrzeżenie przed zakwasem Heroda (15Wtedy przykazał im: Uważajcie i strzeżcie się zakwasu faryzeuszy i zakwasu Heroda.Mk 8:15 UBG).

Paweł używa obrazu zakwasu w dwóch listach. W Galacji przekonywano chrześcijan, żeby poddali się obrzezaniu (2Oto ja, Paweł, mówię wam, że jeśli dacie się obrzezać, Chrystus na nic wam się nie przyda.3A oświadczam raz jeszcze każdemu człowiekowi, który daje się obrzezać, że jest zobowiązany wypełnić całe prawo.4Pozbawiliście się Chrystusa wszyscy, którzy usprawiedliwiacie się przez prawo; wypadliście z łaski.5My bowiem przez Ducha oczekujemy nadziei sprawiedliwości z wiary.6Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, ale wiara, która działa przez miłość.7Biegliście dobrze. Któż wam przeszkodził, abyście nie byli posłuszni prawdzie?8Namawianie to nie pochodzi od tego, który was powołuje.9Trochę zakwasu całe ciasto zakwasza.Ga 5:2-9 UBG). W Koryncie mężczyzna żył z żoną swojego ojca, a wspólnota wciąż była z siebie dumna (1Słyszy się powszechnie o nierządzie wśród was, i to takim nierządzie, o jakim nie wspomina się nawet wśród pogan, że ktoś ma żonę swego ojca.2A wy wbiliście się w pychę, zamiast tak się smucić, aby został usunięty spośród was ten, kto się dopuścił tego czynu.1 Kor 5:1-2 UBG). O tym kościele Paweł pisze, sięgając po obraz z Paschy.

Usuńcie więc stary zakwas, abyście byli nowym ciastem, jako że jesteście przaśni. Chrystus bowiem, nasza Pascha, został ofiarowany za nas. Obchodźmy zatem święto nie ze starym zakwasem ani z zakwasem złośliwości i przewrotności, ale w przaśnikach szczerości i prawdy.

1 Kor 5:7-8

Najpierw Chrystus oddał za nich życie. Dlatego Paweł porównuje ich do przaśnego ciasta, czyli ciasta bez zakwasu. Wzywa ich, by żyli szczerze, zgodnie z tym, kim się dzięki Chrystusowi stali. Przy stole możemy się przyjrzeć własnemu postępowaniu. Może śmieję się razem z innymi, gdy ktoś upokarza słabszego. Może przemilczam jawną krzywdę, bo boję się, co ludzie powiedzą o naszej wspólnocie. W takiej sytuacji usunąć zakwas znaczy przestać w tym uczestniczyć, powiedzieć prawdę i stanąć przy skrzywdzonym.

Jak zbadać siebie i przystąpić do Wieczerzy?

Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana. Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha. Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego.

1 Kor 11:27-29

Słowem „niegodnie” Paweł opisuje sposób, w jaki człowiek je i pije. W Koryncie można było wziąć chleb i jednocześnie okazać pogardę komuś, za kogo Jezus umarł. Rozróżniać ciało Pana znaczy rozpoznać, czyje ciało zostało za nas wydane. Wszyscy jemy jeden chleb i należymy do jednego ciała. Dlatego przy stole trzeba dostrzec także tego, kogo inni upokorzyli (16Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa?17My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba.1 Kor 10:16-17 UBG; 22Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę.1 Kor 11:22 UBG). Człowiek, z którym dzielisz chleb, należy do Chrystusa tak samo jak ty.

W Drugim Liście do Koryntian Paweł prosi wierzących, by sprawdzili, czy trwają w wierze i czy rozpoznają w sobie obecność Chrystusa. Modli się, żeby czynili dobro (5Badajcie samych siebie, czy jesteście w wierze, samych siebie doświadczajcie. Czy nie wiecie o samych sobie, że Jezus Chrystus jest w was? Chyba że zostaliście odrzuceni.6Mam jednak nadzieję, że poznacie, iż my nie jesteśmy odrzuceni.7I modlę się do Boga, abyście nie czynili nic złego, nie po to, abyśmy my okazali się wypróbowani, ale abyście wy czynili to, co dobre, choćbyśmy byli jak odrzuceni.8Nie możemy bowiem nic uczynić przeciwko prawdzie, lecz dla prawdy.9Cieszymy się bowiem, gdy my jesteśmy słabi, a wy mocni; i tego też życzymy, abyście wy byli doskonali.10Dlatego piszę to, będąc nieobecny, abym będąc obecny, nie musiał postępować surowo według mocy, którą mi dał Pan ku zbudowaniu, a nie ku niszczeniu.2 Kor 13:5-10 UBG). Tak możesz zacząć własne badanie przed Wieczerzą. Przypomnij sobie ostatnią trudną rozmowę. Czy powiedziałeś prawdę? Czy dałeś drugiej osobie dojść do słowa?

Jeśli zgrzeszyłeś, powiedz Bogu, co zrobiłeś. O swoim grzechu możesz też porozmawiać z zaufanym wierzącym, który pomodli się z tobą (7A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.8Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy.9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:7-9 UBG; 16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:16 UBG). Jeśli kogoś skrzywdziłeś, przeproś za to, co zrobiłeś, i napraw krzywdę, na ile potrafisz. Jezus uczył tego na przykładzie człowieka, który już przyniósł dar na ołtarz, ale ma jeszcze pójść do brata i pojednać się z nim (23Jeśli więc przyniesiesz swój dar na ołtarz i tam przypomnisz sobie, że twój brat ma coś przeciwko tobie;24Zostaw swój dar tam przed ołtarzem, idź i najpierw pojednaj się ze swoim bratem, a potem przyjdź i ofiaruj swój dar.Mt 5:23-24 UBG). Po zbadaniu siebie Paweł zachęca, by zjeść chleb i wypić z kielicha (28Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha.1 Kor 11:28 UBG).

Dlaczego Paweł pisze o chorobie i sądzie?

Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni. Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.

1 Kor 11:30-32

Paweł mówi o ludziach w Koryncie. Niektórzy byli słabi, inni chorzy, a część z nich umarła. To ma na myśli, pisząc, że zasnęli. Słowem „dlatego” wiąże ich stan z tym, jak wspólnota postępowała przy stole. Chwilę później wyjaśnia cel upomnienia. Pan chce ich ocalić przed potępieniem. Na koniec daje im radę, którą mogą zastosować przy najbliższym posiłku.

Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich. A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.

1 Kor 11:33-34

Jeśli chorujesz i boisz się sięgnąć po chleb, przypomnij sobie, jak Jezus traktował chorych. Uczniowie zapytali kiedyś Jezusa, z czyjej winy pewien człowiek urodził się niewidomy. Jezus odpowiedział, że przyczyną jego ślepoty nie był grzech tego człowieka ani jego rodziców (1A przechodząc, zobaczył człowieka ślepego od urodzenia.2I pytali go jego uczniowie: Mistrzu, kto zgrzeszył, on czy jego rodzice, że się urodził ślepy?3Jezus odpowiedział: Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice, ale stało się tak, żeby się na nim objawiły dzieła Boga.J 9:1-3 UBG). Jeśli wiesz, że zgrzeszyłeś, możesz powiedzieć o tym Bogu. Jeśli już to zrobiłeś, zaufaj Bogu, który przebacza (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG). O powrocie do Boga piszemy w artykule Pokuta Wyznanie grzechu. Kiedy siadasz obok chorego, możesz go wysłuchać, podać mu chleb i modlić się z nim (14Choruje ktoś wśród was? Niech przywoła starszych kościoła i niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imię Pana.15A modlitwa wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie. Jeśli zaś popełnił grzechy, będą mu przebaczone.16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:14-16 UBG).

Komu ogłaszamy śmierć Pana i na kogo czekamy?

Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.

1 Kor 11:26

Paweł mówi, że ogłaszamy śmierć Jezusa. W tym wersecie nie wskazuje słuchaczy. Przy stole przypominamy sobie nawzajem, co Jezus dla nas zrobił. Słyszy to także ktoś, kto przyszedł do nas po raz pierwszy. W innym liście pisze szerzej, że przez kościół mądrość Boga poznają nawet moce w niebie (8Mnie, najmniejszemu ze wszystkich świętych, została dana ta łaska, abym wśród pogan głosił te niezgłębione bogactwa Chrystusa;9I żebym ujawnił wszystkim, jaka jest wspólnota tej tajemnicy ukrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa;10Aby teraz wieloraka mądrość Boga poprzez kościół stała się jawna zwierzchnościom i władzom w miejscach niebiańskich;11Zgodnie z wiecznym postanowieniem, które powziął w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.Ef 3:8-11 UBG). O tym, jak wspólny posiłek staje się świadectwem, piszemy w artykule Ogłaszanie „Śmierć Pana zwiastujecie”.

Jezus zapowiedział uczniom, że znów będzie z nimi pił w królestwie swojego Ojca (29Ale mówię wam: Odtąd nie będę pił z tego owocu winorośli aż do dnia, gdy go będę pił z wami nowy w królestwie mego Ojca.Mt 26:29 UBG). Paweł porównuje kościół do kobiety zaręczonej z Chrystusem. Jan widzi zaproszonych na wesele Baranka, czyli Jezusa (2Jestem bowiem zazdrosny o was Bożą zazdrością; zaślubiłem was bowiem jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę.2 Kor 11:2 UBG; 7Cieszmy się i radujmy, i oddajmy mu chwałę, bo nadeszło wesele Baranka, a jego małżonka się przygotowała.8I dano jej ubrać się w bisior czysty i lśniący, bo bisior to sprawiedliwość świętych.9I powiedział mi: Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę weselną Baranka. I powiedział mi: To są prawdziwe słowa Boga.Obj 19:7-9 UBG). O tej nadziei przeczytasz w artykule Oblubienica Zaręczeni. Możemy dziękować za krzyż i cieszyć się na spotkanie z Panem.

Jak obchodzimy Wieczerzę Pańską w naszej wspólnocie?

W naszej wspólnocie do Wieczerzy przystępuje osoba, która zawarła przymierze z Jezusem Chrystusem i przyjęła chrzest wodny w wieku dojrzałym. Przyjmuje go świadomie, z własnej wiary. W Jerozolimie ludzie przyjęli głoszone im słowo, dali się ochrzcić i trwali razem w nauce apostołów, łamaniu chleba i modlitwach (37A słysząc to, przerazili się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy robić, mężowie bracia?38Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.39Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.40W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał ich: Ratujcie się od tego przewrotnego pokolenia.41Ci więc, którzy chętnie przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się tego dnia około trzech tysięcy dusz.42Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.Dz 2:37-42 UBG).

Jeśli dopiero poznajesz Jezusa, zobacz pierwszy krok na drodze ucznia. Znajdziesz tam artykuły Ewangelia i Chrzest wodny.

Na początku czytamy na głos 23Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb;24A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.25Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.27Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana.28Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha.29Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego.30Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło.31Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni.32Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.33Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.34A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.1 Kor 11:23-34 UBG, od słów Pawła o nocy, w której Jezus został wydany, do końca rozdziału. W tym fragmencie Paweł wzywa nas, by zbadać siebie i poczekać na siebie nawzajem. Potem modlimy się razem. Zachęcamy każdego uczestnika, żeby podziękował Bogu własnymi słowami.

Kiedy ktoś dopiero uczy się tak modlić, sięgamy do szóstego rozdziału Ewangelii Jana. Można wybrać jedno zdanie Jezusa i powiedzieć Mu, dlaczego jesteśmy za nie wdzięczni. W wersecie 37 obiecuje przyjąć tego, kto do Niego przychodzi. W wersecie 51 sam mówi, za kogo daje swoje ciało.

Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł z tego chleba, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata.

J 6:51

W modlitwie możesz podziękować za jedną z tych rzeczy i powiedzieć to po swojemu.

Dziękczynienie za ciało Jezusa

Panie Jezu, dziękujemy Ci za Twoje słowo. Ty masz słowa życia wiecznego. Dziękujemy, że oddałeś za nas swoje ciało. W swoim ciele poniosłeś nasze grzechy i spłaciłeś nasz dług. Wziąłeś na siebie nasze słabości i choroby. Dziękujemy Ci za Twoje rany. Mieszkasz w nas i dzięki Tobie żyjemy. Dziękujemy, że wskrzesisz nas w dniu ostatecznym. Amen.

O słowie, życiu i zmartwychwstaniu Jezus mówi w 40I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.J 6:40 UBG, 51Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś będzie jadł z tego chleba, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata.52Żydzi więc sprzeczali się między sobą i mówili: Jakże on może dać nam swoje ciało do jedzenia?53I powiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli nie będziecie jeść ciała Syna Człowieczego i pić jego krwi, nie będziecie mieć życia w sobie.54Kto je moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.55Moje ciało bowiem prawdziwie jest pokarmem, a moja krew prawdziwie jest napojem.56Kto je moje ciało i pije moją krew, mieszka we mnie, a ja w nim.57Jak mnie posłał żyjący Ojciec i ja żyję przez Ojca, tak kto mnie spożywa, będzie żył przeze mnie.J 6:51-57 UBG i 63Duch jest tym, który ożywia, ciało nic nie pomaga. Słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem.64Lecz są wśród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus wiedział bowiem od początku, którzy nie wierzyli i kto miał go zdradzić.65I mówił: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od mojego Ojca.66Od tego czasu wielu jego uczniów zawróciło i więcej z nim nie chodziło.67Wtedy Jezus powiedział do dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?68I odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie, do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.69A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.J 6:63-69 UBG. Dziękując za Jego rany, wracamy też do 4Zaprawdę on wziął na siebie nasze cierpienia i nosił naszą boleść. A my uważaliśmy, że jest zraniony, uderzony przez Boga i utrapiony.5Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.6Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas zboczył na swą drogę, a PAN włożył na niego nieprawość nas wszystkich.Iz 53:4-6 UBG, 16Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;17Aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza: On nasze słabości wziął na siebie i nosił nasze choroby.Mt 8:16-17 UBG i 24On nasze grzechy na swoim ciele poniósł na drzewo, abyśmy obumarłszy grzechom, żyli dla sprawiedliwości; przez jego rany zostaliście uzdrowieni.1 P 2:24 UBG. O długu usuniętym na krzyżu pisze Paweł w 13I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy;14Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;Kol 2:13-14 UBG.

Dziękczynienie za krew Jezusa

Panie Jezu, dziękujemy za Twoją krew, którą przelałeś za nas. Przebaczyłeś nam grzechy i oczyściłeś nasze sumienia, żebyśmy mogli służyć Bogu. Dziękujemy za nowe przymierze w Twojej krwi.

Ojcze, dziękujemy, że przez Jezusa przyjąłeś nas za swoje dzieci i dałeś nam Ducha Świętego. Posadziłeś nas z Chrystusem w miejscach niebiańskich. Dzięki Niemu możemy dziś przyjść do Ciebie.

Panie Jezu, dziękujemy za chwałę, którą dałeś nam, abyśmy byli jedno. Dziękujemy, że chcesz nas mieć przy sobie, abyśmy oglądali Twoją chwałę. Amen.

W 53I powiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli nie będziecie jeść ciała Syna Człowieczego i pić jego krwi, nie będziecie mieć życia w sobie.54Kto je moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.55Moje ciało bowiem prawdziwie jest pokarmem, a moja krew prawdziwie jest napojem.56Kto je moje ciało i pije moją krew, mieszka we mnie, a ja w nim.57Jak mnie posłał żyjący Ojciec i ja żyję przez Ojca, tak kto mnie spożywa, będzie żył przeze mnie.J 6:53-57 UBG Jezus wiąże picie Jego krwi z życiem i trwaniem w Nim. Podczas Ostatniej Wieczerzy mówi o przebaczeniu i nowym przymierzu (27Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy;28To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów.Mt 26:27-28 UBG; 20Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi, która jest za was wylana.Łk 22:20 UBG). O oczyszczeniu sumienia czytamy w 14To o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował Bogu samego siebie bez skazy, oczyści wasze sumienie z martwych uczynków, by służyć Bogu żywemu?Hbr 9:14 UBG, o usynowieniu w 4Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;5Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.6A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!7Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.Ga 4:4-7 UBG, a o naszym miejscu z Chrystusem i dostępie do Ojca w 4Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował;5I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;6I razem z nim wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;Ef 2:4-6 UBG i 18Przez niego bowiem my, obie strony, mamy przystęp w jednym Duchu do Ojca.Ef 2:18 UBG. Słowa o chwale pochodzą z modlitwy samego Jezusa (22I dałem im tę chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jesteśmy jedno.23Ja w nich, a ty we mnie, aby byli doskonali w jedno, żeby świat poznał, że ty mnie posłałeś i że umiłowałeś ich, jak i mnie umiłowałeś.24Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.J 17:22-24 UBG).

Chleb i kielich w naszej praktyce

Bardzo szanujemy Wieczerzę Pańską. Dlatego na nasze spotkania wybieramy najlepszy chleb i najlepsze wino, jakie możemy zdobyć i na jakie nas stać. Po wspólnej modlitwie łamiemy chleb i podajemy go wszystkim, którzy przystępują do Wieczerzy. Potem podajemy kielich.

Przy wyborze chleba bierzemy pod uwagę, co mogą zjeść osoby, które się z nami spotykają. Jeśli wszyscy mogą jeść pieczywo z glutenem, wybieramy chleb z orkiszu albo płaskurki. Obie odmiany pszenicy zawierają gluten. Jeśli ktoś ze względów zdrowotnych musi go unikać, wybieramy dla wszystkich chleb bezglutenowy, na przykład gryczany. Gdy jest z nami osoba z celiakią, pilnujemy też, by pieczywo nie zetknęło się z okruchami chleba z glutenem. Przy innych ograniczeniach żywieniowych ustalamy z daną osobą, jaki chleb możemy podać. Poradnik Polskiego Stowarzyszenia Osób z Celiakią i na Diecie Bezglutenowej.

Jeśli są z nami osoby nieletnie albo ktoś unika alkoholu, wszystkim podajemy stuprocentowy sok winogronowy bez alkoholu. Gdy wszyscy zgadzamy się na wino, możemy rozcieńczyć je wodą, żeby złagodzić jego smak. Zależy nam, żeby każdy mógł pić z kielicha w zgodzie ze swoim sumieniem.

Najczęstsze pytania

Kto może przystąpić do Wieczerzy Pańskiej?

W naszej wspólnocie do Wieczerzy przystępuje osoba, która zawarła przymierze z Jezusem Chrystusem i przyjęła chrzest wodny w wieku dojrzałym, z własnej wiary. Pierwsi wierzący w Jerozolimie przyjęli słowo, dali się ochrzcić i razem łamali chleb (41Ci więc, którzy chętnie przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się tego dnia około trzech tysięcy dusz.42Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.Dz 2:41-42 UBG). Jeśli chcesz poznać ten pierwszy krok, przeczytaj artykuły Ewangelia i Chrzest wodny.

Od jakiego wieku dziecko może wziąć chleb i kielich?

Nowy Testament nie podaje granicy wieku. Także młoda osoba musi spełnić oba warunki. Zawiera przymierze z Jezusem i świadomie przyjmuje chrzest wodny w wieku dojrzałym. Dziecku, które jeszcze nie przystępuje, możesz przy stole opowiedzieć, dlaczego dziękujemy Jezusowi za Jego śmierć i zmartwychwstanie. W Izraelu pytanie dziecka przy posiłku bywało początkiem rozmowy o tym, co zrobił Bóg (26A gdy wasi synowie zapytają was: Co oznacza ten wasz obrzęd?27Wtedy odpowiecie: To ofiara paschy PANA, który ominął domy synów Izraela w Egipcie, gdy zabijał Egipcjan, a nasze domy ocalił. Potem lud schylił się i oddał pokłon.Wj 12:26-27 UBG).

Co dzieje się z chlebem, kiedy Jezus nazywa go swoim ciałem?

Jezus podaje uczniom chleb i nazywa go swoim ciałem danym za nich (19Wziął też chleb, złożył dziękczynienie, połamał i dał im, mówiąc: To jest moje ciało, które jest za was dane. To czyńcie na moją pamiątkę.Łk 22:19 UBG). Paweł nadal nazywa go chlebem i pisze, że kiedy go łamiemy, mamy udział w ciele Chrystusa (16Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest wspólnotą krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest wspólnotą ciała Chrystusa?17My bowiem, choć liczni, jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba.1 Kor 10:16-17 UBG; 26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:26 UBG). Te słowa mówią o naszym udziale w ofierze Jezusa. Sposobu Jego obecności w chlebie te fragmenty nie wyjaśniają. Ofiarę za nasze grzechy Jezus złożył raz na zawsze (10Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.11A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.12Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;13Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy.14Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.Hbr 10:10-14 UBG).

Czy Wieczerzę trzeba obchodzić w każdą niedzielę?

Pierwsi uczniowie w Jerozolimie łamali chleb po domach, a w Troadzie zebrali się na łamanie chleba w pierwszym dniu tygodnia (42Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.43I strach ogarnął każdą duszę, gdyż wiele znaków i cudów działo się przez apostołów.44A wszyscy, którzy uwierzyli, byli razem i wszystko mieli wspólne.45Sprzedawali posiadłości i dobra i rozdzielali je wszystkim według potrzeb.46Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca;Dz 2:42-46 UBG; 7A pierwszego dnia po szabacie, gdy uczniowie zebrali się na łamanie chleba, Paweł, który miał nazajutrz odjechać, przemawiał do nich i przeciągnął mowę aż do północy.Dz 20:7 UBG). W Jerozolimie opis obejmuje również zwykłe wspólne posiłki. Paweł wyjaśnia, co ogłaszamy za każdym razem, gdy jemy chleb i pijemy z kielicha. Nie podaje, jak często mamy się tak spotykać (25Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.1 Kor 11:25-26 UBG).

Jaki chleb podać i czy w kielichu musi być wino?

Jezus obchodził Paschę, na którą przygotowywano chleb bez zakwasu, a napój w kielichu nazwał owocem winorośli (8I będą jeść tej nocy mięso pieczone przy ogniu i przaśny chleb; będą je jeść z gorzkimi ziołami.Wj 12:8 UBG; 12W pierwszy dzień Przaśników, gdy zabijano baranka paschalnego, zapytali go jego uczniowie: Gdzie chcesz, abyśmy poszli i przygotowali ci Paschę do spożycia?Mk 14:12 UBG; 22A gdy jedli, Jezus wziął chleb, pobłogosławił, połamał i dał im, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało.23Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im. I pili z niego wszyscy.24I powiedział im: To jest moja krew nowego testamentu, która się za wielu wylewa.25Zaprawdę powiadam wam: Nie będę więcej pił z owocu winorośli aż do tego dnia, gdy go będę pił nowy w królestwie Bożym.Mk 14:22-25 UBG). U nas wybór chleba i napoju zależy też od tego, kto się z nami spotyka. Gdy ktoś musi unikać glutenu, podajemy wszystkim chleb bezglutenowy. Gdy są z nami osoby nieletnie albo ktoś unika alkoholu, wybieramy stuprocentowy sok winogronowy. Więcej w części „Chleb i kielich w naszej praktyce”.

Czy możemy obchodzić Wieczerzę w domu i kto może ją prowadzić?

Tak. Pierwsi uczniowie łamali chleb po domach (42Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.43I strach ogarnął każdą duszę, gdyż wiele znaków i cudów działo się przez apostołów.44A wszyscy, którzy uwierzyli, byli razem i wszystko mieli wspólne.45Sprzedawali posiadłości i dobra i rozdzielali je wszystkim według potrzeb.46Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca;Dz 2:42-46 UBG). Paweł zwraca się do całej wspólnoty, nie wskazując jednej osoby, która ma prowadzić posiłek (23Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb;24A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę.25Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę.26Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie.27Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana.28Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha.29Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego.30Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło.31Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni.32Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.33Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.34A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.1 Kor 11:23-34 UBG). Ktoś z was może przeczytać słowa Jezusa, podziękować za chleb i kielich i podać je pozostałym. Jeśli ktoś jest chory i sam nie może przyjść na spotkanie, możecie umówić się na Wieczerzę u niego.

Czy przed Wieczerzą trzeba być na czczo?

Nie trzeba. Jezus wziął chleb w trakcie posiłku z uczniami (26A gdy jedli, Jezus wziął chleb, pobłogosławił, połamał i dał uczniom, mówiąc: Bierzcie, jedzcie, to jest moje ciało.Mt 26:26 UBG). Głodnemu Paweł poleca zjeść w domu. Prosi też, by uczestnicy poczekali na siebie nawzajem (33Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.34A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.1 Kor 11:33-34 UBG). Także po zwykłym posiłku możesz zbadać siebie i przystąpić do Wieczerzy (28Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha.1 Kor 11:28 UBG).

Czy to, że po Wieczerzy wciąż choruję, znaczy, że źle ją przyjąłem?

Z tego, że wciąż chorujesz, nie wynika, że źle przystąpiłeś do Wieczerzy. Paweł znał sytuację w Koryncie i pisał do ludzi, którzy zawstydzali ubogich. Nie zapowiedział uzdrowienia w chwili przyjęcia chleba (20Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej.21Każdy bowiem najpierw je własną wieczerzę i jeden jest głodny, a drugi pijany.22Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę.1 Kor 11:20-22 UBG; 28Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha.29Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego.30Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło.31Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni.32Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.33Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich.34A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.1 Kor 11:28-34 UBG). Jeżeli coś konkretnego obciąża twoje sumienie, możesz o tym powiedzieć Bogu. Jeśli grzech wyznałeś, zaufaj Jego przebaczeniu. W chorobie możesz poprosić starszych kościoła, żeby przyszli i modlili się z tobą (9Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.1 J 1:9 UBG; 14Choruje ktoś wśród was? Niech przywoła starszych kościoła i niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imię Pana.15A modlitwa wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie. Jeśli zaś popełnił grzechy, będą mu przebaczone.16Wyznawajcie sobie nawzajem upadki i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego.Jk 5:14-16 UBG).

Chcesz o tym porozmawiać?

Spotykamy się w grupach domowych w Rzeszowie. Możesz przyjść i zapytać.

Kontakt